-1--denot | deoru-menti | merca-spiri | splen-vosme
bold = Main text
Par. grey = Comment text
1 1 | -1-~ ~ Quamquam mihi semper
2 10| 10-~ ~Sed tamen alterius partis
3 11| 11-~ ~De vestri imperi dignitate
4 12| 12-~ ~Videte ne, ut illis pulcherrimum
5 13| 13-~ ~Vident et sentiunt hoc
6 14| 14-~ ~Qua re si propter socios,
7 15| 15-~ ~Nam in ceteris rebus
8 16| 16-~ ~Quo tandem igitur animo
9 17| 17-~ ~Ac ne illud quidem vobis
10 18| 18-~ ~Deinde ex ceteris ordinibus
11 19| 19-~ ~Deinde quod nos eadem
12 2 | 2-~ ~Ita neque hic locus vacuus
13 20| 20-~ ~Quoniam de genere belli
14 21| 21-~ ~Ab eodem imperatore classem
15 22| 22-~ ~Requiretur fortasse nunc
16 23| 23-~ ~Hunc in illo timore et
17 24| 24-~ ~Hic iam plura non dicam.
18 25| 25-~ ~Itaque tantum victus
19 26| 26-~ ~Hic in illo ipso malo
20 27| 27-~ ~Satis mihi multa verba
21 28| 28-~ ~Ego enim sic existimo,
22 29| 29-~ ~Iam vero virtuti Cn.
23 3 | 3-~ ~Atque illud in primis
24 30| 30-~ ~Testis est Italia, quam
25 31| 31-~ ~Testes nunc vero iam
26 32| 32-~ ~Quam provinciam tenuistis
27 33| 33-~ ~Cnidum aut Colophonem
28 34| 34-~ ~Atque haec qua celeritate
29 35| 35-~ ~Inde cum se in Italiam
30 36| 36-~ ~Est haec divina atque
31 37| 37-~ ~Quem enim imperatorem
32 38| 38-~ ~Itinera quae per hosce
33 39| 39-~ ~Hic miramur hunc hominem
34 4 | 4-~ ~Atque, -- ut inde oratio
35 40| 40-~ ~Age vero: ceteris in
36 41| 41-~ ~Itaque omnes nunc in
37 42| 42-~ ~Iam quantum consilio,
38 43| 43-~ ~Et quoniam auctoritas
39 44| 44-~ ~An vero ullam usquam
40 45| 45-~ ~Iam accepta in Ponto
41 46| 46-~ ~Age vero, illa res quantam
42 47| 47-~ ~Reliquum est ut de felicitate (
43 48| 48-~ ~Itaque non sum praedicaturus
44 49| 49-~ ~Qua re, -- cum et bellum
45 5 | 5-~ ~Bithyniae, quae nunc
46 50| 50-~ ~Quod si Romae Cn. Pompeius
47 51| 51-~ ~At enim vir clarissimus,
48 52| 52-~ ~Quid igitur ait Hortensius?
49 53| 53-~ ~Quid? tum (per deos immortalis!)
50 54| 54-~ ~Quae civitas antea umquam
51 55| 55-~ ~Nos, quorum maiores Antiochum
52 56| 56-~ ~Bono te animo tum, Q.
53 57| 57-~ ~Quo mihi etiam indignius
54 58| 58-~ ~An C. Falcidius, Q. Metellus,
55 59| 59-~ ~Reliquum est ut de Q.
56 6 | 6-~ ~Causa quae sit videtis:
57 60| 60-~ ~At enim ne quid novi
58 61| 61-~ ~In ipso Cn. Pompeio,
59 62| 62-~ ~Quid tam inusitatum quam
60 63| 63-~ ~Atque haec tot exempla,
61 64| 64-~ ~Hoc si vos temere fecistis,
62 65| 65-~ ~Difficile est dictu,
63 66| 66-~ ~Libenter haec coram cum
64 67| 67-~ ~Ecquam putatis civitatem
65 68| 68-~ ~Qua re nolite dubitare
66 69| 69-~ ~Quae cum ita sint, C.
67 7 | 7-~ ~Et quoniam semper appetentes
68 70| 70-~ ~Testorque omnis deos,
69 71| 71-~ ~Quam ob rem quicquid
70 8 | 8-~ ~Etenim adhuc ita nostri
71 9 | 9-~ ~Mithridates autem omne
72 31| tutus esset, aut tam fuit abditus ut lateret? Quis navigavit
73 61| a senatorio gradu longe abesset, imperium atque exercitum
74 71| suscepisse confirmo; tantumque abest ut aliquam mihi bonam gratiam
75 30| premeretur, ab hoc auxilium absente expetivit: quod bellum exspectatione
76 18| negotiantur, quibus vos absentibus consulere debetis, partim
77 15| hostium copiae non longe absunt, etiam si inruptio nulla
78 22| omnium, quas et a maioribus acceperat et ipse bello superiore
79 24| hoc fere sic fieri solere accepimus, ut regem adflictae fortunae
80 12| turpissimum sit, id quod accepistis tueri et conservare non
81 45| 45-~ ~Iam accepta in Ponto calamitate ex eo
82 25| contentus, quod ei praeter spem acciderat, -- ut illam, postea quam
83 10| autem extrema, quae nuper acciderunt, non culpae, sed fortunae
84 50| exercitum, ut ab eis qui habent accipere statim possit, quid exspectamus?
