100-coger | cogit-donat | duas-infir | infla-oppon | oppor-reser | resid-videb | videm-xxx
Oratio, Caput
1 II, 100| 100] Haec ego vos concupisse
2 II, 101| 101] Ego <sum> is consul qui
3 II, 102| 102] Ex quo intellegi, Quirites,
4 II, 103| 103] Nam si ei qui propter desidiam
5 II, 28| 28] Sed videte hominis religionem
6 II, 29| 29] Quid postea, si ea lata
7 II, 30| 30] At videte quam diligenter
8 II, 31| 31] Sint igitur xviri neque
9 II, 32| 32] Dat praeterea potestatem
10 II, 33| 33] Perspicite quanta potestas
11 II, 34| 34] Iudicare per quinquennium
12 II, 35| 35] Verbum mihi deest, Quirites,
13 II, 36| 36] Cur hoc tam est obscurum
14 II, 37| 37] Verum haec fortasse propter
15 II, 38| 38] Habetis unum venditionis
16 II, 39| 39] Hoc capite, Quirites, omnis
17 II, 40| 40] utrum oratio ad eius rei
18 II, 41| 41] Quid? Alexandrea cunctaque
19 II, 42| 42] Haec L. Philippum saepe
20 II, 43| 43] Hac tanta de re P. Rullus
21 II, 44| 44] Primum cur <de> populi
22 II, 45| 45] Atque illud circumspicite
23 II, 46| 46] Est in imperio terror;
24 II, 47| 47] Intellexistis quot res
25 II, 48| 48] Eam tu mihi ex ordine recita
26 II, 49| 49] Quod partum recenti victoria
27 II, 50| 50] Quam ob rem, cum intellegam
28 II, 51| 51] Ascribit eidem auctioni
29 II, 52| 52] Itane vero? non legibus
30 II, 53| 53] Et, credo, P. Rullus --
31 II, 54| 54] Neque in hoc solum inest
32 II, 55| 55] Patior non moleste tam
33 II, 56| 56] L. Sulla cum bona indemnatorum
34 II, 57| 57] Hoc quantum iudicium, quam
35 II, 58| 58] Atque etiam est alia superiore
36 II, 59| 59] Volitat enim ante oculos
37 II, 60| 60] Hic tamen vir optimus eum
38 II, 61| 61] Remittit hoc Rullo Cn.
39 II, 62| 62] Pompeius autem <cum> hoc
40 II, 63| 63] Cognoscite nunc alios immensos
41 II, 64| 64] Sed quod ego nondum statuo
42 II, 65| 65] Committite vos nunc, Quirites,
43 II, 66| 66] Primum quaero quos agros
44 II, 67| 67] Age, non definis locum;
45 II, 68| 68] Sed videte vim legis agrariae.
46 II, 69| 69] Habet socerum, virum optimum,
47 II, 70| 70] Nam ad hanc emptionem xviralem
48 II, 71| 71] Vos vero, Quirites, si
49 II, 72| 72] Quaero, si qui velint vendere
50 II, 73| 73] Atque in hos agros qui
51 II, 74| 74] 'Et in qvae loca praeterea
52 II, 75| 75] Vt vero totam Italiam suis
53 II, 76| 76] At enim ager Campanus hac
54 II, 77| 77] Quaeso, nolite vosmet ipsos
55 II, 78| 78] Nam agrum quidem Campanum
56 II, 79| 79] Quaesivi ex eo Kalendis
57 II, 80| 80] Quod si posset ager iste
58 II, 81| 81] At vero hoc agri Campani
59 II, 82| 82] At qui homines possidebunt?
60 II, 83| 83] Itane vero? privatum haec
61 II, 84| 84] Deinde in hac adsignatione
62 II, 85| 85] Equidem existimo: si iam
63 II, 86| 86] sed multitudo, Quirites,
64 II, 87| 87] In id oppidum homines nefarie
65 II, 88| 88] De Capua multum est et
66 II, 89| 89] Videte quantum intervallum
67 II, 90| 90] Verum arbitrabantur Corinthi
68 II, 91| 91] Homines non inerant in
69 II, 92| 92] Haec consilia maiorum M.
70 II, 93| 93] Nam primum, id quod dixi,
71 II, 94| 94] Iam vero qui metus erat
72 II, 96| 96] Huc isti xviri cum icc
73 II, 97| 97] Quibus illi rebus elati
74 II, 98| 98] Haec tu, P. Rulle, M. Bruti
75 II, 99| 99] ut omnem rem publicam vestris
76 II, 64| vectigalis populi Romani abalienaret et, cum summam tantae pecuniae
77 II, 55| et in perpetuum a nobis abalienari in Paphlagoniae tenebris
78 II, 72| non emetur; vectigalibus abalienatis, sociis vexatis, regibus
79 II, 34| iudicia publica, e consiliis abducant quos velint, singuli de
80 III, 2| in loco depositam atque abiectam relinquatis.
81 II, 93| torridum' Romae contemptum, abiectum videbamus, hunc Capuae Campano
82 II, 43| regis esse, a populo Romano abiudicabit.
83 I, 12| maximam pecuniam se a Fausto ablaturos arbitrantur. Quam causam
84 II, 49| etsi libente illo, tamen absente illo per vos consecutus
85 III, 3| illa criminatione qua in me absentem usus est non solum meam
86 II, 49| quibuscumque rebus possem, illius absentis dignitatem vobiscum una
87 II, 49| vobis quas isti penitus abstrusas insidias se posuisse arbitrantur
88 I, 11| parceret. Num quisnam tam abstrusus usquam nummus videtur quem
89 II, 28| praetori imperat. Quam id ipsum absurde, nihil ad me attinet. Iubet
90 II, 97| egestate in eandem rerum abundantiam traducti non solum copia
91 I, 18| propter ubertatem agrorum abundantiamque rerum omnium superbiam et
