abde-dum | duoru-maere | maero-saevi | salut-xviii
bold = Main text
Caput grey = Comment text
501 15| Caput XV ~Quid referam duorum Lucullorum diremptam morte
502 14| spectavit patris triumphum duorumque fratrum funera? Adulescentulus
503 18| Et scio inveniri quosdam durae magis quam fortis prudentiae
504 2 | ipse, ut meliore sui parte duraret et compositis eloquentiae
505 18| eum conloca; melius illum duraturo semper consecrabis ingenio
506 18| motae: fluant lacrimae, sed eaedem et desinant, trahantur ex
507 | eam
508 | eas
509 | ecce
510 9 | non suspicio lacesset, non edax et inimica semper alienis
511 4 | esse voluit?~Hoc principio edimur, huic omnis sequentium annorum
512 11| tollimur; quisquis ad vitam editur, ad mortem destinatur.~Gaudeamus [
513 18| terrenos tumulos in magnam eductos altitudinem constant, non
514 6 | Caesaris extulit et tua studia eduxerunt. Nihil te plebeium decet,
515 17| acciderat, nec molliter et effeminate; nam et non sentire mala
516 18| adprobare possis et fratribus. Effice, ut frequenter fratris tui
517 13| clementiam tuam, Caesar, quae efficit, ut quietiorem sub te agant
518 2 | fletibus domesticis oculos quod effluat, si modo id tibi futurum
519 13| iam annorum ruina obrutos effoderit et in lucem reduxerit, non
520 2 | contigit, felicitas eius effugeret invidiam: ecce eum dolorem
521 13| exsules, quam nuper sub Gaio egere principes! Non trepidant
522 4 | cotidianum opus laboriosa egestas vocat, alium ambitio numquam
523 2 | aevum fama promisit; id egit ipse, ut meliore sui parte
524 | eiusmodi
525 17| ferebat, qua secundarum elatus eventu super humanum intumescebat
526 17| occupationibus acerbissimi funeris elevabat mala.~Pro pudor imperii!
527 18| dolori tuo. Potest quidem eloquentia tua quae parva sunt adprobare
528 2 | parte duraret et compositis eloquentiae praeclaris operibus a mortalitate
529 18| multa providit, quibus hanc emendaret iniuriam, multa etiamnunc
530 9 | humili atque depresso in eum emicuit locum, quisquis ille est,
531 2 | supra omnis corporis dolores emineret. Eriperes spiritum? Quantulum
532 11| dignam magno viro vocem emisit: 'Ego cum genui, tum moriturum
533 9 | velut ex diutino carcere emissus, tandem sui iuris et arbitrii,
534 11| iam et exire cupientem vix emittit; alio quidem atque alio
535 15| ne singulos eius luctus enumerem, et generos ille amisit
536 14| Scipionem, qui uno paene eodemque tempore spectavit patris
537 | eras
538 9 | plus illi remissum quam ereptum est. Non opibus fruetur,
539 11| Caput XI ~'At inopinanti ereptus est.' Sua quemque credulitas
540 13| sic me deiecit, ut nollet erigere, immo ne deiecit quidem,
541 14| fratrem carceri, non potuit eripere fato; et quam impatiens
542 | ero
543 17| Italiae ac Siciliae oras errabundus permetiens et numquam satis
544 9 | summa voluptate perspicit. Erras: non perdidit lucem frater
545 13| dabo, ne pervenire ad me erubescat.~O felicem clementiam tuam,
546 6 | indignum facere perfecti et eruditi viri professione, ut non
547 3 | tu et ornamentum tuorum esses et onus: suffecit ille huic
548 13| sustinuit et in praeceps euntem leniter divinae manus usus
549 9 | defunctis sensus superest, evasit omnia frater meus vitae
550 17| ferebat, qua secundarum elatus eventu super humanum intumescebat
551 17| quo imperium adustum atque eversum funditus principis mitissimi
552 15| fratri, quem fortuna in hoc evexerat, ne minus alte eum deiceret,
553 17| firmitatem in perferendis et evincendis doloribus, in quantum modo
554 3 | innocentia ad omnem legem exacta, nihil antiqua frugalitas,
555 17| tamen in hoc uno se ceteris exaequari hominibus non iniuriam sed
556 16| nihil supra se videret, exceptis vero duobus collegis omnia
557 17| ex omni Caesarum numero excerpendum, quem rerum natura in exitium
558 11| omnium, quae indignatur inde excidere, quo admissa est precario.~
559 18| et superest et abundat, exciderit: ut quidem nullum omnino
560 2 | adplicuit. Hoc ergo unum excogitasti, quomodo maxime illi posses
561 9 | et incipit dolor hoc uno excusatus, quod honestus est, cum
562 18| casum incidisse, alioquin excussisset illis fortuna superbam sapientiam
563 10| voluit debitum suum citius exegit, non illa in culpa est,
564 11| commiseris, ut quisquis exemplaris modo scripta tua mirabatur
565 15| contentus nostrae domus exemplis ero.~Nemo enim tam expers
566 5 | cogitaveris fratribus te tuis exemplo esse debere fortiter hanc
567 3 | suam nosset frater tuus, exemptus est. Parum autem me indignari
568 8 | severiore materia primum exercere, deinde hilariore temperare.~
569 15| etiam aliis fecit ac totum exercitum non solum maestum sed etiam
570 3 | materiam multo se liberius exercuit. Nemo potentiam eius iniuria
571 5 | fine et conturbat idem et exhaurit.~Pietatem tamen tuam nihil
572 2 | inveniam etiamnunc per hos exhaustos iam fletibus domesticis
573 18| te, ne ex toto maereas, exigam. Et scio inveniri quosdam
574 6 | principis maximi animo subici, exigendus est. Non licet tibi, inquam,
575 16| preces omnisque querimonias exiget.~Hoc fuit in rebus humanis
576 16| relinquerem quicquam, quod exigi deberet a bono fratre, nec
577 18| aliquid enim a nobis natura exigit, plus vanitate contrahitur.