85 26| novus imperator noster accipiat, vetere exercitu pulso.~
86 67| nomine, nisi ut detrimentis accipiendis maiore adfici turpitudine
87 15| calamitas, tum detrimentum accipitur; at in vectigalibus non
88 49| non possit, ita magnum ut accuratissime sit administrandum; et cum
89 28| disciplinis bello maximo atque acerrimis hostibus ad patris exercitum
90 35| oram Illyrici maris et in Achaiam omnemque Graeciam navibus,
91 60| novorom consiliorum rationes adcommodasse: non dicam duo bella maxima,
92 23| oras nostrum esse exercitum adductum. Ita nationes multae atque
93 35| misissent, spem deditionis non ademit, obsidesque imperavit. Ita
94 69| multitudinem cum tanto studio adesse videamus, quantam iterum
95 70| eorum qui ad rem publicam adeunt maxime perspiciunt, me hoc
96 71| tantis vestris beneficiis adfectum statui, Quirites, vestram
97 51| vestris beneficiis amplissimis adfectus, Q. Catulus, itemque summis
98 25| nuntius, sed ex sermone rumor adferret.~
99 1 | ingenio, elaboratum industria adferri oportere, omne meum tempus
100 15| mali, sed etiam metus ipse adfert calamitatem. Nam cum hostium
101 39| faciat in militem nemini vis adfertur, sed ne cupienti quidem
102 4 | Romanis, honestissimis viris, adferuntur ex Asia cotidie litterae,
103 67| detrimentis accipiendis maiore adfici turpitudine videremur. Nunc
104 10| oratione mea neque falsa adficta esse videatur:~
105 24| solere accepimus, ut regem adflictae fortunae facile multorum
106 23| rebus suis confirmavit, et adflictum erexit, perditumque recreavit.
107 34| navigandum mari Siciliam adiit, Africam exploravit; inde
108 34| tam brevi tempore tot loca adire, tantos cursus conficere
109 41| maluisse. iam vero ita faciles aditus ad eum privatorum, ita liberae
110 70| praesidia periculis aut adiumenta honoribus quaeram; propterea
111 47| bene gerendas divinitus adiuncta fortuna. De huius autem
112 50| haec quoque opportunitas adiungatur, ut in eis ipsis locis adsit,
113 35| imperium populi Romani Ciliciam adiunxit; omnes, qui ubique praedones
114 24| fortunae facile multorum opes adliciant ad misericordiam, maximeque
115 36| sunt artes eximiae huius administrae comitesque virtutis. Ac
116 43| autem pertinere ad bella administranda quid hostes, quid socii
117 43| auctoritas quoque in bellis administrandis multum atque in imperio
118 60| idem cum Teutonis bellum administraret.~
119 10| Lucullo summo viro est administrata, ut initia illa rerum gestarum
120 45| quo vos paulo ante invitus admonui, -- cum socii pertimuissent,
121 37| quaestu reliquerit? Vestra admurmuratio facit, Quirites, ut agnoscere
122 35| firmissimisque praesidiis adornavit; ipse autem ut Brundisio
123 48| voluntatibus non modo cives adsenserint, socii obtemperarint, hostes
124 67| neque eos quicquam aliud adsequi, classium nomine, nisi ut
125 20| quam L. Lucullus virtute, adsiduitate, consilio, summis obsidionis
126 16| cum maximis copiis propter adsint? cum una excursio equitatus
127 50| adiungatur, ut in eis ipsis locis adsit, ut habeat exercitum, ut
128 62| duorum consulum munus unius adulescentis virtuti committeretur. Quid
129 61| recordamini. Quid tam novum quam adulescentulum privatum exercitum difficili
130 24| regno conlegerant, et magnis adventiciis auxiliis multorum regum
131 21| Cappadociae permultas, uno aditu adventuque esse captas; regem, spoliatum
132 9 | qui [postea] cum maximas aedificasset ornassetque classis exercitusque
133 55| Delos, tam procul a nobis in Aegaeo mari posita, quo omnes undique
134 13| propter esse, quo etiam carent aegrius; cuius adventus ipso atque
135 47| de altero possumus, sicut aequum est homines de potestate
136 37| cogitare, qui pecuniam, ex aerario depromptam ad bellum administrandum,
137 35| ineunte vere susceptit, media aestate confecit.~
138 61| homini peradulescenti, cuius aetas a senatorio gradu longe
139 1 | meae rationes ab ineunte aetate susceptae prohibuerunt.
