Oratio, Caput

 1   II,  10| possidebantur. Non sum autem ego is consul qui, ut plerique,
 2   II,  16|      quem viiii tribus fecerint, is xvir sit.
 3   II,  18|          parte qui esset factus, is a conlegio cooptaretur.
 4   II,  26|     nullos a plebe designari. Et is orbem terrarum constringit
 5   II,  28|        legem curiatam ferre; sin is ferre non possit, qui postremus
 6   II,  46|       quantum est, Quirites, cum is xvir qui aliquam in urbem
 7   II,  46|        eum cui velit deferat, an is impudenter populo Romano
 8   II,  53|          Et, credo, P. Rullus -- is enim sic se gerit ut sibi
 9   II,  53|        potissimum proficiscetur! Is videlicet, ante quam veniat
10   II,  60|      conservatum, soli eripitur, is excipitur unus ne manubias
11   II,  81|   homines, vestrum esse audiunt, is, cum erit divisus, <neque
12   II, 101|                   101] Ego <sum> is consul qui contionem metuam,
13  III,  10|     genus donationis inducit; et is qui a me Sullanas possessiones