578 12| dispensatur inter plures, exigua debet apud te parte subsidere.
579 6 | recepta, multum a te homines exigunt, multum expectant. Si volebas
580 11| senectute fatigatum iam et exire cupientem vix emittit; alio
581 13| Viderit: qualem volet esse, existimet causam meam; vel iustitia
582 17| excerpendum, quem rerum natura in exitium opprobriumque humani generis
583 1 | modo fragile est, rerum exitus variantur, ceterum quicquid
584 9 | eos denique ipsos, quos exornant, et premunt; plus minantur
585 6 | homines exigunt, multum expectant. Si volebas tibi omnia licere,
586 12| subvenire, immo etiam ultro expectare, ut a te subleventur, intellegis;
587 11| quod incertum est semper expectet.~Quid dicam duces ducumque
588 2 | omnibus amicum habere cum expediat, magis tamen etiam libet.
589 7 | inrequieta semper cursus suos explicant, numquam illi licet subsistere
590 14| sapientum adsueta sibi facundia explicuit. ~Nullus itaque melius has
591 5 | In hoc vero, cuius tam explorata pietas est, pro certo habendum
592 18| dicta eius ac facta et aliis expone et tibimet ipse commemora.
593 9 | et ad omnes tempestates exposito mari navigantibus nullus
594 18| rebus agendis sollertiam, in exsequendis industriam, in promissis
595 17| civium suorum profugit, exsequiis sororis suae non interfuit,
596 14| Africanum, cui mors fratris in exsilio nuntiata est? Is frater,
597 17| indignari possent non esse ipsos exsortes huius mali, tamen in hoc
598 13| per singulas horas gladium exspectant nec ad omnem navium conspectum
599 1 | mirabiliora sequentium annorum exstruxit ambitio aliquando solo aequata
600 13| quietiorem sub te agant vitam exsules, quam nuper sub Gaio egere
601 6 | licet; ne somnum quidem extendere in partem diei licet aut
602 15| Augustus non gentium tantummodo externarum, sed etiam dolorum fuit.~
603 18| quae et optime felicitatem extollunt et facillime minuunt calamitatem
604 11| aditu relinquit, alium in extrema senectute fatigatum iam
605 6 | ordinem et amor Caesaris extulit et tua studia eduxerunt.
606 8 | te eo usque producere, ut fabellas quoque et Aesopeos logos,
607 7 | quam illi, si quis modo est fabulis traditus, cuius umeris mundus
608 16| deberet a bono fratre, nec facerem, quod reprehendi posset
609 2 | tuis. Quid enim illi aliud faceres? Pecuniam eriperes? Numquam
610 2 | adeo ipse hanc litem meam faciam: 'iniquissima omnium iudicio
611 16| ipsa funestavit pulvinaria? Faciamus licet illi convicium non
612 13| perspiciat vel clementia faciat bonam: utrumque in aequo
613 5 | putabunt, quodcumque te facientem viderint, animumque ex vultu
614 4 | finem fecerit, fortuna non faciet.~Omnis agedum mortalis circumspice,
615 2 | a se abigit et in tanta facilitate adquirendi nullum maiorem
616 4 | lacrimis nihil proficientibus; facilius enim nos inferis dolor iste
617 18| felicitatem extollunt et facillime minuunt calamitatem eademque
618 9 | et aliquando naufragium facimus, semper timemus; in hoc
619 3 | doloris sui solaciis timet. Facinus indignum! Luget Polybius
620 5 | sustinendi. Quod duces magni faciunt rebus adfectis, ut hilaritatem
621 18| constantiam. Omnia dicta eius ac facta et aliis expone et tibimet
622 10| cogitantem non iniuriam tibi factam, quod talem fratrem amisisti,
623 11| necessitatis suae gratiam facturam esse testata est.~Cotidie
624 14| praecepta sapientum adsueta sibi facundia explicuit. ~Nullus itaque
625 9 | bona, quae nos speciosa sed fallaci voluptate delectant, pecunia,
626 14| solacium est, aut me omnia fallunt aut iam recreavit animum
627 2 | Longissimum illi ingeni aevum fama promisit; id egit ipse,
628 14| tanto animo tulit illam familiae suae super ipsum Pauli triumphum
629 8 | quidem firmius remedium sed familiarius. Si quando te domum receperis,
630 14| tamen innumera sunt, ad fastus te et annales perducam publicos.
