|
L. Ateius
Philologus libertinus Athenis est natus. Hunc
Capito Ateius notas iuris consultus inter
grammaticos rhetorem, inter rhetores grammaticum fuisse ait. De eodem
Asinius Pollio in libro, quo Sallustii scripta reprehendit ut nimia priscorum
verborum affectatione oblita, ita tradit: In eam rem adiutorium ei fecit
maxime quidam Ateius Praetextatus nobilis grammaticus Latinus, declamantium
deinde auditor atque praeceptor, ad summam Philologus ab semet nominatus.
Ipse ad Laelium Hermam scripsit, se in Graecis litteris magnum processum
habere et in Latinis nonnullum, audisse Antonium Gniphonem eiusque * Hermam,
postea docuisse. Praecepisse autem multis et claris iuvenibus, in quis
Appio quoque et Pulchro Claudiis fratribus, quorum etiam comes in provincia
fuerit. Philologi
appellationem assumpsisse videtur, quia sic ut Eratosthenes, qui primus hoc
cognomen sibi vindicavit, multiplici variague doctrina censebatur. Quod sane ex
commentariis eius apparet, quanquam paucissimi extent; de quorum tamen copia
sic altera ad eundem Hermam epistola significat: Hylen nostram aliis memento
commendare, quam omnis generis coegimus, uti scis, octingentos in libros. Coluit
postea familiarissime C. Sallustium et eo defuncto Asinium Pollionem, quos
historiam componere aggressos, alterum breviario rerum omnium Romanarum, ex
quibus quas vellet eligeret, instruxit, alterum praeceptis de ratione
scribendi. Quo magis miror Asinium credidisse, antiqua eum verba et figuras
solitum esse colligere Sallustio; cum sibi sciat nihil aliud suadere quam ut
noto civilique et proprio sermone utatur, vitetque maxime obscuritatem
Sallustii et audaciam in translationibus.
|