-1--denot | deoru-menti | merca-spiri | splen-vosme
bold = Main text
Par. grey = Comment text
1001 15| agri cultura deseritur, mercatorum navigatio conquiescit. Ita
1002 55| posita, quo omnes undique cum mercibus atque oneribus commeabant,
1003 58| 58-~ ~An C. Falcidius, Q. Metellus, Q. Caelius Latiniensis,
1004 43| rebus, ut aut contemnant aut metuant aut oderint aut ament, opinione
1005 5 | eundem hunc unum ab hostibus metui, praeterea neminem.~
1006 | meum
1007 | meus
1008 28| est; qui extrema pueritia miles in exercitu fuit simmi imperatoris,
1009 11| bella gesserunt: vos, tot milibus civium Romanorum uno nuntio
1010 39| modo ut sumptum faciat in militem nemini vis adfertur, sed
1011 39| iam vero quem ad modum milites hibernent cotidie sermones
1012 24| extremum ut ex eis locis a militibus nostris reditus magis maturus
1013 58| arbitror) isti ipsi, qui minantur, etiam atque etiam quid
1014 69| neve cuiusquam vim aut minas pertimescas. Primum in te
1015 60| quae huic imperio maxime minitabantur, Karthaginem atque Numantiam,
1016 45| et Tigranem magnis copiis minitantem Asiae retardavit. Et quisquam
1017 39| 39-~ ~Hic miramur hunc hominem tantum excellere
1018 33| praedonibus esse direptum? ex Miseno autem eius ipsius liberos,
1019 56| annus non modo nos illa miseria ac turpitudine liberavit,
1020 24| multorum opes adliciant ad misericordiam, maximeque eorum qui aut
1021 12| cum praesertim vos alium miseritis, neque audent, neque se
1022 65| per hos annos cum imperio misimus, libidines et iniurias.
1023 35| legatos deprecatoresque misissent, spem deditionis non ademit,
1024 35| praesidiis ac navibus confirmata, missis item in oram Illyrici maris
1025 62| pro consule mitteretur? Missus est. Quo quidem tempore,
1026 45| attulisset. Huius adventus et Mithridatem insolita inflammatum victoria
1027 20| dico eius adventu maximas Mithridati copias omnibus rebus ornatus
1028 7 | delenda est vobis ill macula Mithridatico bello superiore concepta,
1029 66| bellum Asiaticum regiumque mittatur.~ ~
1030 50| is erat deligendus atque mittendus: nunc cum ad ceteras summas
1031 62| formidolosissimumque pro consule mitteretur? Missus est. Quo quidem
1032 62| qui diceret non oportere mitti hominem privatum pro consule,
1033 13| modi homines cum imperio mittimus, ut etiam si ab hoste defendant,
1034 28| Transalpinum, Hispaniense [mixtum ex civitatibus atque ex
1035 47| quo nunc agimus, hac utar moderatione dicendi, non ut in illius
1036 64| sunt pudore ac temperantia moderatiores, tamen eos esse talis propter
1037 3 | mihi non tam copia quam modus in dicendo quaerendus est.~
1038 46| ei quibus erat [semper] molestum ad eum potissimum esse missum,
1039 31| navigavit qui non se aut mortis aut servitutis periculo
1040 19| haec non eodem labefacta motu concidant. Qua re videte
1041 19| possunt una in civitate multi rem ac fortunas amittere,
1042 65| quam domum satis clausam ac munitam fuisse? Urbes iam locupletes
1043 34| praesidiis classibusque munivit;~
1044 62| constituebatur, ut duorum consulum munus unius adulescentis virtuti
1045 8 | L. Sulla, triumphavit L. Murena de Mithridate, duo fortissimi
1046 8 | in Italiam res publica, Murenam Sulla revocavit.~
1047 55| referta divitiis, parva, sine muro, nihil timebat, -- eidem
1048 42| conficienda divino quodam consilio natus esse videatur?~
1049 55| nobis maiores nostri exuviis nauticis et classium spoliis ornatum
1050 28| bellicosissimis nationibus], servile, navale bellum, varia et diversa
1051 54| nostram memoriam disciplina navalis et gloria remansit, -- sed
1052 33| Oceani ostium praedonum navem esse audiatis?~
1053 11| nostri saepe mercatoribus aut naviculariis nostris iniuriosius tractatis
1054 34| Qui nondum tempestivo ad navigandum mari Siciliam adiit, Africam
1055 31| aut referto praedonum mari navigaret? Hoc tantum belum, tam turpe,
1056 15| cultura deseritur, mercatorum navigatio conquiescit. Ita neque ex
1057 33| celeberrimum ac plenissimum navium inspectante praetore a praedonibus
1058 7 | litterarum] civis Romanos necandos trucidandosque denotavit,
1059 11| nuntio atque uno tempore necatis, quo tandem animo esse debetis?
1060 11| omni supplicio excruciatum necavit? Illi libertatem imminutam
1061 71| apertas intellegam mihi non necessarias, vobis non inutilis suscepisse.
