abde-dum | duoru-maere | maero-saevi | salut-xviii
bold = Main text
Caput grey = Comment text
1502 12| respice: pro omnium horum salute hac tecum portione Fortuna
1503 7 | fortuna queri: hoc incolumi salvi tibi sunt tui, nihil perdidisti,
1504 16| lugere viginti legionum sanguine fratri parentare.~Sed ut
1505 15| tam expers erit sensus ac sanitatis, ut Fortunam ulli queratur
1506 18| qui negent doliturum esse sapientem: hi non videntur mihi umquam
1507 18| excussisset illis fortuna superbam sapientiam et ad confessionem eos veri
1508 18| rege animum tuum, ut et sapientibus te adprobare possis et fratribus.
1509 14| rettulit, iam omnium praecepta sapientum adsueta sibi facundia explicuit. ~
1510 3 | onus: suffecit ille huic sarcinae. O dura fata et nullis aequa
1511 10| repetit nec tuam in eo satietatem secuta est sed suam legem.
1512 6 | fortuna te posuit; omnes scient, quomodo te in isto tuo
1513 13| erit, sive innocentem me scierit esse, sive voluerit.~Interim
1514 15| queratur luctum intulisse, quam sciet etiam Caesarum lacrimas
1515 8 | notos esse voluisti quam scripserant, multum tecum morentur:
1516 11| quisquis exemplaris modo scripta tua mirabatur quaerat quomodo
1517 18| tui produc memoriam aliquo scriptorum monimento tuorum; hoc enim
1518 6 | tegi possunt; tibi nullum secretum liberum est.~In multa luce
1519 | secum
1520 17| rerum ictus ferebat, qua secundarum elatus eventu super humanum
1521 6 | utrumne tu tantum rebus secundis uti dextere scias, an et
1522 10| nec tuam in eo satietatem secuta est sed suam legem. Si quis
1523 11| in alienam te orationem secutae sint -: nullus erit in illis
1524 16| Antonius civium suorum vitae sedebat mortisque arbiter, M. Antonii
1525 13| deposuit: deprecatus est pro me senatum et vitam mihi non tantum
1526 11| relinquit, alium in extrema senectute fatigatum iam et exire cupientem
1527 15| paria conspecta sunt una senescentia; sed contentus nostrae domus
1528 7 | omnibus est. Quod longe a sensibus tuis pudentissimis piissimisque
1529 12| periculum, ne quid perdidisse te sentias; in hoc uno tibi satis praesidi,
1530 12| ex domo sua mortale esse sentiat! Rectorem Romano imperio
1531 17| et effeminate; nam et non sentire mala sua non est hominis
1532 15| Innumerabilia undique exempla separatorum morte fratrum succurrunt,
1533 1 | revocantis se unum ac suos seponi velit ruinaeque etiam ipsi
1534 1 | manus mortales fecerunt? Septem illa miracula et si qua
1535 12| quam successorem aspiciat! Sera et nepotibus demum nostris
1536 18| velis occurrere, ut illum et sermonibus celebres et adsidua recordatione
1537 15| tantum disciplinam esse servandam sed etiam dolendi. Non potuisset
1538 6 | iacentibus licent: magna servitus est magna fortuna. Non licet
1539 8 | constiterit. Itaque debebis eum severiore materia primum exercere,
1540 8 | redditi sibi, si poterit a severioribus scriptis ad haec solutiora
1541 17| luctum suum aut intempestivis sevocare lusibus aut sordium ac squaloris
1542 12| illos in Caesarem derige: siccabuntur maximi et clarissimi conspectu
1543 6 | pervenire cupientium [lacrimas siccare], lacrimae tibi tuae adsiccandae
1544 7 | nihil perdidisti, non tantum siccos oculos tuos esse sed etiam
1545 17| tondens modo Italiae ac Siciliae oras errabundus permetiens
1546 7 | dedicavit, sibi eripuit, et siderum modo, quae inrequieta semper
1547 13| restituere ac reponere! Sidus hoc, quod praecipitato in
1548 5 | et a Caesare? Non est hoc simile veri. Ille enim indulgentiam
1549 | simul
1550 5 | hilaritatem de industria simulent et adversas res adumbrata
1551 9 | perdidit lucem frater tuus, sed sinceriorem sortitus est.~Omnibus illo
1552 3 | conservata abstinentia, nihil sincerus et tutus litterarum amor,
1553 15| suae perdidit; denique ne singulos eius luctus enumerem, et
1554 18| utcumque potui, longo iam situ obsoleto et hebetato animo
1555 12| uno tibi satis praesidi, solaci est.~Attolle te et, quotiens
1556 12| malo.~Est autem hoc ipsum solacii loco, inter multos dolorem
1557 11| quomodo tam grandia tamque solida tam fragilis animus conceperit.~
