100-coger | cogit-donat | duas-infir | infla-oppon | oppor-reser | resid-videb | videm-xxx
Oratio, Caput
501 I, 18| imperi nomen transferre cogitant. Qui locus propter ubertatem
502 I, 22| contra rem publicam iam diu cogitarunt.
503 II, 23| diligentiam, si aut Rullum <illud> cogitasse aut si Rullo potuisse in
504 II, 79| satis facere omnibus vobis cogitat, proferat; in iugera dena
505 I, 1| vinolentorum somnia, et utrum cogitata sapientium an optata furiosorum
506 II, 5| animo meo multae et graves cogitationes quae mihi nullam partem
507 II, 81| Romanae commodis plurimum cogitaverunt, nec L. Sulla qui omnia
508 II, 75| obsidere atque occupare cogitet, quaeso, Quirites, cognoscite.
509 II, 21| sed etiam conlegas eius, cognatos, adfinis excipit, ne eis
510 II, 25| acceperitis, fore uti postea cognitis insidiis, cum xviros creetis,
511 II, 14| animo me ad legendam legem cognoscendamque venisse ut, si eam vobis
512 II, 11| cupiebam quid cogitarent cognoscere; etenim arbitrabar, quoniam
513 II, 71| omnia veneunt, ante pecuniae coguntur et coacervantur quam gleba
514 II, 95| numero venerandos a nobis et colendos putatis? Quid enim viderunt?
515 II, 88| eas quibus ager Campanus coleretur suppeditare posset, ut esset
516 II, 84| Totus enim ager Campanus colitur et possidetur a plebe, et
517 II, 96| contendent; Veios, Fidenas, Collatiam, ipsum hercle Lanuvium,
518 II, 31| dedistis. Iubet auspicia coloniarum deducendarum causa xviros
519 II, 98| induceretis; ut omnia municipia coloniasque Italiae novis colonis occuparetis;
520 II, 27| popularis ne unam quidem populo comitiorum potestatem reliquit.
521 II, 92| temporis feci mentionem, commemorabo id quod egomet vidi, cum
522 II, 2| consecutus sim memet ipsum commemorare perquam grave est, et silere
523 II, 4| amplissimum quod paulo ante commemoravi, Quirites, quod hoc honore
524 II, 2| ut quid a vobis acceperim commemorem, qua re dignus vestro summo
525 II, 100| vobis auctores generis mei commendarunt, sic, si quid deliquero,
526 II, 100| diligenti, <non ignavo,> commisistis.
527 II, 64| tamen huiusce modi res commissa nemini est ut idem iudicaret
528 I, 16| deinde timeo, postremo non committam ut vestro beneficio potius
529 II, 66| emendis et in vendendis rebus committendum putet? 'Definio,' inquit, '
530 II, 20| universo populo neque ipse committit neque illi horum consiliorum
531 II, 65| 65] Committite vos nunc, Quirites, his
532 II, 7| qui, cum populi non solum commoda verum etiam salutem oppugnant
533 II, 22| suspicione alicuius tui commodi, fac fidem te nihil nisi
534 III, 9| sunt, liberantur. Immunia commodiore condicione sunt quam illa
535 III, 1| 1] Commodius fecissent tribuni plebis,
536 II, 76| haec possumus dicere? De commodo prius vestro dicam, Quirites;
537 II, 31| Semproniae, nec te ea lex ipsa commonet iiiviros illos xxxv tribuum
538 II, 24| et contumelia legis esse commotos, renovabo illud quod initio
539 II, 83| Rullo rogante tradat non commovebit? At idem populus Romanus
540 II, 97| copia verum etiam insolentia commovebuntur. ~
541 III, 10| sicuti res ipsa cogit, commoveri vel legis vel orationis
542 II, 76| si quem rei indignitas commovet, ut huic simulatae largitioni
543 II, 83| vero? privatum haec causa commovit; populum Romanum ne agrum
544 II, 103| et firmissimum est illud communibus fortunis praesidium, Quirites,
545 I, Fr2| occupabunt, Atellam praesidio communient, Nuceriam, Cumas multitudine