140 1 | prohibuerunt. Nam cum antea per aetatem nondum huius auctoritatem
141 14| Antiocho, cum Philippo, cum Aetolis, cum Poenis bella gesserunt,
142 28| fortuna rei publicae? Civile, Africanum, Transalpinum, Hispaniense [
143 14| maximis vestris vectigalibus agatur? Nam ceterarum provinciarum
144 29| periculis, industria in agendo, celeritas in conficiendo,
145 47| felicitate, de quo nunc agimus, hac utar moderatione dicendi,
146 26| reges potentissimi, renovent agitatae nationes, suscipiant integrae
147 37| admurmuratio facit, Quirites, ut agnoscere videamini qui haec fecerint:
148 15| tamen pecuaria relinquitur, agri cultura deseritur, mercatorum
149 16| saltibus habent, quas in agris, quas in portubus atque
150 52| 52-~ ~Quid igitur ait Hortensius? Si uni omnia
151 | alia
152 | aliae
153 | alii
154 | alio
155 | aliquem
156 | aliqui
157 54| defenderet? At (hercule) aliquot annos continuos ante legem
158 | aliud
159 | altera
160 10| 10-~ ~Sed tamen alterius partis periculum, Sertorianae
161 47| meminisse et commemorare de altero possumus, sicut aequum est
162 51| At enim vir clarissimus, amantissimus rei publicae, vestris beneficiis
163 43| metuant aut oderint aut ament, opinione non minus et fama
164 12| etiam vestris sociis atque amicis; civitates autem omnes cuncta
165 20| Asiae clarissimam nobisque amicissimam, Cyzicenorum, obsessam esse
166 66| simulatione contra socios atque amicos? Quae civitas est in Asia
167 12| socius populi Romani atque amicus; imminent duo reges toti
168 19| Asia res magnas permulti, amiserant, scimus Romae, solutione
169 45| provincia non haberet, -- amisissetis Asiam, Quirites, nisi ad
170 21| clausus fuisset; Sinopen atque Amisum, quibus in oppidis erant
171 19| civitate multi rem ac fortunas amittere, ut non plures secum in
172 15| atque uno belli terrore amittitur.~
173 40| libido ad voluptatem, non amoenitas ad delectationem, non nobilitas
174 49| publicam conservandam atque amplificandam conferatis?~
175 46| magnisque vestris iudiciis amplificatam, quantum apud illos reges,
176 63| ceterorum eiusdem dignitatis amplissimorum hominum auctoritate. Qua
177 2 | vestro iudicio fructum est amplissimum consecutus. Nam cum propter
178 1 | hic autem locus ad agendum amplissimus, ad dicendum ornatissimus
179 70| neque quo mihi ex cuiusquam amplitudine aut praesidia periculis
180 47| summis viris quaedam ad amplitudinem et ad gloriam et ad res
181 37| hunc hominem magnum aut amplum de re publica cogitare,
182 9 | terra marique gereretur, vos ancipiti contentione districti de
183 45| pertimuissent, hostium opes animique crevissent, satis firmum
184 57| adhuc, -- Gabinio dicam anne Pompeio, an utrique, id
185 44| imperator, tanta repente vilitas annonae ex summa inopia et caritate
186 7 | suscepit, sed ab illo tempore annum iam tertium et vicesimum
187 56| una lex, unus vir, unus annus non modo nos illa miseria
188 14| exportantur, facile omnibus terris antecellat. Itaque haec vobis provincia,
189 33| potuit, ut vos, qui modo anti ostium Tiberinum classem
190 14| lacessiti, maiores nostri cum Antiocho, cum Philippo, cum Aetolis,
191 55| 55-~ ~Nos, quorum maiores Antiochum regem classe Persenque superarunt,
192 27| sunt gloriam, sed etiam antiquitatis memoriam virtute superarit --
193 71| partim obscuras, partim apertas intellegam mihi non necessarias,
194 35| Pompeius extrema hieme apparavit, ineunte vere susceptit,
195 11| debetis? Legati quod erant appellati superbius, Corinthum patres
196 7 | 7-~ ~Et quoniam semper appetentes gloriae praeter ceteras
197 55| portubus nostris, sed etiam Appia iam via carebamus; et eis