1062 4 | occupatae: qui ad me, pro necessitudine quae mihi est cum illo ordine,
1063 17| Ac ne illud quidem vobis neglegendum est, quod mihi ego extremum
1064 11| tulerunt: vos ereptam vitam neglegetis? ius legationis verbo violatum
1065 49| bellum sit ita necessarium ut neglegi non possit, ita magnum ut
1066 34| enim umquam aut obeundi negoti aut consequendi quaestus
1067 18| industrii partim ipsi in Asia negotiantur, quibus vos absentibus consulere
1068 29| existimantur, -- labor in negotiis, fortitudo in periculis,
1069 17| debent. Etenim si vectigalia nervos esse rei publicae semper
1070 69| Romano maneas in sententia, neve cuiusquam vim aut minas
1071 23| usus erat secundis, tamen nimia longinquitate locorum ac
1072 7 | quae penitus iam insedit ac nimis inveteravit in populi Romani
1073 33| aut Colophonem aut Samum, nobilissimas urbis, innumerabilisque
1074 40| amoenitas ad delectationem, non nobilitas urbis ad cognitionem, non
1075 20| urbemque Asiae clarissimam nobisque amicissimam, Cyzicenorum,
1076 39| vestigium quidem cuiquam pacato nocuisse dicatur? iam vero quem ad
1077 68| 68-~ ~Qua re nolite dubitare quin huic uni credatis
1078 19| incumbere, in quo gloria nominis vestri, salus sociorum,
1079 | nonne
1080 | nostrae
1081 | nostros
1082 66| clarissimis viris, disputarem. Noverunt enim sociorum volnera, vident
1083 23| nationes multae atque magnae novo quodam terrore ac metu concitabantur.
1084 60| ad novos casus temporum novorom consiliorum rationes adcommodasse:
1085 60| utilitati paruisse; semper ad novos casus temporum novorom consiliorum
1086 26| suscipiant integrae gentes, novus imperator noster accipiat,
1087 19| concidant. Qua re videte num dubitandum vobis sit omni
1088 60| minitabantur, Karthaginem atque Numantiam, ab eodem Scipione esse
1089 37| imperatorem possumus ullo in numero putare, cuius in exercitu
1090 18| humanitatis vestrae magnum numerum eorum civium calamitate
1091 25| imperatoris non ex proelio nuntius, sed ex sermone rumor adferret.~
1092 | ob
1093 48| socii obtemperarint, hostes obedierint, sed etiam venti tempestatesque
1094 34| sunt. Quis enim umquam aut obeundi negoti aut consequendi quaestus
1095 53| transmarinam neque publicam iam obire possemus?~
1096 3 | ratione dicendi causa talis oblata est, in qua oratio deesse
1097 4 | sibi ad occupandam Asiam oblatam esse arbitrantur. Equitibus
1098 49| vobis ab dis immortalibus oblatum et datum est, in rem publicam
1099 9 | omne reliquum tempus non ad oblivionem veteris belli, sed ad comparationem
1100 71| etiam simultates partim obscuras, partim apertas intellegam
1101 48| etiam venti tempestatesque obsecundarint: hoc brevissime dicam, neminem
1102 20| amicissimam, Cyzicenorum, obsessam esse ab ipso rege maxima
1103 35| spem deditionis non ademit, obsidesque imperavit. Ita tantum bellum,
1104 20| adsiduitate, consilio, summis obsidionis periculis liberavit:~
1105 52| omnia deferri non oportere. Obsolevit iam ista oratio, re multo
1106 56| quam auctoritati vestrae obtemperare. Itaque una lex, unus vir,
1107 48| cives adsenserint, socii obtemperarint, hostes obedierint, sed
1108 21| nullo istorum, qui huic obtrectant legi atque causae, L. Lucullum
1109 57| etiam indignius videtur obtrectatum esse adhuc, -- Gabinio dicam
1110 4 | relictus, alter lacessitus, occasionem sibi ad occupandam Asiam
1111 7 | neque Cappadociae latebris occultare velit, sed emergere ex patrio
1112 4 | lacessitus, occasionem sibi ad occupandam Asiam oblatam esse arbitrantur.
1113 4 | vectigalibus exercendis occupatae: qui ad me, pro necessitudine
1114 33| videbatis, ei nunc nullam intra Oceani ostium praedonum navem esse
1115 66| auro gazaque regia manus, oculos, animum cohibere possit,
1116 43| contemnant aut metuant aut oderint aut ament, opinione non
1117 26| malo gravissimaque belli offensione, L. Lucullus, qui tamen
1118 28| praeceptis sed suis imperiis, non offensionibus belli sed victoriis, non
1119 51| et clarissimorum, tamen omissis auctoritatibus ipsa re ac
1120 | omnem
1121 35| Illyrici maris et in Achaiam omnemque Graeciam navibus, Italiae
1122 55| undique cum mercibus atque oneribus commeabant, referta divitiis,
1123 14| possimus: Asia vero tam opima est ac fertilis, ut et ubertate
1124 23| alia gravis atque vehemens opinio, quae animos gentium barbarum
1125 43| metuant aut oderint aut ament, opinione non minus et fama quam aliqua
1126 21| vectigalibus esse gesta. Satis opinor haec esse laudis, atque
1127 70| facile, ut hominem praestare oportet, innocentia tecti repellemus,
1128 38| in Italia per agros atque oppida civium Romanorum nostri
1129 21| atque Amisum, quibus in oppidis erant domicilia regis, omnibus
1130 50| summas utilitates haec quoque opportunitas adiungatur, ut in eis ipsis
1131 20| rege maxima multitudine et oppugnatam vehementissime, quam L.
