Caput
1 1 | aequata visentur.~Ita est: nihil perpetuum, pauca diuturna
2 2 | adiuverit, si cogitaveris nihil profuturum dolorem tuum
3 3 | honorem, laudatur in suum.~Nihil in illo fuit, quod non libenter
4 3 | autem me indignari scio; nihil est enim difficilius quam
5 3 | causa delibare [voluisti]! Nihil ergo prodest innocentia
6 3 | innocentia ad omnem legem exacta, nihil antiqua frugalitas, nihil
7 3 | nihil antiqua frugalitas, nihil felicitatis summae potentia
8 3 | conservata abstinentia, nihil sincerus et tutus litterarum
9 3 | et tutus litterarum amor, nihil ab omni labe mens vacans?~
10 4 | fletu, nemo causa movet; nihil umquam ulli parcunt nec
11 4 | Proinde parcamus lacrimis nihil proficientibus; facilius
12 5 | quod ei, cui praestatur, si nihil sentit, supervacuum est,
13 5 | pro certo habendum est nihil esse illi posse acerbius,
14 5 | exhaurit.~Pietatem tamen tuam nihil aeque a lacrimis tam inutilibus
15 6 | tibi ipse renuntiaveris nihil horum, quae facis, posse
16 6 | et tua studia eduxerunt. Nihil te plebeium decet, nihil
17 6 | Nihil te plebeium decet, nihil humile. Quid autem tam humile
18 6 | custodes animi tui sunt. Nihil umquam ita potes indignum
19 7 | incolumi salvi tibi sunt tui, nihil perdidisti, non tantum siccos
20 9 | respicit, a pietate desciscere; nihil autem minus bono viro convenit
21 9 | nasceretur, et expers omnis mali nihil timet, nihil cupit, nihil
22 9 | omnis mali nihil timet, nihil cupit, nihil patitur: quis
23 9 | nihil timet, nihil cupit, nihil patitur: quis iste furor
24 9 | numquam bene tenentur; nam ut nihil de tempore futuro timeatur,
25 9 | ipsa necessitate moriendi. Nihil ne in totum quidem diem
26 11| hominem mori, cuius tota vita nihil aliud quam ad mortem iter
27 12| numinis; fulgor eius illos, ut nihil aliud possint aspicere,
28 12| congesserit. Quid porro? Ut nihil horum fecerit, nonne protinus
29 12| diu inter mortales erit, nihil ex domo sua mortale esse
30 16| triumvirali potestate praeditus nihil supra se videret, exceptis
31 16| eundem ostendere, quam nihil sacrum intactumque sit Fortunae,
32 16| humanis Fortuna, hoc erit: nihil inausum sibi reliquit, nihil
33 16| nihil inausum sibi reliquit, nihil intactum relinquet; ibit
34 18| Caput XVIII ~Tibi vero nihil ex consuetudine mutandum
|