198 38| existimetis. Utrum pluris arbitramini per hosce annos militum
199 31| atque dispersum, quis umquam arbitraretur aut ab omnibus imperatoribus
200 64| cupidiorum hominum nemo arbitratur.~
201 16| magno periculo se habere arbitrentur? Putatisne vos illis rebus
202 22| fugiens maximam vim auri atque argenti pulcherrimarumque rerum
203 12| debetis? Regno est expulsus Ariobarzanes rex, socius populi Romani
204 5 | exustos esse compluris; regnum Ariobarzanis, quod finitimum est vestris
205 23| timore et fuga Tigranes rex Armenius excepit, diffidentemque
206 38| annos militum vestrorum armis hostium urbis, an hibernis
207 40| illum eximia vis remigum aut ars inaudita quaedam gubernandi
208 36| quaerenda est, sed multae sunt artes eximiae huius administrae
209 58| gestarum Cn. Ponpeio socius ascribitur, propterea quod alter uni
210 19| Mithridates initio belli Asiatici docuit, id quidem certe
211 19| implicata est cum illis pecuniis Asiaticis et cohaeret. Ruere illa
212 64| fateantur. Atque in hoc bello Asiatico et regio non solum militaris
213 66| erit idoneus qui ad bellum Asiaticum regiumque mittatur.~ ~
214 54| umquam fuit, -- non dico Atheniensium, quae satis late quondam
215 30| bellum exspectatione eius attentuatum atque imminutum est, adventu
216 1 | huius auctoritatem loci attingere auderem, statueremque nihil
217 25| pulsus erat, terram umquam attingeret, -- sed in exercitum nostrum
218 45| regiones fortuna populi Romani attulisset. Huius adventus et Mithridatem
219 64| imperio, salutem orbi terrarum attulistis, aliquando isti principes
220 69| comprobo: deinde te hortor, ut auctore populo Romano maneas in
221 51| causa, tametsi cognoscitis auctoritates contrarias virorum fortissimorum
222 12| vos alium miseritis, neque audent, neque se id facere sine
223 1 | auctoritatem loci attingere auderem, statueremque nihil huc
224 48| tot et tantas res tacitus auderet optare, quot et quantas
225 58| intercessionem quicquam audiam, de qua (ut arbitror) isti
226 33| ostium praedonum navem esse audiatis?~
227 13| expugnatione differant. Hunc audiebant antea, nunc praesentem vident,
228 66| calamitates, querimonias audiunt. Pro sociis vos contra hostis
229 29| imperatoribus, quos aut vidimus aut audivimus, non fuerunt.~
230 16| tempore totius anni vectigal auferre possit? cum publicani familias
231 58| relaturos. Qui si dubitabunt aur gravabuntur, ego me profiteor
232 22| Mithridates fugiens maximam vim auri atque argenti pulcherrimarumque
233 25| quae tanta fuit, ut eam ad auris [Luculli] imperatoris non
234 66| atque oppidorum, qui ab auro gazaque regia manus, oculos,
235 25| quantum incolumis numquam est ausus optare. Nam cum se in regnum
236 46| apud hostis populi Romani autoritatem, quod ex locis tam longinquis
237 24| conlegerant, et magnis adventiciis auxiliis multorum regum et nationum
238 40| solent, non retardarunt: non avaritia ab instituto cursu ad praedam
239 39| permittitur. Hiemis enim, non avaritiae perfugium maiores nostri
240 7 | praeter ceteras gentis atque avidi laudis fuistis, delenda
241 21| spoliatum regno patrio atque avito, ad alios se reges atque
242 23| opinio, quae animos gentium barbarum pervaserat, fani locupletissimi
243 13| tanta humanitate, ut ei beatissimi esse videantur, apud quod
244 36| quam multae sunt? Non enim bellandi virtus solum in summo ac
245 32| populi Romani, longe a domo bellare, et propugnaculis imperi
246 28| ex civitatibus atque ex bellicosissimis nationibus], servile, navale
247 43| quoniam auctoritas quoque in bellis administrandis multum atque
248 61| permitti, atque Africam bellumque in ea provincia administrandum?
