Oratio, Caput

 1    I,  21| restitisset; non dico solum hoc in re publica vectigal esse quod
 2    I,  22|      existimatis integrum vobis in re publica fore aut in vestra
 3    I,  23|       popularem posse in evertenda re publica populares existimari.
 4    I,  23|       fidem de foro, dignitatem de re publica sustulistis.
 5   II,   2|  beneficiis nullo modo possum. Qua re adhibebitur a me certa ratio
 6   II,   2|          acceperim commemorem, qua re dignus vestro summo honore
 7   II,   6|           certi homines, si qua in re me non modo consilio verum
 8   II,   9|            otio esse possemus. Qua re qui possum non esse popularis,
 9   II,  10|           verbis ostentari potest, re vera fieri nisi exhausto
10   II,  15|           et eius modi quam consul re, non oratione popularis
11   II,  30|         lex, ut non intellegam qua re aut hic vetet intercedere
12   II,  32|       potestatem verbo praetoriam, re vera regiam; definit in
13   II,  43|                   43] Hac tanta de re P. Rullus cum ceteris xviris
14   II,  48|           Vt in suis rebus, ita in re publica luxuriosus <est>
15   II,  70|           urbanam plebem nimium in re publica posse; exhauriendam
16   II,  85|            frui parte malitis. Qua re etiam si ad vos esset singulos
17   II,  90|          Numantinum; multae in hac re publica seditiones domesticae
18   II, 100|          omnium consulum gravis in re <publica> custodienda cura
19   II, 100|           a vobis deprecentur. Qua re, modo mihi vita suppetat,
20  III,   2|     contionem mihi rettulisse. Qua re a vobis qui nihil de me