Oratio, Caput
1 I | SERVILIVM RVLLVM TR. PLEB. IN SENATV~
2 I, 2| dissipet, ut sit non minus in populi Romani patrimonio
3 I, 2| Romani patrimonio nepos quam in suo. Perscribit in sua lege
4 I, 2| quam in suo. Perscribit in sua lege vectigalia quae
5 I, 2| violabatur, nomen imperi in commune odium orbis terrae
6 I, 3| Vtrum tandem hanc silvam in relictis possessionibus,
7 I, 3| relictis possessionibus, an in censorum pascuis invenisti?
8 I, 4| ex ordine omnis. Sane est in eo diligens; nullam enim
9 I, 4| praetermittit. Persequitur in tabulis censoriis totam
10 I, 4| tribuno plebis, constitutam in mensem Ianuarium, et, credo,
11 I, 5| victoria adiunxit, deinde agros in Macedonia regios qui partim
12 I, 5| adiunctus est, post autem agros in Hispania apud Carthaginem
13 I, 6| venire quos rex Mithridates in Paphlagonia, Ponto Cappadociaque
14 I, 6| iubeant eos ipsos agros in quibus ille etiam nunc bellum
15 I, 7| definiunt? Nam xviris quibus in locis ipsis videatur vendendi
16 I, 7| Censoribus vectigalia locare nisi in conspectu populi Romani
17 I, 7| non licet; his vendere vel in ultimis terris licebit?
18 I, 7| consumptis patrimoniis faciunt ut in atriis auctionariis potius
19 I, 7| auctionariis potius quam in triviis aut in compitis
20 I, 7| potius quam in triviis aut in compitis auctionentur; hic
21 I, 7| permittit sua lege xviris ut in quibus commodum sit tenebris,
22 I, 7| commodum sit tenebris, ut in qua velint solitudine, bona
23 I, 8| 8] Iam illa omnibus in provinciis, regnis, liberis
24 I, 9| et mali, cum immittantur in orbem terrarum xviri summo
25 I, 9| pactiones, quam denique in omnibus locis nundinationem
26 I, 10| ipsis libeat publicare. Quo in iudicio perspici non potest
27 I, 10| futura. ~ Sunt tamen in tota lege exceptiones duae
28 I, 10| suspiciosae. Excipit enim in vectigali imponendo agrum
29 I, 10| Recentoricum Siciliensem, in vendendis agris eos agros
30 I, 10| cautum sit foedere. Hi sunt in Africa, qui ab Hiempsale
31 I, 11| existimaturum duas causas in orbe terrarum repertas quibus
32 I, 12| coronario, quod neque consumptum in monumento neque in aerarium
33 I, 12| consumptum in monumento neque in aerarium relatum sit, id
34 I, 12| Hoc capite multa sperant; in omnis imperatores heredesque
35 I, 13| 13] Deinde etiam in reliquum tempus diligentissime
36 I, 13| Sed cui manubias remittit, in huius vectigalia invadit.
37 I, 14| invidia; consumetur enim in agrorum emptionibus. Optime.
38 I, 16| 16] Quid tum? quae erit in istos agros deductio, quae
39 I, 16| Quot? quorum hominum? in quae loca? Quis enim non
40 I, 16| loca? Quis enim non videt in coloniis esse haec omnia
41 I, 16| teneretis? Vbi enim cavetur ne in Ianiculo coloniam constituatis,
42 I, 17| Scriptum est enim: 'Qvae in mvnicipia qvasqve in colonias
43 I, 17| Qvae in mvnicipia qvasqve in colonias xviri velint, dedvcant
44 I, 17| eis agros adsignent qvibvs in locis velint,' ut, cum totam
45 I, 18| conlocabuntur, et, credo, qua in urbe homines in vetere dignitate
46 I, 18| credo, qua in urbe homines in vetere dignitate fortunaque
47 I, 18| moderate ferre non potuerunt, in ea isti vestri satellites
48 I, 19| sustulerunt, neque aliud quicquam in urbe nisi inane nomen Capuae
49 I, 20| Quid enim cavendum est in coloniis deducendis? Si
50 I, 20| causam permittit ipsa lex, in omnia quae velint oppida
51 I, 21| restitisset; non dico solum hoc in re publica vectigal esse
52 I, 21| intermissis non conquiescat, in pace niteat, in bello non
53 I, 21| conquiescat, in pace niteat, in bello non obsolescat, militem
54 I, 22| existimatis integrum vobis in re publica fore aut in vestra
55 I, 22| vobis in re publica fore aut in vestra libertate ac dignitate
56 I, 23| ostentatione popularem posse in evertenda re publica populares
57 I, 23| existimari. Lacesso vos, in contionem voco, populo Romano