1132 61| praeesse? Praefuit. Rem optime ductu suo gerere? Gessit.
1133 1 | aditu laudis, qui semper optimo cuique maxime patuit, non
1134 67| istis pacata esse videatur? Ora maritima, Quirites, Cn.
1135 23| diripiendi causa in eas oras nostrum esse exercitum adductum.
1136 10| neque vera laus ei detracta oratione mea neque falsa adficta
1137 68| horum auctoritatibus illorum orationi qui dissentiunt, respondere
1138 43| Quod igitur nomen umquam in orbe terrarum clarius fuit? cuius
1139 64| dignitatem huic imperio, salutem orbi terrarum attulistis, aliquando
1140 53| hodie hanc gloriam atque hoc orbis terrae imperium teneremus?
1141 4 | necessitudine quae mihi est cum illo ordine, causam rei publicae periculaque
1142 17| semper duximus, eum certe ordinem, qui exercet illa, firmamentum
1143 18| 18-~ ~Deinde ex ceteris ordinibus homines gnavi atque industrii
1144 17| illa, firmamentum ceterorum ordinum recte esse dicemus.~
1145 9 | cum maximas aedificasset ornassetque classis exercitusque permagnos
1146 21| imperatore classem magnam et ornatam, quae ducibus Sertorianis
1147 52| fortem, A. Gabinium, graviter ornateque dixisti, cum is de uno imperatore
1148 17| homines honestissimi atque ornatissimi, suas rationes et copias
1149 1 | amplissimus, ad dicendum ornatissimus est visus, Quirites, tamen
1150 55| nauticis et classium spoliis ornatum reliquissent.~
1151 2 | dicendo consequi possum, eis ostendam potissimum, qui ei quoque
1152 33| esse sublatos? Nam quid ego Ostiense incommodum atque illam labem
1153 68| maximarumque rerum peritissimus, P. Servilius, cuius tantae
1154 67| esse locupletem quae istis pacata esse videatur? Ora maritima,
1155 67| Ecquam putatis civitatem pacatam fuisse quae locuples sit?
1156 39| vestigium quidem cuiquam pacato nocuisse dicatur? iam vero
1157 60| maiores nostros semper in pace consuetudini, in bello utilitati
1158 35| Cretensibus, cum ad eum usque in Pamphyliam legatos deprecatoresque
1159 55| maritimis rebus exercitatissimos paratissimosque, vicerunt, ei nullo in loco
1160 5 | successerit non satis esse paratum ad tantum bellum administrandum;
1161 64| Romani universi auctoritati parendum esse fateantur. Atque in
1162 22| membra in eis locis, qua se parens persequeretur, dissipavisse,
1163 10| 10-~ ~Sed tamen alterius partis periculum, Sertorianae atque
1164 60| consuetudini, in bello utilitati paruisse; semper ad novos casus temporum
1165 64| fecistis, et rei publicae parum consuluistis, recte isti
1166 18| posse. Etenim primum illud parvi refert, nos publica his
1167 14| fructuum et magnitudine pastionis et multitudine earum rerum
1168 30| Hispaniam Gallorum internecione patefactum est. Testis est Hispania,
1169 21| multis proeliis esse deletas, patefactumque nostris legionibs esse Pontum,
1170 11| vos eum regem inultum esse patiemini, qui legatum populi Romani
1171 11| appellati superbius, Corinthum patres vestri totius Graeciae lumen
1172 60| commemorabo nuper ita vobis patribusque vestris esse visum, ut in
1173 28| atque acerrimis hostibus ad patris exercitum atque in militiae
1174 22| conlectio dispersa, maerorque patrius, celeritatem persequendi
1175 1 | semper optimo cuique maxime patuit, non mea me voluntas adhuc,
1176 67| pecunia publica praeter paucos; neque eos quicquam aliud
1177 44| ubertate agrorum diuturna pax efficere potuisset.~
1178 15| inruptio nulla facta est, tamen pecuaria relinquitur, agri cultura
1179 67| praetores locupletari quot annis pecunia publica praeter paucos;
1180 37| re publica cogitare, qui pecuniam, ex aerario depromptam ad
1181 19| haec fides atque haec ratio pecuniarum, quae Romae, quae in foro
1182 18| partim eorum in ea provincia pecunias magnas conlocatas habent.
