-1--denot | deoru-menti | merca-spiri | splen-vosme
bold = Main text
Par. grey = Comment text
501 47| est homines de potestate deorum) timide et pauca dicamus.
502 61| confecit, victorem exercitum deportavit. Quid vero tam inauditum
503 12| imperatorem a vobis certum deposcere, cum praesertim vos alium
504 5 | ad id bellum imperatorem deposci atque expeti, eundem hunc
505 44| Cn. Pompeium imperatorem deposcit? Itaque -- ut plura non
506 35| usque in Pamphyliam legatos deprecatoresque misissent, spem deditionis
507 21| raperetur, superatam esse atque depressami magnas hostium praeterea
508 37| qui pecuniam, ex aerario depromptam ad bellum administrandum,
509 10| consilio ac singulari virtute depulsum est; in altera parte ita
510 15| relinquitur, agri cultura deseritur, mercatorum navigatio conquiescit.
511 44| ullam usquam esse oram tam desertam putatis, quo non illius
512 32| existimatis insulas esse desertas? quam multas aut metu relictas
513 23| longinquitate locorum ac desiderio suorum commovebatur.~
514 10| Quirites, ut neque vera laus ei detracta oratione mea neque falsa
515 67| classium nomine, nisi ut detrimentis accipiendis maiore adfici
516 15| cum venit calamitas, tum detrimentum accipitur; at in vectigalibus
517 58| suscipiendum vestris suffragiis detulit, alter delatum susceptumque
518 40| cursu ad praedam aliquam devocavit, non libido ad voluptatem,
519 47| deorum) timide et pauca dicamus. Ego enim sic existimo:
520 39| cuiquam pacato nocuisse dicatur? iam vero quem ad modum
521 17| ceterorum ordinum recte esse dicemus.~
522 56| erant in eadem sententia, dicere existimavit ea quae sentiebatis:
523 62| esset non nemo in senatu qui diceret non oportere mitti hominem
524 20| pauca dicam. Potest hoc enim dici, belli genus esse ita necessarium
525 50| exspectamus? aut cur non dicibus dis immortalibus eidem,
526 51| ea omnia quae a me adhuc dicta sunt, eidem isti vera esse
527 17| cum essem de belli genere dicturus, quod ad multorum bona civium
528 41| de aliorum iniuriis esse dicuntur, ut is, qui dignitate principibus
529 44| putatis, quo non illius diei fama pervaserit, cum universus
530 13| ab hostili expugnatione differant. Hunc audiebant antea, nunc
531 61| adulescentulum privatum exercitum difficili rei publicae temporare conficere?
532 3 | virtute: huius autem orationis difficilius est exitum quam principium
533 23| Tigranes rex Armenius excepit, diffidentemque rebus suis confirmavit,
534 7 | adhuc poenam nullam suo dignam scelere suscepit, sed ab
535 52| uni omnia tribuenda sint, dignissimum esse Pompeium, sed ad unum
536 13| ceterarum provinciarum socios, dignos existimetis, quorum salutem
537 29| est quod quisquam aut illo dignum aut vobis novum aut cuiquam
538 2 | consecutus. Nam cum propter dilationem comitiorum ter praetor primus
539 42| an mansuetudinem victi dilexerint. Et quisquam dubitabit quin
540 17| Quirites, habenda est ratio diligenter. Nam et publicani, homines
541 58| in uno Gabinio sunt tam diligentes, qui in hoc bello, quod
542 20| ne forte ea vobis quae diligentissime providenda sunt, contemnenda
543 22| dum nostri conligunt omnia diligentius, rex ipse e manibus effugit.
544 9 | contentione districti de imperio dimicaretis.~
545 26| stipendiis confecti erant, dimisit, partem M. Glabrioni tradidit.
546 22| bello superiore ex tota Asia direptas in suum regnum congesserat,
547 33| praetore a praedonibus esse direptum? ex Miseno autem eius ipsius
548 57| ceteri ad expilandos socios diripiendasque provincias quos voluerunt
549 5 | rebus gestis, ab eo bello discedere; huic qui successerit non
550 54| usque ad nostram memoriam disciplina navalis et gloria remansit, --
551 28| exercitum atque in militiae disciplinam profectus est; qui extrema
552 28| e ludo atque e pueritiae disciplinis bello maximo atque acerrimis
553 9 | ut, cum duobus in locis disiunctissimis maximeque diversis uno consilio
554 22| dissipavisse, ut eorum conlectio dispersa, maerorque patrius, celeritatem
555 66| summis et clarissimis viris, disputarem. Noverunt enim sociorum
556 59| ipso ab eo vehementissime dissentio; quod, quo minus certa est
557 22| se parens persequeretur, dissipavisse, ut eorum conlectio dispersa,
558 9 | vos ancipiti contentione districti de imperio dimicaretis.~
559 13| videantur, apud quod ille diutissime commoratur.~
560 26| iussu coactus, -- qui imperi diuturnitati modum statuendum vetere
561 35| Ita tantum bellum, tam diuturunum, tam longe lateque dispersum,
562 28| navale bellum, varia et diversa genera et bellorum et hostium,
563 37| provinciae magistratibus diviserit, aut propter avaritiam Romae
564 31| turpe, tam vetus, tam late divisum atque dispersum, quis umquam
565 55| oneribus commeabant, referta divitiis, parva, sine muro, nihil
566 46| Cretensium civitates dedere velle dixerunt? Quid? idem iste Mithridates
567 62| pro consule, L. Philippus dixisse dicitur non se illum sua
568 52| Gabinium, graviter ornateque dixisti, cum is de uno imperatore
569 59| vos spem habituros esse dixistis. Etenim talis est vir, ut
570 19| quidem certe calamitate docti memoria retinere debemus.