58 I, 24| auctoritas consulis repente in tantis tenebris inluxerit,
59 I, 25| mihi non liceat contra vos in contione consistere, praesertim
60 I, 26| subterfugere non possit, in provinciam non iturum. Sic
61 I, 26| provinciam non iturum. Sic me in hoc magistratu geram, patres
62 I, 27| putatis, populum autem esse in alia voluntate. Omnes qui
63 I, 27| liberi a delictis, cauti in periculis, non timidi in
64 I, 27| in periculis, non timidi in contentionibus. Quod si
65 II | SERVILIVM RVLLVM TR. PLEB. IN SENATV~
66 II, 1| 1] Est hoc in more positum, Quirites,
67 II, 1| suorum laude coniungant. Qua in oratione non nulli aliquando
68 II, 3| duce rescidistis virtutique in posterum patere voluistis.
69 II, 3| fecistis quo modo pauci nobiles in hac civitate consules facti
70 II, 5| Versantur enim, Quirites, in animo meo multae et graves
71 II, 6| 6] Quod si solus in discrimen aliquod adducerer,
72 II, 6| videntur certi homines, si qua in re me non modo consilio
73 II, 6| ita gerendum consulatum ut in omnibus meis factis atque
74 II, 6| Ego autem non solum hoc in loco dicam ubi est id dictu
75 II, 6| id dictu facillimum, sed in ipso senatu in quo esse
76 II, 6| facillimum, sed in ipso senatu in quo esse locus huic voci
77 II, 7| longe praeponerer, non et in hoc magistratu et in omni
78 II, 7| et in hoc magistratu et in omni vita <videar> esse
79 II, 8| sollicitudinis, plenam timoris; in qua nihil erat mali, nihil
80 II, 9| obscure gerebantur -- dixi in senatu in hoc magistratu
81 II, 9| gerebantur -- dixi in senatu in hoc magistratu me popularem
82 II, 9| suscipiendos putet, ut aliquando in otio possit esse, praesertim
83 II, 9| possit esse, praesertim in imperio ac dignitate. Quin
84 II, 9| labore est factum uti impune in otio esse possemus. Qua
85 II, 9| vobis cara atque ampla sunt in fidem et quodam modo in
86 II, 9| in fidem et quodam modo in patrocinium mei consulatus
87 II, 10| possum. Venit enim mihi in mentem duos clarissimos,
88 II, 10| et C. Gracchos, plebem in agris publicis constituisse,
89 II, 12| 12] Cum familiariter me in eorum sermonem insinuarem
90 II, 12| solitudinem. Quibus rebus quanto in metu fuerimus, ex vestra
91 II, 12| ex vestra sollicitudine in qua illis temporibus fuistis
92 II, 13| nulla proponitur, contionem in pridie Idus advocari iubet.
93 II, 13| Tametsi, qui acutiores in contione steterant, de lege
94 II, 13| tandem me designato lex in publicum proponitur. Concurrunt
95 II, 15| Itaque hoc animo legem sumpsi in manus ut eam cuperem esse
96 II, 15| custodemque esse voluerunt, reges in civitate constitui.
97 II, 17| fructum aliquem et commodum, in quo et universi deligant
98 II, 17| plebis potissimum venit in mentem, populum Romanum
99 II, 18| propter religionem sacrorum, in eo tamen propter amplitudinem
100 II, 20| 20] Quaeret quispiam in tanta iniuria tantaque impudentia
101 II, 20| Romanam, Quirites, aequitas in vos libertatemque vestram
102 II, 22| habebit, quos volet atque in eis se ipsum renuntiabit,
103 II, 22| a quibus ei locus primus in indice et in praescriptione
104 II, 22| locus primus in indice et in praescriptione legis concessus
105 II, 22| fructus omnium rerum qui in spe legis huius positi sunt
106 II, 23| cogitasse aut si Rullo potuisse in mentem venire arbitramini.
107 II, 23| data, quaecumque res esset in qua fides, integritas, virtus,
108 II, 23| mari praeponeretis, certe in xviris faciendis sive fides
109 II, 24| profiteri iubet, quod nulla alia in lege umquam fuit ne in eis
110 II, 24| alia in lege umquam fuit ne in eis quidem magistratibus
111 II, 25| oculos adiecissent, non eos in primis id acturos ut ex
112 II, 26| novis legibus qui, quod in secundo capite scriptum
113 II, 26| scriptum est, non meminit in tertio? Atque hic perspicuum
114 II, 28| postremus sit, ut aut lusisse in tantis rebus aut profecto
115 II, 29| Si hoc fieri potest ut in hac civitate quae longe