546 II, 90| restituerent atque qui ante omnia commutarent quam nos audire possemus;
547 I, 14| possessionis invidiam pecunia commutent, accipiant quod cupiunt,
548 II, 96| Cumis, Pompeiis, Nuceria comparabunt.
549 III, 16| contra Cn. Pompeium x duces comparantur. Veniant et coram, quoniam
550 I, 19| vobis novam dominationem comparare, credo, quam perniciosa
551 II, 85| vobis ostenditur, aliis comparatur, tamen honestius eum vos
552 I, 7| potius quam in triviis aut in compitis auctionentur; hic permittit
553 II, 86| quaeritur qua illa omnia oppida compleantur. Nam dixi antea lege permitti
554 II, 74| idoneum ad vim tuam iudicaris, compleas numero, confirmes praesidio
555 II, 86| occupent. Calenum municipium complebunt, Teanum oppriment, Atellam,
556 III, 3| 3] Completi sunt animi auresque vestrae,
557 III, 7| mare praetermisit, cetera complexus est -- 'pvblice data adsignata,
558 II, 88| publicae, sunt senatus consulta complura. Statuerunt homines sapientes,
559 II, 88| suppeditare posset, ut esset locus comportandis condendisque fructibus,
560 II, 53| ego iam exemplum ab istis compositum esse arbitror: 'P. Servilivs
561 II, 58| foedus totum accipitur, comprobatur. Quod minuit auctionem xviralem
562 II, 100| vita suppetat, quam ego <conabor> ab istorum scelere insidiisque
563 II, 87| publicam vestram transferre conantur, quo in oppido maiores nostri
564 II, 19| atque e manibus extorquere conatus est. Ille, quod dari populo
565 II, 43| est ut nullo modo neque concedendum neque ferendum sit. Volet
566 II, 71| id vos potestis, quaeso, concedere? Quamquam illud est egregium
567 II, 34| omnium vagari ut liceat conceditur; interea dissolvant iudicia
568 III, 11| 11] Nam attendite quantas concessiones agrorum hic noster obiurgator
569 I, 21| denique nos agrum P. Rullo concessisse, qui ager ipse per sese
570 III, 7| adsignavit, quis dedit, quis concessit praeter Sullam? -- 'ea omnia
571 II, 54| contumeliam; sperant, si concessum sit inimicis Cn. Pompei
572 II, 53| quod imminuere lege conatur concessurus verbo. 'Te volo cvrare vt
573 II, 22| in praescriptione legis concessus est; ceteri fructus omnium
574 II, 103| tenueritis, Quirites! Ego ex concordia quam mihi constitui cum
575 III, 4| putem, praesertim qui oti et concordiae patronum me in hunc annum
576 I, 23| populare quam pacem, quam concordiam, quam otium reperiemus.
577 II, 82| parati qui, simul ac xviri concrepuerint, armati in civis et expediti
578 II, 100| 100] Haec ego vos concupisse pro vestra stultitia atque
579 II, 78| quem vobis ostentant ipsi concupiverunt; deducent suos, quorum nomine
580 II, 69| tenebris occupavit quantum concupivit. Huic subvenire volt succumbenti
581 II, 13| Summa cum exspectatione concurritur. Explicat orationem sane
582 II, 13| in publicum proponitur. Concurrunt iussu meo plures uno tempore
583 II, 4| suffragiorum, sed primi illi vestri concursus, neque singulae voces praeconum,
584 II, 40| ut falsum iudicet? an, si condemnare Asiam nolet, terrorem damnationis
585 II, 88| esset locus comportandis condendisque fructibus, ut aratores cultu
586 II, 69| invidiam deponere, pecuniam condere. Et vos non dubitatis quin
587 I, Fr3| Mysia et Phrygia eidem condicioni legique parebunt. [Aquila
588 III, 12| adsignare volt, sed eis condonare qui possident. Causam quaero
589 II, 39| potestatique permissa et condonata esse dico. Primum hoc quaero,
590 II, 55| sperent, tam impudentis qui conentur; illud queror, tam me ab
