Oratio, Caput
1 I, 20| ob causam permittit ipsa lex, in omnia quae velint oppida
2 I, 24| ne vestra ista praeclara lex agraria magis popularis
3 II, 12| et, cum ostenderem, si lex utilis plebi Romanae mihi
4 II, 13| contionemque exspectabam; lex initio nulla proponitur,
5 II, 13| Aliquando tandem me designato lex in publicum proponitur.
6 II, 21| atque iucundae; Licinia est lex et altera Aebutia, quae
7 II, 24| ordo est, ne, si accepta lex esset, illum sibi conlegam
8 II, 26| voluerunt. Nam cum centuriata lex censoribus ferebatur, cum
9 II, 30| constituit quam si lata esset lex, ut non intellegam qua re
10 II, 31| legis Semproniae, nec te ea lex ipsa commonet iiiviros illos
11 II, 59| residuum sit; in posterum vero lex haec imperatoribus vestris
12 II, 67| aut cultus sit. Vtrum haec lex est, an tabula Veratianae
13 II, 68| tenebant extimescebant; haec lex eos homines fortunis locupletat,
14 II, 72| fiet? Referre in aerarium lex vetat, exigi prohibet. Igitur
15 II, 72| velint vendere.' Ergo ea lex est qua nostra vendamus
16 III, 5| constituit. Est invidiosa lex, sicuti dixi, verum tamen
17 III, 5| non enim videtur hominis lex esse, sed temporis.
18 III, 8| 8] At hoc Valeria lex non dicit, Corneliae leges
|