Oratio, Caput

 1    I,   9|             tamen id eis ipsum per legem licebit. Hinc vos quas spoliationes,
 2   II,  11|      designato consuli nuntiabatur legem agrariam tribunos plebis
 3   II,  13|            rei publicae videretur. Legem hominis contionemque exspectabam;
 4   II,  13|       tempore librarii, descriptam legem ad me adferunt.
 5   II,  14|           hoc animo me ad legendam legem cognoscendamque venisse
 6   II,  15|               15] Itaque hoc animo legem sumpsi in manus ut eam cuperem
 7   II,  16|            tribunum plebis qui eam legem tulerit creare xviros per
 8   II,  20|            habere creandis eum qui legem tulerit. Hoc dicam planius:
 9   II,  22|            ac magnificentiae. Quis legem tulit? Rullus. Quis maiorem
10   II,  25|         vestram, neglegentiam meam legem incognitam acceperitis,
11   II,  26|       comitiis ante sit datus. Eam legem ab eo praetore populi Romani
12   II,  28|     constituti; iubet ferre de his legem curiatam; praetori imperat.
13   II,  28|            sit praetor factus, eum legem curiatam ferre; sin is ferre
14   II,  29|         quid attinet tertio capite legem curiatam ferre iubere, cum
15   II,  30| tribuniciae potestatis. Consulibus legem curiatam ferentibus a tribunis
16   II,  30|        deridendum quod consuli, si legem curiatam non habet, attingere
17   II,  50|         intellegam totam hanc fere legem ad illius opes evertendas
18   II,  78|    continuabunt. Nam si dicent per legem id non licere, ne per Corneliam
19   II, 101|        umquam tam secunda contione legem agrariam suasit quam ego
20  III,   3|   consulere ut facile appareat eam legem non a vestrorum commodorum
21  III,  13|                      13] Iam totam legem intellegetis, cum ad paucorum