591 III, 11| obiurgator uno verbo facere conetur: 'Qvae data, donata, concessa,
592 II, 52| imperatoris, nondum denique bello confecto, cum rex Mithridates amisso
593 II, 84| exercitati, quo se subito conferant non habebunt; his robustis
594 II, 96| opimis atque uberibus campis conferendos scilicet non putabunt. Oppidorum
595 II, 61| neque in urbis ornamenta conferre, sed ad xviros tamquam ad
596 II, 33| potestas innumerabilis pecuniae conficiendae vestris vectigalibus non
597 III, 14| ac nullo iure possessos; confirmabuntur optimo iure. Habet publicos;
598 II, 14| Omni hoc ratione vobis confirmare possum, Quirites, hoc animo
599 I, 16| existimasti, quam praesidiis confirmaretis, coloniis occuparetis, omnibus
600 III, 3| capite legis impudentissime confirmari atque sanciri, si doceo
601 II, 42| Philippum saepe in senatu confirmasse memoria teneo; eum qui regnum
602 II, 32| sempiternam; tantis enim confirmat opibus et copiis ut invitis
603 II, 27| comitiis quae vos non initis confirmavit, tributa quae vestra erant
604 II, 74| iudicaris, compleas numero, confirmes praesidio quo velis, populi
605 II, 41| testamentum factum esse confirmet; auctoritatem senatus exstare
606 II, 21| tribuum notis hominibus debere confitebuntur, reliquis vero vi et xx
607 II, 65| tribuno plebis exspectasse <confiteor>; hanc vero emendi et vendendi
608 III, 10| modo ipse se Sullanum esse confiteretur. Sed non modo illis cavet
609 II, 103| quid turbulenti me consule conflarent. Summum et firmissimum est
610 III, 14| proscriberet quoad angulos conformando ex multis praediis unam
611 II, 1| vestri cum suorum laude coniungant. Qua in oratione non nulli
612 II, 87| navigationi diversa paene coniungeret, cum pertenui discrimine
613 III, 6| eripitur civi, <civi> datur, coniungitur impudens gratificatio cum
614 II, 77| ita commodum vestrum fert, conivebo. Sed si v hominum milibus
615 II, 9| patrocinium mei consulatus esse conlata?
616 II, 103| quam mihi constitui cum conlega, invitissimis eis hominibus
617 I, 23| vehementer et tu et non nulli conlegae tui qui sperastis vos contra
618 II, 24| accepta lex esset, illum sibi conlegam ascriberetis custodem ac
619 II, 18| parte qui esset factus, is a conlegio cooptaretur.
620 II, 43| Rullus cum ceteris xviris conlegis suis iudicabit, et utrum
621 I, 26| rem, per deos immortalis! conligite vos, tribuni plebis, deserite
622 I, 18| ad omne facinus a xviris conlocabuntur, et, credo, qua in urbe
623 II, 74| atque cervicibus nostris conlocare? Tu non definias quot colonias,
624 II, 98| multis videretur colonias conlocaretis;
625 II, 73| contra suspicionem periculi conlocarunt ut esse non oppida Italiae,
626 II, 97| atque in sedibus luxuriosis conlocati non statim conquisituri
627 I, 21| gravissime et verissime conqueri possit, nos caput patrimoni
628 I, 21| remaneat, intermissis non conquiescat, in pace niteat, in bello
629 II, 97| Rullo et Rulli similibus conquisiti atque electi coloni Capuae
630 II, 97| luxuriosis conlocati non statim conquisituri sint aliquid sceleris et
631 II, 11| tribunos plebis designatos conscribere, cupiebam quid cogitarent
632 III, 3| sed a Valgi genero esse conscriptam, num quid est causae, Quirites,
633 II, 1| vestro imagines familiae suae consecuti sunt eam primam habeant
634 I, 15| invitis non ementur. Si consenserint possessores non vendere,
635 I, 26| deseremini, conspirate nobiscum, consentite cum bonis, communem rem
636 II, 38| attendite animos ad ea quae consequuntur; hunc quasi gradum quendam
