Oratio, Caput

 1    I,  15|            nihil est quod non emi possit, si tantum des quantum velit
 2    I,  21|  gravissime et verissime conqueri possit, nos caput patrimoni publici,
 3    I,  25|           tribuno plebis impediri possit appetiturus sim.
 4    I,  26|          honeste subterfugere non possit, in provinciam non iturum.
 5   II,   9|       putet, ut aliquando in otio possit esse, praesertim in imperio
 6   II,  17|     beneficium impetrandum munire possit. Hoc tribuno plebis potissimum
 7   II,  24|      denique quo minus xvir fieri possit, non excipitur; Cn. Pompeius
 8   II,  24|         de ceteris -- ßxvir fieri possit. Praesentem enim profiteri
 9   II,  28|           ferre; sin is ferre non possit, qui postremus sit, ut aut
10   II,  29|   imperium aut potestatem adsequi possit, quid attinet tertio capite
11   II,  32|          invitis eripi nullo modo possit. Deinde ornat apparitoribus,
12   II,  39|         esse factum. Nam cum idem possit iudicare qui dixerit, quid
13   II,  61| contumeliam quam ceteri ferre non possit.
14   II,  66|          deliberare plebes Romana possit quid intersit sua, quid
15   II,  67|       inquit, 'qvi arari avt coli possit.' 'Qui possit arari,' inquit, '
16   II,  67|      arari avt coli possit.' 'Qui possit arari,' inquit, 'aut coli,'
17   II,  67|       pecunia quod arari aut coli possit? Quod solum tam exile et
18   II,  67|        quod aratro perstringi non possit, aut quod est tam asperum
19   II,  70|       stridorem unum perferre non possit. Hic ager omnis, quoquo
20   II,  77|     bellum facere atque instruere possit quaeritur, tamenne patiemini
21   II, 101|           istis vinci aut opprimi possit. Si antea timuissem, tamen