571 19| Mithridates initio belli Asiatici docuit, id quidem certe calamitate
572 56| communi idem populus Romanus dolori suo maluit quam auctoritati
573 48| praedicaturus quantas ille res domi militiae, terra marique,
574 21| quibus in oppidis erant domicilia regis, omnibus rebus ornatus
575 32| proprium populi Romani, longe a domo bellare, et propugnaculis
576 65| civitatem sanctam, quam domum satis clausam ac munitam
577 35| se in Italiam recepisset, duabus Hispanis et Gallia [transalpina]
578 60| imperatore esse confecta, duasque urbis potentissimas, quae
579 58| senatum relaturos. Qui si dubitabunt aur gravabuntur, ego me
580 19| concidant. Qua re videte num dubitandum vobis sit omni studio ad
581 68| 68-~ ~Qua re nolite dubitare quin huic uni credatis omnia,
582 49| auctoritas, egregia fortuna, -- dubitatis Quirites, quin hoc tantum
583 69| de perficiendi facultate dubitemus? Ego autem quicquid est
584 34| quam celeriter Cn. Pompeio duce tanti belli impetus navigavit?
585 9 | ac litteras misit ad eos duces quibuscum tum bellum gerebamus,
586 21| magnam et ornatam, quae ducibus Sertorianis ad Italiam studio
587 33| quibus vitam ac spiritum ducitis, in praedonum fuisse potestatem
588 4 | proficiscatur, unde haec omnis causa ducitur, -- bellum grave et periculosum
589 61| praeesse? Praefuit. Rem optime ductu suo gerere? Gessit. Quid
590 32| mare non fuisse dicam, cum duodecim secures in praedonum potestatem
591 62| spes constituebatur, ut duorum consulum munus unius adulescentis
592 2 | iudicio tribuendum esse duxerunt.~
593 17| esse rei publicae semper duximus, eum certe ordinem, qui
594 40| terras pertulerunt; sed eae res quae ceteros remorari
595 19| ut non plures secum in eandem trahant calamitatem. A quo
596 | earum
597 58| impediet cuiusquam inimicum edictum, quo minus vobis fretus
598 57| provincias quos voluerunt legatos eduxerint; an ipse, cuius lege salus
599 56| turpitudine liberavit, sed etiam effecit, ut aliquando vere videremur
600 22| diligentius, rex ipse e manibus effugit. Ita illum in persequendi
601 8 | laus est tribuenda quod egerunt, venia dandaquod reliquerunt,
602 49| clarissima auctoritas, egregia fortuna, -- dubitatis Quirites,
603 44| Cn. Pompeio omnium rerum egregiarum exempla sumantur: qui quo
604 46| ultimas prope terras venerunt, eique se omnis Cretensium civitates
605 20| pertimescendum. In quo maxime elaborandum est, ne forte ea vobis quae
606 1 | nisi perfectum ingenio, elaboratum industria adferri oportere,
607 7 | latebris occultare velit, sed emergere ex patrio regno atque in
608 16| adsint? cum una excursio equitatus perbrevi tempore totius
609 61| vero tam inauditum quam equitem Romanum triumphare? At eam
610 4 | oblatam esse arbitrantur. Equitibus Romanis, honestissimis viris,
611 11| Romanorum non tulerunt: vos ereptam vitam neglegetis? ius legationis
612 23| confirmavit, et adflictum erexit, perditumque recreavit.