637 II, 60| omnibus imperatoribus est conservatum, soli eripitur, is excipitur
638 I, 16| coloniis esse haec omnia consideranda? Tibi nos, Rulle, et istis
639 II, 77| consolari; vere et diligenter considerate. Num vobis aut vestri similibus
640 II, 93| vocabantur. Iam vero voltum Considi videre ferendum vix erat.
641 II, 92| Capuam colonia iam deducta L. Considio et Sex. Saltio, quem ad
642 II, 6| consiliis vestrum de me factum consiliumque laudetur. Accedit etiam
643 II, 85| et uni cuique vestrum ubi consistat bini pedes adsignentur,
644 I, 25| liceat contra vos in contione consistere, praesertim cum mihi deliberatum
645 II, 102| quorum gratia in suffragiis consistit, libertas in legibus, ius
646 II, 77| Quaeso, nolite vosmet ipsos consolari; vere et diligenter considerate.
647 II, 56| offendebat, eorum ipsorum conspectum fugere ausus est; xviri
648 II, 6| decrevi, qui aditum huius loci conspectumque vestrum partim magno opere
649 I, 26| brevi tempore deseremini, conspirate nobiscum, consentite cum
650 II, 79| iugera dari vobis sed ne constipari quidem tantum numerum hominum
651 III, 10| melius Sullanis praediis constituat quam paternis, orationis
652 I, 16| ne in Ianiculo coloniam constituatis, ne urbem hanc urbe alia
653 II, 29| coeperint, sed etiam cum constituentur, omne vestrum ius, potestas
654 II, 15| denique terrarum domini constituerentur legis agrariae simulatione
655 II, 96| x augures, vi pontifices constituerint, quos illorum animos, quos
656 II, 10| plebem in agris publicis constituisse, qui agri a privatis antea
657 II, 93| hostiae maiores in foro constitutae, quae ab his praetoribus
658 I, 4| proscriptam a tribuno plebis, constitutam in mensem Ianuarium, et,
659 II, 10| video rei publicae partis constitutas.
660 I, 25| cum mihi deliberatum et constitutum sit ita gerere consulatum
661 I, 16| omnibus vinclis devinctam et constrictam teneretis? Vbi enim cavetur
662 II, 26| designari. Et is orbem terrarum constringit novis legibus qui, quod
663 I, 14| omnibus rebus et modis constructam et coacervatam pecuniam
664 II, 63| emi quo deducamini. Non consuevi homines appellare asperius,
665 II, 21| enim sunt veteres neque eae consulares, si quid interesse hoc arbitramini,
666 II, 14| numquam libidini restitit consulari. Non potestatum dissimilitudo,
667 II, 103| eis hominibus qui nos in consulatu inimicos esse et fore aiebant,
668 III, 3| diligenter Rullum sua lege consulere ut facile appareat eam legem
669 II, 88| Capua multum est et diu consultatum; exstant litterae, Quirites,
670 II, 91| contionibus, turbulentis senatus consultis, iniquis imperiis rem publicam
671 III, 4| est legis xl de quo ego consulto, Quirites, neque apud vos
672 II, 37| publicarum fingendorumque senatus consultorum, quae facta numquam sint,
673 II, 17| quem populo Romano maxime consulturum putent, et unus quisque
674 I, 3| quamquam iniquum est, tamen consume sane, quod commodum est,
675 II, 65| habendum, partem quibus ad consumendum nihil satis esse videatur.
676 I, 14| huius pecuniae invidia; consumetur enim in agrorum emptionibus.
677 I, 7| etiam nequissimi homines consumptis patrimoniis faciunt ut in
678 I, 12| auro coronario, quod neque consumptum in monumento neque in aerarium
679 I, 10| fuit, 'Svlla et Pompeio consvlibvs,' id rursus liberum infinitumque
680 II, 59| pvblicvm neqve in monvmento consvmptvm,' id profiteri apud xviros
681 II, 96| praeclarissime sita inridebunt atque contemnent; agros vero Vaticanum et
