Oratio, Caput

 1    I,   3|       ornamenta pacis eripias? Tum vero hoc me inertiorem consulem
 2    I,   5|      eximia virtute possessos; tum vero ipsam veterem Carthaginem
 3    I,   9|        cum fasces formidolosi, tum vero iudicium ac potestas
 4    I,  16|                       16] Quid tum? quae erit in istos agros
 5   II,   5| laetitiam duco esse permagnum, tum ad curam sollicitudinemque
 6   II,   5|     difficilis et magna ratio, tum vero mihi praeter ceteros
 7   II,  17|    Romano proficisci convenit, tum eas profecto maxime quae
 8   II,  25|  insidiis, cum xviros creetis, tum vitiis omnibus et sceleribus
 9   II,  26|       patriciis magistratibus, tum iterum de eisdem iudicabatur,
10   II,  30|  tribunicia potestas minuitur, tum in eo deridendum quod consuli,
11   II,  41|      hereditatis aditae sentio tum cum Alexa mortuo nos tris
12   II,  44|      ut antea, cur non item ut tum, derecto et palam regionem
13   II,  54|     nondum legibus datis etiam tum imperatore bellum administrante
14   II,  64|        verissime posse dicere: tum cum haberet haec res publica
15   II,  64|        paupertatis ornatos, et tum cum erant Catones, Phili,
16   II,  64|        sua voluntate fecisset, tum denique emeret a quibus
17   II,  67| quaestus de vestra pecunia, et tum denique ager emetur cum
18   II,  71|  vectigalia, regna vendiderit, tum harenam aliquam aut paludes
19   II,  81|  praesidiis oppidorum tegatur, tum neque bellis infestum nec
20   II,  87|       quod cum hominum copiis, tum ipsa natura ac loco, succincta
21   II,  95|   ipsum Hannibalem armis etiam tum invictum voluptate vicit.
22   II, 100|      ac diligentia debet esse, tum eorum maxime qui non in
23  III,  13|      dominationem scripta sit, tum ad Sullanae adsignationis