613 28| stipendiis sed triumphis est erudita. Quod denique genus esse
614 55| Romani in hunc ipsum locum escendere, cum eum nobis maiores nostri
615 58| fuissent, anno proximo legati ese potuerunt: in uno Gabinio
616 17| extremum proposueram, cum essem de belli genere dicturus,
617 62| clarissimi fortissimique essent, eques Romanus ad bellum
618 59| factum esset, in quo spem essetis habituri, -- cepit magnum
619 39| miramur hunc hominem tantum excellere ceteris, cuius legiones
620 41| qui dignitate principibus excellit, facilitate infimis par
621 23| fuga Tigranes rex Armenius excepit, diffidentemque rebus suis
622 6 | quod maxime vestros animos excitare atque inflammare ad persequendi
623 11| verberibus atque omni supplicio excruciatum necavit? Illi libertatem
624 16| propter adsint? cum una excursio equitatus perbrevi tempore
625 44| non dicam, neque aliorum exemplis confirmem quantum [huius]
626 26| modum statuendum vetere exemplo putavistis, -- partem militum,
627 4 | in vestris vectigalibus exercendis occupatae: qui ad me, pro
628 16| nobis pensitant, aut eos qui exercent atque exigunt, cum duo reges
629 17| eum certe ordinem, qui exercet illa, firmamentum ceterorum
630 2 | prope cotidiana dicendi exercitatio potuit adferre, certe et
631 55| homines in maritimis rebus exercitatissimos paratissimosque, vicerunt,
632 28| potest, in quo illum non exercuerit fortuna rei publicae? Civile,
633 16| aut eos qui exercent atque exigunt, cum duo reges cum maximis
634 36| est, sed multae sunt artes eximiae huius administrae comitesque
635 3 | de Cn. Pompei singulari eximiaque virtute: huius autem orationis
636 29| imperatoriae, quae volgo existimantur, -- labor in negotiis, fortitudo
637 42| eius quantam inter socios existimari putatis, quam hostes omnes
638 43| de imperatoribus nostris existiment quis ignorat, cum sciamus
639 3 | orationis difficilius est exitum quam principium invenire.
640 11| gloria -- quoniam is est exorsus orationis meae -- videte
641 57| gentibus constituta est, expers esse debet gloriae eius
642 57| A. Gabinius Cn. Pompeio expetenti ac postulanti. Utrum ille,
643 5 | imperatorem deposci atque expeti, eundem hunc unum ab hostibus
644 30| ab hoc auxilium absente expetivit: quod bellum exspectatione
645 57| impetret, cum ceteri ad expilandos socios diripiendasque provincias
646 30| sed consili celeritate explicavit. Testis est Africa, quae,
647 34| Siciliam adiit, Africam exploravit; inde Sardiniam cum classe
648 14| multitudine earum rerum quae exportantur, facile omnibus terris antecellat.
649 13| sociorum non multum ab hostili expugnatione differant. Hunc audiebant
650 12| ferre debetis? Regno est expulsus Ariobarzanes rex, socius
651 51| auctoritatibus ipsa re ac ratione exquirere possumus veritatem, atque
652 50| accipere statim possit, quid exspectamus? aut cur non dicibus dis
653 12| Graecia vestrum auxilium exspectare propter periculi magnitudinem
654 30| absente expetivit: quod bellum exspectatione eius attentuatum atque imminutum
655 11| vestri totius Graeciae lumen exstinctum esse voluerunt: vos eum
656 68| res gestae terra marique exstiterunt, ut cum de bello deliberetis,
657 31| iam omnes orae atque omnes exterae gentes ac nationes, denique
658 5 | vestra provincia est, vicos exustos esse compluris; regnum Ariobarzanis,
659 55| eum nobis maiores nostri exuviis nauticis et classium spoliis
660 39| perferuntur: non modo ut sumptum faciat in militem nemini vis adfertur,
661 41| aliis maluisse. iam vero ita faciles aditus ad eum privatorum,
662 48| ipsius hominis causa, sicuti facitis, velle et optare debetis.~
663 15| etiam si inruptio nulla facta est, tamen pecuaria relinquitur,
664 18| Neque enim isdem redimendi facultas erit propter calamitatem,
665 2 | voluistis, et ad agendum facultatis tantum, quantum homini vigilanti
666 58| 58-~ ~An C. Falcidius, Q. Metellus, Q. Caelius
667 10| detracta oratione mea neque falsa adficta esse videatur:~
668 41| nationibus exteris incredibile ac falso memoriae proditum videbatur.
669 16| auferre possit? cum publicani familias maximas, quas in saltibus
670 23| gentium barbarum pervaserat, fani locupletissimi et religiosissimi
671 66| liberis, qui ab ornamentis fanorum atque oppidorum, qui ab
672 65| libidines et iniurias. Quod enim fanum putatis in illis terris
673 64| auctoritati parendum esse fateantur. Atque in hoc bello Asiatico
674 27| Satis mihi multa verba fecisse videor, qua re esset hoc
675 52| item contra eam legem verba fecisti.~
676 25| clarum atque victorem impetum fecit. Sinite hoc loco, Quirites,
677 28| virtutem, auctoritatem, felicitatem. Quis igitur hoc homine
678 10| magna atque praeclara non felicitati eius, sed virtuti, haec
679 37| ventum est, nostri exercitus ferant quis ignorat?~
680 24| nationum iuvabatur. iam hoc fere sic fieri solere accepimus,
681 70| vitae, si vestra voluntas feret, consequemur.~
682 12| vocatur, quo tandem animo ferre debetis? Regno est expulsus
683 14| Asia vero tam opima est ac fertilis, ut et ubertate agrorum
684 63| ne sit periniquum et non ferundum, illorum auctoritatem de
685 60| At enim ne quid novi fiat contra exempla atque instituta
686 19| quod ipsi videtis: haec fides atque haec ratio pecuniarum,
687 62| legibus solutus consul ante fieret, quam ullum alium magistratum
688 9 | comparasset, et se Bosporanis finitimis suis bellum inferre similaret,
689 5 | regnum Ariobarzanis, quod finitimum est vestris vectigalibus,
690 10| Hispaniensis, quae multo plus firmamenti ac roboris habebat, Cn.