682 I, 26| iratum coercere, mihi iratum contemnere. ~ Quam ob rem, per
683 II, 79| tamenne vexari rem publicam, contemni maiestatem populi Romani,
684 II, 96| cum hac per risum ac iocum contendent; Veios, Fidenas, Collatiam,
685 II, 91| cupiditas esse non potest; non contentione, non ambitione discordes.
686 III, 1| adhuc praesens certamen contentionemque fugerunt, nunc, si videtur
687 I, 27| periculis, non timidi in contentionibus. Quod si qui vestrum spe
688 I, 18| modeste insolentiam suam continebunt.
689 II, 97| vetustatis ac roboris, non continebuntur; progredientur, cuncta secum
690 II, 35| regionibus tamen certis contineret. Hoc vero infinitum est,
691 I, 19| vestigium illis moenibus contineretur, urbem ipsam imperio domicilium
692 II, 97| magnis in fortunis et copiis continetur, nedum isti ab Rullo et
693 II, 78| praeterea; ista dena iugera continuabunt. Nam si dicent per legem
694 II, 70| certis hominibus latissime continuatus tantam habet invidiam ut
695 III, 14| optimos fructuosissimosque continuavit, cum usque eo vicinos proscriberet
696 II, 13| magistratus tribuni plebis; contio exspectatur P. Rulli, quod
697 II, 91| aliquam quaererent. Neque enim contionandi potestas erat cuiquam nec
698 II, 13| videretur. Legem hominis contionemque exspectabam; lex initio
699 I, 21| omnem hanc orationem et contioni reservo; de periculo salutis
700 II, 96| Romam in montibus positam et convallibus, cenaculis sublatam atque
701 II, 17| populo Romano proficisci convenit, tum eas profecto maxime
702 II, 68| condicione et pecunia maxima. Conversa ratio. Antea cum erat a
703 II, 18| esset factus, is a conlegio cooptaretur.
704 II, 97| nimiae tamen rerum omnium copiae depravabant, hi ex summa
705 II, 77| praesidia, urbis, agros, copias comparari?
706 II, 43| vendet Aegyptum, urbis copiosissimae pulcherrimorumque agrorum
707 II, 51| Ascribit eidem auctioni Corinthios agros opimos et fertilis,
708 II, 87| terris omnibus, Carthaginem, Corinthum, Capuam, statuerunt posse
709 III, 12| Sunt enim multi agri lege Cornelia publicati nec cuiquam adsignati
710 III, 8| hoc Valeria lex non dicit, Corneliae leges non sanciunt, Sulla
711 II, 78| legem id non licere, ne per Corneliam quidem licet; at videmus,
712 III, 6| impudentior? Nam Valeria lege Corneliisque legibus eripitur civi, <
713 II, 35| facta sunt M. Tullio Cn. Cornelio consulibus post<ve> ea.
714 II, 59| praedae, manubiarum, auri coronarii, profiteatur.
715 II, 13| meditabatur, vestitu obsoletiore, corpore inculto et horrido, capillatior
716 II, 32| vicenos singulorum stipatores corporis constituit, eosdem ministros
717 II, 37| pertimescendum quod audaciae xvirali corrumpendarum tabularum publicarum fingendorumque
718 I, 20| Hannibalem ipsum Capua corrupit, si superbia, nata inibi
719 II, 44| cursus hoc tempore quos L. Cotta L. Torquato consulibus cucurrerunt?
720 II, 58| ei tamen postea per C. Cottam consulem cautum esse foedere.
721 III, 9| ego Tusculanis pro aqua Crabra vectigal pendam, quia mancipio
722 II, 20| enim comitia xviris habere creandis eum qui legem tulerit. Hoc
723 II, 92| magistratum Capuae illo creante ceperunt, et qui aliquam
724 II, 16| plebis qui eam legem tulerit creare xviros per tribus xvii,
725 II, 18| popularis ut, quem per populum creari fas non erat propter religionem
726 II, 22| quis xviros quos voluit creavit? Idem Rullus. Quem principem
727 II, 37| reticentur. Sed illud magis est credendum et pertimescendum quod audaciae