1558 2 | Eriperes illi bonam opinionem? Solidior est haec apud eum, quam
1559 8 | occasione data insidiabitur solitudini tuae dolor et requiescenti
1560 4 | voto laborat suo, alium solitudo [alium labor] torquet, alium
1561 18| cogita in rebus agendis sollertiam, in exsequendis industriam,
1562 9 | magnae felicitatis tutela sollicita est.~Si velis credere altius
1563 9 | consectabitur, non metus sollicitabit, non levitas Fortunae cito
1564 4 | alium ambitio numquam quieta sollicitat, alius divitias, quas optaverat,
1565 1 | exstruxit ambitio aliquando solo aequata visentur.~Ita est:
1566 9 | quisquis ille est, qui solutas vinculis animas beato recipit
1567 8 | severioribus scriptis ad haec solutiora procedere. In illis enim
1568 10| Si quis pecuniam creditam solvisse se moleste ferat, eam praesertim,
1569 7 | multa non licent: omnium somnos illius vigilia defendit,
1570 6 | tantummodo non licet; ne somnum quidem extendere in partem
1571 17| intempestivis sevocare lusibus aut sordium ac squaloris foeditate inritare
1572 17| clementia. C. Caesar amissa sorore Drusilla, is homo, qui non
1573 17| quibus Fortuna fratres sororesque eripuit, hunc praeterire
1574 11| conspicuos aut triumphis sorte defunctos inexorabili? Tota
1575 10| obliviscitur nec umquam sortis suae meminit, nisi cum admonetur.~
1576 9 | frater tuus, sed sinceriorem sortitus est.~Omnibus illo nobis
1577 9 | Omnia ista bona, quae nos speciosa sed fallaci voluptate delectant,
1578 9 | gestit et rerum naturae spectaculo fruitur et humana omnia
1579 6 | peregrinatione recreare aut spectaculorum varietate animum detinere
1580 11| immo omnia in ultimum diem spectant.~Non idem universis finis
1581 13| novos: quorum me quoque spectatorem futurum, quae ex virtutibus
1582 14| uno paene eodemque tempore spectavit patris triumphum duorumque
1583 13| fortunae saevientis modum ita spem quoque melioris eiusdem
1584 18| omnino esse eum patiatur, nec sperandum ulli nec concupiscendum
1585 18| fuerit cogita qualisque sperari potuerit: quid enim de illo
1586 10| condicio, sed mortalis animi spes avida, quae subinde, quid
1587 2 | dolores emineret. Eriperes spiritum? Quantulum nocuisses! Longissimum
1588 18| quid enim de illo non tuto sponderi fratre posset?~Haec, utcumque
1589 17| sevocare lusibus aut sordium ac squaloris foeditate inritare aut alienis
1590 9 | adsidueque iactans, numquam stabili consistimus loco, pendemus
1591 4 | possumus, mutare non possumus: stant dura et inexorabilia; nemo
1592 9 | favore Fortuna mutaret, stantem adhuc illam et munera plena
1593 6 | gesseris vulnere, utrumne statim percussus arma summiseris
1594 6 | adsidua laboriosi officii statione fatigatum corpus voluptaria
1595 11| praeteribunt. In procinctu stet animus et id quod necesse
1596 6 | arma summiseris an in gradu steteris. Olim te in altiorem ordinem
1597 2 | litteris honor, quam diu steterit aut Latinae linguae potentia
1598 3 | turbam imminuere, tam bene stipatum optimorum adulescentium
1599 11| ita resolvisti, ut quamvis structura illorum recesserit, permaneat
1600 5 | occupationibus tuis, id est a studio et a Caesare? Non est hoc
1601 11| locum tendimus; utrumne stultius sit nescio mortalitatis
1602 10| vocat finem voluptatis, stultus, qui nullum fructum esse
1603 6 | horum, quae facis, posse subduci. Magnam tibi personam hominum
1604 6 | suum principis maximi animo subici, exigendus est. Non licet
1605 15| gentes ferocissimas Romano subicientem imperio in complexu et in
1606 10| mortalis animi spes avida, quae subinde, quid rerum natura sit,
1607 14| Pauli triumphum concidentis subitam vastitatem, quanto debuit
1608 9 | reciprocum et modo allevans nos subitis incrementis, modo maioribus
1609 11| intonueris verbis: pudebit te subito deficere et ex tanta orationis
1610 11| nos tamen aliud agimus et subitum id putamus esse, quod nobis
1611 12| ultro expectare, ut a te subleventur, intellegis; et ideo quanto
1612 12| te et, quotiens lacrimae suboriuntur oculis tuis, totiens illos
1613 12| exigua debet apud te parte subsidere. Non desinam totiens tibi
1614 7 | explicant, numquam illi licet subsistere nec quicquam suum facere.
