Oratio, Caput

 1    I,   2|        donabantur; nunc praesens pecunia, certa, numerata quaeritur.
 2    I,  13|   vectigalia invadit. Iubet enim pecunia, si qua post nos consules
 3    I,  14|         ut possessionis invidiam pecunia commutent, accipiant quod
 4    I,  15|          intolerandam licentiam. Pecunia coacta est ad agros emendos;
 5    I,  15|      quid futurum est? Referetur pecunia? Non licet. Exigetur? Vetat.
 6   II,  47| permittit quidem, si forte desit pecunia, quae tanta ex superioribus
 7   II,  54|      potestate, cum innumerabili pecunia non solum illis in locis
 8   II,  60|      xviri cum imperio, infinita pecunia, maxima potestate et iudicio
 9   II,  62|     Verum tamen cavet ut, si qua pecunia post nos consules ex novis
10   II,  62|       putat oportere. ~Parta sit pecunia, Quirites, xviris tanta
11   II,  63|        nomen esse quaesitum. Hac pecunia iubet agros emi quo deducamini.
12   II,  67|        tu emes ista innumerabili pecunia quod arari aut coli possit?
13   II,  67|         ratio quaestus de vestra pecunia, et tum denique ager emetur
14   II,  68|     deducti optima condicione et pecunia maxima. Conversa ratio.
15   II,  70|     coemptus erit, tamen ingenti pecunia nobis inducetur. Alterum
16   II,  82|    publicum Campanum incurrebant pecunia publica coemeret, dicitur
17   II,  82|     dicitur renuntiasse nulla se pecunia fundum cuiusdam emere potuisse,
18   II,  99|       iudicio infinito, cum omni pecunia; ut veniretis in castra