249 31| mari navigaret? Hoc tantum belum, tam turpe, tam vetus, tam
250 69| laboris, ingeni, quicquid hoc beneficio populi Romani atque hac
251 58| vobis fretus vestrum ius beneficiumque defendam; neque praeter
252 9 | diversis uno consilio a binis hostium copiis bellum terra
253 5 | 5-~ ~Bithyniae, quae nunc vestra provincia
254 71| tantumque abest ut aliquam mihi bonam gratiam quaesisse videar,
255 49| Quirites, quin hoc tantum boni, quod vobis ab dis immortalibus
256 56| 56-~ ~Bono te animo tum, Q. Hortensi,
257 9 | potuisset comparasset, et se Bosporanis finitimis suis bellum inferre
258 48| tempestatesque obsecundarint: hoc brevissime dicam, neminem umquam tam
259 36| quanta humanitate? Quae breviter qualia sint in Cn. Pompeio
260 58| Falcidius, Q. Metellus, Q. Caelius Latiniensis, Cn. Lentulus,
261 41| hac urbe missum, sed de caelo delapsum intuentur. Nunc
262 33| An vero ignoratis portum Caietae celeberrimum ac plenissimum
263 15| ceteris rebus cum venit calamitas, tum detrimentum accipitur;
264 53| quaestores praetoresque capiebantur? cum ex omnibus provinciis
265 33| praepositus esset, a praedonibus capta atque oppressa est? Pro
266 35| praedones fuerunt, partim capti interfectique sunt, partim
267 32| exteris nationibus venirent captos querar, cum legati populi
268 55| sed etiam Appia iam via carebamus; et eis temporibus non pudebat
269 13| propter esse, quo etiam carent aegrius; cuius adventus
270 44| annonae ex summa inopia et caritate rei frumentariae consecuta
271 54| dignitatis atque imperi caruit.~
272 68| esse cognovistis; est C. Cassius, integritate, virtute, constantia
273 2 | in privatorum periculis caste integreque versatus, ex
274 60| paruisse; semper ad novos casus temporum novorom consiliorum
275 66| Libenter haec coram cum Q. Catulo et Q. Hortensio, summis
276 21| huic obtrectant legi atque causae, L. Lucullum similiter ex
277 33| ignoratis portum Caietae celeberrimum ac plenissimum navium inspectante
278 29| periculis, industria in agendo, celeritas in conficiendo, consilium
279 37| putare, cuius in exercitu centuriatus veneant atque venierint?
280 2 | comitiorum ter praetor primus centuriis cunctis renuntiatus sum,
281 23| tametsi urbem ex Tigrani regno ceperat, et proeliis usus erat secundis,
282 59| spem essetis habituri, -- cepit magnum suae virtutis fructum
283 6 | bella gesserunt; aguntur certissma populi Romani vectigalia
284 12| coguntur; imperatorem a vobis certum deposcere, cum praesertim
285 50| immortalibus eidem, cui cetera summa cum salute rei publicae
286 36| virtus imperatoris. Quid ceterae, quas paulo ante commemorare
287 40| postremo signa et tabulas ceteraque ornamenta Graecorum oppidorum,
288 21| rebus ornatus ac refertas, ceterasque urbis Ponti et Cappadociae
289 64| Difficile est in Asia, Cilicia, Syria regnisque interiorum
290 35| ad imperium populi Romani Ciliciam adiunxit; omnes, qui ubique
291 60| idem cum iugurtha, idem cum Cimbris, idem cum Teutonis bellum
292 30| Sicilia, quam multis undique cinctam periculis non terrore belli,
293 48| semper voluntatibus non modo cives adsenserint, socii obtemperarint,
294 5 | unum ab omnibus sociis et civibus ad id bellum imperatorem
295 28| exercuerit fortuna rei publicae? Civile, Africanum, Transalpinum,
296 7 | significatione [litterarum] civis Romanos necandos trucidandosque
297 19| Non enim possunt una in civitate multi rem ac fortunas amittere,
298 49| scientia, singularis virtus, clarissima auctoritas, egregia fortuna, --
299 20| instructas fuisse, urbemque Asiae clarissimam nobisque amicissimam, Cyzicenorum,
300 62| quam ut, cum duo consules clarissimi fortissimique essent, eques
301 66| Q. Hortensio, summis et clarissimis viris, disputarem. Noverunt
302 51| virorum fortissimorum et clarissimorum, tamen omissis auctoritatibus
303 51| 51-~ ~At enim vir clarissimus, amantissimus rei publicae,
304 43| umquam in orbe terrarum clarius fuit? cuius res gestae pares?
305 25| sed in exercitum nostrum clarum atque victorem impetum fecit.
306 34| publicae firmissimis praesidiis classibusque munivit;~
307 53| publico prohibebamur? cum ita clausa nobis erant maria omnia,
308 65| sanctam, quam domum satis clausam ac munitam fuisse? Urbes
309 32| nostris mare per hos annos clausum fuisse dicam, cum exercitus
310 21| populo Romano ex omni aditu clausus fuisset; Sinopen atque Amisum,
311 33| 33-~ ~Cnidum aut Colophonem aut Samum,
312 26| potuisset, vestro iussu coactus, -- qui imperi diuturnitati
313 36| quas paulo ante commemorare coeperam, quantae atque quam multae
314 41| illis gentibus lucem adferre coepit. Nunc intellegunt non sine
315 37| aut amplum de re publica cogitare, qui pecuniam, ex aerario
316 64| nisi de hoste ac de laude cogitet. Deinde etiam si qui sunt
317 40| non nobilitas urbis ad cognitionem, non denique labor ipse
318 36| contentione quam ipsa per sese cognosci atque intellegi possunt.~ ~
319 22| possit magnum esse bellum. Cognoscite, Quirites. Non enim hoc
320 51| sed in hac causa, tametsi cognoscitis auctoritates contrarias
321 12| propter periculi magnitudinem coguntur; imperatorem a vobis certum
322 19| illis pecuniis Asiaticis et cohaeret. Ruere illa non possunt,
323 66| regia manus, oculos, animum cohibere possit, non erit idoneus
324 33| 33-~ ~Cnidum aut Colophonem aut Samum, nobilissimas
325 36| eximiae huius administrae comitesque virtutis. Ac primum, quanta
326 2 | Nam cum propter dilationem comitiorum ter praetor primus centuriis
327 55| mercibus atque oneribus commeabant, referta divitiis, parva,
328 53| cum ex omnibus provinciis commeatu et privato et publico prohibebamur?