728 III, 3| crediderunt, illud prius crediderint necesse est, hac lege agraria
729 III, 3| vestris obsistere. Hoc si qui crediderunt, illud prius crediderint
730 III, 2| a vobis qui nihil de me credidistis ut eam voluntatem quam semper
731 III, 16| ei generi hominum, mihi credite, Campanus ager et praeclara
732 II, 100| maiores mei spoponderunt; mihi creditum est; a me petere quod debeo,
733 II, 25| cognitis insidiis, cum xviros creetis, tum vitiis omnibus et sceleribus
734 II, 40| quoniam hereditatem iam crevimus, regnum Bithyniae, quod
735 III, 3| causae, Quirites, quin illa criminatione qua in me absentem usus
736 I, 19| Capuae reliquerunt, non crudelitate++quid enim illis fuit clementius
737 I, 18| rerum omnium superbiam et crudelitatem genuisse dicitur, ibi nostri
738 II, 91| otium perduxerunt. Sic et crudelitatis infamiam effugerunt quod
739 II, 44| Cotta L. Torquato consulibus cucurrerunt? cur non aperte ut antea,
740 II, 58| satis firmum sit et ratum. Cuicuimodi est illud, tollitur vestrum
741 II, 85| Martius dividatur et uni cuique vestrum ubi consistat bini
742 II, 82| nulla se pecunia fundum cuiusdam emere potuisse, eumque qui
743 II, 59| nullum iudicium quantae cuiusque manubiae fuerint, quid relatum,
744 II, 88| condendisque fructibus, ut aratores cultu agrorum defessi urbis domiciliis
745 II, 78| familiarum magnitudines et Cumanorum ac Puteolanorum praediorum
746 II, 66| Vescinus, Falernus, Literninus, Cumanus, Nucerinus. Audio. Ab alia
747 II, 96| Teano, Neapoli, Puteolis, Cumis, Pompeiis, Nuceria comparabunt.
748 II, 62| venierint, accesserint in cumulum manubiae vestrorum imperatorum;
749 II, 100| eorum maxime qui non in cunabulis, sed in campo sunt consules
750 II, 97| continebuntur; progredientur, cuncta secum ferent. Singularis
751 II, 41| 41] Quid? Alexandrea cunctaque Aegyptus ut occulte latet,
752 II, 23| delaturos. Etenim quem unum ex cunctis delegissetis ut eum omnibus
753 I, 1| petebatur, ea nunc occulte cuniculis oppugnatur. Dicent enim
754 II, 15| legem sumpsi in manus ut eam cuperem esse aptam vestris commodis
755 I, 19| nisi evertere rem publicam cuperetis ac vobis novam dominationem
756 II, 68| non possint, qui vendere cupiant, emptorem non reperiant,
757 II, 91| publice non est, ibi gloriae cupiditas esse non potest; non contentione,
758 II, 93| Quibus primus annus hanc cupiditatem attulisset, nonne arbitramini
759 II, 37| audacia suspicari quorum cupiditati nimium angustus orbis terrarum
760 I, 27| auctoritatem consulis soluti a cupiditatibus, liberi a delictis, cauti
761 II, 25| omnia vestra pauci homines cupiditatis oculos adiecissent, non
762 II, 24| ascriberetis custodem ac vindicem cupiditatum. Hic, quoniam video vos
763 II, 20| Iubet Rullus, homo non cupidus neque appetens, habere comitia
764 II, 11| designatos conscribere, cupiebam quid cogitarent cognoscere;
765 I, 14| commutent, accipiant quod cupiunt, dent quod retinere vix
766 II, 5| duco esse permagnum, tum ad curam sollicitudinemque multo
767 II, 22| tollentur; idem lege sibi sua curationem petet, idem maiore parte
768 II, 17| omnis potestates, imperia, curationes ab universo populo Romano
769 II, 21| excipit, ne eis ea potestas curatiove mandetur.
770 II, 17| Totiens legibus agrariis curatores constituti sunt iiiviri,
771 II, 30| hic tribunus plebis legi curiatae quam praetor ferat adimit
772 II, 27| aut plebis posse habere, curiatis eam comitiis quae vos non