92 II, 45| cum hinc egressi sunt, abutuntur. Quid censetis, cum isti
93 II, 36| Accedet eo mons Gaurus, accedent salicta ad Minturnas, adiungetur
94 II, 36| tribunicia xviri vendent. Accedet eo mons Gaurus, accedent
95 II, 6| factum consiliumque laudetur. Accedit etiam ille mihi summus labor
96 II, 31| a vobis nihil potestatis acceperint quanto maioribus ornamentis
97 III, 9| pendam, quia mancipio fundum accepi; si a Sulla mihi datus esset,
98 II, 82| vectigalium sedis armis captas accepistis, gleba nulla de paternis
99 II, 24| certus ordo est, ne, si accepta lex esset, illum sibi conlegam
100 II, 62| vectigalia vestra venierint, accesserint in cumulum manubiae vestrorum
101 II, 102| designatis timebatis, ea ne accidere possent consilio meo ac
102 II, 19| essent adsignaturi ante acciperent a populo beneficium quam
103 II, 58| vestrum iudicium, foedus totum accipitur, comprobatur. Quod minuit
104 II, 14| venisse ut, si eam vobis accommodatam atque utilem esse intellegerem,
105 III, 13| adsignationis rationes esse accommodatissimam. Nam socer huius vir multum
106 III, 16| vim, ad facinus, ad caedem accommodatus est? Nemo. Atqui ei generi
107 II, 59| pecuniae capiat; auget, addit, accumulat. 'Avrvm, argentvm ex praeda,
108 III, 7| videlicet nescio quid. Nimium acer, nimium vehemens tribunus
109 II, 48| praeconi huic ipsi luctuosam et acerbam praedicationem futuram puto. --
110 I, 10| non potest utrum severitas acerbior an benignitas quaestuosior
111 II, 92| muneris attigerunt, omnis acerbissimas impiorum poenas pertulerunt.
112 II, 85| eripiatur vobis, nonne acerrime, tamquam armato hosti, sic
113 II, 99| saepissime res publica contra acerrimos hostis et contra improbissimos
114 II, 59| videtur locus esse qui tantos acervos pecuniae capiat; auget,
115 II, 64| publica Luscinos, Calatinos, Acidinos, homines non solum honoribus
116 II, 82| possidebunt? Primo quidem acres, ad vim prompti, ad seditionem
117 I, 22| resistam vehementer atque acriter neque patiar homines ea
118 II, 65| turpissimam mercaturam alienam actione tribunicia, alienam dignitate
119 II, 15| aliud susceptum, nihil aliud actum nisi uti x reges aerari,
120 II, 25| adiecissent, non eos in primis id acturos ut ex omni custodia vestrae
121 II, 13| delectetur nescio. Tametsi, qui acutiores in contione steterant, de
122 I, 3| tribunus plebis vigilans et acutus excogitet. 'Veneat,' inquit, '
123 II, 57| sine iudicio senatus xviris addicentur?
124 I, Fr3| Propontis atque Hellespontus, addicetur omnis ora Lyciorum atque
125 II, 59| pecuniae capiat; auget, addit, accumulat. 'Avrvm, argentvm
126 II, 72| habebitis. 'Facile,' inquit, 'adducentur pecuniae magnitudine ut
127 II, 99| nemo ad populum Romanum vos adducere, nemo producere, nemo in
128 II, 6| solus in discrimen aliquod adducerer, ferrem, Quirites, animo
129 II, 49| neque familiaritate illius adductus nec spe honoris atque amplissimae
130 II, 53| praesto sis avxilivmqve addvcas, dvm eos agros qvos <tv>
131 III, 6| legibus spem non nullam cui ademptum est, aliquem scrupulum cui
132 II, 4| primum me multis post annis adfecistis, quod prima petitione, quod
133 I, 5| 5] Videte nunc quo adfectent iter apertius quam antea.
134 II, 31| adficiat quam omnes nos adfecti sumus quibus vos amplissimas
135 II, 92| intellegatis quantam locus ipse adferat superbiam, quae paucis diebus
136 I, 2| excogitabit aliquid atque adferet. Nam superioribus capitibus
137 II, 102| hunc annum consul popularis adfero, pacem, tranquillitatem,
138 II, 31| quanto maioribus ornamentis adficiat quam omnes nos adfecti sumus
139 I, 13| enim hac exceptione unus adficitur beneficio, sed unus privatur
140 II, 21| conlegas eius, cognatos, adfinis excipit, ne eis ea potestas
141 II, 10| damnatorum, qui civitatum adflictarum perditis iam rebus extremi
142 II, 83| vectigalia belli difficultatibus adfliguntur; hoc vectigali etiam belli
143 II, 87| conspectu imperi non solum adflixerunt sed etiam, ne quando recreata
144 II, 95| copia atque omnium rerum adfluentia primum illa nata est adrogantia
145 II, 82| paucos opibus et copiis adfluentis totum agrum Campanum perferri
146 II, 47| incidant nervos populi Romani, adhibeant manus vectigalibus vestris,
147 II, 53| vendam.' An Pompeium non adhibebit? in eius provincia vendet
148 II, 2| nullo modo possum. Qua re adhibebitur a me certa ratio moderatioque