631 1 | fecisse, ut crudelitatem fati consolaretur aequalitas.~
632 14| carceri, non potuit eripere fato; et quam impatiens iuris
633 11| futurum. Non est itaque ista fatorum iniquitas, sed mentis humanae
634 11| cum [re]gentibus tulere fatum suum: omnes, immo omnia
635 9 | Antequam quicquam ex suo favore Fortuna mutaret, stantem
636 1 | natura, quod gravissimum fecerat, commune fecisse, ut crudelitatem
637 18| iucundam magis quam flebilem feceris; naturale est enim, ut semper
638 1 | immortale manus mortales fecerunt? Septem illa miracula et
639 1 | gravissimum fecerat, commune fecisse, ut crudelitatem fati consolaretur
640 15| sibi tantum sed etiam aliis fecit ac totum exercitum non solum
641 13| pervenire ad me erubescat.~O felicem clementiam tuam, Caesar,
642 10| creditam solvisse se moleste ferat, eam praesertim, cuius usum
643 17| animi adversarum rerum ictus ferebat, qua secundarum elatus eventu
644 8 | fronte commentanda sunt, non feret, nisi cum iam sibi ab omni
645 15| Germaniae recludentem et gentes ferocissimas Romano subicientem imperio
646 16| Discat ab illo clementiam fiatque mitissimo omnium principum
647 12| Romano imperio filium longa fide adprobet et ante illud consortem
648 10| pertractandum est: longior fideliorque est memoria voluptatum quam
649 8 | litterae tuae tam diu ac tam fideliter amatae gratiam referrant,
650 7 | huius in te indulgentiae fidem, quantam industriam debeas:
651 18| gemitus pectore, sed idem et finantur; sic rege animum tuum, ut
652 5 | hoc malo, sine ullo flendi fine et conturbat idem et exhaurit.~
653 4 | tristium immineat, si non finire lacrimas, at certe reservare
654 5 | quis defunctis sensus est, finiri frater tuus cupit? De alio
655 11| spectant.~Non idem universis finis est: alium in medio cursu
656 1 | I~*** nostrae compares, firma sunt; si redigas ad condicionem
657 17| abstinet; debes illorum imitari firmitatem in perferendis et evincendis
658 8 | Monstrabo etiamnunc non quidem firmius remedium sed familiarius.
659 18| eius iucundam magis quam flebilem feceris; naturale est enim,
660 6 | inquam, flere: ut multos flentes audire possis, ut periclitantium
661 2 | etiamnunc per hos exhaustos iam fletibus domesticis oculos quod effluat,
662 4 | nemo illa convicio, nemo fletu, nemo causa movet; nihil
663 4 | primum nascentium hominum fletum esse voluit?~Hoc principio
664 18| piae mentis est nec motae: fluant lacrimae, sed eaedem et
665 9 | consistimus loco, pendemus et fluctuamur et alter in alterum illidimur
666 11| ex alia atque alia causa fluentium exempla tibi suggerat. Lege,
667 10| voluptas relinquit, quae fluit et transit et paene ante
668 17| aut sordium ac squaloris foeditate inritare aut alienis malis
669 16| aditur, et atram laureatis foribus induet vestem. Hoc unum
670 8 | compone: nam ipse tibi optime formandi condendique res gestas et
671 3 | exemplum se modestiae tuae formaverat cogitabatque, quantum tu
672 17| in Albano suo tesseris ac foro et pervolgatis huiusmodi
673 18| quosdam durae magis quam fortis prudentiae viros, qui negent
674 15| utrumque et piissime idem et fortissime tulit.~[Ti.] Caesar patruus
675 5 | abscondant, ne militum animi, si fractam ducis sui mentem viderint,
676 1 | diuturna sunt; aliud alio modo fragile est, rerum exitus variantur,
677 11| grandia tamque solida tam fragilis animus conceperit.~
678 16| alia taceam funera, bis me fraterno luctu aggressa fortuna est,
679 18| quoque humanioribus gravis fremitus circumsonat. ~
680 4 | magis quam huic, cuius tam frequens usus est.~
681 18| et fratribus. Effice, ut frequenter fratris tui memoriam tibi
682 10| delectavit reducendum ac frequenti cogitatione pertractandum
683 6 | omnis ista consolantium frequentia et in animum tuum inquirit
684 8 | austeritas; haec, quae remissa fronte commentanda sunt, non feret,
685 10| tam bonum fratrem et usum fructumque eius, quamvis brevior voto
686 9 | ereptum est. Non opibus fruetur, non tua simul ac sua gratia;
687 3 | legem exacta, nihil antiqua frugalitas, nihil felicitatis summae
688 10| tantummodo, quae habet ac videt, frui se putat et habuisse eadem
689 10| diu tibi pietate eius uti fruique licuit. Iniquus est, qui
690 9 | quorum rationem tam diu frustra quaesierat, proprius intuetur.~
691 17| pulvinaria, eos qui parum maesti fuerant, crudelissima adficiebat
692 9 | restitutus est locum, in quo fuerat antequam nasceretur, et
693 3 | etiam minus bono fratri fuisses bonus, sed in illo pietas
694 12| clarissimi conspectu numinis; fulgor eius illos, ut nihil aliud
695 13| quietem. Scias licet ea demum fulmina esse iustissima, quae etiam