1183 7 | superiore concepta, quae penitus iam insedit ac nimis inveteravit
1184 16| eos qui vectigalia nobis pensitant, aut eos qui exercent atque
1185 61| consuetudinem quam homini peradulescenti, cuius aetas a senatorio
1186 16| cum una excursio equitatus perbrevi tempore totius anni vectigal
1187 23| confirmavit, et adflictum erexit, perditumque recreavit. Cuius in regnum
1188 45| qui tantum auctoritate perfecerit? aut quam facile imperio
1189 36| virtus solum in summo ac perfecto imperatore quaerenda est,
1190 1 | statueremque nihil huc nisi perfectum ingenio, elaboratum industria
1191 45| quisquam dubitabit quid virtute perfecturus sit, qui tantum auctoritate
1192 39| cotidie sermones ac litterae perferuntur: non modo ut sumptum faciat
1193 69| est quod aut de re aut de perficiendi facultate dubitemus? Ego
1194 39| Hiemis enim, non avaritiae perfugium maiores nostri in sociorum
1195 70| quaeram; propterea quod pericula facile, ut hominem praestare
1196 4 | ordine, causam rei publicae periculaque rerum suarum detulerunt:~
1197 30| cum servili bello taetro periculosoque premeretur, ab hoc auxilium
1198 63| auctoritate. Qua re videant ne sit periniquum et non ferundum, illorum
1199 68| omnium maximarumque rerum peritissimus, P. Servilius, cuius tantae
1200 9 | ornassetque classis exercitusque permagnos quibuscumque ex gentibus
1201 54| invictum in navalibus pugnis permanserit, magna ac multo maxima parte
1202 61| exercitum dari, Siciliam permitti, atque Africam bellumque
1203 39| cupienti quidem cuiquam permittitur. Hiemis enim, non avaritiae
1204 21| urbis Ponti et Cappadociae permultas, uno aditu adventuque esse
1205 19| cum in Asia res magnas permulti, amiserant, scimus Romae,
1206 54| non Karthaginiensium, qui permultum classe ac maritimis rebus
1207 52| promulgasset, et ex hoc ipso loco permuta item contra eam legem verba
1208 48| Quod ut illi proprium ac perpetuum sit, Quirites, cum communis
1209 11| legationis verbo violatum illi persecuti sunt: vos legatum omni supplicio
1210 55| maiores Antiochum regem classe Persenque superarunt, omnibus navalibus
1211 22| eis locis, qua se parens persequeretur, dissipavisse, ut eorum
1212 69| Primum in te satis esse animi perseverantiaeque arbitror: deinde cum tantam
1213 26| consulto, sed ea vos coniectura perspicite, quantum illud bellum factum
1214 70| rem publicam adeunt maxime perspiciunt, me hoc neque rogatu facere
1215 69| cuiusquam vim aut minas pertimescas. Primum in te satis esse
1216 20| non esse ita magnum ut sit pertimescendum. In quo maxime elaborandum
1217 45| invitus admonui, -- cum socii pertimuissent, hostium opes animique crevissent,
1218 43| possit. Vehementer autem pertinere ad bella administranda quid
1219 17| multorum bona civium Romanorum pertinet, quorum vobis pro vesta
1220 40| celeriter in ultimas terras pertulerunt; sed eae res quae ceteros
1221 23| animos gentium barbarum pervaserat, fani locupletissimi et
1222 44| quo non illius diei fama pervaserit, cum universus populus Romanus,
1223 14| nostri cum Antiocho, cum Philippo, cum Aetolis, cum Poenis
1224 62| privatum pro consule, L. Philippus dixisse dicitur non se illum
1225 58| causa nomino, cum tribuni plebi fuissent, anno proximo legati
1226 33| Caietae celeberrimum ac plenissimum navium inspectante praetore
1227 19| vectigalia maxima, fortunae plurimorum civium coniunctae cum re
1228 30| Hispania, quae saepissime plurimos hostis ab hoc superatos
1229 38| fieri existimetis. Utrum pluris arbitramini per hosce annos
1230 7 | denotavit, non modo adhuc poenam nullam suo dignam scelere
1231 14| Philippo, cum Aetolis, cum Poenis bella gesserunt, quanto
1232 25| hoc loco, Quirites, sicut poetae solent, qui res Romanas
1233 69| conficiendam tibi et populo Romano polliceor ac defero:~
1234 59| in uno Cn. Pompeio omnia poneretis, si quid eo factum esset,
1235 60| uno C. Mario spes imperi poneretur, ut idem cum iugurtha, idem
1236 58| maritimi rerumque gestarum Cn. Ponpeio socius ascribitur, propterea
1237 21| patefactumque nostris legionibs esse Pontum, qui antea populo Romano
1238 63| de eodem homine iudicium populique Romani auctoritatem improbari;
1239 53| immortalis!) si plus apud populum Romanum auctoritas tua quam
1240 15| conquiescit. Ita neque ex portu neque ex decumis neque ex
1241 33| sciatis? An vero ignoratis portum Caietae celeberrimum ac
1242 55| procul a nobis in Aegaeo mari posita, quo omnes undique cum mercibus
1243 53| neque publicam iam obire possemus?~
1244 14| tutandas vix contenti esse possimus: Asia vero tam opima est
1245 49| ei imperatorem praeficere possitis, in quo sit eximia belli
1246 | post
1247 40| denique labor ipse ad quietem; postremo signa et tabulas ceteraque