691 17| ordinem, qui exercet illa, firmamentum ceterorum ordinum recte
692 34| frumentaria subsidia rei publicae firmissimis praesidiis classibusque
693 35| maria maximis classibus firmissimisque praesidiis adornavit; ipse
694 2 | quantum homini vigilanti ex forensi usu prope cotidiana dicendi
695 16| calamitate, sed etiam calamitatis formidine liberatos?~
696 62| Romanus ad bellum maximum formidolosissimumque pro consule mitteretur?
697 20| maxime elaborandum est, ne forte ea vobis quae diligentissime
698 52| et in senatu contra virum fortem, A. Gabinium, graviter ornateque
699 20| impertire laudis, quantum forti viro et sapienti homini
700 8 | Murena de Mithridate, duo fortissimi viri et summi imperatores;
701 62| duo consules clarissimi fortissimique essent, eques Romanus ad
702 51| auctoritates contrarias virorum fortissimorum et clarissimorum, tamen
703 29| existimantur, -- labor in negotiis, fortitudo in periculis, industria
704 27| Utinam, Quirites, virorum fortium atque innocentium copiam
705 22| quam praedicant in fuga fratris sui membra in eis locis,
706 1 | Quamquam mihi semper frequens conspectus vester multo
707 58| edictum, quo minus vobis fretus vestrum ius beneficiumque
708 16| posse, nisi eos qui vobis fructui sunt conservaritis non solum (
709 15| qua re saepe totius anni fructus uno rumore periculi atque
710 14| ubertate agrorum et varietate fructuum et magnitudine pastionis
711 34| classe venit, atque haec tria frumentaria subsidia rei publicae firmissimis
712 44| summa inopia et caritate rei frumentariae consecuta est unius hominis
713 28| quae huius viri scientiam fugere possit.~
714 22| retardaret. Sic Mithridates fugiens maximam vim auri atque argenti
715 58| nomino, cum tribuni plebi fuissent, anno proximo legati ese
716 21| Romano ex omni aditu clausus fuisset; Sinopen atque Amisum, quibus
717 58| in hoc bello, quod lege Gabinia geritur, in hoc imperatore
718 54| annos continuos ante legem Gabiniam ille populus Romanus, cuius
719 52| contra virum fortem, A. Gabinium, graviter ornateque dixisti,
720 30| nostris iter in Hispaniam Gallorum internecione patefactum
721 68| suas cum exercitu venisse gaudeant. Quod si auctoritatibus
722 66| atque oppidorum, qui ab auro gazaque regia manus, oculos, animum
723 28| bellum, varia et diversa genera et bellorum et hostium,
724 42| quam hostes omnes omnium generum sanctissimam iudicarint?
725 9 | duces quibuscum tum bellum gerebamus, ut, cum duobus in locis
726 62| in eo rei publicae bene gerendae spes constituebatur, ut
727 47| gloriam et ad res magnas bene gerendas divinitus adiuncta fortuna.
728 20| esse ita necessarium ut sit gerendum, non esse ita magnum ut
729 61| Praefuit. Rem optime ductu suo gerere? Gessit. Quid tam praeter
730 9 | copiis bellum terra marique gereretur, vos ancipiti contentione
731 58| bello, quod lege Gabinia geritur, in hoc imperatore atque
732 33| praedonibus antea ibi bellum gesserat, a praedonibus esse sublatos?
733 48| marique, quantaque felicitate gesserit; ut eius semper voluntatibus
734 26| erant, dimisit, partem M. Glabrioni tradidit. Multa praetereo
735 18| ceteris ordinibus homines gnavi atque industrii partim ipsi
736 61| cuius aetas a senatorio gradu longe abesset, imperium
737 12| omnes cuncta Asia atque Graecia vestrum auxilium exspectare
738 11| Corinthum patres vestri totius Graeciae lumen exstinctum esse voluerunt:
739 35| maris et in Achaiam omnemque Graeciam navibus, Italiae duo maria
740 40| tabulas ceteraque ornamenta Graecorum oppidorum, quae ceteri tellenda
741 58| relaturos. Qui si dubitabunt aur gravabuntur, ego me profiteor relaturum.
742 4 | causa ducitur, -- bellum grave et periculosum vestris vectigalibus
743 6 | maiores vestri magna et gravia bella gesserunt; aguntur
744 68| deliberetis, auctor vobis gravior nemo esse debeat; est C.
745 23| putavit: erat etiam alia gravis atque vehemens opinio, quae
746 26| Hic in illo ipso malo gravissimaque belli offensione, L. Lucullus,
747 68| summum consilium, summam gravitatem esse cognovistis; est C.