149 II, 12| convenire, privatos quosdam adhibere, ad suos coetus occultos
150 II, 25| homines cupiditatis oculos adiecissent, non eos in primis id acturos
151 II, 30| curiatae quam praetor ferat adimit intercedendi potestatem.
152 II, 41| senatus exstare hereditatis aditae sentio tum cum Alexa mortuo
153 II, 43| popularis; populo Romano adiudicabit. Ergo idem ex sua lege vendet
154 II, 58| Africanus populo Romano adiudicarit; ei tamen postea per C.
155 II, 44| Alexandreae Ptolomaeo gratis adiudicaturos? Quod si Alexandrea petebatur,
156 I, 5| vectigalia populi Romani adiunctus est, post autem agros in
157 II, 12| suos coetus occultos noctem adiungere et solitudinem. Quibus rebus
158 II, 36| accedent salicta ad Minturnas, adiungetur etiam illa via vendibilis
159 I, 5| fortissimi viri, victoria adiunxit, deinde agros in Macedonia
160 II, 14| intellegerem, auctor eius atque adiutor essem. Non enim natura neque
161 II, 16| nullo vestro labore consule adiutore defendere. ~Primum caput
162 II, 12| videretur, auctorem me atque adiutorem futurum, tamen aspernabantur
163 II, 11| inter nos rei publicae bene administrandae societatem.
164 II, 54| etiam tum imperatore bellum administrante non modo venierit verum
165 I, 11| reges denique exhauriunt, admovent manus vectigalibus populi
166 II, 95| adfluentia primum illa nata est adrogantia qua a maioribus nostris
167 II, 91| dissiderent. Itaque illam Campanam adrogantiam atque intolerandam ferociam
168 II, 2| me autem ipso vereor ne adrogantis sit apud vos dicere, ingrati
169 II, 19| fieri non poterat, ratione adsecutus est, ut id, quoad posset,
170 III, 12| nemini dedit Rullus non vobis adsignare volt, sed eis condonare
171 III, 7| complexus est -- 'pvblice data adsignata, vendita, concessa svnt' --
172 III, 12| Cornelia publicati nec cuiquam adsignati neque venditi qui a paucis
173 II, 84| 84] Deinde in hac adsignatione agrorum ne illud quidem
174 III, 10| sancit verum ipse novas adsignationes instituit et repentinus
175 III, 13| scripta sit, tum ad Sullanae adsignationis rationes esse accommodatissimam.
176 III, 3| Turraniis ceterisque Sullanarum adsignationum possessoribus agrariae legi
177 II, 19| qui populo agros essent adsignaturi ante acciperent a populo
178 III, 7| et Carbonem consules quis adsignavit, quis dedit, quis concessit
179 I, 17| qvos velint et eis agros adsignent qvibvs in locis velint,'
180 II, 85| ubi consistat bini pedes adsignentur, tamen promiscue toto quam
181 II, 97| continuo, sed certe, si paulum adsumpserint vetustatis ac roboris, non
182 II, 59| istorum Iuba, regis filius, adulescens non minus bene nummatus
183 II, 24| Itaque excipitur hac lege non adulescentia, non legitimum aliquod impedimentum,
184 II, 31| lictores auspiciorum causa adumbratis constituti. Videte nunc
185 II, 94| hospites, sed peregrini atque advenae nominabamur.
186 II, 95| et variis mercatorum et advenarum sermonibus ad studium fallendi
187 II, 86| totos novo populo atque adventiciis copiis occupabunt. Tunc
188 II, 46| terror; patientur. Est in adventu sumptus; ferent. Imperabitur
189 III, 6| fugit, quod eos consules qui adversarii Sullae maxime fuerunt potissimum
190 II, 8| qua nihil erat mali, nihil adversi quod non boni metuerent,
191 II, 13| contionem in pridie Idus advocari iubet. Summa cum exspectatione
192 II, 21| Licinia est lex et altera Aebutia, quae non modo eum qui tulerit
193 II, 55| Atque in omnibus his agris aedificiisque vendendis permittitur xviris
194 II, 40| ac situ et descriptione aedificiorum et pulchritudine in primis
195 I, 4| censoriis totam Siciliam; nullum aedificium, nullos agros relinquit.
196 II, 43| vendet Alexandream, vendet Aegyptum, urbis copiosissimae pulcherrimorumque
197 II, 41| Quid? Alexandrea cunctaque Aegyptus ut occulte latet, ut recondita
198 II, 22| sunt communi cautione atque aequa ex parte retinentur. ~
199 II, 6| ferrem, Quirites, animo aequiore; sed mihi videntur certi
200 II, 40| et minas non quanti volet aestimabit? Quid? quod disputari contra
201 II, 3| aliquanto serius quam per aetatem ac per leges liceret; qui
202 I, 5| oblata aliqua religione ad aeternam hominum memoriam consecravit.
203 II, 67| 67] Age, non definis locum; quid?
204 II, 44| cviros iudicare? Deinde quis aget causam populi Romani? ubi
205 II, 44| populi Romani? ubi res ista agetur? qui sunt isti xviri, quos