1248 57| Cn. Pompeio expetenti ac postulanti. Utrum ille, qui postulat
1249 57| postulanti. Utrum ille, qui postulat ad tantum bellum legatum
1250 60| confecta, duasque urbis potentissimas, quae huic imperio maxime
1251 26| putetis, quod coniungant reges potentissimi, renovent agitatae nationes,
1252 4 | vectigalibus ac sociis a duobus potentissimis regibus infertur, Mithridate
1253 37| qua re irasci mihi nemo poterit, nisi qui ante de se voluerit
1254 35| unius huius se imperio ac potestati dediderunt. Idem Cretensibus,
1255 46| legatum iudicari maluerunt. Potestis igitur iam constituere,
1256 58| anno proximo legati ese potuerunt: in uno Gabinio sunt tam
1257 28| rei militaris non alienis praeceptis sed suis imperiis, non offensionibus
1258 58| vos ipse constituit, etiam praecipuo iure esse deberet? De quo
1259 40| avaritia ab instituto cursu ad praedam aliquam devocavit, non libido
1260 22| profugisse dicitur, quam praedicant in fuga fratris sui membra
1261 48| 48-~ ~Itaque non sum praedicaturus quantas ille res domi militiae,
1262 71| suscepisse. Sed ego me hoc honore praeditum, tantis vestris beneficiis
1263 61| conficere? Confecit. Huic praeesse? Praefuit. Rem optime ductu
1264 71| omnibus commodis et rationibus praeferre oportere.~
1265 49| administrandum; et cum ei imperatorem praeficere possitis, in quo sit eximia
1266 27| tantis rebus ac tanto bello praeficiendum putaretis! Nunc vero --
1267 61| Confecit. Huic praeesse? Praefuit. Rem optime ductu suo gerere?
1268 63| delegistis quem bello praedonum praeponeretis.~
1269 2 | iudicaretis, et quid aliis praescriberetis. Nunc cum et auctoritatis
1270 13| Hunc audiebant antea, nunc praesentem vident, tanta temperantia,
1271 70| qui huic loco temploque praesident, qui omnium mentis eorum
1272 70| cuiusquam amplitudine aut praesidia periculis aut adiumenta
1273 32| socium defendistis? cui praesidio classibus vestris fuistis?
1274 26| Glabrioni tradidit. Multa praetereo consulto, sed ea vos coniectura
1275 34| videtis, tamen a me in dicendo praetereunda non sunt. Quis enim umquam
1276 25| qui res Romanas scribunt, praeterire me nostram calamitatem,
1277 47| positam esse dicam, sed ut praeterita meminisse, reliqua sperare
1278 2 | dilationem comitiorum ter praetor primus centuriis cunctis
1279 33| plenissimum navium inspectante praetore a praedonibus esse direptum?
1280 67| requisivit. Videbat enim praetores locupletari quot annis pecunia
1281 53| Romani legati quaestores praetoresque capiebantur? cum ex omnibus
1282 69| Romani atque hac potestate praetoria, quicquid auctoritate, fide,
1283 35| omnes gentes ac nationes premebantur, Cn. Pompeius extrema hieme
1284 30| bello taetro periculosoque premeretur, ab hoc auxilium absente
1285 3 | 3-~ ~Atque illud in primis mihi laetandum iure esse
1286 2 | dilationem comitiorum ter praetor primus centuriis cunctis renuntiatus
1287 64| attulistis, aliquando isti principes et sibi et ceteris populi
1288 41| dicuntur, ut is, qui dignitate principibus excellit, facilitate infimis
1289 3 | difficilius est exitum quam principium invenire. Ita mihi non tam
1290 53| erant maria omnia, ut neque privatam rem transmarinam neque publicam
1291 53| omnibus provinciis commeatu et privato et publico prohibebamur?
1292 50| Quod si Romae Cn. Pompeius privatus esset hoc tempore, tamen
1293 24| reditus magis maturus quam processio longior quaereretur. Mithridates
1294 | procul
1295 41| incredibile ac falso memoriae proditum videbatur. Nunc imperi vestri
1296 63| exempla, tanta ac tam nova, profecta sunt in eundem hominem a
1297 47| esse commissos. Fuit enim profecto quibusdam summis viris quaedam
1298 67| et quibus condicionibus proficiscantur, ignorant videlicet isti,
1299 4 | Atque, -- ut inde oratio mea proficiscatur, unde haec omnis causa ducitur, --
1300 58| aur gravabuntur, ego me profiteor relaturum. Neque me impediet
1301 22| Ponto Medea illa quondam profugisse dicitur, quam praedicant
1302 22| suo regno sic Mithridates profugit, ut ex eodem Ponto Medea
1303 53| commeatu et privato et publico prohibebamur? cum ita clausa nobis erant
1304 18| eorum civium calamitate prohibere, sapientiae videre multorum
1305 19| calamitatem. A quo periculo prohibete rem publicam, et mihi credite
1306 1 | ineunte aetate susceptae prohibuerunt. Nam cum antea per aetatem
1307 52| praedones constituendo legem promulgasset, et ex hoc ipso loco permuta
1308 17| quod mihi ego extremum proposueram, cum essem de belli genere
1309 32| longe a domo bellare, et propugnaculis imperi sociorum fortunas,
1310 30| hostis ab hoc superatos prostratosque conspexit. Testis est iterum
1311 20| vobis quae diligentissime providenda sunt, contemnenda esse videantur.