1615 2 | locum amissorum posset alios substituere; unum enim hunc ex eis,
1616 1 | imminenti aliquam domum subtrahat? Maximum ergo solacium est
1617 12| perculsos vides nec posse tibi subvenire, immo etiam ultro expectare,
1618 15| orbitatis vexatus sororis filium successioni praeparatum suae perdidit;
1619 12| illud consortem patris quam successorem aspiciat! Sera et nepotibus
1620 18| facile Latina ei homini verba succurrant, quem barbarorum inconditus
1621 13| tempus, quo cuique debeat succurrere; ego omnem operam dabo,
1622 15| separatorum morte fratrum succurrunt, immo contra vix ulla umquam
1623 11| causa fluentium exempla tibi suggerat. Lege, quanto spiritu ingentibus
1624 | sum
1625 11| celebrata sunt, in manus sume utriuslibet auctoris carmina,
1626 5 | animumque ex vultu tuo sument. Et solacium debes esse
1627 3 | frugalitas, nihil felicitatis summae potentia summa conservata
1628 10| ergo optimum fratrem, in summis bonis pone! Non est quod
1629 6 | utrumne statim percussus arma summiseris an in gradu steteris. Olim
1630 17| modo barbam capillumque summittens tondens modo Italiae ac
1631 | sumus
1632 1 | pepercisse conqueratur.~Quis tam superbae impotentisque adrogantiae
1633 18| excussisset illis fortuna superbam sapientiam et ad confessionem
1634 14| Scipio deesset aut Carthago superesset.~
1635 2 | lacrimarum fortunae meae superfuit tuae fundere; inveniam etiamnunc
1636 9 | et humana omnia ex loco superiore despicit, divina vero, quorum
1637 5 | parenti, cultum tamquam superiori; ille desiderio tibi esse
1638 9 | beatior est, cui fortuna supervacua est, quam is, cui parata
1639 9 | non morbus adfliget, non suspicio lacesset, non edax et inimica
1640 5 | fortiter hanc fortunae iniuriam sustinendi. Quod duces magni faciunt
1641 13| impulsum a fortuna et cadentem sustinuit et in praeceps euntem leniter
1642 11| prudentiae et animi: 'et huic rei sustuli.' Omnes huic rei tollimur;
1643 16| ut in me quoque ipso alia taceam funera, bis me fraterno
1644 10| iniuriam tibi factam, quod talem fratrem amisisti, sed beneficium
1645 | talis
1646 11| quaerat quomodo tam grandia tamque solida tam fragilis animus
1647 2 | continuisse, qui munere tuo tantam venerationem receperat,
1648 12| omnes suos sit mansuetudo tantaque indulgentia, quin iam multis
1649 15| erat, sensit. Tamen tot tantosque luctus cepit rerum omnium
1650 | tantus
1651 6 | omnia iis, quorum adfectus tegi possunt; tibi nullum secretum
1652 2 | pervenisse et non ex tuo more temere incidisse!'~
1653 8 | exercere, deinde hilariore temperare.~
1654 18| humanis opus, cui nulla tempestas noceat, quod nulla consumat
1655 9 | tam procelloso et ad omnes tempestates exposito mari navigantibus
1656 14| aequitatem compellereris, tenacissima memoria rettulit, iam omnium
1657 11| omnes tamen in eundem locum tendimus; utrumne stultius sit nescio
1658 18| nec insaniam et nos in eo teneat habitu, qui et piae mentis
1659 8 | accessum, omnia in te Caesar tenebit; cum ab illo discesseris,
1660 13| profundum et demerso in tenebras orbi refulsit, semper luceat!~
1661 1 | et in confusionem veterem tenebrasque demerget: eat nunc aliquis
1662 18| quem sua mala occupatum tenent, et quam non facile Latina
1663 9 | incerta sunt, numquam bene tenentur; nam ut nihil de tempore
1664 4 | respicientes, quantum a tergo rerum tristium immineat,
1665 12| Caesarem: illo moderante terras et ostendente quanto melius
1666 18| lapidum et marmoreas moles aut terrenos tumulos in magnam eductos
1667 12| tibi est? Dii illum deaeque terris diu commodent! Acta hic
1668 17| praestitit, sed in Albano suo tesseris ac foro et pervolgatis huiusmodi
1669 11| suae gratiam facturam esse testata est.~Cotidie praeter oculos
1670 3 | doleres fratre: redditur illi testimonium aequale omnium hominum;
1671 15| idem et fortissime tulit.~[Ti.] Caesar patruus meus Drusum
1672 18| facta et aliis expone et tibimet ipse commemora. Qualis fuerit
