Oratio, Caput
1 I, 1| testamento regnum illud populi Romani esse factum. Dabitis
2 I, 2| dissipet, ut sit non minus in populi Romani patrimonio nepos
3 I, 2| superioribus capitibus dignitas populi Romani violabatur, nomen
4 I, 4| relinquit. Audistis auctionem populi Romani proscriptam a tribuno
5 I, 5| felicitate ad vectigalia populi Romani adiunctus est, post
6 I, 7| locare nisi in conspectu populi Romani non licet; his vendere
7 I, 7| velint solitudine, bona populi Romani possint divendere.
8 I, 11| admovent manus vectigalibus populi Romani.
9 I, 12| audite vos qui amplissimo populi senatusque iudicio exercitus
10 I, 21| patrimoni publici, pulcherrimam populi Romani possessionem, subsidium
11 II, 4| praeconum, sed una vox universi populi Romani consulem declaravit.
12 II, 7| gratiis paucorum, sed universi populi Romani iudicio consulem
13 II, 7| nullorum simulationes qui, cum populi non solum commoda verum
14 II, 17| maxime quae constituuntur ad populi fructum aliquem et commodum,
15 II, 18| non poterat, ut minor pars populi vocaretur; ab ea parte qui
16 II, 19| Domitius, quod per caerimonias populi fieri non poterat, ratione
17 II, 19| fas esset, quoad liceret, populi ad partis daret; hic, quod
18 II, 19| partis daret; hic, quod populi semper proprium fuit, quod
19 II, 20| nemo fecit, de minore parte populi, quo pertineat videte. Habebit
20 II, 22| fac fidem te nihil nisi populi utilitatem et fructum quaerere,
21 II, 22| hoc quidem vix est liberi populi, vix vestrorum animorum
22 II, 22| Rullus. Quis maiorem partem populi suffragiis prohibuit? Rullus.
23 II, 22| petet, idem maiore parte populi suffragiis spoliata comitia
24 II, 26| Eam legem ab eo praetore populi Romani qui sit primus factus
25 II, 27| potestatem neminem iniussu populi aut plebis posse habere,
26 II, 31| veris comitiis, hoc est, populi suffragiis, neque illis
27 II, 38| extra Italiam quod publicum populi Romani factum sit L. Sulla
28 II, 39| possint xviri dicere publicum populi Romani esse factum. Nam
29 II, 39| consules recuperata sit populi Romani factam esse dicere;
30 II, 40| quod certe publicum est populi Romani factum, num quid
31 II, 41| testamento regis Alexae populi Romani esse factum? Hic
32 II, 41| esse factum? Hic ego consul populi Romani non modo nihil iudico
33 II, 44| 44] Primum cur <de> populi Romani hereditate xviri
34 II, 44| Deinde quis aget causam populi Romani? ubi res ista agetur?
35 II, 46| quam erit deductus publicam populi Romani esse dicet! At quanta
36 II, 46| dicet! At quanta calamitas populi, si dixerit, quantus ipsi
37 II, 47| implerint, incidant nervos populi Romani, adhibeant manus
38 II, 48| recita de legis scripto populi Romani auctionem; quam me
39 II, 57| sine ullo dilectu, sine populi Romani notione, sine iudicio
40 II, 59| de clarissimis viris qui populi Romani bella gesserunt,
41 II, 64| homines non solum honoribus populi rebusque gestis verum etiam
42 II, 64| idemque agros vectigalis populi Romani abalienaret et, cum
43 II, 65| tribunicia, alienam dignitate populi Romani semper putavi. Iubet
44 II, 74| confirmes praesidio quo velis, populi Romani vectigalibus atque
45 II, 79| superbia et contumelia ut populi pars amputetur, ordo tribuum
46 II, 79| publicam, contemni maiestatem populi Romani, deludi vosmet ipsos
47 II, 80| Vnumne fundum pulcherrimum populi Romani, caput vestrae pecuniae,
48 II, 80| ignoratis cetera illa magnifica populi Romani vectigalia perlevi
49 II, 87| fructuosissimis insulis populi Romani videbatur. Corinthi
50 II, 89| imperio et tam praeclara populi Romani disciplina <M.> Bruti
|