329 60| Scipione esse deletas: non commemorabo nuper ita vobis patribusque
330 33| innumerabilisque alias captas esse commemorem, cum vestros portus, atque
331 32| Sed quid ego longinqua commemoro? Fuit hoc quondam, fuit
332 13| quorum salutem tali viro commendetis; atque hoc etiam magis,
333 50| cum salute rei publicae commissa sunt, hoc quoque bellum
334 47| mandata atque exercitus esse commissos. Fuit enim profecto quibusdam
335 50| hoc quoque bellum regium committamus?~
336 31| aut servitutis periculo committeret, cum aut hieme aut referto
337 62| unius adulescentis virtuti committeretur. Quid tam singulare quam
338 71| atque sociorum meis omnibus commodis et rationibus praeferre
339 13| apud quod ille diutissime commoratur.~
340 23| locorum ac desiderio suorum commovebatur.~
341 43| quam aliqua ratione certa commoveri? Quod igitur nomen umquam
342 44| conspici potest, unum sibi ad commune omnium gentium bellum Cn.
343 48| perpetuum sit, Quirites, cum communis solutis atque imperi tum
344 9 | quibuscumque ex gentibus potuisset comparasset, et se Bosporanis finitimis
345 9 | oblivionem veteris belli, sed ad comparationem novi contulit: qui [postea]
346 44| populus Romanus, referto foro completisque omnibus templis ex quibus
347 5 | est, vicos exustos esse compluris; regnum Ariobarzanis, quod
348 63| Pompei dignitate a vobis comprobatam semper esse, vestrum ab
349 69| laudo vehementissimeque comprobo: deinde te hortor, ut auctore
350 64| vestra suis consiliis regere conantur. Sin autem vos plus tum
351 51| sunt, eidem isti vera esse concedunt, -- et necessarium bellum
352 61| etiam studio visendam et concelebrandam putavit.~ ~
353 7 | Mithridatico bello superiore concepta, quae penitus iam insedit
354 28| quam quisquam cum inimice concertavit, plura bello gessit quam
355 19| non eodem labefacta motu concidant. Qua re videte num dubitandum
356 19| solutione impedita, fidem concidisse. Non enim possunt una in
357 70| gratiam mihi per hanc causam conciliari putem, neque quo mihi ex
358 23| novo quodam terrore ac metu concitabantur. Noster autem exercitus,
359 23| contra imperatorem nostrum concitatae sunt. Erat enim metus iniectus
360 28| provincias confecit quam alii concupiverunt; cuius adulescentia ad scientiam
361 67| quibus iacturis et quibus condicionibus proficiscantur, ignorant
362 26| militum, qui iam stipendiis confecti erant, dimisit, partem M.
363 49| conservandam atque amplificandam conferatis?~
364 30| huius virtute et subsidio confessus est liberata. Testis est
365 31| annis ab uno imperatore confici posse?~ ~
366 42| omnia nostrae memoriae bella conficienda divino quodam consilio natus
367 69| possum, id omne ad hanc re conficiendam tibi et populo Romano polliceor
368 29| in agendo, celeritas in conficiendo, consilium in providiendo:
369 68| auctoritatibus hanc causam, Quirites, confirmandam putatis, est vobis auctor
370 24| autem et suam manum iam confirmarat, [et eorum] qui se ex ipsius
371 35| transalpina] praesidiis ac navibus confirmata, missis item in oram Illyrici
372 23| diffidentemque rebus suis confirmavit, et adflictum erexit, perditumque
373 44| neque aliorum exemplis confirmem quantum [huius] auctoritas
374 71| publicae causa suscepisse confirmo; tantumque abest ut aliquam
375 51| valuisse et valere oportere confiteor; sed in hac causa, tametsi
376 37| qui ante de se voluerit confiteri. Itaque propter hanc avaritiam
377 28| imperator; qui saepius cum hoste conflixit quam quisquam cum inimice
378 22| direptas in suum regnum congesserat, in Ponto omnem reliquit.