206 II, 58| rem non a me, sed ab aliis agitari saepe in senatu, non numquam
207 II, 17| privaretur. Totiens legibus agrariis curatores constituti sunt
208 II, 95| vocabantur. Ligures duri atque agrestes; docuit ager ipse nihil
209 II, 67| tam asperum saxetum in quo agricolarum cultus non elaboret? 'Idcirco,'
210 II, 103| consulatu inimicos esse et fore aiebant, providi omnibus, prospexi
211 III, 7| 7] Quid ergo ait Marianus tribunus plebis,
212 II, 67| in qua scriptum fuisse aiunt: 'Ivgera cc in qvibvs olivetvm
213 II, 94| tunicatorum illorum! et in Albana et Seplasia quae concursatio
214 II, 66| caeca exspectatione pendere. Albanus ager est, Setinus, Privernas,
215 II, 41| hereditatis aditae sentio tum cum Alexa mortuo nos tris legatos
216 II, 41| regnum testamento regis Alexae populi Romani esse factum?
217 II, 44| quos prospiciamus regnum Alexandreae Ptolomaeo gratis adiudicaturos?
218 I, 1| post eosdem consules regis Alexandri testamento regnum illud
219 | aliam
220 | alicuius
221 II, 72| vendamus quanti possimus, aliena emamus quanti possessores
222 II, 3| temporis diem petitus, non ad alienae petitionis occasionem interceptus,
223 II, 33| vectigalibus non fruendis, sed alienandis; deinde orbis terrarum gentiumque
224 III, 4| cicatricem viderer aut aliquid alienissimo tempore novae dissensionis
225 II, 95| consuetudinem suppeditantur, quibus alimur et vivimus. Carthaginienses
226 | aliorum
227 II, 3| quam praetores fuissent, aliquanto serius quam per aetatem
228 II, 38| praeteriret; ascripsit 'alivdve qvid,' qua brevitate rem
229 II, 66| Reatinus; <ab alia> Venafranus, Allifanus, Trebulanus. Habes tantam
230 I, 24| nullum regnum xvirale, nullam alteram Romam neque aliam sedem
231 II, 18| eodemqve modo,' capite altero, 'vt comitiis pontificis
232 II, 52| itinerum angustiis atque altitudine montium defendatur, cum
233 II, 80| Campani fructibus exercitus alueritis? an ignoratis cetera illa
234 II, 10| clarissimos, ingeniosissimos, amantissimos plebei Romanae viros, Ti.
235 II, 60| tamen vir optimus eum quem amat excipit, Cn. Pompeium. Vnde
236 II, 91| potest; non contentione, non ambitione discordes. Nihil enim supererat
237 II, 58| xviralem laudo, quod regi amico cavet non reprehendo, quod
238 I, 11| civitates liberas, socios, amicos, reges denique exhauriunt,
239 II, 52| confecto, cum rex Mithridates amisso exercitu regno expulsus
240 II, 60| Cn. Pompeium. Vnde iste amor tam improvisus ac tam repentinus?
241 I, 26| publicam communi studio atque amore defendite. Multa sunt occulta
242 II, 9| omnia quae vobis cara atque ampla sunt in fidem et quodam
243 II, 49| adductus nec spe honoris atque amplissimae dignitatis, quam ego, etsi
244 II, 76| colonia deducetur, urbem amplissimam atque ornatissimam. Quid
245 II, 31| adfecti sumus quibus vos amplissimas potestates dedistis. Iubet
246 II, 101| auctoritate insignibusque amplissimis exornatus, non horreo in
247 I, 12| Audite, audite vos qui amplissimo populi senatusque iudicio
248 II, 79| contumelia ut populi pars amputetur, ordo tribuum neglegatur,
249 III, 14| vicinos proscriberet quoad angulos conformando ex multis praediis
250 II, 36| alia quae senatus propter angustias aerari vendenda censuit,
251 II, 96| suspensam, non optimis viis, angustissimis semitis, prae sua Capua
252 II, 37| quorum cupiditati nimium angustus orbis terrarum esse videatur. ~
253 II, 33| poena sine provocatione, animadversio sine auxilio.
254 II, 64| vos tamen id potestis cum animis vestris cogitare; unum hoc
255 II, 93| volebant. Quibus primus annus hanc cupiditatem attulisset,
256 II, 29| libertatis ceteris civitatibus antecellit quisquam nullis comitiis
257 II, 93| hic praetoribus urbanis anteeunt, cum fascibus bini. Erant
258 II, 93| nomen appetituros? Deinde anteibant lictores non cum bacillis,
259 II, 9| expeti atque omnibus rebus anteponi videtis. Quid tam populare
260 II, 6| arbitrabuntur, vos universos qui me antetuleritis nobilitati vituperaturi.
261 II, 90| gesta cum regibus, Philippo, Antiocho, Persa, Pseudophilippo,
262 II, 57| se moveri possessionibus, antiquissimis sedibus, ac dis penatibus
263 II, 50| Olympenorum fuerint, agrumque Aperensem et Oroandicum et Gedusanum.
264 I, 1| clam petentibus eis quibus apertissime pugnantibus restitistis?
265 I, 5| nunc quo adfectent iter apertius quam antea. Nam superiore
