Caput

 1 2 |      iniquissima omnium iudicio Fortuna, adhuc videbaris sinu eum
 2 3 |         iniusta et tam violenta Fortuna? Tam cito te indulgentiae
 3 3 |        Hoc sine dubio, impotens fortuna, captasti, ut ostenderes
 4 4 |       nisi ratio finem fecerit, fortuna non faciet.~Omnis agedum
 5 6 |      liberum est.~In multa luce fortuna te posuit; omnes scient,
 6 6 |         describunt, quibus, cum fortuna tua opus non sit, ingenio
 7 6 |        magna servitus est magna fortuna. Non licet tibi quicquam
 8 7 |        non est salvo Caesare de fortuna queri: hoc incolumi salvi
 9 9 |      crede, is beatior est, cui fortuna supervacua est, quam is,
10 9 | Antequam quicquam ex suo favore Fortuna mutaret, stantem adhuc illam
11 12|       salute hac tecum portione Fortuna decidit. Multos habes, in
12 13|      Abstine ab hoc manus tuas, Fortuna, nec in isto potentiam tuam
13 13|  deiecit quidem, sed impulsum a fortuna et cadentem sustinuit et
14 14|      puta dicere: 'non te solum fortuna desumpsit sibi, quem tam
15 15|        quidem saeviens reliquit fortuna, ut una eademque conciderent
16 15|   superstes optimo fratri, quem fortuna in hoc evexerat, ne minus
17 16|    fratrem interfectum audivit. Fortuna impotens, quales ex humanis
18 16|         fraterno luctu aggressa fortuna est, bis intellexit laedi
19 16|       Hoc fuit in rebus humanis Fortuna, hoc erit: nihil inausum
20 17|    circumierim Caesares, quibus Fortuna fratres sororesque eripuit,
21 18|      alioquin excussisset illis fortuna superbam sapientiam et ad