Oratio, Caput

 1    I,   3|     fortissimos viros qui apud maiores nostros fuerunt, quod, quae
 2    I,   6|  venditis quibus ornatam nobis maiores nostri rem publicam tradiderunt,
 3    I,  19|                            19] Maiores nostri Capua magistratus,
 4    I,  27|  ordinis auctoritas, quae apud maiores nostros fuit, eadem nunc
 5   II,   9|      iucundum est ut et vos et maiores vestri et fortissimus quisque
 6   II,  15|      per tribunum plebis, quem maiores praesidem libertatis custodemque
 7   II,  18|  maximi.' Ne hoc quidem vidit, maiores nostros tam fuisse popularis
 8   II,  26|      plebis vobis relinquatur. Maiores de singulis magistratibus
 9   II,  27|        erant sustulit. Ita cum maiores binis comitiis voluerint
10   II,  36|  potestatem nemo attigit, quae maiores in urbe <partim ornamenta
11   II,  48|        in oppidis aut in agris maiores nostri proprium nobis reliquerint
12   II,  49|        partum recenti victoria maiores vobis in sociorum urbibus
13   II,  75|        dari iubet. Num obscure maiores opes quam libertas vestra
14   II,  81|       calamitosum esse soleat. Maiores nostri non solum id quod <
15   II,  84| praedicatis: 'hunc agrum nobis maiores nostri reliquerunt,' sic
16   II,  87|        conantur, quo in oppido maiores nostri nullam omnino rem
17   II,  89|    publicam comparant. Quod si maiores nostri existimassent quemquam
18   II,  91|   ferociam ratione et consilio maiores nostri ad inertissimum ac
19   II,  93|   fascibus bini. Erant hostiae maiores in foro constitutae, quae
20   II,  95|         Haec qui prospexerint, maiores nostros dico, Quirites,
21   II, 100|     Nulli populo Romano pro me maiores mei spoponderunt; mihi creditum
22  III,  12|      Causam quaero cur ea quae maiores vobis in Italia, Sicilia,