266 II, 51| fertilis, et Cyrenensis qui Apionis fuerunt, et agros in Hispania
267 III, 3| lege consulere ut facile appareat eam legem non a vestrorum
268 II, 32| modo possit. Deinde ornat apparitoribus, scribis, librariis, praeconibus,
269 II, 93| appellentur, hi se praetores appellari volebant. Quibus primus
270 II, 93| ceteris in coloniis iiviri appellentur, hi se praetores appellari
271 II, 42| Romanum omnium regnorum appententem videri, demigraturos in
272 III, 13| sancire volt et, cum plus appetat quam ipse Sulla, quibus
273 II, 20| homo non cupidus neque appetens, habere comitia Rullum.
274 II, 43| Non sumet sibi tantum, non appetet; iudicabit Alexandream regis
275 II, 61| dominos reportare, nihil sibi appetit praecipui Pompeius, nihil;
276 II, 93| annis fuisse consulum nomen appetituros? Deinde anteibant lictores
277 I, 25| tribuno plebis impediri possit appetiturus sim.
278 II, 46| negarit! Atque idem qui haec appetunt queri non numquam solent
279 II, 15| manus ut eam cuperem esse aptam vestris commodis et eius
280 III, 9| pensitant; ego Tusculanis pro aqua Crabra vectigal pendam,
281 II, 83| civitatibus bello fugitivorum M'. Aquilius etiam mutuum frumentum dedit;
282 II, 88| condendisque fructibus, ut aratores cultu agrorum defessi urbis
283 II, 89| esse voluerunt, hi expulsis aratoribus, effusis ac dissipatis fructibus
284 II, 67| exile et macrum est quod aratro perstringi non possit, aut
285 II, 67| inquit, 'aut coli,' non qui aratus aut cultus sit. Vtrum haec
286 II, 43| pulcherrimorumque agrorum iudex, arbiter, dominus, rex denique opulentissimi
287 II, 90| 90] Verum arbitrabantur Corinthi et Carthagini,
288 II, 11| cogitarent cognoscere; etenim arbitrabar, quoniam eodem anno gerendi
289 II, 6| verum etiam casu lapsum esse arbitrabuntur, vos universos qui me antetuleritis
290 II, 44| Alexandream perventuros arbitrati sunt?
291 III, 6| perspicuum fore et invidiosum arbitratus est. Sed quem vestrum tam
292 II, 10| ut plerique, nefas esse arbitrer Gracchos laudare, quorum
293 III, 8| quin agi secum praeclare arbitretur. Tu vero, Rulle, quid quaeris?
294 II, 56| modo non vobis, Quirites, arbitris sed ne praecone quidem publico
295 I, 18| Optimi Maximi atque hanc arcem omnium gentium displicere.
296 I, 11| nummus videtur quem non architecti huiusce legis olfecerint?
297 II, 32| librariis, praeconibus, architectis, praeterea mulis, tabernaculis,
298 II, 59| addit, accumulat. 'Avrvm, argentvm ex praeda, ex manvbiis,
299 II, 25| opponendum putetis. Et hoc parvum argumentum vobis erit, a certis hominibus
300 II, 96| ipsum hercle Lanuvium, Ariciam, Tusculum cum Calibus, Teano,
301 II, 90| Persa, Pseudophilippo, Aristonico, Mithridate et ceteris;
302 II, 77| contra vos firmari opes, armari praesidia, urbis, agros,
303 II, 87| loco, succincta portibus, armata muris, excurrere ex Africa,
304 II, 82| ac xviri concrepuerint, armati in civis et expediti ad
305 II, 85| nonne acerrime, tamquam armato hosti, sic huic legi pro
306 I, 20| opponitur. At quem ad modum armatur, di immortales! Nam bello
307 II, 101| iusserit? Ego cum vestris armis armatus <sim>, imperio, auctoritate
308 II, 79| discribat, a Suburana usque ad Arniensem nomina vestra proponat.
309 III, 8| paternus avitusque fundus Arpinas? Id enim caves.
310 II, 24| esset, illum sibi conlegam ascriberetis custodem ac vindicem cupiditatum.
311 II, 51| 51] Ascribit eidem auctioni Corinthios
312 II, 38| timuit ne quid praeteriret; ascripsit 'alivdve qvid,' qua brevitate
313 II, 22| videlicet conlegas suos ascriptores legis agrariae non repudiabit,
314 II, 53| Pompeio Cn. f.' Non credo ascripturum esse 'Magno,' non enim videtur
315 II, 80| temporis pendere? Quid nos Asiae portus, quid Syriae ora,
316 II, 13| barbaque maiore, ut oculis et aspectu denuntiare omnibus vim tribuniciam
317 II, 63| consuevi homines appellare asperius, Quirites, nisi lacessitus.
318 II, 12| adiutorem futurum, tamen aspernabantur hanc liberalitatem meam;
319 II, 67| possit, aut quod est tam asperum saxetum in quo agricolarum
320 | Atqui
321 I, 7| patrimoniis faciunt ut in atriis auctionariis potius quam
322 II, 50| publicani fruuntur; deinde Attalicos agros in Cherroneso, in
323 II, 92| deductionis, honoris, muneris attigerunt, omnis acerbissimas impiorum
324 II, 36| tribuniciam potestatem nemo attigit, quae maiores in urbe <partim