116 II, 30| potestatem. Atque hoc cum in eo reprehendendum est quod
117 II, 30| tribunicia potestas minuitur, tum in eo deridendum quod consuli,
118 II, 32| re vera regiam; definit in quinquennium, facit sempiternam;
119 II, 36| senatus censuit nominatim in lege perscribi nonne potuerunt?
120 II, 36| si quis pudor esse potest in tam insigni impudentia,
121 II, 36| nemo attigit, quae maiores in urbe <partim ornamenta urbis,>
122 II, 37| fortasse propter pudorem in lege reticentur. Sed illud
123 II, 38| Quid est praeterea? Multa in mancipiis, in pecore, auro,
124 II, 38| praeterea? Multa in mancipiis, in pecore, auro, argento, ebore,
125 II, 40| aedificiorum et pulchritudine in primis nobilis, agri iucundi
126 II, 42| Haec L. Philippum saepe in senatu confirmasse memoria
127 II, 42| appententem videri, demigraturos in illa loca nostros homines
128 II, 45| nomen imperi atque id etiam in levi persona pertimescitur,
129 II, 46| 46] Est in imperio terror; patientur.
130 II, 46| imperio terror; patientur. Est in adventu sumptus; ferent.
131 II, 46| cum is xvir qui aliquam in urbem aut exspectatus ut
132 II, 46| illam ipsam sedem hospitalem in quam erit deductus publicam
133 II, 47| vectigalibus vestris, inrumpant in aerarium. Sequitur enim
134 II, 48| futuram puto. -- ßAwjtio -- Vt in suis rebus, ita in re publica
135 II, 48| Vt in suis rebus, ita in re publica luxuriosus <est>
136 II, 48| Italiam percensuisti; perge in Siciliam. -- Nihil est in
137 II, 48| in Siciliam. -- Nihil est in hac provincia quod aut in
138 II, 48| in hac provincia quod aut in oppidis aut in agris maiores
139 II, 48| quod aut in oppidis aut in agris maiores nostri proprium
140 II, 49| recenti victoria maiores vobis in sociorum urbibus ac finibus
141 II, 49| ante, Quirites, hoc eodem in loco personam hanc imposuistis
142 II, 50| deinde Attalicos agros in Cherroneso, in Macedonia
143 II, 50| Attalicos agros in Cherroneso, in Macedonia qui regis Philippi
144 II, 51| Apionis fuerunt, et agros in Hispania propter Carthaginem
145 II, 51| propter Carthaginem novam et in Africa ipsam veterem Carthaginem
146 II, 51| regios agros Mithridatis, qui in Paphlagonia, qui in Ponto,
147 II, 51| qui in Paphlagonia, qui in Ponto, qui in Cappadocia
148 II, 51| Paphlagonia, qui in Ponto, qui in Cappadocia fuerunt, ut eos
149 II, 52| exercitu regno expulsus tamen in ultimis terris aliquid etiam
150 II, 52| defendatur, cum imperator in bello versetur, in locis
151 II, 52| imperator in bello versetur, in locis autem illis etiam
152 II, 53| videlicet, ante quam veniat in Pontum, litteras ad Cn.
153 II, 53| Pompeium non adhibebit? in eius provincia vendet manubias
154 II, 53| ante oculos vobis Rullum in Ponto inter nostra atque
155 II, 54| 54] Neque in hoc solum inest contumelia,
156 II, 54| pecunia non solum illis in locis vagari verum etiam
157 II, 54| posse. Putant, si quam spem in Cn. Pompeio exercitus habeat
158 II, 55| potissimum cogitarent. ~Atque in omnibus his agris aedificiisque
159 II, 55| ut vendant 'qvibvscvmqve in locis.' O perturbatam rationem,
160 II, 55| locare nusquam licet nisi in hac urbe, hoc ex loco, hac
161 II, 55| nostras res proprias et in perpetuum a nobis abalienari
162 II, 55| perpetuum a nobis abalienari in Paphlagoniae tenebris atque
163 II, 55| Paphlagoniae tenebris atque in Cappadociae solitudine licebit?
164 II, 57| Excipitur hoc capite ager <in> Sicilia Recentoricus; quem
165 II, 58| sed ab aliis agitari saepe in senatu, non numquam ex hoc
166 II, 58| hoc loco, possidere agros in ora maritima regem Hiempsalem
167 II, 59| pervenit neqve relatvm est in pvblicvm neqve in monvmento
168 II, 59| relatvm est in pvblicvm neqve in monvmento consvmptvm,' id
169 II, 59| relatum, quid residuum sit; in posterum vero lex haec imperatoribus
170 II, 60| cognitio tollitur, cuius non in provinciam, sed in ipsa