1673 11| quod necesse est numquam timeat, quod incertum est semper
1674 9 | nihil de tempore futuro timeatur, ipsa tamen magnae felicitatis
1675 9 | naufragium facimus, semper timemus; in hoc tam procelloso et
1676 10| illis ne desinant non est timendum. Nimis angustat gaudia sua,
1677 16| qua omnia alia adversa toleraverat, et hoc fuit eius lugere
1678 11| sustuli.' Omnes huic rei tollimur; quisquis ad vitam editur,
1679 17| barbam capillumque summittens tondens modo Italiae ac Siciliae
1680 5 | desiderio tibi esse vult, tormento esse non vult. ~Quid itaque
1681 9 | quae non timet: non ira eum torquebit, non morbus adfliget, non
1682 12| Potius ab istis te, quae torquent, ad haec tot et tanta, quae
1683 14| viris aut desiderio suorum tortus est aut a suis cum maximo
1684 8 | avocabit ipsa rerum, quas tractabit, austeritas; haec, quae
1685 7 | si quis modo est fabulis traditus, cuius umeris mundus innititur.
1686 18| sed eaedem et desinant, trahantur ex imo gemitus pectore,
1687 13| reduxerit, non vereor ne me unum transeat. Ipse autem optime novit
1688 11| Cotidie praeter oculos nostros transeunt notorum ignotorumque funera,
1689 9 | Fortunae cito munera sua transferentis inquietabit. Si bene computes,
1690 14| sine aliqua comploratione.~Transibo exempla vulgaria, quae etiam
1691 10| relinquit, quae fluit et transit et paene ante quam veniat
1692 11| ex alia lingua in aliam transtulisti, ut, quod difficillimum
1693 13| Gaio egere principes! Non trepidant nec per singulas horas gladium
1694 14| manibus fratrem abstulerat, tribuno quoque plebis privatus intercessit.
1695 16| supplicium! Tulit hoc tamen tam triste vulnus eadem magnitudine
1696 4 | respicientes, quantum a tergo rerum tristium immineat, si non finire
1697 11| consulatibus conspicuos aut triumphis sorte defunctos inexorabili?
1698 13| Britanniam aperiat, et patrios triumphos ducat et novos: quorum me
1699 16| publicam constitueret et triumvirali potestate praeditus nihil
1700 6 | consensus imposuit: haec tibi tuenda est. Circumstat te omnis
1701 8 | omne tempus, quod illis tuendum commiseris; tunc Caesaris
1702 11| populique cum [re]gentibus tulere fatum suum: omnes, immo
1703 17| mortalitatis iudicaverunt tuleruntque nec nimis acerbe et aspere,
1704 18| marmoreas moles aut terrenos tumulos in magnam eductos altitudinem
1705 6 | partem diei licet aut a tumultu rerum in otium ruris quieti
1706 4 | semper vestibulum obsidens turba; hic habere se dolet liberos,
1707 3 | cruenta rapina concordissimam turbam imminuere, tam bene stipatum
1708 3 | nullo fratre degenerantem, turbare et sine ulla causa delibare [
1709 9 | tamen magnae felicitatis tutela sollicita est.~Si velis
1710 18| potuerit: quid enim de illo non tuto sponderi fratre posset?~
1711 8 | multum tecum morentur: tutum id erit omne tempus, quod
1712 | ubique
1713 8 | inrepet.~Itaque non est quod ullum tempus vacare patiaris a
1714 2 | vindicaret.~Quam diu fuerit ullus litteris honor, quam diu
1715 11| suum: omnes, immo omnia in ultimum diem spectant.~Non idem
1716 12| tibi subvenire, immo etiam ultro expectare, ut a te subleventur,
1717 7 | fabulis traditus, cuius umeris mundus innititur. Caesari
1718 | unde
1719 2 | impressisti, et cum bene illum undeque circuisses, intellexisti
1720 15| suffecit. Innumerabilia undique exempla separatorum morte
1721 11| diem spectant.~Non idem universis finis est: alium in medio
1722 1 | minantur interitum et huc universum, quod omnia divina humanaque
1723 | unus
1724 14| ferre vir in hoc natus, ne urbi Romanae aut Scipio deesset
1725 10| dedit et tibi: quae suo iure usa si a quo voluit debitum
1726 | usque
1727 18| sponderi fratre posset?~Haec, utcumque potui, longo iam situ obsoleto
1728 9 | quod honestus est, cum ad utilitatem respicit, a pietate desciscere;
1729 7 | iniungitur: non licet tibi ad utilitates tuas, ad studia tua respicere.