696 2 | sed innatus est, sic esse fundatum, ut supra omnis corporis
697 2 | fortunae meae superfuit tuae fundere; inveniam etiamnunc per
698 17| imperium adustum atque eversum funditus principis mitissimi recreat
699 17| occupationibus acerbissimi funeris elevabat mala.~Pro pudor
700 16| implacabilis saevitia totiens ipsa funestavit pulvinaria? Faciamus licet
701 2 | consuevit sine ullo dilectu furentem et inter ipsa beneficia
702 17| solacium fuit! Idem ille Gaius furiosa inconstantia modo barbam
703 9 | nam ut nihil de tempore futuro timeatur, ipsa tamen magnae
704 13| exsules, quam nuper sub Gaio egere principes! Non trepidant
705 10| meminit, nisi cum admonetur.~Gaude itaque habuisse te tam bonum
706 11| editur, ad mortem destinatur.~Gaudeamus [ergo] eo, quod dabitur,
707 10| timendum. Nimis angustat gaudia sua, qui eis tantummodo,
708 18| desinant, trahantur ex imo gemitus pectore, sed idem et finantur;
709 13| ostenderis! Patere illum generi humano iam diu aegro et
710 15| eius luctus enumerem, et generos ille amisit et liberos et
711 12| dies nota sit, qua illum gens sua caelo adserat!~
712 15| Germaniae recludentem et gentes ferocissimas Romano subicientem
713 11| regna populique cum [re]gentibus tulere fatum suum: omnes,
714 15| victorque divus Augustus non gentium tantummodo externarum, sed
715 16| publicis, si nondum illi genus humanum placuit consumere,
716 5 | nemo adversus te animum gerit, eum esse tu credis fratris
717 15| ipse erat fratrem, intima Germaniae recludentem et gentes ferocissimas
718 13| refulsit, semper luceat!~Hic Germaniam pacet, Britanniam aperiat,
719 6 | quomodo te in isto tuo gesseris vulnere, utrumne statim
720 8 | formandi condendique res gestas et materiam dabit et exemplum.~
721 9 | tandem sui iuris et arbitrii, gestit et rerum naturae spectaculo
722 13| trepidant nec per singulas horas gladium exspectant nec ad omnem
723 6 | percussus arma summiseris an in gradu steteris. Olim te in altiorem
724 2 | Latinae linguae potentia aut Graecae gratia, vigebit cum maximis
725 11| mirabatur quaerat quomodo tam grandia tamque solida tam fragilis
726 10| eam praesertim, cuius usum gratuitum acceperit, nonne iniustus
727 5 | cogitaveris nulli minus gratum esse dolorem tuum quam ei,
728 7 | adversus felicitatem tuam parum gratus es, si tibi quicquam hoc
729 14| desumpsit sibi, quem tam gravi afficeret iniuria; nulla
730 15| apparatu Parthici belli et graviore multo animi volnere quam
731 18| barbaris quoque humanioribus gravis fremitus circumsonat. ~
732 1 | videtur rerum natura, quod gravissimum fecerat, commune fecisse,
733 6 | roboris ille adversus dolorem habeat et utrumne tu tantum rebus
734 10| acceperit, nonne iniustus vir habeatur?~Dedit natura fratri tuo
735 14| partes occupaverit: aliud habebunt hoc dicente pondus verba
736 5 | explorata pietas est, pro certo habendum est nihil esse illi posse
737 13| conspectum pavent; per te habent ut fortunae saevientis modum
738 12| Fortuna decidit. Multos habes, in quibus adquiescas. Ab
739 8 | accedere: hoc tamen argumentum habeto iam conroborati eius et
740 18| insaniam et nos in eo teneat habitu, qui et piae mentis est
741 10| habere potueris, sed quam diu habueris.~Rerum natura illum tibi
742 12| aspicere, praestringet et in se haerentes detinebit. Hic tibi, quem
743 14| Caesarum atrium? Nulla non harum aliquo suorum incommodo
744 18| longo iam situ obsoleto et hebetato animo composui. Quae si
745 18| doliturum esse sapientem: hi non videntur mihi umquam
746 8 | Difficile est quidem, ut ad haec hilariora studia tam vehementer perculsus
747 8 | primum exercere, deinde hilariore temperare.~
748 5 | faciunt rebus adfectis, ut hilaritatem de industria simulent et
749 8 | cultorem suum vindicent, tunc Homerus et Vergilius tam bene de
750 17| uno se ceteris exaequari hominibus non iniuriam sed ius mortalitatis
751 17| sentire mala sua non est hominis et non ferre non est viri.~
752 17| amissa sorore Drusilla, is homo, qui non magis dolere quam
753 5 | fratres tui te imitentur, qui honestum putabunt, quodcumque te
754 9 | hoc uno excusatus, quod honestus est, cum ad utilitatem respicit,
755 2 | diu fuerit ullus litteris honor, quam diu steterit aut Latinae
756 3 | hominum; desideratur in tuum honorem, laudatur in suum.~Nihil
757 13| trepidant nec per singulas horas gladium exspectant nec ad
758 2 | inveniam etiamnunc per hos exhaustos iam fletibus domesticis
759 | huc
760 | huiusmodi
761 9 | naturae spectaculo fruitur et humana omnia ex loco superiore