325 I, 3| senatu? tu ullum vectigal attingas, tu populo Romano subsidia
326 III, 8| aliquam spem diuturnitatis attingunt, nemo est tam impudens istorum
327 I, 11| ager privatus est, quid attinuerit excipi; sin et foedus illud
328 II, 93| primus annus hanc cupiditatem attulisset, nonne arbitramini paucis
329 I, 3| commodum est, quoniam quidem tu attulisti; silvam vero tu Scantiam
330 II, 53| suis formosis finitoribus auctionantem.
331 I, 7| patrimoniis faciunt ut in atriis auctionariis potius quam in triviis aut
332 II, 56| indemnatorum civium funesta illa auctione sua venderet et se praedam
333 I, 7| triviis aut in compitis auctionentur; hic permittit sua lege
334 II, 51| 51] Ascribit eidem auctioni Corinthios agros opimos
335 II, 62| divitiae xviris in tantis auctionibus, tot iudiciis, tam infinita
336 II, 14| utilem esse intellegerem, auctor eius atque adiutor essem.
337 II, 49| vos ab illis acceptum hoc auctore vendetis? Hic mihi parumper
338 II, 12| Romanae mihi videretur, auctorem me atque adiutorem futurum,
339 II, 37| est aequum nos de eorum audacia suspicari quorum cupiditati
340 II, 37| credendum et pertimescendum quod audaciae xvirali corrumpendarum tabularum
341 II, 84| robustis et valentibus et audacibus xvirum satellitibus agri
342 III, 16| contra vos manus hominum audacissimorum, contra Cn. Pompeium x duces
343 III, 10| causa insimulare quemquam audeat rationes Sullae nimium vehementer
344 II, 31| iiiviri lege Sempronia.' Audes etiam, Rulle, mentionem
345 II, 36| vendenda censuit nominatim audet appellare; sunt enim loca
346 II, 82| fundo numquam malum nuntium audisset.
347 I, 4| nullos agros relinquit. Audistis auctionem populi Romani
348 II, 83| vectigali numquam malus nuntius auditus est. Cetera vectigalia belli
349 II, 81| externi homines, vestrum esse audiunt, is, cum erit divisus, <
350 II, 58| quibus foedere cautum est. Audivit hanc rem non a me, sed ab
351 II, 69| Sullanos possessores divitiis augeatis, periculo liberetis?
352 II, 15| libertatem, privatorum pecunias augeri, publicas exhauriri, denique,
353 II, 59| acervos pecuniae capiat; auget, addit, accumulat. 'Avrvm,
354 II, 96| deduxerint, c decuriones, x augures, vi pontifices constituerint,
355 III, 3| 3] Completi sunt animi auresque vestrae, Quirites, me gratificantem
356 II, 59| habeat praedae, manubiarum, auri coronarii, profiteatur.
357 II, 33| provocatione, animadversio sine auxilio.
358 I, 9| summo cum imperio, summa cum avaritia infinitaque omnium rerum
359 II, 63| certorum hominum importunam avaritiam hoc populare legis agrariae
360 III, 7| meliore quam paterna et avita? Meliore.
361 II, 82| nulla de paternis atque avitis possessionibus relinquetur.
362 III, 8| possidet -- quam meus paternus avitusque fundus Arpinas? Id enim
363 II, 59| auget, addit, accumulat. 'Avrvm, argentvm ex praeda, ex
364 II, 67| Vero,' inquit, 'qvi arari avt coli possit.' 'Qui possit
365 II, 53| mihi Sinopae praesto sis avxilivmqve addvcas, dvm eos agros qvos <
366 II, 93| anteibant lictores non cum bacillis, sed, ut hic praetoribus
367 II, 13| horrido, capillatior quam ante barbaque maiore, ut oculis et aspectu
368 II, 2| silere de tantis vestris beneficiis nullo modo possum. Qua re
369 II, 61| Pompeius; beneficio isto legis, benignitate xvirali nihil utitur. Nam
370 II, 9| hominibus verum etiam a bestiis expeti atque omnibus rebus
371 II, 49| saepius. Vos mihi praetori biennio ante, Quirites, hoc eodem
372 II, 27| sustulit. Ita cum maiores binis comitiis voluerint vos de
373 | bis
374 II, 40| stagna, portus, totam denique Bithyniam xviri vendituri sint? Quid?
375 II, 93| regio spiritu cum videremus, Blossios mihi videbar illos videre
376 III, 2| parvam exigui temporis usuram bonae de me opinionis postulo,
377 II, 42| homines propter agrorum bonitatem et omnium rerum copiam.
378 I, 2| proscribit auctionem publicorum bonorum. Agros emi volt qui dividantur;
379 I, 27| vitae via facillime viros bonos ad honorem dignitatemque
380 III, 13| Nam socer huius vir multum bonus est; neque ego nunc de illius
381 I, 26| quibus, nisi prospicitis, brevi tempore deseremini, conspirate
382 II, 38| ascripsit 'alivdve qvid,' qua brevitate rem nullam esse exceptam
383 II, 92| Haec consilia maiorum M. Bruto, ut antea dixi, reprehendenda
384 II, 66| plebem Romanam obscura spe et caeca exspectatione pendere. Albanus
