Oratio, Caput

 1    I,  16|            Non faciemus,' inquit. Primum nescio, deinde timeo, postremo
 2    I,  27|    ratione honori velificari suo, primum me consule id sperare desistat,
 3   II,   3|    memoriae temporumque nostrorum primum hominem novum consulem fecistis
 4   II,   3|           consulatum petierim cum primum licitum sit, consul factus
 5   II,   3|        sit, consul factus sim cum primum petierim, ut vester honos
 6   II,   4|         honore ex novis hominibus primum me multis post annis adfecistis,
 7   II,   5|     nocturnae quietis impertiunt, primum tuendi consulatus, quae
 8   II,  16|      consule adiutore defendere. ~Primum caput est legis agrariae
 9   II,  21|      igitur xviros fieri volt? Se primum. Qui licet? leges enim sunt
10   II,  26|           xviris et quanta detur. Primum lege curiata xviros ornat.
11   II,  33| intolerantiam regum esse dicetis. Primum permittitur infinita potestas
12   II,  35|    continentur. ~Datur igitur eis primum ut liceat ea vendere omnia
13   II,  39|           et condonata esse dico. Primum hoc quaero, ecqui tandem
14   II,  44|                               44] Primum cur <de> populi Romani hereditate
15   II,  66|                               66] Primum quaero quos agros et quibus
16   II,  76|           largitioni resistat. Ac primum de oppido dicam, si quis
17   II,  79|         se initium esse facturum. Primum quae est ista superbia et
18   II,  93|                           93] Nam primum, id quod dixi, cum ceteris
19   II,  95|           omnium rerum adfluentia primum illa nata est adrogantia