762 1 | universum, quod omnia divina humanaque complectitur, si fas putas
763 18| inconditus et barbaris quoque humanioribus gravis fremitus circumsonat. ~
764 9 | aperto et libero caelo, ex humili atque depresso in eum emicuit
765 6 | Multa tibi non licent, quae humillimis et in angulo iacentibus
766 | I
767 6 | humillimis et in angulo iacentibus licent: magna servitus est
768 9 | damnis deferens adsidueque iactans, numquam stabili consistimus
769 9 | meo, perit indulgentiae iactatio et incipit dolor hoc uno
770 16| nihil intactum relinquet; ibit violentior per omnia, sicut
771 2 | parte tantummodo patere ictibus tuis. Quid enim illi aliud
772 15| pacis vincula resoluta sunt, idemque hic vixit superstes optimo
773 4 | consentit. Sic vitam agimus, ideoque moderate id fieri debet
774 3 | sed in illo pietas tua idoneam nacta materiam multo se
775 11| nescio mortalitatis legem ignorare, an impudentius recusare.~
776 11| nostros transeunt notorum ignotorumque funera, nos tamen aliud
777 2 | Caput II~Illud quoque te non minimum
778 3 | Caput III~Adiciamus, si vis, ad has
779 6 | tui. Liberiora sunt omnia iis, quorum adfectus tegi possunt;
780 8 | gratiam referrant, tunc te illae antistitem et cultorem suum
781 | illic
782 9 | fluctuamur et alter in alterum illidimur et aliquando naufragium
783 14| publicos. Vides omnes has imagines, quae implevere Caesarum
784 17| iudicat. Optime certe illos imitaberis, qui cum indignari possent
785 17| abstinet; debes illorum imitari firmitatem in perferendis
786 5 | operam ut fratres tui te imitentur, qui honestum putabunt,
787 18| servet, qui nec impietatem imitetur nec insaniam et nos in eo
788 18| Nunc itaque te studiis tuis immerge altius, nunc illa tibi velut
789 4 | quantum a tergo rerum tristium immineat, si non finire lacrimas,
790 1 | ruinaeque etiam ipsi mundo imminenti aliquam domum subtrahat?
791 3 | rapina concordissimam turbam imminuere, tam bene stipatum optimorum
792 6 | paeniteat. Non licet tibi flere immodice, nec hoc tantummodo non
793 1 | caduca sunt. Quid enim immortale manus mortales fecerunt?
794 18| quippe et ipsa intereunt: immortalis est ingeni memoria. Hanc
795 2 | metuendam. Quantulum erat tibi immunem ab hac iniuria praestare
796 18| et desinant, trahantur ex imo gemitus pectore, sed idem
797 14| potuit eripere fato; et quam impatiens iuris aequi pietas Africani
798 17| elevabat mala.~Pro pudor imperii! Principis Romani lugentis
799 7 | orbem terrarum possidente impertire te nec voluptati nec dolori
800 3 | crudelitas est in medios fratres impetum facere et tam cruenta rapina
801 18| potius modum servet, qui nec impietatem imitetur nec insaniam et
802 5 | inhaerentem dolorem dimitte; nec impius frater sic desiderari debet
803 16| aut ullam modestiam, cuius implacabilis saevitia totiens ipsa funestavit
804 14| omnes has imagines, quae implevere Caesarum atrium? Nulla non
805 6 | personam hominum consensus imposuit: haec tibi tuenda est. Circumstat
806 1 | conqueratur.~Quis tam superbae impotentisque adrogantiae est, ut in hac
807 2 | accipere maximum poterat, impressisti, et cum bene illum undeque
808 11| mortalitatis legem ignorare, an impudentius recusare.~Agedum illa, quae
809 13| immo ne deiecit quidem, sed impulsum a fortuna et cadentem sustinuit
810 4 | tempore deponendus est et ab inanibus solaciis atque amara quadam
811 16| Fortuna, hoc erit: nihil inausum sibi reliquit, nihil intactum
812 11| plurima varietatis humanae incertorumque casuum et lacrimarum ex
813 11| est numquam timeat, quod incertum est semper expectet.~Quid
814 9 | indulgentiae iactatio et incipit dolor hoc uno excusatus,
815 7 | Caesare de fortuna queri: hoc incolumi salvi tibi sunt tui, nihil
816 9 | omnia frater meus vitae incommoda et in eum restitutus est
817 14| non harum aliquo suorum incommodo insignis est; nemo non ex
818 18| succurrant, quem barbarorum inconditus et barbaris quoque humanioribus
819 17| Idem ille Gaius furiosa inconstantia modo barbam capillumque
820 3 | interceptam inter prima incrementa indolem: dignus fuit ille
821 9 | modo allevans nos subitis incrementis, modo maioribus damnis deferens
822 7 | intelleges non magis tibi incurvari licere quam illi, si quis
823 | inde
824 11| insatiabilis rerum omnium, quae indignatur inde excidere, quo admissa
825 5 | torquet, si oculos tuos, indignissimos hoc malo, sine ullo flendi
826 3 | eras dignissimus, qui ne ex indigno quidem quicquam doleres
827 5 | desinentibus frater tuus cupit, indignus hoc affectu tuo est; sive
828 3 | interceptam inter prima incrementa indolem: dignus fuit ille te fratre.