385 II, 44| tenere non potuerunt, nunc caecis tenebris et caligine se
386 II, 36| hoc tam est obscurum atque caecum? Quid? ista omnia de quibus
387 II, 77| milibus ad vim, facinus caedemque delectis locus atque urbs
388 II, 81| nec fructibus varium nec caelo ac loco calamitosum esse
389 III, 7| loca, possessiones' -- caelum et mare praetermisit, cetera
390 II, 19| diceret. Domitius, quod per caerimonias populi fieri non poterat,
391 II, 46| Romani esse dicet! At quanta calamitas populi, si dixerit, quantus
392 I, 5| notandam Carthaginiensium calamitatem, sive ad testificandam nostram
393 II, 81| varium nec caelo ac loco calamitosum esse soleat. Maiores nostri
394 II, 64| haec res publica Luscinos, Calatinos, Acidinos, homines non solum
395 II, 86| colonias colonis suis occupent. Calenum municipium complebunt, Teanum
396 II, 96| Lanuvium, Ariciam, Tusculum cum Calibus, Teano, Neapoli, Puteolis,
397 II, 44| nunc caecis tenebris et caligine se Alexandream perventuros
398 II, 86| occupabunt. Tunc illud vexillum Campanae coloniae vehementer huic
399 II, 91| dissiderent. Itaque illam Campanam adrogantiam atque intolerandam
400 I, 20| nata inibi esse haec ex Campanorum fastidio videtur, si praesidium,
401 II, 96| suis opimis atque uberibus campis conferendos scilicet non
402 II, 100| non in cunabulis, sed in campo sunt consules facti. Nulli
403 II, 85| Equidem existimo: si iam campus Martius dividatur et uni
404 II, 97| sapientia praeditus, vix cancellis et regionibus offici magnis
405 II, 68| non vobis, sed sibi intus canit.
406 II, 66| Nucerinus. Audio. Ab alia porta Capenas, Faliscus, Sabinus ager,
407 II, 59| tantos acervos pecuniae capiat; auget, addit, accumulat. '
408 II, 91| erat cuiquam nec consili capiendi publici; non gloriae cupiditate
409 II, 13| corpore inculto et horrido, capillatior quam ante barbaque maiore,
410 II, 59| bene nummatus quam bene capillatus. ~Vix iam videtur locus
411 I, 2| adferet. Nam superioribus capitibus dignitas populi Romani violabatur,
412 II, 103| tamen in sua turpi inertia capiunt voluptatem ex ipso otio,
413 II, 51| Paphlagonia, qui in Ponto, qui in Cappadocia fuerunt, ut eos xviri vendant.
414 II, 55| Paphlagoniae tenebris atque in Cappadociae solitudine licebit?
415 I, 6| Mithridates in Paphlagonia, Ponto Cappadociaque possederit. Num obscure
416 II, 90| consulibus Capua devicta atque capta est, nihil est in illa urbe
417 II, 82| vectigalium sedis armis captas accepistis, gleba nulla
418 II, 60| iudicium legumque datio, captorum agrorum ipsius virtute cognitio
419 II, 51| potuit. Verum inter hos agros captos veteribus bellis virtute
420 II, 9| denique omnia quae vobis cara atque ampla sunt in fidem
421 II, 101| tumultuer, qui timeam ne mihi in carcere habitandum sit, si tribunus
422 II, 68| xviris tradant. Atque hoc carmen hic tribunus plebis non
423 II, 90| arbitrabantur Corinthi et Carthagini, etiam si senatum et magistratus
424 II, 90| praeterea bella gravia, Carthaginiense iii, Corinthium, Numantinum;
425 II, 95| quibus alimur et vivimus. Carthaginienses fraudulenti et mendaces
426 I, 5| moenibus sive ad notandam Carthaginiensium calamitatem, sive ad testificandam
427 II, 87| nomen sustinere. Deleta Carthago est, quod cum hominum copiis,
428 II, 1| atque honoris vestri luce caruerunt.
429 III, 14| eos fundos quos in agro Casinati optimos fructuosissimosque
430 II, 6| modo consilio verum etiam casu lapsum esse arbitrabuntur,
431 II, 64| ornatos, et tum cum erant Catones, Phili, Laelii, quorum sapientiam
432 I, 11| putet existimaturum duas causas in orbe terrarum repertas
433 I, 27| cupiditatibus, liberi a delictis, cauti in periculis, non timidi
434 III, 6| scrupulum cui datum est. Rulli cautio est haec: 'Qvi post C. Marivm
435 II, 22| huius positi sunt communi cautione atque aequa ex parte retinentur. ~
436 I, 20| 20] Quid enim cavendum est in coloniis deducendis?
437 III, 8| fundus Arpinas? Id enim caves.
438 I, 16| constrictam teneretis? Vbi enim cavetur ne in Ianiculo coloniam
439 II, 67| scriptum fuisse aiunt: 'Ivgera cc in qvibvs olivetvm fieri
440 II, 67| olivetvm fieri potest, ivgera ccc vbi institvi vineae possvnt.'
441 III, 15| estis in possessione; non cedo. Deinde Italiae, Siciliae
442 II, 12| sermonem insinuarem ac darem, celabar, excludebar, et, cum ostenderem,