379 26| praetereo consulto, sed ea vos coniectura perspicite, quantum illud
380 66| pecuniis sociorum, qui ab eorum coniugibus ac liberis, qui ab ornamentis
381 19| fortunae plurimorum civium coniunctae cum re publica defendantur.~
382 26| bellum factum putetis, quod coniungant reges potentissimi, renovent
383 66| etiam si quem habetis qui conlatis signis exercitus regios
384 22| dissipavisse, ut eorum conlectio dispersa, maerorque patrius,
385 24| qui se ex ipsius regno conlegerant, et magnis adventiciis auxiliis
386 22| reliquit. Haec dum nostri conligunt omnia diligentius, rex ipse
387 18| provincia pecunias magnas conlocatas habent. Est igitur humanitatis
388 15| deseritur, mercatorum navigatio conquiescit. Ita neque ex portu neque
389 44| caritate rei frumentariae consecuta est unius hominis spe ac
390 2 | fructum est amplissimum consecutus. Nam cum propter dilationem
391 70| si vestra voluntas feret, consequemur.~
392 34| umquam aut obeundi negoti aut consequendi quaestus studio tam brevi
393 2 | dederunt, et si quid in dicendo consequi possum, eis ostendam potissimum,
394 49| datum est, in rem publicam conservandam atque amplificandam conferatis?~
395 12| quod accepistis tueri et conservare non posse. Quid? quod salus
396 15| neque ex scriptura vectigal conservari potest: qua re saepe totius
397 16| eos qui vobis fructui sunt conservaritis non solum (ut ante dixi)
398 45| exercitu socios et vectigalia conservaturus sit, qui ipso nomine ac
399 58| atque etiam quid liceat considerabunt. Mea quidem sentenia, Quirites,
400 36| qualia sint in Cn. Pompeio consideremus: summa enim omnia sunt,
401 64| isti studia vestra suis consiliis regere conantur. Sin autem
402 60| novos casus temporum novorom consiliorum rationes adcommodasse: non
403 1 | Quamquam mihi semper frequens conspectus vester multo iucundissimus,
404 30| superatos prostratosque conspexit. Testis est iterum et saepius
405 44| templis ex quibus hic locus conspici potest, unum sibi ad commune
406 62| publicae bene gerendae spes constituebatur, ut duorum consulum munus
407 52| imperatore contra praedones constituendo legem promulgasset, et ex
408 46| maluerunt. Potestis igitur iam constituere, Quirites, hanc auctoritatem,
409 61| Cn. Pompeio, in quo novi constitui nihil volt Q. Catulus, quam
410 58| exercitu, quem per vos ipse constituit, etiam praecipuo iure esse
411 57| consilio ipsius ac periculo est constitutus?~
412 61| Gessit. Quid tam praeter consuetudinem quam homini peradulescenti,
413 60| maiores nostros semper in pace consuetudini, in bello utilitati paruisse;
414 11| qui legatum populi Romani consularem vinculis ac verberibus atque
415 6 | ipsorum et rei publicae causa consulendum.~ ~
416 18| negotiantur, quibus vos absentibus consulere debetis, partim eorum in
417 62| sententia pro consule, sed pro consulibus mittere. Tanta in eo rei
418 64| fecistis, et rei publicae parum consuluistis, recte isti studia vestra
419 62| constituebatur, ut duorum consulum munus unius adulescentis
420 62| singulare quam ut ex senatus consuto legibus solutus consul ante
421 43| in tantis rebus, ut aut contemnant aut metuant aut oderint
422 20| diligentissime providenda sunt, contemnenda esse videantur. Atque ut
423 8 | ita nostri cum illo rege contenderunt imperatores, ut ab illo
424 14| provincias tutandas vix contenti esse possimus: Asia vero
425 25| recepisset, non fuit eo contentus, quod ei praeter spem acciderat, --
426 41| homines Romanos hac quondam continentia, quod iam nationibus exteris
427 67| sed etiam propter animi continentiam requisivit. Videbat enim
428 38| enim potest exercitum is continere imperator, qui se ipse non
429 38| imperator, qui se ipse non continet, neque severus esse in iudicando,
430 45| insolita inflammatum victoria continuit, et Tigranem magnis copiis
431 54| hercule) aliquot annos continuos ante legem Gabiniam ille
432 51| cognoscitis auctoritates contrarias virorum fortissimorum et
433 17| copias in illam provinciam contulerunt, quorum ipsorum per se res
434 21| ad alias gentis supplicem contulisse; atque haec omnia salvis
435 9 | sed ad comparationem novi contulit: qui [postea] cum maximas
436 14| gesserunt, quanto vos studio convenit iniuriis provocatos sociorum
437 15| calamitatem. Nam cum hostium copiae non longe absunt, etiam
438 27| fortium atque innocentium copiam tantam haberetis, ut haec
439 65| Urbes iam locupletes et copiosae requiruntur, quibus causa
440 | coram
441 11| erant appellati superbius, Corinthum patres vestri totius Graeciae
442 2 | vigilanti ex forensi usu prope cotidiana dicendi exercitatio potuit
443 68| nolite dubitare quin huic uni credatis omnia, qui inter tot annos
444 41| Nunc denique incipiunt credere fuisse homines Romanos hac
445 19| prohibete rem publicam, et mihi credite id quod ipsi videtis: haec
446 35| potestati dediderunt. Idem Cretensibus, cum ad eum usque in Pamphyliam
447 45| pertimuissent, hostium opes animique crevissent, satis firmum praesidium
448 1 | laudis, qui semper optimo cuique maxime patuit, non mea me
449 10| quae nuper acciderunt, non culpae, sed fortunae tribuenda
450 15| pecuaria relinquitur, agri cultura deseritur, mercatorum navigatio
451 12| amicis; civitates autem omnes cuncta Asia atque Graecia vestrum
452 2 | praetor primus centuriis cunctis renuntiatus sum, facile
453 64| talis propter multitudinem cupidiorum hominum nemo arbitratur.~
454 67| turpitudine videremur. Nunc qua cupiditate homines in provincias, quibus
455 39| nemini vis adfertur, sed ne cupienti quidem cuiquam permittitur.