773 II, 44| an qui etesiis, qui per cursum rectum regnum tenere non
774 II, 44| petebatur, cur non eosdem cursus hoc tempore quos L. Cotta
775 II, 22| quas voluit vocavit nullo custode sortitus, quis xviros quos
776 II, 15| maiores praesidem libertatis custodemque esse voluerunt, reges in
777 II, 25| primis id acturos ut ex omni custodia vestrae libertatis, ex omni
778 II, 100| consulum gravis in re <publica> custodienda cura ac diligentia debet
779 II, 44| de privatis hereditatibus cviros iudicare? Deinde quis aget
780 II, 53| concessurus verbo. 'Te volo cvrare vt mihi Sinopae praesto
781 II, 51| agros opimos et fertilis, et Cyrenensis qui Apionis fuerunt, et
782 II, 39| Trallis, Ephesum, Miletum, Cyzicum, totam denique Asiam quae
783 II, 53| tribvnvs plebis xvir s. d. <Cn.> Pompeio Cn. f.' Non
784 I, 1| populi Romani esse factum. Dabitis igitur Alexandream clam
785 II, 40| condemnare Asiam nolet, terrorem damnationis et minas non quanti volet
786 II, 10| infirmationes, restitutio damnatorum, qui civitatum adflictarum
787 I, 21| flagitium huius iacturae atque damni, praetermitto illa quae
788 II, 12| eorum sermonem insinuarem ac darem, celabar, excludebar, et,
789 II, 19| a populo beneficium quam darent, id totum eripere vobis
790 II, 19| liceret, populi ad partis daret; hic, quod populi semper
791 II, 32| 32] Dat praeterea potestatem verbo
792 III, 3| agris eis qui a Sulla sunt dati sic diligenter Rullum sua
793 II, 60| cuius iudicium legumque datio, captorum agrorum ipsius
794 III, 6| est, aliquem scrupulum cui datum est. Rulli cautio est haec: '
795 II, 71| ostendat et quid et quibus daturus sit. Vt vero, cum omnis
796 II, 47| recipi potest ut deesse non debeat, sed plane, quasi ea res
797 II, 100| creditum est; a me petere quod debeo, me ipsum appellare debetis.
798 II, 21| tribuum notis hominibus debere confitebuntur, reliquis
799 II, 91| exsectis urbem ipsam solutam ac debilitatam reliquerunt.
800 II, 1| ut tantum maioribus eorum debitum esse videatur, unde etiam
801 II, 68| agros publicos possident decedent de possessione, nisi erunt
802 II, 51| cum hac urbe de imperio decertarunt vestigia calamitatis ostenderet,
803 II, 59| quicumque de provincia decesserit, apud eosdem xviros quantum
804 II, 99| nihil numero et servitiis declarari, nihil vi et manu perfringi
805 II, 4| universi populi Romani consulem declaravit.
806 II, 6| condicione utendum esse decrevi, qui aditum huius loci conspectumque
807 II, 96| lege Rulli deduxerint, c decuriones, x augures, vi pontifices
808 II, 31| Iubet auspicia coloniarum deducendarum causa xviros habere pullarios<
809 I, 20| cavendum est in coloniis deducendis? Si luxuries, Hannibalem
810 I, 16| ratio atque descriptio? 'Deducentur,' inquit, 'coloniae.' Quot?
811 II, 76| pulcherrimus et Capuam colonia deducetur, urbem amplissimam atque
812 II, 68| possessione, nisi erunt deducti optima condicione et pecunia
813 I, 16| quae erit in istos agros deductio, quae totius rei ratio atque
814 I, 23| legibus et contionibus et deductionibus tradidistis; spem improbis
815 II, 92| qui aliquam partem illius deductionis, honoris, muneris attigerunt,
816 I, Fr2| Fr2] Capuam colonis deductis occupabunt, Atellam praesidio
817 II, 65| agris publicis privatos esse deductos. Huiusce modi me aliquid
818 II, 46| hospitalem in quam erit deductus publicam populi Romani esse
819 II, 96| colonorum ex lege Rulli deduxerint, c decuriones, x augures,