829 5 | tibi quoque faciendum est: indue dissimilem animo tuo vultum
830 16| atram laureatis foribus induet vestem. Hoc unum obtineamus
831 5 | hoc simile veri. Ille enim indulgentiam tibi tamquam fratri praestitit,
832 5 | maerori obstare, si tuo indulseris.~
833 11| triumphis sorte defunctos inexorabili? Tota cum regibus regna
834 4 | possumus: stant dura et inexorabilia; nemo illa convicio, nemo
835 12| quibus adquiescas. Ab hac te infamia vindica, ne videatur omnibus
836 4 | proficientibus; facilius enim nos inferis dolor iste adiciet quam
837 | infra
838 5 | supervacuum est, si sentit, ingratum est. Neminem esse toto orbe
839 10| sed damni, quod reddidit.~Ingratus est, qui iniuriam vocat
840 5 | non vult, utrique vestrum inhaerentem dolorem dimitte; nec impius
841 9 | suspicio lacesset, non edax et inimica semper alienis processibus
842 16| aut crudeliter fieri aut inique; potest enim haec adversus
843 2 | hanc litem meam faciam: 'iniquissima omnium iudicio Fortuna,
844 11| est itaque ista fatorum iniquitas, sed mentis humanae pravitas
845 10| eius uti fruique licuit. Iniquus est, qui muneris sui arbitrium
846 7 | quoque eadem necessitas iniungitur: non licet tibi ad utilitates
847 16| semper, eas quoque domos ausa iniuriae causa intrare, in quas per
848 3 | quid tibi voluisti, tam iniusta et tam violenta Fortuna?
849 10| gratuitum acceperit, nonne iniustus vir habeatur?~Dedit natura
850 2 | non innutritus tantum sed innatus est, sic esse fundatum,
851 7 | traditus, cuius umeris mundus innititur. Caesari quoque ipsi, cui
852 13| eius beneficium erit, sive innocentem me scierit esse, sive voluerit.~
853 3 | voluisti]! Nihil ergo prodest innocentia ad omnem legem exacta, nihil
854 14| quae etiam si minora, tamen innumera sunt, ad fastus te et annales
855 15| sed etiam bello suffecit. Innumerabilia undique exempla separatorum
856 2 | disciplinis, quibus non innutritus tantum sed innatus est,
857 11| Caput XI ~'At inopinanti ereptus est.' Sua quemque
858 6 | exigendus est. Non licet tibi, inquam, flere: ut multos flentes
859 9 | munera sua transferentis inquietabit. Si bene computes, plus
860 9 | supplicium est: in hoc profundum inquietumque proiecti mare, alternis
861 6 | frequentia et in animum tuum inquirit ac perspicit quantum roboris
862 8 | requiescenti animo tuo paulatim inrepet.~Itaque non est quod ullum
863 7 | eripuit, et siderum modo, quae inrequieta semper cursus suos explicant,
864 17| sordium ac squaloris foeditate inritare aut alienis malis oblectare
865 18| consecrabis ingenio quam inrito dolore lugebis.~Quod ad
866 2 | noles enim longum esse, quod inritum est. Nam si quicquam tristitia
867 18| impietatem imitetur nec insaniam et nos in eo teneat habitu,
868 11| mentis humanae pravitas insatiabilis rerum omnium, quae indignatur
869 8 | tunc velut occasione data insidiabitur solitudini tuae dolor et
870 14| aliquo suorum incommodo insignis est; nemo non ex istis in
871 18| est tua, quoniam quidem ea instituisti amare studia, quae et optime
872 5 | Quid itaque iuvat dolori intabescere, quem, si quis defunctis
873 16| inausum sibi reliquit, nihil intactum relinquet; ibit violentior
874 16| ostendere, quam nihil sacrum intactumque sit Fortunae, quae ex eis
875 7 | quantam industriam debeas: intelleges non magis tibi incurvari
876 12| expectare, ut a te subleventur, intellegis; et ideo quanto minus in
877 2 | illum undeque circuisses, intellexisti hac parte tantummodo patere
878 16| aggressa fortuna est, bis intellexit laedi me posse, vinci non
879 17| animadversione; eadem enim intemperie animi adversarum rerum ictus
880 17| sit viro, luctum suum aut intempestivis sevocare lusibus aut sordium
881 8 | quoque et Aesopeos logos, intemptatum Romanis ingeniis opus, solita
882 3 | querellas ipsius adulescentis interceptam inter prima incrementa indolem:
883 14| tribuno quoque plebis privatus intercessit. Tam magno tamen fratrem
884 18| longam diem, quippe et ipsa intereunt: immortalis est ingeni memoria.