748 52| virum fortem, A. Gabinium, graviter ornateque dixisti, cum is
749 40| aut ars inaudita quaedam gubernandi aut venti aliqui novi tam
750 50| eis ipsis locis adsit, ut habeat exercitum, ut ab eis qui
751 10| plus firmamenti ac roboris habebat, Cn. Pompei divino consilio
752 17| vesta sapientia, Quirites, habenda est ratio diligenter. Nam
753 16| custodiis, magno periculo se habere arbitrentur? Putatisne vos
754 45| praesidium provincia non haberet, -- amisissetis Asiam, Quirites,
755 27| innocentium copiam tantam haberetis, ut haec vobis deliberatio
756 66| possit? Qua re, etiam si quem habetis qui conlatis signis exercitus
757 59| esset, in quo spem essetis habituri, -- cepit magnum suae virtutis
758 59| voce in [eo] ipso vos spem habituros esse dixistis. Etenim talis
759 31| hos annos aut tam firmum habuit praesidium ut tutus esset,
760 28| summo imperatore quattuor has res inesse oportere, --
761 54| se ipsa defenderet? At (hercule) aliquot annos continuos
762 39| vero quem ad modum milites hibernent cotidie sermones ac litterae
763 38| armis hostium urbis, an hibernis sociorum civitates esse
764 39| quidem cuiquam permittitur. Hiemis enim, non avaritiae perfugium
765 30| patefactum est. Testis est Hispania, quae saepissime plurimos
766 10| periculum, Sertorianae atque Hispaniensis, quae multo plus firmamenti
767 35| Italiam recepisset, duabus Hispanis et Gallia [transalpina]
768 53| et vera causa valuisset, hodie hanc gloriam atque hoc orbis
769 62| triumpharet? Quae in omnibus hominibus nova post hominum memoriam
770 17| Nam et publicani, homines honestissimi atque ornatissimi, suas
771 4 | arbitrantur. Equitibus Romanis, honestissimis viris, adferuntur ex Asia
772 71| suscepisse. Sed ego me hoc honore praeditum, tantis vestris
773 70| innocentia tecti repellemus, honorem autem neque ab uno neque
774 66| coram cum Q. Catulo et Q. Hortensio, summis et clarissimis viris,
775 69| vehementissimeque comprobo: deinde te hortor, ut auctore populo Romano
776 | horum
777 13| urbis sociorum non multum ab hostili expugnatione differant.
778 | huc
779 18| conlocatas habent. Est igitur humanitatis vestrae magnum numerum eorum
780 67| homines in provincias, quibus iacturis et quibus condicionibus
781 | ibi
782 33| atque illam labem atque ignominiam rei publicae querar, cum,
783 67| condicionibus proficiscantur, ignorant videlicet isti, qui ad unum
784 33| potestatem sciatis? An vero ignoratis portum Caietae celeberrimum
785 7 | fuistis, delenda est vobis ill macula Mithridatico bello
786 29| possit adferre? Neque enim illae sunt solae virtutes imperatoriae,
787 | illos
788 35| confirmata, missis item in oram Illyrici maris et in Achaiam omnemque
789 12| populi Romani atque amicus; imminent duo reges toti Asiae non
790 11| necavit? Illi libertatem imminutam civium Romanorum non tulerunt:
791 30| exspectatione eius attentuatum atque imminutum est, adventu sublatum ac
792 58| profiteor relaturum. Neque me impediet cuiusquam inimicum edictum,
793 19| scimus Romae, solutione impedita, fidem concidisse. Non enim
794 20| sapienti homini et magno imperatori debeatur, dico eius adventu
795 42| ipso inest quaedam dignitas imperatoria, -- vos, Quirites, hoc ipso
796 29| illae sunt solae virtutes imperatoriae, quae volgo existimantur, --
797 37| Itaque propter hanc avaritiam imperatorum quantas calamitates, quocumque
798 35| deditionis non ademit, obsidesque imperavit. Ita tantum bellum, tam
799 47| propter fortunam saepius imperia mandata atque exercitus
800 28| alienis praeceptis sed suis imperiis, non offensionibus belli
801 20| intellegant me L. Lucullo tantum impertire laudis, quantum forti viro
802 57| velit, idoneus non est qui impetret, cum ceteri ad expilandos
803 25| nostrum clarum atque victorem impetum fecit. Sinite hoc loco,
804 19| quae in foro versatur, implicata est cum illis pecuniis Asiaticis
805 63| populique Romani auctoritatem improbari; praesertim cum iam suo
806 48| dicam, neminem umquam tam impudentem fuisse, qui ab dis immortalibus
807 40| eximia vis remigum aut ars inaudita quaedam gubernandi aut venti
808 41| intuentur. Nunc denique incipiunt credere fuisse homines Romanos
809 25| efficere potuit, quantum incolumis numquam est ausus optare.
810 26| tamen aliqua ex parte eis incommodis mederi fortasse potuisset,
811 33| sublatos? Nam quid ego Ostiense incommodum atque illam labem atque
812 40| tantam celeritatem et tam incredibilem cursum inventum putatis?
