Oratio, Caput

 1    I,   2|        vocabatur, urbes pacatae, agri sociorum, regum status xviris
 2    I,  14|        quaestuosum. Quantum tibi agri vendet, ut alios omittam,
 3    I,  15|       pestilentiae possessoribus agri tamen emantur. ~     
 4   II,   9|      dedit sed etiam tecta atque agri mihi laetari videntur. Quid
 5   II,  10|       publicis constituisse, qui agri a privatis antea possidebantur.
 6   II,  38|        factum intellegetis. 'Qvi agri, qvae loca, aedificia.'
 7   II,  40| pulchritudine in primis nobilis, agri iucundi et fertiles, nempe
 8   II,  57|        misericordia senatus, non agri condicione defendunt. Nam
 9   II,  57|        ratione valuerunt, ceteri agri omnes qui ubique sunt sine
10   II,  62|  praetermissum sit, omnes urbes, agri, regna denique, postremo
11   II,  65|         consuetudinem ut emantur agri a privatis quo plebes publice
12   II,  67|     definis locum; quid? naturam agri? 'Vero,' inquit, 'qvi arari
13   II,  69|        virum optimum, qui tantum agri in illis rei publicae tenebris
14   II,  76| dignitatem revertar, ut, si quis agri aut oppidi bonitate delectatur,
15   II,  78|         veniat et coram mecum de agri Campani divisione disputet.
16   II,  79|        quam urbanis, quibus ista agri spes et iucunditas ostenditur?
17   II,  80|     ceteris vectigalibus quantos agri Campani fructibus exercitus
18   II,  81|                  81] At vero hoc agri Campani vectigal, Quirites,
19   II,  84|    audacibus xvirum satellitibus agri Campani possessio tota tradetur,
20   II,  89|     cellam atque horreum Campani agri esse voluerunt, hi expulsis
21  III,   7|      Marivm et Carbonem consvles agri, aedificia, lacvs, stagna,
22  III,   8|       ipse non postulat. Si isti agri partem aliquam iuris, aliquam
23  III,  12|           latet. Sunt enim multi agri lege Cornelia publicati