Oratio, Caput
1 I, 5| antea. Nam superiore parte legis quem ad modum Pompeium oppugnarent,
2 I, 10| Etenim, quod superiore parte legis praefinitum fuit, 'Svlla
3 I, 11| quem non architecti huiusce legis olfecerint? Provincias,
4 I, 25| consiliorum vestrorum fraudemque legis et insidias quae ipsi populo
5 II, 10| dicam, Quirites, genus ipsum legis agrariae vituperare non
6 II, 13| et princeps erat agrariae legis et truculentius se gerebat
7 II, 15| Atque ego a primo capite legis usque ad extremum reperio,
8 II, 15| terrarum domini constituerentur legis agrariae simulatione atque
9 II, 16| defendere. ~Primum caput est legis agrariae quo, ut illi putant,
10 II, 22| conlegas suos ascriptores legis agrariae non repudiabit,
11 II, 22| indice et in praescriptione legis concessus est; ceteri fructus
12 II, 22| omnium rerum qui in spe legis huius positi sunt communi
13 II, 24| dignitate et contumelia legis esse commotos, renovabo
14 II, 25| vitiis omnibus et sceleribus legis Cn. Pompei praesidium opponendum
15 II, 31| Rulle, mentionem facere legis Semproniae, nec te ea lex
16 II, 35| ignorata vobis sunt, permissu legis continentur. ~Datur igitur
17 II, 46| impudenter populo Romano per legis fraudem surripiatur? ~
18 II, 47| quot res et quantas xviri legis permissu vendituri sint.
19 II, 48| mihi ex ordine recita de legis scripto populi Romani auctionem;
20 II, 61| Pompeius; beneficio isto legis, benignitate xvirali nihil
21 II, 63| importunam avaritiam hoc populare legis agrariae nomen esse quaesitum.
22 II, 68| 68] Sed videte vim legis agrariae. Ne ei quidem qui
23 II, 68| a tribuno plebis mentio legis agrariae facta, continuo
24 II, 68| vim metuebant, mentionem legis agrariae pertimescebant,
25 III, 3| id agrorum certo capite legis impudentissime confirmari
26 III, 4| 4] Caput est legis xl de quo ego consulto,
27 III, 5| iniquissimam dissimillimamque legis esse arbitror eam quam L.
28 III, 10| ipsa cogit, commoveri vel legis vel orationis impudentia,
29 III, 10| vel orationis impudentia, legis quae ius melius Sullanis
|