813 19| omni studio ad id bellum incumbere, in quo gloria nominis vestri,
814 57| 57-~ ~Quo mihi etiam indignius videtur obtrectatum esse
815 18| ordinibus homines gnavi atque industrii partim ipsi in Asia negotiantur,
816 28| imperatore quattuor has res inesse oportere, -- scientiam rei
817 42| copia valeat, -- in quo ipso inest quaedam dignitas imperatoria, --
818 65| propter diripiendi cupiditatem inferatur.~
819 9 | Bosporanis finitimis suis bellum inferre similaret, usque in Hispaniam
820 4 | duobus potentissimis regibus infertur, Mithridate et Tigrane,
821 41| principibus excellit, facilitate infimis par esse videatur.~
822 6 | vestros animos excitare atque inflammare ad persequendi studium debeat:
823 21| Italiam studio atque odio inflammata raperetur, superatam esse
824 45| et Mithridatem insolita inflammatum victoria continuit, et Tigranem
825 47| immortalibus oratio nostra aut ingrata esse videatur.~
826 23| concitatae sunt. Erat enim metus iniectus eis nationibus, quas numquam
827 28| conflixit quam quisquam cum inimice concertavit, plura bello
828 12| toti Asiae non solum vobis inimicissimi, sed etiam vestris sociis
829 58| Neque me impediet cuiusquam inimicum edictum, quo minus vobis
830 10| viro est administrata, ut initia illa rerum gestarum magna
831 19| atque idem iste Mithridates initio belli Asiatici docuit, id
832 14| propter socios, nulla ipsi iniuria lacessiti, maiores nostri
833 65| imperio misimus, libidines et iniurias. Quod enim fanum putatis
834 11| aut naviculariis nostris iniuriosius tractatis bella gesserunt:
835 27| Quirites, virorum fortium atque innocentium copiam tantam haberetis,
836 33| Samum, nobilissimas urbis, innumerabilisque alias captas esse commemorem,
837 44| vilitas annonae ex summa inopia et caritate rei frumentariae
838 15| non longe absunt, etiam si inruptio nulla facta est, tamen pecuaria
839 7 | concepta, quae penitus iam insedit ac nimis inveteravit in
840 8 | imperatores, ut ab illo insignia victoriae, non victoriam
841 33| celeberrimum ac plenissimum navium inspectante praetore a praedonibus esse
842 33| publicae querar, cum, prope inspectantibus vobis, classis ea, cui consul
843 60| fiat contra exempla atque instituta maiorum. Non dicam hoc loco
844 40| retardarunt: non avaritia ab instituto cursu ad praedam aliquam
845 20| omnibus rebus ornatus atque instructas fuisse, urbemque Asiae clarissimam
846 32| quam multas existimatis insulas esse desertas? quam multas
847 26| agitatae nationes, suscipiant integrae gentes, novus imperator
848 2 | privatorum periculis caste integreque versatus, ex vestro iudicio
849 21| populi Romani sociis atque integris vectigalibus esse gesta.
850 71| obscuras, partim apertas intellegam mihi non necessarias, vobis
851 20| videantur. Atque ut omnes intellegant me L. Lucullo tantum impertire
852 21| ita, Quirites, ut hoc vos intellegatis, a nullo istorum, qui huic
853 36| per sese cognosci atque intellegi possunt.~ ~
854 2 | renuntiatus sum, facile intellexi, Quirites, et quid de me
855 58| defendam; neque praeter intercessionem quicquam audiam, de qua (
856 35| praedones fuerunt, partim capti interfectique sunt, partim unius huius
857 11| vos legatum omni supplicio interfectum relinquetis?~
858 64| Cilicia, Syria regnisque interiorum nationum ita versari nostrum
859 30| iter in Hispaniam Gallorum internecione patefactum est. Testis est
860 33| videbatis, ei nunc nullam intra Oceani ostium praedonum
861 41| missum, sed de caelo delapsum intuentur. Nunc denique incipiunt
862 11| voluerunt: vos eum regem inultum esse patiemini, qui legatum
863 62| 62-~ ~Quid tam inusitatum quam ut, cum duo consules
864 71| non necessarias, vobis non inutilis suscepisse. Sed ego me hoc
865 3 | est exitum quam principium invenire. Ita mihi non tam copia
866 29| Pompei quae potest oratio par inveniri? Quid est quod quisquam
867 40| tam incredibilem cursum inventum putatis? Non enim illum
868 68| qui inter tot annos unus inventus sit, quem socii in urbis
869 7 | penitus iam insedit ac nimis inveteravit in populi Romani nomine, --
870 54| ad nostram memoriam nomen invictum in navalibus pugnis permanserit,
871 47| sperare videamur, ne aut invisa dis immortalibus oratio
872 45| proelio, de quo vos paulo ante invitus admonui, -- cum socii pertimuissent,
873 14| Quirites, tanta sunt, ut eis ad ipsas provincias tutandas vix
874 | ipsis
875 64| repugnantibus per vosmet ipsos dignitatem huic imperio,
876 37| autem nomino neminem; qua re irasci mihi nemo poterit, nisi
877 | ista
878 | istam
879 | istorum
880 51| amplissimis adfectus, Q. Catulus, itemque summis ornamentis honoris,
881 30| quam legionibus nostris iter in Hispaniam Gallorum internecione
882 38| 38-~ ~Itinera quae per hosce annos in
883 1 | conspectus vester multo iucundissimus, hic autem locus ad agendum
884 38| continet, neque severus esse in iudicando, qui alios in se severos
885 2 | Quirites, et quid de me iudicaretis, et quid aliis praescriberetis.