885 16| infra se cerneret, fratrem interfectum audivit. Fortuna impotens,
886 17| exsequiis sororis suae non interfuit, iusta sorori non praestitit,
887 13| scierit esse, sive voluerit.~Interim magnum miseriarum mearum
888 1 | desinit. Mundo quidam minantur interitum et huc universum, quod omnia
889 1 | non habet quo cadat sit interiturum; eat aliquis et fata tantum
890 9 | levamento, si saepe te sic interrogaveris: 'utrumne meo nomine doleo
891 15| quam ipse erat fratrem, intima Germaniae recludentem et
892 11| quanto spiritu ingentibus intonueris verbis: pudebit te subito
893 16| domos ausa iniuriae causa intrare, in quas per templa aditur,
894 18| ulla tui parte inveniat introitum dolor. Fratris quoque tui
895 5 | toto dolorem, si minus, introrsus abde et contine, ne appareat,
896 8 | nam quam diu numen tuum intueberis, nullum illa ad te inveniet
897 9 | credere altius veritatem intuentibus, omnis vita supplicium est:
898 17| Caput XVII ~Debes itaque eos intueri omnes, quos paulo ante rettuli,
899 12| Hic tibi, quem tu diebus intueris ac noctibus, a quo numquam
900 9 | frustra quaesierat, proprius intuetur.~Quid itaque eius desiderio
901 15| Fortunam ulli queratur luctum intulisse, quam sciet etiam Caesarum
902 17| elatus eventu super humanum intumescebat modum. Procul istud exemplum
903 5 | nihil aeque a lacrimis tam inutilibus abducet, quam si cogitaveris
904 2 | superfuit tuae fundere; inveniam etiamnunc per hos exhaustos
905 18| circumda, ne ex ulla tui parte inveniat introitum dolor. Fratris
906 8 | intueberis, nullum illa ad te inveniet accessum, omnia in te Caesar
907 18| maereas, exigam. Et scio inveniri quosdam durae magis quam
908 9 | nisi mortis est. Ne itaque invideris fratri tuo: quiescit. Tandem
909 9 | utrumne fratri tuo mors inviderit an consuluerit?~
910 2 | felicitas eius effugeret invidiam: ecce eum dolorem illi,
911 18| ipsum, quod aliquid eripuit, invisa sunt --, tunc tamen erit
912 18| confessionem eos veri etiam invitos compulisset.~Satis praestiterit
913 9 | quis in tam obscura et involuta veritate divinat, utrumne
914 | ipsam
915 | ipsis
916 | ipsius
917 9 | esse, quae non timet: non ira eum torquebit, non morbus
918 17| homini fas est per divina ire vestigia.~Quamvis [sint]
919 18| minima deducere; sed alio istas vires servet suas, nunc
920 12| tam multa solacia. Omnis istos una tecum perculsos vides
921 17| summittens tondens modo Italiae ac Siciliae oras errabundus
922 16| M. Antonii frater duci iubebatur ad supplicium! Tulit hoc
923 18| poteris, si tibi memoriam eius iucundam magis quam flebilem feceris;
924 10| fuerit, boni consule. Cogita iucundissimum esse, quod habuisti, humanum,
925 17| iniuriam sed ius mortalitatis iudicaverunt tuleruntque nec nimis acerbe
926 15| morem Romani luctus redegit iudicavitque non militandi tantum disciplinam
927 2 | faciam: 'iniquissima omnium iudicio Fortuna, adhuc videbaris
928 17| ab eis quidem, per quos iuramus, abstinet; debes illorum
929 10| dedit et tibi: quae suo iure usa si a quo voluit debitum
930 17| hominibus non iniuriam sed ius mortalitatis iudicaverunt
931 17| sororis suae non interfuit, iusta sorori non praestitit, sed
932 11| est precario.~Quanto ille iustior, qui nuntiata filii morte
933 13| licet ea demum fulmina esse iustissima, quae etiam percussi colunt.~
934 5 | esse non vult. ~Quid itaque iuvat dolori intabescere, quem,
935 15| magni, nepos, circa primos iuventae suae annos Lucium fratrem
936 4 | Caput IV ~Diutius accusare fata possumus,
937 9 | Caput IX ~Illud quoque magno tibi
938 3 | litterarum amor, nihil ab omni labe mens vacans?~Luget Polybius,
939 4 | optaverat, metuit et voto laborat suo, alium solitudo [alium
940 4 | alium ad cotidianum opus laboriosa egestas vocat, alium ambitio
941 6 | quieti confugere aut adsidua laboriosi officii statione fatigatum
942 9 | morbus adfliget, non suspicio lacesset, non edax et inimica semper
943 16| fortuna est, bis intellexit laedi me posse, vinci non posse:
944 5 | et adversas res adumbrata laetitia abscondant, ne militum animi,