1312 29| conficiendo, consilium in providiendo: quae tanta sunt in hoc
1313 37| aut propter cupiditatem provinciae magistratibus diviserit,
1314 14| studio convenit iniuriis provocatos sociorum salutem una cum
1315 58| tribuni plebi fuissent, anno proximo legati ese potuerunt: in
1316 68| gestis, summo ingenio et prudentia praeditus; est Cn. Lentulus,
1317 53| provinciis commeatu et privato et publico prohibebamur? cum ita clausa
1318 55| carebamus; et eis temporibus non pudebat magistratus populi Romani
1319 64| Deinde etiam si qui sunt pudore ac temperantia moderatiores,
1320 28| profectus est; qui extrema pueritia miles in exercitu fuit simmi
1321 28| debuit? qui e ludo atque e pueritiae disciplinis bello maximo
1322 42| hostes magis virtutem eius pugnantes timuerint, an mansuetudinem
1323 22| maximam vim auri atque argenti pulcherrimarumque rerum omnium, quas et a
1324 12| 12-~ ~Videte ne, ut illis pulcherrimum fuit tantam vobis imperi
1325 26| accipiat, vetere exercitu pulso.~
1326 60| dicam duo bella maxima, Punicum atque Hispaniense, ab uno
1327 37| possumus ullo in numero putare, cuius in exercitu centuriatus
1328 27| tanto bello praeficiendum putaretis! Nunc vero -- cum sit unus
1329 16| periculo se habere arbitrentur? Putatisne vos illis rebus frui posse,
1330 1 | temporibus transmittendum putavi.~
1331 26| statuendum vetere exemplo putavistis, -- partem militum, qui
1332 70| per hanc causam conciliari putem, neque quo mihi ex cuiusquam
1333 70| aut adiumenta honoribus quaeram; propterea quod pericula
1334 36| summo ac perfecto imperatore quaerenda est, sed multae sunt artes
1335 3 | copia quam modus in dicendo quaerendus est.~
1336 59| videatur. Qui cum ex vobis quaereret, si in uno Cn. Pompeio omnia
1337 24| maturus quam processio longior quaereretur. Mithridates autem et suam
1338 22| Non enim hoc sine causa quaeri videtur. Primum ex suo regno
1339 71| aliquam mihi bonam gratiam quaesisse videar, ut multas me etiam
1340 53| cum populi Romani legati quaestores praetoresque capiebantur?
1341 37| propter avaritiam Romae in quaestu reliquerit? Vestra admurmuratio
1342 34| obeundi negoti aut consequendi quaestus studio tam brevi tempore
1343 40| Age vero: ceteris in rebus quali sit temperantia considerate.
1344 36| humanitate? Quae breviter qualia sint in Cn. Pompeio consideremus:
1345 36| ante commemorare coeperam, quantae atque quam multae sunt?
1346 48| militiae, terra marique, quantaque felicitate gesserit; ut
1347 | Quasi
1348 28| existimo, in summo imperatore quattuor has res inesse oportere, --
1349 68| virtute, constantia singulari. Que re videte ut horum auctoritatibus
1350 27| deliberatio difficilis esset, quemnam potissimum tantis rebus
1351 41| privatorum, ita liberae querimonia de aliorum iniuriis esse
1352 66| vident eorum calamitates, querimonias audiunt. Pro sociis vos
1353 9 | litteras misit ad eos duces quibuscum tum bellum gerebamus, ut,
1354 9 | classis exercitusque permagnos quibuscumque ex gentibus potuisset comparasset,
1355 | quibusdam
1356 40| non denique labor ipse ad quietem; postremo signa et tabulas
1357 | quocumque
1358 21| studio atque odio inflammata raperetur, superatam esse atque depressami
1359 71| meis omnibus commodis et rationibus praeferre oportere.~
1360 63| propterea quod, isdem istis reclamantibus, vos unum illum ex omnibus
1361 23| adflictum erexit, perditumque recreavit. Cuius in regnum postea
1362 18| vectigalia postea victoria recuperare. Neque enim isdem redimendi
1363 32| cum legati populi Romani redempti sint? Mercatoribus tutum
1364 18| recuperare. Neque enim isdem redimendi facultas erit propter calamitatem,
1365 24| locis a militibus nostris reditus magis maturus quam processio
1366 30| eorum ipsorum sanguine redundavit. Testis est Gallia, per
1367 18| Etenim primum illud parvi refert, nos publica his amissis
1368 55| atque oneribus commeabant, referta divitiis, parva, sine muro,
1369 21| omnibus rebus ornatus ac refertas, ceterasque urbis Ponti
1370 52| multo magis quam verbis refutata. Nam tu idem, Q. Hortensi,
1371 24| vivunt in regno, ut eis nomen regale magnum et sanctum esse videatur.~
1372 66| oppidorum, qui ab auro gazaque regia manus, oculos, animum cohibere
1373 4 | sociis a duobus potentissimis regibus infertur, Mithridate et
1374 64| in hoc bello Asiatico et regio non solum militaris illa
1375 45| divinitus Cn. Pompeium ad eas regiones fortuna populi Romani attulisset.