1730 5 | tuo est; sive non vult, utrique vestrum inhaerentem dolorem
1731 11| celebrata sunt, in manus sume utriuslibet auctoris carmina, quae tu
1732 | utrum
1733 12| optimos fratres, respice uxorem, filium respice: pro omnium
1734 5 | Caput V~Illud quoque te non minimum
1735 3 | nihil ab omni labe mens vacans?~Luget Polybius, et in uno
1736 7 | illius industria, omnium vacationem illius occupatio.~Ex quo
1737 9 | sinu, et nunc libere illic vagatur omniaque rerum naturae bona
1738 12| videatur omnibus plus apud te valere unus dolor quam haec tam
1739 2 | concuti possit. Eriperes bonam valetudinem? Sciebas animum eius liberalibus
1740 18| nobis natura exigit, plus vanitate contrahitur. Numquam autem
1741 1 | fragile est, rerum exitus variantur, ceterum quicquid coepit
1742 6 | recreare aut spectaculorum varietate animum detinere aut ex tuo
1743 11| scriptis liber, qui non plurima varietatis humanae incertorumque casuum
1744 14| triumphum concidentis subitam vastitatem, quanto debuit ferre vir
1745 8 | haec hilariora studia tam vehementer perculsus animus tam cito
1746 17| satis certus, utrum lugeri vellet an coli sororem, eodem omni
1747 10| transit et paene ante quam veniat aufertur.~Itaque in praeteritum
1748 8 | ingeniis opus, solita tibi venustate connectas. Difficile est
1749 11| spiritu ingentibus intonueris verbis: pudebit te subito deficere
1750 2 | vel contulit vel, si hoc verecundia eius recusat, adplicuit.
1751 13| in lucem reduxerit, non vereor ne me unum transeat. Ipse
1752 8 | vindicent, tunc Homerus et Vergilius tam bene de humano genere
1753 9 | tam obscura et involuta veritate divinat, utrumne fratri
1754 9 | Si velis credere altius veritatem intuentibus, omnis vita
1755 16| laureatis foribus induet vestem. Hoc unum obtineamus ab
1756 4 | labor] torquet, alium semper vestibulum obsidens turba; hic habere
1757 17| homini fas est per divina ire vestigia.~Quamvis [sint] in aliis
1758 | vestrum
1759 1 | dissipabit et in confusionem veterem tenebrasque demerget: eat
1760 18| noceat, quod nulla consumat vetustas. Cetera, quae per constructionem
1761 15| idem omni genere orbitatis vexatus sororis filium successioni
1762 6 | Caput VI~Potest et illa res a luctu
1763 14| die Scipio Africanus, quo viatoris manibus fratrem abstulerat,
1764 15| capacissimum eius pectus victorque divus Augustus non gentium
1765 16| nullo minor nisi eo a quo victus est, tunc cum rem publicam
1766 7 | oblivisci, Caesarem cogita. Vide, quantam huius in te indulgentiae
1767 12| hac te infamia vindica, ne videatur omnibus plus apud te valere
1768 2 | omnium iudicio Fortuna, adhuc videbaris sinu eum hominem continuisse,
1769 2 | praestare eum hominem, in quem videbatur indulgentia tua ratione
1770 18| aut parum mederi dolori videbuntur, cogita, quam non possit
1771 18| doliturum esse sapientem: hi non videntur mihi umquam in eiusmodi
1772 2 | potentes vidi, cognovisse videor, quem omnibus amicum habere
1773 13| miseriarum mearum solacium est videre misericordiam eius totum
1774 16| praeditus nihil supra se videret, exceptis vero duobus collegis
1775 5 | incerta posset voluntas videri, omnia haec in dubio ponerem
1776 13| tantum dedit sed etiam petit. Viderit: qualem volet esse, existimet
1777 10| tantummodo, quae habet ac videt, frui se putat et habuisse
1778 2 | principali domo potentes vidi, cognovisse videor, quem
1779 2 | potentia aut Graecae gratia, vigebit cum maximis viris, quorum
