Par.

 1 1 |             ornatissimus est visus, Quirites, tamen hoc aditu laudis,
 2 2 |  renuntiatus sum, facile intellexi, Quirites, et quid de me iudicaretis,
 3 10|            alio loco, et ita dicam, Quirites, ut neque vera laus ei detracta
 4 14|            provinciarum vectigalia, Quirites, tanta sunt, ut eis ad ipsas
 5 14|        Itaque haec vobis provincia, Quirites, si et belli utilitatem
 6 17|          vobis pro vesta sapientia, Quirites, habenda est ratio diligenter.
 7 21|             esse laudis, atque ita, Quirites, ut hoc vos intellegatis,
 8 22|            esse bellum. Cognoscite, Quirites. Non enim hoc sine causa
 9 25|             fecit. Sinite hoc loco, Quirites, sicut poetae solent, qui
10 27|     dicendum esse videatur. Utinam, Quirites, virorum fortium atque innocentium
11 36|              summa enim omnia sunt, Quirites, sed ea magis ex aliorum
12 37|          Vestra admurmuratio facit, Quirites, ut agnoscere videamini
13 42|       dignitas imperatoria, -- vos, Quirites, hoc ipso ex loco saepe
14 45|      haberet, -- amisissetis Asiam, Quirites, nisi ad ipsum discrimen
15 46|             igitur iam constituere, Quirites, hanc auctoritatem, multis
16 48|          proprium ac perpetuum sit, Quirites, cum communis solutis atque
17 49|       egregia fortuna, -- dubitatis Quirites, quin hoc tantum boni, quod
18 58| considerabunt. Mea quidem sentenia, Quirites, unus A. Gabinius belli
19 65|                Difficile est dictu, Quirites, quanto in odio simus apud
20 67|             videatur? Ora maritima, Quirites, Cn. Pompeium non solum
21 68|         auctoritatibus hanc causam, Quirites, confirmandam putatis, est
22 71|           causa mihi susceptum est, Quirites, id ego omne me rei publicae
23 71|         beneficiis adfectum statui, Quirites, vestram voluntatem et rei