1376 54| agros et aliquam partem regionis atque orae maritimae per
1377 66| conlatis signis exercitus regios superare posse videatur,
1378 21| oppidis erant domicilia regis, omnibus rebus ornatus ac
1379 50| sunt, hoc quoque bellum regium committamus?~
1380 66| qui ad bellum Asiaticum regiumque mittatur.~ ~
1381 8 | ille pulsus superatusque regnaret. Verum tamen illis imperatoribus
1382 64| in Asia, Cilicia, Syria regnisque interiorum nationum ita
1383 24| adventiciis auxiliis multorum regum et nationum iuvabatur. iam
1384 58| consules spero ad senatum relaturos. Qui si dubitabunt aur gravabuntur,
1385 58| gravabuntur, ego me profiteor relaturum. Neque me impediet cuiusquam
1386 32| desertas? quam multas aut metu relictas aut a praedonibus captas
1387 4 | et Tigrane, quorum alter relictus, alter lacessitus, occasionem
1388 23| fani locupletissimi et religiosissimi diripiendi causa in eas
1389 65| terris nostris magistratibus religiosum, quam civitatem sanctam,
1390 11| omni supplicio interfectum relinquetis?~
1391 15| facta est, tamen pecuaria relinquitur, agri cultura deseritur,
1392 47| ut praeterita meminisse, reliqua sperare videamur, ne aut
1393 37| avaritiam Romae in quaestu reliquerit? Vestra admurmuratio facit,
1394 8 | egerunt, venia dandaquod reliquerunt, propterea quod ab eo bello
1395 29| hoc uno, quanta in omnibus reliquis imperatoribus, quos aut
1396 55| classium spoliis ornatum reliquissent.~
1397 22| congesserat, in Ponto omnem reliquit. Haec dum nostri conligunt
1398 54| disciplina navalis et gloria remansit, -- sed quae civitas umquam
1399 40| Non enim illum eximia vis remigum aut ars inaudita quaedam
1400 40| sed eae res quae ceteros remorari solent, non retardarunt:
1401 26| coniungant reges potentissimi, renovent agitatae nationes, suscipiant
1402 2 | primus centuriis cunctis renuntiatus sum, facile intellexi, Quirites,
1403 70| oportet, innocentia tecti repellemus, honorem autem neque ab
1404 44| praepositus est imperator, tanta repente vilitas annonae ex summa
1405 8 | victoriae, non victoriam reportarent. Triumphavit L. Sulla, triumphavit
1406 13| venerit, tamen impetus hostium repressos esse intellegunt ac retardatos.
1407 64| publica vidistis, vos eis repugnantibus per vosmet ipsos dignitatem
1408 6 | ornamenta et subsidia belli requiretis; aguntur bona multorum civium,
1409 22| 22-~ ~Requiretur fortasse nunc quem ad modum,
1410 67| propter animi continentiam requisivit. Videbat enim praetores
1411 58| Gabinius belli maritimi rerumque gestarum Cn. Ponpeio socius
1412 68| orationi qui dissentiunt, respondere posse videamur.~
1413 27| magnitudine periculosum. Restat ut de imperatore ad id bellum
1414 22| celeritatem persequendi retardaret. Sic Mithridates fugiens
1415 40| ceteros remorari solent, non retardarunt: non avaritia ab instituto
1416 13| repressos esse intellegunt ac retardatos. His vos, quoniam libere
1417 45| copiis minitantem Asiae retardavit. Et quisquam dubitabit quid
1418 8 | res publica, Murenam Sulla revocavit.~
1419 54| maritimis rebus valuerunt; non Rhodiorum, quorum usque ad nostram
1420 10| multo plus firmamenti ac roboris habebat, Cn. Pompei divino
1421 13| loqui non licet, tacite rogant, ut se quoque, sicut ceterarum
1422 70| perspiciunt, me hoc neque rogatu facere cuiusquam, neque
1423 25| sicut poetae solent, qui res Romanas scribunt, praeterire me
1424 4 | esse arbitrantur. Equitibus Romanis, honestissimis viris, adferuntur
1425 19| pecuniis Asiaticis et cohaeret. Ruere illa non possunt, ut haec
1426 25| nuntius, sed ex sermone rumor adferret.~
1427 30| Testis est Hispania, quae saepissime plurimos hostis ab hoc superatos
1428 16| familias maximas, quas in saltibus habent, quas in agris, quas
1429 21| contulisse; atque haec omnia salvis populi Romani sociis atque
1430 55| auctoritate nostri imperi salvos praestare poteramus, --
1431 33| Cnidum aut Colophonem aut Samum, nobilissimas urbis, innumerabilisque
1432 65| religiosum, quam civitatem sanctam, quam domum satis clausam
1433 42| hostes omnes omnium generum sanctissimam iudicarint? Humanitate iam
1434 24| eis nomen regale magnum et sanctum esse videatur.~
1435 30| hostium copiis, eorum ipsorum sanguine redundavit. Testis est Gallia,
1436 20| laudis, quantum forti viro et sapienti homini et magno imperatori
1437 17| quorum vobis pro vesta sapientia, Quirites, habenda est ratio