886 46| speculatorem quam legatum iudicari maluerunt. Potestis igitur
887 42| omnium generum sanctissimam iudicarint? Humanitate iam tanta est,
888 46| Pompeius legatum semper iudicavit, ei quibus erat [semper]
889 38| alios in se severos esse iudices non volt.~
890 43| tanta et tam praeclara iudicia fecistis?~
891 46| gestis magnisque vestris iudiciis amplificatam, quantum apud
892 63| ab illis de eodem homine iudicium populique Romani auctoritatem
893 60| imperi poneretur, ut idem cum iugurtha, idem cum Cimbris, idem
894 26| fortasse potuisset, vestro iussu coactus, -- qui imperi diuturnitati
895 24| multorum regum et nationum iuvabatur. iam hoc fere sic fieri
896 60| imperio maxime minitabantur, Karthaginem atque Numantiam, ab eodem
897 55| omnibus navalibus pugnis Karthaginiensis, homines in maritimis rebus
898 54| mare tenuisse dicitur; non Karthaginiensium, qui permultum classe ac
899 19| possunt, ut haec non eodem labefacta motu concidant. Qua re videte
900 33| Ostiense incommodum atque illam labem atque ignominiam rei publicae
901 70| loco, sed eadem illa nostra laboriosissima ratione vitae, si vestra
902 69| est in me studi, consili, laboris, ingeni, quicquid hoc beneficio
903 23| numquam populus Romanus neque lacessendas bello neque temptandas putavit:
904 14| socios, nulla ipsi iniuria lacessiti, maiores nostri cum Antiocho,
905 4 | quorum alter relictus, alter lacessitus, occasionem sibi ad occupandam
906 3 | Atque illud in primis mihi laetandum iure esse video, quod in
907 22| persequendi studio maeror, hos laetitia tardavit.~
908 7 | Ponti neque Cappadociae latebris occultare velit, sed emergere
909 35| tam diuturunum, tam longe lateque dispersum, quo bello omnes
910 31| aut tam fuit abditus ut lateret? Quis navigavit qui non
911 58| Q. Metellus, Q. Caelius Latiniensis, Cn. Lentulus, quos omnis
912 21| similiter ex hoc loco esse laudatum.~ ~
913 64| nihil nisi de hoste ac de laude cogitet. Deinde etiam si
914 69| voluntatem et sententiam laudo vehementissimeque comprobo:
915 58| iure esse deberet? De quo legando consules spero ad senatum
916 57| id quod est verius? -- ne legaretur A. Gabinius Cn. Pompeio
917 11| ereptam vitam neglegetis? ius legationis verbo violatum illi persecuti
918 28| bello gessit quam ceteri legerunt, plures provincias confecit
919 62| ullum alium magistratum per leges capere licuisset? quid tam
920 21| istorum, qui huic obtrectant legi atque causae, L. Lucullum
921 62| quam ut ex senatus consuto legibus solutus consul ante fieret,
922 39| excellere ceteris, cuius legiones sic in Asiam pervenerint,
923 21| deletas, patefactumque nostris legionibs esse Pontum, qui antea populo
924 30| Testis est Gallia, per quam legionibus nostris iter in Hispaniam
925 56| obtemperare. Itaque una lex, unus vir, unus annus non
926 66| 66-~ ~Libenter haec coram cum Q. Catulo
927 41| aditus ad eum privatorum, ita liberae querimonia de aliorum iniuriis
928 32| tenuistis a praedonibus liberam per hosce annos? quod vectigal
929 30| et subsidio confessus est liberata. Testis est Sicilia, quam
930 16| etiam calamitatis formidine liberatos?~
931 13| retardatos. His vos, quoniam libere loqui non licet, tacite
932 66| qui ab eorum coniugibus ac liberis, qui ab ornamentis fanorum
933 33| Miseno autem eius ipsius liberos, qui cum praedonibus antea
934 11| excruciatum necavit? Illi libertatem imminutam civium Romanorum
935 65| annos cum imperio misimus, libidines et iniurias. Quod enim fanum
936 40| praedam aliquam devocavit, non libido ad voluptatem, non amoenitas
937 58| etiam atque etiam quid liceat considerabunt. Mea quidem
938 62| magistratum per leges capere licuisset? quid tam incredibile quam
939 7 | atque una significatione [litterarum] civis Romanos necandos
940 9 | in Hispaniam legatos ac litteras misit ad eos duces quibuscum
941 34| studio tam brevi tempore tot loca adire, tantos cursus conficere
942 1 | nondum huius auctoritatem loci attingere auderem, statueremque
943 23| tamen nimia longinquitate locorum ac desiderio suorum commovebatur.~
944 55| populi Romani in hunc ipsum locum escendere, cum eum nobis
945 67| civitatem pacatam fuisse quae locuples sit? ecquam esse locupletem
946 67| Videbat enim praetores locupletari quot annis pecunia publica
947 67| locuples sit? ecquam esse locupletem quae istis pacata esse videatur?