1780 7 | licent: omnium somnos illius vigilia defendit, omnium otium illius
1781 16| et hoc fuit eius lugere viginti legionum sanguine fratri
1782 7 | Caput VII~Haec tamen etiamnunc levioribus
1783 8 | Caput VIII ~Monstrabo etiamnunc non
1784 14| ab oraculo missa; omnem vim doloris tui divina eius
1785 12| divi Augusti aequet, annos vincat! Quam diu inter mortales
1786 16| intellexit laedi me posse, vinci non posse: amisi Germanicum
1787 15| cohaerentis Romanae pacis vincula resoluta sunt, idemque hic
1788 9 | quisquis ille est, qui solutas vinculis animas beato recipit sinu,
1789 12| adquiescas. Ab hac te infamia vindica, ne videatur omnibus plus
1790 15| attonitum corpus Drusi sui sibi vindicantem ad morem Romani luctus redegit
1791 2 | operibus a mortalitate se vindicaret.~Quam diu fuerit ullus litteris
1792 8 | antistitem et cultorem suum vindicent, tunc Homerus et Vergilius
1793 3 | voluisti, tam iniusta et tam violenta Fortuna? Tam cito te indulgentiae
1794 16| intactum relinquet; ibit violentior per omnia, sicut solita
1795 18| deducere; sed alio istas vires servet suas, nunc tota se
1796 6 | scias, an et adversas possis viriliter ferre: observantur oculi
1797 18| magis quam fortis prudentiae viros, qui negent doliturum esse
1798 17| nobilitatum magna discrimina, virtus in medio posita est: neminem
1799 11| difficillimum erat, omnes virtutes in alienam te orationem
1800 3 | Caput III~Adiciamus, si vis, ad has querellas ipsius
1801 1 | ambitio aliquando solo aequata visentur.~Ita est: nihil perpetuum,
1802 10| dedit, sed commodavit; cum visum est deinde, repetit nec
1803 11| morte dignam magno viro vocem emisit: 'Ego cum genui,
1804 6 | exigunt, multum expectant. Si volebas tibi omnia licere, non convertisses
1805 7 | remediis adiuvabunt; cum voles omnium rerum oblivisci,
1806 13| etiam petit. Viderit: qualem volet esse, existimet causam meam;
1807 15| et graviore multo animi volnere quam postea corporis ictus
1808 13| innocentem me scierit esse, sive voluerit.~Interim magnum miseriarum
1809 11| et in eis, quae diligit, voluntaria mortalitatis oblivio: natura
1810 5 | fratre, cuius incerta posset voluntas videri, omnia haec in dubio
1811 6 | statione fatigatum corpus voluptaria peregrinatione recreare
1812 10| ducit; cito enim nos omnis voluptas relinquit, quae fluit et
1813 7 | possidente impertire te nec voluptati nec dolori nec ulli alii
1814 10| qui iniuriam vocat finem voluptatis, stultus, qui nullum fructum
1815 10| fideliorque est memoria voluptatum quam praesentia. Quod habuisti
1816 16| unum obtineamus ab illa votis ac precibus publicis, si
1817 14| comploratione.~Transibo exempla vulgaria, quae etiam si minora, tamen
1818 6 | te in isto tuo gesseris vulnere, utrumne statim percussus
1819 14| animum tuum et tam magno vulneri maiora adhibuit remedia.
1820 5 | facientem viderint, animumque ex vultu tuo sument. Et solacium
1821 5 | indue dissimilem animo tuo vultum et, si potes, proice omnem
1822 10| Caput X ~Illud quoque, qua iustitia
1823 11| Caput XI ~'At inopinanti ereptus
1824 12| Caput XII ~Potius ab istis te, quae
1825 13| Caput XIII ~Abstine ab hoc manus tuas,
1826 14| Caput XIV ~Hic itaque princeps, qui
1827 15| Caput XV ~Quid referam duorum Lucullorum
1828 16| Caput XVI ~M. Antonius avus meus,
1829 17| Caput XVII ~Debes itaque eos intueri
1830 18| Caput XVIII ~Tibi vero nihil ex consuetudine
|