443 II, 89| aratorum, nundinas rusticorum, cellam atque horreum Campani agri
444 II, 96| positam et convallibus, cenaculis sublatam atque suspensam,
445 II, 94| quid praetor edixisset, ubi cenaret, quo denuntiasset! Nos autem,
446 II, 45| egressi sunt, abutuntur. Quid censetis, cum isti xviri cum imperio,
447 I, 4| Persequitur in tabulis censoriis totam Siciliam; nullum aedificium,
448 I, 3| relictis possessionibus, an in censorum pascuis invenisti? Si quid
449 II, 32| praeterea mulis, tabernaculis, centunculis, supellectili; sumptum haurit
450 II, 81| solum id quod <de> Campanis ceperant non imminuerunt verum etiam
451 II, 92| magistratum Capuae illo creante ceperunt, et qui aliquam partem illius
452 II, 53| agros qvos <tv> tvo labore cepisti ego mea lege vendam.' An
453 II, 9| solum suspicarer, sed plane cernerem -- neque enim obscure gerebantur --
454 II, 91| Nihil enim supererat de quo certarent, nihil quod contra peterent,
455 II, 6| aequiore; sed mihi videntur certi homines, si qua in re me
456 II, 50| censoribus locati sunt et certissimum vectigal <adferunt>.
457 III, 3| sed etiam genus id agrorum certo capite legis impudentissime
458 II, 63| quaestus, ut intellegatis ad certorum hominum importunam avaritiam
459 II, 5| consilium, non laboranti certum subsidium nobilitatis ostenditur.
460 II, 24| quidem magistratibus quorum certus ordo est, ne, si accepta
461 II, 74| praesidium in capite atque cervicibus nostris conlocare? Tu non
462 III, 15| Deinde Italiae, Siciliae ceterarumque provinciarum possessiones
463 III, 3| gratificantem Septimiis, Turraniis ceterisque Sullanarum adsignationum
464 II, 71| ludorum, festorum dierum, ceterorum omnium commodorum, nisi
465 I, Fr1| Fr1] iuventute [Char. GL 1.95] ~
466 II, 50| deinde Attalicos agros in Cherroneso, in Macedonia qui regis
467 III, 4| obductam iam rei publicae cicatricem viderer aut aliquid alienissimo
468 I, Fr3| omnis ora Lyciorum atque Cilicum, Mysia et Phrygia eidem
469 II, 99| urbibus, vestris praesidiis cingeretis atque oppressam teneretis;
470 | circa
471 I, 20| sese; nunc omnes urbes quae circum Capuam sunt a colonis per
472 I, 23| disceptatore uti volo. Etenim, ut circumspiciamus omnia quae populo grata
473 II, 45| 45] Atque illud circumspicite vestris mentibus una, Quirites.
474 II, 90| magistratus sustulissent agrumque civibus ademissent, tamen non defore
475 III, 11| possessionem? Ergo hac lege ius civile, causae possessionum, praetorum
476 I, 23| reperiemus. Sollicitam mihi civitatem suspicione, suspensam metu,
477 I, 11| olfecerint? Provincias, civitates liberas, socios, amicos,
478 II, 10| restitutio damnatorum, qui civitatum adflictarum perditis iam
479 II, 50| Servili imperio et victoria, clarissimi viri, vestra facta sunt.
480 II, 59| capite etiam quaestionem de clarissimis viris qui populi Romani
481 II, 10| enim mihi in mentem duos clarissimos, ingeniosissimos, amantissimos
482 II, 18| Domitius, tribunus plebis, vir clarissimus, tulit, quod populus per
483 II, 87| faucibus Graeciae sic ut terra claustra locorum teneret et duo maria
484 I, 21| horreum belli, sub signo claustrisque rei publicae positum vectigal
485 I, 19| crudelitate++quid enim illis fuit clementius qui etiam externis hostibus
486 II, 71| ante pecuniae coguntur et coacervantur quam gleba una ematur. Deinde
487 II, 66| non modo emere verum etiam coacervare possis; cur eos non definis
488 I, 14| et modis constructam et coacervatam pecuniam xviralem. Minuetur
489 I, 15| intolerandam licentiam. Pecunia coacta est ad agros emendos; ei
490 I, 17| suspicionibus et coniectura coarguuntur.
491 II, 98| ab imperatoribus nostris coegissetis, tamen omnes vobis pecunias
492 II, 78| ipsi teneant et fruantur; coement praeterea; ista dena iugera
493 II, 82| incurrebant pecunia publica coemeret, dicitur renuntiasse nulla
494 II, 81| quibus adimi iure non poterat coemerunt. Qua de causa nec duo Gracchi
495 II, 70| ager omnis, quoquo pretio coemptus erit, tamen ingenti pecunia
496 II, 29| cum <magistratum> gerere coeperint, sed etiam cum constituentur,
497 II, 74| copiis ipsum populum Romanum coerceas, opprimas, redigas in istam
498 II, 12| quosdam adhibere, ad suos coetus occultos noctem adiungere
499 II, 62| ne diutius inviti ferre cogamini. Verum tamen cavet ut, si
500 II, 99| producere, nemo in senatum cogere, non consul coercere, non
|