171 II, 60| cuius non in provinciam, sed in ipsa castra xviri cum imperio,
172 II, 61| manubias suas imperatores non in monumenta deorum immortalium
173 II, 61| deorum immortalium neque in urbis ornamenta conferre,
174 II, 61| Pompeius, nihil; volt se in communi atque in eodem quo
175 II, 61| volt se in communi atque in eodem quo ceteri iure versari.
176 II, 62| xviris tanta quanta sit in terris, nihil praetermissum
177 II, 62| vestra venierint, accesserint in cumulum manubiae vestrorum
178 II, 62| immanes divitiae xviris in tantis auctionibus, tot
179 II, 64| sapientiam temperantiamque in publicis privatisque, forensibus
180 II, 64| faceret per quinquennium toto in orbe terrarum idemque agros
181 II, 66| quaero quos agros et quibus in locis? Nolo suspensam et
182 II, 66| quid expediat, quantum tibi in emendis et in vendendis
183 II, 66| quantum tibi in emendis et in vendendis rebus committendum
184 II, 66| quantulum interest utrum in Massici radices, an in Silam
185 II, 66| utrum in Massici radices, an in Silam silvam deducamini?
186 II, 67| tabula Veratianae auctionis? in qua scriptum fuisse aiunt: '
187 II, 67| fuisse aiunt: 'Ivgera cc in qvibvs olivetvm fieri potest,
188 II, 67| est tam asperum saxetum in quo agricolarum cultus non
189 II, 69| optimum, qui tantum agri in illis rei publicae tenebris
190 II, 70| tribuno plebis dictum est in senatu, urbanam plebem nimium
191 II, 70| senatu, urbanam plebem nimium in re publica posse; exhauriendam
192 II, 71| atque hac luce rei publicae in Sipontina siccitate aut
193 II, 71| Sipontina siccitate aut in Salpinorum <plenis> pestilentiae
194 II, 72| quid pecuniae fiet? Referre in aerarium lex vetat, exigi
195 II, 73| 73] Atque in hos agros qui hac lege empti
196 II, 73| publicae, colonia deducatur in eum locum necne, an est
197 II, 73| qui> plane recuset? Quo in genere sicut in ceteris
198 II, 73| recuset? Quo in genere sicut in ceteris rei publicae partibus
199 II, 73| qui colonias sic idoneis in locis contra suspicionem
200 II, 73| viderentur. Hi deducent colonias in eos agros quos emerint;
201 II, 74| 74] 'Et in qvae loca praeterea videbitvr.'
202 II, 74| est causae quin coloniam in Ianiculum possint deducere
203 II, 74| deducere et suum praesidium in capite atque cervicibus
204 II, 74| definias quot colonias, in quae loca, quo numero colonorum
205 II, 74| coerceas, opprimas, redigas in istam xviralem dicionem
206 II, 75| cognoscite. Permittit xviris ut in omnia municipia, in omnis
207 II, 75| xviris ut in omnia municipia, in omnis colonias totius Italiae
208 II, 77| quietis, otiosis hominibus in hoc numero locum fore putatis?
209 II, 79| vobis cogitat, proferat; in iugera dena discribat, a
210 II, 79| tantum numerum hominum posse in agrum Campanum intellegetis,
211 II, 80| pervenire, nonne eum tamen in patrimonio vestro remanere
212 II, 82| xviri concrepuerint, armati in civis et expediti ad caedem
213 II, 82| princeps senatus <fuit>, in ea loca missus esset ut
214 II, 82| esset ut privatos agros qui in publicum Campanum incurrebant
215 II, 84| 84] Deinde in hac adsignatione agrorum
216 II, 84| quidem dici potest quod in ceteris, agros desertos
217 II, 84| Atque illi miseri nati in illis agris et educati,
218 II, 85| Stellatem campum agro Campano et in eo duodena discribit in
219 II, 85| in eo duodena discribit in singulos homines iugera.
220 II, 86| Puteolos vero qui nunc in sua potestate sunt, suo
221 II, 87| 87] In id oppidum homines nefarie
222 II, 87| transferre conantur, quo in oppido maiores nostri nullam
223 II, 87| voluerunt, qui tris solum urbis in terris omnibus, Carthaginem,
224 II, 87| relictum est. Erat enim posita in angustiis atque in faucibus
225 II, 87| posita in angustiis atque in faucibus Graeciae sic ut
226 II, 88| Itaque hoc perscriptum in monumentis veteribus reperietis,
227 II, 89| nostri existimassent quemquam in tam inlustri imperio et