945 7 | oculos tuos esse sed etiam laetos oportet; in hoc tibi omnia
946 1 | quid aliud altius cecidit lamentetur, cum etiam hoc quod non
947 18| quae per constructionem lapidum et marmoreas moles aut terrenos
948 16| respicit: hunc principem lapsis hominum rebus datum, sicut
949 4 | agedum mortalis circumspice, larga ubique flendi et adsidua
950 18| memoria. Hanc tu fratri tuo largire, in hac eum conloca; melius
951 18| tenent, et quam non facile Latina ei homini verba succurrant,
952 2 | honor, quam diu steterit aut Latinae linguae potentia aut Graecae
953 6 | illi, qui opera ingenii tui laudant, qui describunt, quibus,
954 3 | desideratur in tuum honorem, laudatur in suum.~Nihil in illo fuit,
955 16| templa aditur, et atram laureatis foribus induet vestem. Hoc
956 11| fluentium exempla tibi suggerat. Lege, quanto spiritu ingentibus
957 16| fuit eius lugere viginti legionum sanguine fratri parentare.~
958 13| sustinuit et in praeceps euntem leniter divinae manus usus moderatione
959 9 | Illud quoque magno tibi erit levamento, si saepe te sic interrogaveris: '
960 7 | VII~Haec tamen etiamnunc levioribus te remediis adiuvabunt;
961 9 | metus sollicitabit, non levitas Fortunae cito munera sua
962 6 | hominum milia, tot disponendi libelli; tantus rerum ex orbe toto
963 3 | Nihil in illo fuit, quod non libenter agnosceres. Tu quidem etiam
964 2 | valetudinem? Sciebas animum eius liberalibus disciplinis, quibus non
965 9 | beato recipit sinu, et nunc libere illic vagatur omniaque rerum
966 6 | observantur oculi tui. Liberiora sunt omnia iis, quorum adfectus
967 3 | nacta materiam multo se liberius exercuit. Nemo potentiam
968 9 | Fruitur nunc aperto et libero caelo, ex humili atque depresso
969 6 | possunt; tibi nullum secretum liberum est.~In multa luce fortuna
970 2 | expediat, magis tamen etiam libet. Eriperes illi bonam opinionem?
971 4 | solaciis atque amara quadam libidine dolendi animus recipiendus
972 10| pietate eius uti fruique licuit. Iniquus est, qui muneris
973 11| sic enim illa ex alia lingua in aliam transtulisti, ut,
974 2 | diu steterit aut Latinae linguae potentia aut Graecae gratia,
975 2 | Conqueramur, atque adeo ipse hanc litem meam faciam: 'iniquissima
976 8 | patiaris a studiis: tunc tibi litterae tuae tam diu ac tam fideliter
977 3 | nihil sincerus et tutus litterarum amor, nihil ab omni labe
978 2 | vindicaret.~Quam diu fuerit ullus litteris honor, quam diu steterit
979 8 | fabellas quoque et Aesopeos logos, intemptatum Romanis ingeniis
980 12| Rectorem Romano imperio filium longa fide adprobet et ante illud
981 18| constant, non propagant longam diem, quippe et ipsa intereunt:
982 7 | hic pro omnibus est. Quod longe a sensibus tuis pudentissimis
983 10| cogitatione pertractandum est: longior fideliorque est memoria
984 2 | spiritum? Quantulum nocuisses! Longissimum illi ingeni aevum fama promisit;
985 18| posset?~Haec, utcumque potui, longo iam situ obsoleto et hebetato
986 2 | desideras, nec tibi; noles enim longum esse, quod inritum est.
987 9 | plus minantur quam prosunt; lubrica et incerta sunt, numquam
988 6 | secretum liberum est.~In multa luce fortuna te posuit; omnes
989 13| tenebras orbi refulsit, semper luceat!~Hic Germaniam pacet, Britanniam
990 15| primos iuventae suae annos Lucium fratrem carissimum sibi
991 10| relinquit, avidus, qui non lucri loco habet, quod accepit,
992 15| XV ~Quid referam duorum Lucullorum diremptam morte concordiam?~
993 16| humanis malis tibi ipsa ludos facis!~Eo ipso tempore,
994 18| ingenio quam inrito dolore lugebis.~Quod ad ipsam Fortunam
995 17| imperii! Principis Romani lugentis sororem alea solacium fuit!
996 16| toleraverat, et hoc fuit eius lugere viginti legionum sanguine
997 17| numquam satis certus, utrum lugeri vellet an coli sororem,
998 17| aut intempestivis sevocare lusibus aut sordium ac squaloris
999 9 | Quid itaque eius desiderio maceror, qui aut beatus aut nullus
1000 18| autem ego a te, ne ex toto maereas, exigam. Et scio inveniri
|