948 65| munitam fuisse? Urbes iam locupletes et copiosae requiruntur,
949 23| barbarum pervaserat, fani locupletissimi et religiosissimi diripiendi
950 32| esse sociorum? Sed quid ego longinqua commemoro? Fuit hoc quondam,
951 46| autoritatem, quod ex locis tam longinquis tamque diversis tam brevi
952 23| erat secundis, tamen nimia longinquitate locorum ac desiderio suorum
953 24| magis maturus quam processio longior quaereretur. Mithridates
954 13| His vos, quoniam libere loqui non licet, tacite rogant,
955 7 | vectigalibus, hoc est, in Asiae luce versari.~
956 25| tanta fuit, ut eam ad auris [Luculli] imperatoris non ex proelio
957 28| fuit aut esse debuit? qui e ludo atque e pueritiae disciplinis
958 11| patres vestri totius Graeciae lumen exstinctum esse voluerunt:
959 26| confecti erant, dimisit, partem M. Glabrioni tradidit. Multa
960 7 | fuistis, delenda est vobis ill macula Mithridatico bello superiore
961 22| illum in persequendi studio maeror, hos laetitia tardavit.~
962 22| eorum conlectio dispersa, maerorque patrius, celeritatem persequendi
963 62| fieret, quam ullum alium magistratum per leges capere licuisset?
964 21| eodem imperatore classem magnam et ornatam, quae ducibus
965 46| multis postea rebus gestis magnisque vestris iudiciis amplificatam,
966 12| exspectare propter periculi magnitudinem coguntur; imperatorem a
967 67| detrimentis accipiendis maiore adfici turpitudine videremur.
968 60| exempla atque instituta maiorum. Non dicam hoc loco maiores
969 15| vectigalibus non solum adventus mali, sed etiam metus ipse adfert
970 26| 26-~ ~Hic in illo ipso malo gravissimaque belli offensione,
971 46| speculatorem quam legatum iudicari maluerunt. Potestis igitur iam constituere,
972 41| Romano quam imperare aliis maluisse. iam vero ita faciles aditus
973 56| populus Romanus dolori suo maluit quam auctoritati vestrae
974 2 | sit, quantum vos honoribus mandandis esse voluistis, et ad agendum
975 47| fortunam saepius imperia mandata atque exercitus esse commissos.
976 69| ut auctore populo Romano maneas in sententia, neve cuiusquam
977 22| diligentius, rex ipse e manibus effugit. Ita illum in persequendi
978 69| Quae cum ita sint, C. Manlili, primum istam tuam et legem
979 13| tanta temperantia, tanta mansuetudine, tanta humanitate, ut ei
980 42| pugnantes timuerint, an mansuetudinem victi dilexerint. Et quisquam
981 24| Mithridates autem et suam manum iam confirmarat, [et eorum]
982 47| enim sic existimo: Maximo, Marcello, Scipioni, Mario, et ceteris
983 35| missis item in oram Illyrici maris et in Achaiam omnemque Graeciam
984 67| pacata esse videatur? Ora maritima, Quirites, Cn. Pompeium
985 54| partem regionis atque orae maritimae per se ipsa defenderet?
986 58| unus A. Gabinius belli maritimi rerumque gestarum Cn. Ponpeio
987 44| sumantur: qui quo die a vobis maritimo bello praepositus est imperator,
988 13| nomine, tametsi ille ad maritimum bellum venerit, tamen impetus
989 24| militibus nostris reditus magis maturus quam processio longior quaereretur.
990 22| Sic Mithridates fugiens maximam vim auri atque argenti pulcherrimarumque
991 68| auctor vir bellorum omnium maximarumque rerum peritissimus, P. Servilius,
992 28| imperatoris, ineunte adulescentia maximi ipse exercitus imperator;
993 68| summis vestris beneficiis maximisque rebus gestis, summo ingenio
994 22| profugit, ut ex eodem Ponto Medea illa quondam profugisse
995 26| ex parte eis incommodis mederi fortasse potuisset, vestro
996 35| ineunte vere susceptit, media aestate confecit.~
997 71| provinciarum atque sociorum meis omnibus commodis et rationibus
998 22| praedicant in fuga fratris sui membra in eis locis, qua se parens
999 19| quidem certe calamitate docti memoria retinere debemus. Nam tum,
1000 70| temploque praesident, qui omnium mentis eorum qui ad rem publicam
|