228 II, 90| audire possemus; hic vero in oculis senatus populique
229 II, 90| atque capta est, nihil est in illa urbe contra hanc rem
230 II, 90| Corinthium, Numantinum; multae in hac re publica seditiones
231 II, 91| 91] Homines non inerant in urbe qui malis contionibus,
232 II, 91| non sustulerunt, et multum in posterum providerunt quod
233 II, 93| id quod dixi, cum ceteris in coloniis iiviri appellentur,
234 II, 93| bini. Erant hostiae maiores in foro constitutae, quae ab
235 II, 94| tunicatorum illorum! et in Albana et Seplasia quae
236 II, 95| dico, Quirites, non eos in deorum immortalium numero
237 II, 96| ferociam fore putatis? Romam in montibus positam et convallibus,
238 II, 96| prae sua Capua planissimo in loco explicata ac praeclarissime
239 II, 97| regionibus offici magnis in fortunis et copiis continetur,
240 II, 97| atque electi coloni Capuae in domicilio superbiae atque
241 II, 97| domicilio superbiae atque in sedibus luxuriosis conlocati
242 II, 97| germanique Campani, quod in vetere fortuna illos natos
243 II, 97| depravabant, hi ex summa egestate in eandem rerum abundantiam
244 II, 98| occuparetis; ut quibuscumque in locis vobis videretur ac
245 II, 99| omni pecunia; ut veniretis in castra Cn. Pompei atque
246 II, 99| adducere, nemo producere, nemo in senatum cogere, non consul
247 II, 100| cum omnium consulum gravis in re <publica> custodienda
248 II, 100| tum eorum maxime qui non in cunabulis, sed in campo
249 II, 100| qui non in cunabulis, sed in campo sunt consules facti.
250 II, 101| tumultuer, qui timeam ne mihi in carcere habitandum sit,
251 II, 101| amplissimis exornatus, non horreo in hunc locum progredi, possum
252 II, 102| populare quam id quod ego vobis in hunc annum consul popularis
253 II, 102| sunt. Non modo vos eritis in otio qui semper esse volueratis,
254 II, 102| solent; vos, quorum gratia in suffragiis consistit, libertas
255 II, 102| suffragiis consistit, libertas in legibus, ius in iudiciis
256 II, 102| libertas in legibus, ius in iudiciis et aequitate magistratuum,
257 II, 102| magistratuum, res familiaris in pace, omni ratione otium
258 II, 103| ei qui propter desidiam in otio vivunt, tamen in sua
259 II, 103| desidiam in otio vivunt, tamen in sua turpi inertia capiunt
260 II, 103| vos fortunati eritis, si <in> hoc statu quem habetis
261 II, 103| invitissimis eis hominibus qui nos in consulatu inimicos esse
262 II, 103| meo tamen vos universos in consule deligendo plurimum
263 III | SERVILIVM RVLLVM TR. PLEB. IN SENATV~
264 III, 1| fugerunt, nunc, si videtur eis, in meam contionem prodeant
265 III, 2| mea contione praebuerunt in hanc contionem mihi rettulisse.
266 III, 2| retineatis; sin aliter, hoc ipso in loco depositam atque abiectam
267 III, 3| privatorum possessiones ut in eas vos deducamini. Si ostendo
268 III, 3| quin illa criminatione qua in me absentem usus est non
269 III, 4| et concordiae patronum me in hunc annum populo Romano
270 III, 4| ut doceam Rullum posthac in eis saltem tacere rebus
271 III, 4| eis saltem tacere rebus in quibus de se et de suis
272 III, 5| essent rata. Nam cum ceteris in civitatibus tyrannis institutis
273 III, 6| Sullam dictatorem fuisse in mentem venire non posset?
274 III, 7| plebis, qui nos Sullanos in invidiam rapit? 'Qvi post
275 III, 9| servient. Soluta meliore in causa sunt quam obligata;
276 III, 10| orationis quae eius modi <in> causa insimulare quemquam
277 III, 11| clam, si precario venit in possessionem? Ergo hac lege
278 III, 12| cur ea quae maiores vobis in Italia, Sicilia, Africa,
279 III, 14| Denique eos fundos quos in agro Casinati optimos fructuosissimosque
280 III, 15| agrum dividis; vos estis in possessione; non cedo. Deinde
281 III, 16| 16] Hoc enim vos <in> errore versari diutius
282 III, 16| Veniant et coram, quoniam me in vestram contionem vobis
|