456 50| possit, quid exspectamus? aut cur non dicibus dis immortalibus
457 17| se res et fortunae vobis curae esse debent. Etenim si vectigalia
458 68| nemo esse debeat; est C. Curio, summis vestris beneficiis
459 40| non avaritia ab instituto cursu ad praedam aliquam devocavit,
460 40| celeritatem et tam incredibilem cursum inventum putatis? Non enim
461 34| tempore tot loca adire, tantos cursus conficere potuit, quam celeriter
462 16| quas in portubus atque custodiis, magno periculo se habere
463 20| clarissimam nobisque amicissimam, Cyzicenorum, obsessam esse ab ipso rege
464 8 | tribuenda quod egerunt, venia dandaquod reliquerunt, propterea quod
465 61| imperium atque exercitum dari, Siciliam permitti, atque
466 49| immortalibus oblatum et datum est, in rem publicam conservandam
467 20| homini et magno imperatori debeatur, dico eius adventu maximas
468 19| calamitate docti memoria retinere debemus. Nam tum, cum in Asia res
469 58| etiam praecipuo iure esse deberet? De quo legando consules
470 28| umquam aut fuit aut esse debuit? qui e ludo atque e pueritiae
471 28| confecta, nullam rem esse declarant in usu positam militari,
472 46| Age vero, illa res quantam declarat eiusdem hominis apud hostis
473 15| neque ex portu neque ex decumis neque ex scriptura vectigal
474 46| omnis Cretensium civitates dedere velle dixerunt? Quid? idem
475 2 | apud eos utar qui eam mihi dederunt, et si quid in dicendo consequi
476 35| deprecatoresque misissent, spem deditionis non ademit, obsidesque imperavit.
477 3 | oblata est, in qua oratio deesse nemini possit. Dicendum
478 14| etiam a metu calamitatis est defenda.~
479 58| vestrum ius beneficiumque defendam; neque praeter intercessionem
480 13| mittimus, ut etiam si ab hoste defendant, tamen ipsorum adventus
481 19| coniunctae cum re publica defendantur.~
482 2 | ab eis qui vestram causam defenderent, et meus labor, in privatorum
483 54| orae maritimae per se ipsa defenderet? At (hercule) aliquot annos
484 45| qui ipso nomine ac rumore defenderit?~
485 32| tutum fuit? quem socium defendistis? cui praesidio classibus
486 67| videlicet isti, qui ad unum deferenda omnia esse non arbitrantur?
487 69| populo Romano polliceor ac defero:~
488 52| sed ad unum tamen omnia deferri non oportere. Obsolevit
489 41| urbe missum, sed de caelo delapsum intuentur. Nunc denique
490 58| suffragiis detulit, alter delatum susceptumque confecit.~
491 40| voluptatem, non amoenitas ad delectationem, non nobilitas urbis ad
492 63| vos unum illum ex omnibus delegistis quem bello praedonum praeponeretis.~
493 7 | atque avidi laudis fuistis, delenda est vobis ill macula Mithridatico
494 27| haberetis, ut haec vobis deliberatio difficilis esset, quemnam
495 68| exstiterunt, ut cum de bello deliberetis, auctor vobis gravior nemo
496 6 | magnitudine, tum de imperatore deligendo esse dicendum. Genus est
497 50| ad tantum bellum is erat deligendus atque mittendus: nunc cum
498 27| imperatore ad id bellum delingendo ac tantis rebus praeficiendo
499 55| poteramus, -- tum cum insula Delos, tam procul a nobis in Aegaeo
500 7 | necandos trucidandosque denotavit, non modo adhuc poenam nullam
|