Oratio, Caput
1 I, 2| auctionem publicorum bonorum. Agros emi volt qui dividantur;
2 I, 4| nullum aedificium, nullos agros relinquit. Audistis auctionem
3 I, 5| indicabunt. Iubent venire agros Attalensium atque Olympenorum
4 I, 5| victoria adiunxit, deinde agros in Macedonia regios qui
5 I, 5| adiunctus est, post autem agros in Hispania apud Carthaginem
6 I, 6| tradiderunt, iubent eos agros venire quos rex Mithridates
7 I, 6| venire iubeant eos ipsos agros in quibus ille etiam nunc
8 I, 10| idem possint et liberare agros quos commodum sit et quos
9 I, 10| in vendendis agris eos agros de quibus cautum sit foedere.
10 I, 14| Optime. Quis ergo emet agros istos? Idem xviri; tu, Rulle,++
11 I, 15| licentiam. Pecunia coacta est ad agros emendos; ei porro ab invitis
12 I, 16| tum? quae erit in istos agros deductio, quae totius rei
13 I, 17| colonos qvos velint et eis agros adsignent qvibvs in locis
14 II, 10| esse exitus; nec, si qui agros populo Romano pollicentur,
15 II, 15| ostentari populo Romano agros, eripi etiam libertatem,
16 II, 19| mutavit quin ei qui populo agros essent adsignaturi ante
17 II, 34| dicere non licebit; emere agros a quibus volent et quos
18 II, 40| quid causae est quin omnis agros, urbis, stagna, portus,
19 II, 50| vestra facta sunt. Adiungit agros Bithyniae regios quibus
20 II, 50| fruuntur; deinde Attalicos agros in Cherroneso, in Macedonia
21 II, 51| eidem auctioni Corinthios agros opimos et fertilis, et Cyrenensis
22 II, 51| qui Apionis fuerunt, et agros in Hispania propter Carthaginem
23 II, 51| potuit. Verum inter hos agros captos veteribus bellis
24 II, 51| imperatorum adiungit regios agros Mithridatis, qui in Paphlagonia,
25 II, 52| nomen reliquum sit, eos agros quorum adhuc penes Cn. Pompeium
26 II, 53| avxilivmqve addvcas, dvm eos agros qvos <tv> tvo labore cepisti
27 II, 56| vendent? ~Sequitur 'omnis agros extra Italiam' infinito
28 II, 58| exceptio, quae teget eos agros de quibus foedere cautum
29 II, 58| numquam ex hoc loco, possidere agros in ora maritima regem Hiempsalem
30 II, 63| quaesitum. Hac pecunia iubet agros emi quo deducamini. Non
31 II, 64| in orbe terrarum idemque agros vectigalis populi Romani
32 II, 65| Romani semper putavi. Iubet agros emi.
33 II, 66| 66] Primum quaero quos agros et quibus in locis? Nolo
34 II, 66| pecuniam qua hosce omnis agros et ceteros horum similis
35 II, 67| elaboret? 'Idcirco,' inquit, 'agros nominare non possum quia
36 II, 68| agrariae. Ne ei quidem qui agros publicos possident decedent
37 II, 68| agrariae facta, continuo qui agros publicos aut qui possessiones
38 II, 68| perdere iam denique illos agros ratione aliqua velint? Qui
39 II, 68| rogabuntur atque orabuntur ut agros partim publicos, partim
40 II, 71| conlocari. Aut dicat quos agros empturus sit; ostendat et
41 II, 71| Vt vero, cum omnis urbis, agros, vectigalia, regna vendiderit,
42 II, 72| illi pecunias habebunt, vos agros non habebitis. 'Facile,'
43 II, 73| 73] Atque in hos agros qui hac lege empti sint
44 II, 73| deducent colonias in eos agros quos emerint; etiamne si
45 II, 75| quos velint, eisque colonis agros dari iubet. Num obscure
46 II, 77| armari praesidia, urbis, agros, copias comparari?
47 II, 82| missus esset ut privatos agros qui in publicum Campanum
48 II, 84| potest quod in ceteris, agros desertos a plebe atque a
49 II, 96| inridebunt atque contemnent; agros vero Vaticanum et Pupiniam
50 II, 98| ut idem partim invidiosos agros a Sullanis possessoribus,
51 III, 3| promulgata est adimi Sullanos agros vobisque dividi, aut denique
52 III, 12| privatos facit; hos, inquam, agros quos Sulla nemini dedit
53 III, 14| 14] 'Habet agros non nullos,' inquit, 'socer
|