1438 18| civium calamitate prohibere, sapientiae videre multorum civium calamitatem
1439 34| Africam exploravit; inde Sardiniam cum classe venit, atque
1440 7 | poenam nullam suo dignam scelere suscepit, sed ab illo tempore
1441 43| existiment quis ignorat, cum sciamus homines in tantis rebus,
1442 33| praedonum fuisse potestatem sciatis? An vero ignoratis portum
1443 49| in quo sit eximia belli scientia, singularis virtus, clarissima
1444 28| Quis igitur hoc homine scientior umquam aut fuit aut esse
1445 19| magnas permulti, amiserant, scimus Romae, solutione impedita,
1446 60| atque Numantiam, ab eodem Scipione esse deletas: non commemorabo
1447 47| existimo: Maximo, Marcello, Scipioni, Mario, et ceteris magnis
1448 25| solent, qui res Romanas scribunt, praeterire me nostram calamitatem,
1449 15| neque ex decumis neque ex scriptura vectigal conservari potest:
1450 | secum
1451 23| ceperat, et proeliis usus erat secundis, tamen nimia longinquitate
1452 32| fuisse dicam, cum duodecim secures in praedonum potestatem
1453 18| calamitatem a re publica seiunctam esse non posse. Etenim primum
1454 61| peradulescenti, cuius aetas a senatorio gradu longe abesset, imperium
1455 58| legando consules spero ad senatum relaturos. Qui si dubitabunt
1456 58| considerabunt. Mea quidem sentenia, Quirites, unus A. Gabinius
1457 69| et legem et voluntatem et sententiam laudo vehementissimeque
1458 56| dicere existimavit ea quae sentiebatis: sed tamen in salute communi
1459 13| 13-~ ~Vident et sentiunt hoc idem quod vos, -- unum
1460 30| est, adventu sublatum ac sepultum.~
1461 25| proelio nuntius, sed ex sermone rumor adferret.~
1462 39| milites hibernent cotidie sermones ac litterae perferuntur:
1463 10| alterius partis periculum, Sertorianae atque Hispaniensis, quae
1464 21| et ornatam, quae ducibus Sertorianis ad Italiam studio atque
1465 28| bellicosissimis nationibus], servile, navale bellum, varia et
1466 30| saepius Italia, quae cum servili bello taetro periculosoque
1467 68| maximarumque rerum peritissimus, P. Servilius, cuius tantae res gestae
1468 41| temperantia magistratus habebamus, servire populo Romano quam imperare
1469 31| qui non se aut mortis aut servitutis periculo committeret, cum
1470 36| contentione quam ipsa per sese cognosci atque intellegi
1471 38| iudicando, qui alios in se severos esse iudices non volt.~
1472 38| ipse non continet, neque severus esse in iudicando, qui alios
1473 30| est liberata. Testis est Sicilia, quam multis undique cinctam
1474 48| tum ipsius hominis causa, sicuti facitis, velle et optare
1475 40| ipse ad quietem; postremo signa et tabulas ceteraque ornamenta
1476 7 | civitatibus, uno nuntio atque una significatione [litterarum] civis Romanos
1477 66| quem habetis qui conlatis signis exercitus regios superare
1478 9 | finitimis suis bellum inferre similaret, usque in Hispaniam legatos
1479 21| atque causae, L. Lucullum similiter ex hoc loco esse laudatum.~ ~
1480 28| pueritia miles in exercitu fuit simmi imperatoris, ineunte adulescentia
1481 66| mittere putatis, an hostium simulatione contra socios atque amicos?
1482 71| videar, ut multas me etiam simultates partim obscuras, partim
1483 | simus
1484 | Sin
1485 62| committeretur. Quid tam singulare quam ut ex senatus consuto
1486 31| omnia cum universa, tum in singulis oris omnes sinus at portus.
1487 25| victorem impetum fecit. Sinite hoc loco, Quirites, sicut
1488 21| omni aditu clausus fuisset; Sinopen atque Amisum, quibus in
1489 31| tum in singulis oris omnes sinus at portus. Quis enim toto
1490 32| vectigal vobis tutum fuit? quem socium defendistis? cui praesidio
1491 29| adferre? Neque enim illae sunt solae virtutes imperatoriae, quae
1492 24| iam hoc fere sic fieri solere accepimus, ut regem adflictae
1493 19| amiserant, scimus Romae, solutione impedita, fidem concidisse.
1494 48| Quirites, cum communis solutis atque imperi tum ipsius
1495 62| senatus consuto legibus solutus consul ante fieret, quam
1496 44| consecuta est unius hominis spe ac nomine, quantum vix in
1497 46| potissimum esse missum, speculatorem quam legatum iudicari maluerunt.
1498 47| praeterita meminisse, reliqua sperare videamur, ne aut invisa
1499 58| De quo legando consules spero ad senatum relaturos. Qui
1500 33| eos portus quibus vitam ac spiritum ducitis, in praedonum fuisse
1501 66| tribuni militum animos ac spiritus capere possit? Qua re, etiam
|