820 II, 92| deterrent. Nam et ipse qui deduxit, et qui magistratum Capuae
821 I, 17| in colonias xviri velint, dedvcant colonos qvos velint et eis
822 II, 40| ad eius rei disputationem deerit, an, cum idem et disseret
823 II, 35| 35] Verbum mihi deest, Quirites, cum ego hanc
824 III, 15| nunc ego quem possessorem defendam, cum agrariae legi resisto.
825 II, 52| atque altitudine montium defendatur, cum imperator in bello
826 I, 27| ad communem dignitatem defendendam profitemini, perficiam profecto,
827 III, 4| publicae non magno opere defendendum putem, praesertim qui oti
828 III, 10| me Sullanas possessiones defendi criminatur non eas solum
829 III, 12| possidentur. His cavet, hos defendit, hos privatos facit; hos,
830 I, 26| communi studio atque amore defendite. Multa sunt occulta rei
831 III, 15| populus Romanus possidet; defendo. Campanum agrum dividis;
832 II, 57| senatus, non agri condicione defendunt. Nam illum agrum publicum
833 I, 18| opponere, illuc opes suas deferre et imperi nomen transferre
834 III, 1| si, quae apud vos de me deferunt, ea coram potius me praesente
835 II, 88| ut aratores cultu agrorum defessi urbis domiciliis uterentur,
836 II, 74| nostris conlocare? Tu non definias quot colonias, in quae loca,
837 II, 66| rebus committendum putet? 'Definio,' inquit, 'Italiam.' Satis
838 II, 32| praetoriam, re vera regiam; definit in quinquennium, facit sempiternam;
839 I, 7| constituunt locum sibi nullum definiunt? Nam xviris quibus in locis
840 II, 90| civibus ademissent, tamen non defore qui illa restituerent atque
841 II, 81| eam nec Sullae dominatio deiecisset. Quem agrum nunc praetereuntes
842 III, 11| privatum <est>? Etiamne si vi deiecit, etiamne si clam, si precario
843 II, 23| ad Cn. Pompeium principem delaturos. Etenim quem unum ex cunctis
844 II, 45| cum fascibus, cum illa delecta finitorum iuventute per
845 II, 76| agri aut oppidi bonitate delectatur, ne quid exspectet, si quem
846 II, 76| quem Capua magis quam Roma delectet. V milia colonorum Capuam
847 II, 13| an hoc genere eloquentiae delectetur nescio. Tametsi, qui acutiores
848 I, 18| dicitur, ibi nostri coloni delecti ad omne facinus a xviris
849 II, 77| ad vim, facinus caedemque delectis locus atque urbs quae bellum
850 II, 23| Etenim quem unum ex cunctis delegissetis ut eum omnibus omnium gentium
851 II, 66| neque nominas, ut saltem deliberare plebes Romana possit quid
852 I, 25| consistere, praesertim cum mihi deliberatum et constitutum sit ita gerere
853 II, 36| vendibilis Herculanea multarum deliciarum et magnae pecuniae, permulta
854 I, 27| cupiditatibus, liberi a delictis, cauti in periculis, non
855 II, 17| commodum, in quo et universi deligant quem populo Romano maxime
856 II, 23| si vobis ex omni populo deligendi potestas esset data, quaecumque
857 II, 103| vos universos in consule deligendo plurimum vidisse fateantur. ~
858 II, 100| commendarunt, sic, si quid deliquero, nullae sunt imagines quae
859 II, 79| maiestatem populi Romani, deludi vosmet ipsos diutius a tribuno
860 II, 89| et inter istorum hominum dementiam. Illi Capuam receptaculum
861 II, 42| regnorum appententem videri, demigraturos in illa loca nostros homines
862 II, 100| me consule adsequi posse demiror. Nam cum omnium consulum
863 II, 81| possessione rem publicam demoveret ex qua nec Gracchorum benignitas
864 III, 15| possessionibus me consule demoveri, praesertim, Quirites, cum
865 II, 21| putent posse suo iure se denegare. Quos tandem igitur xviros
866 I, 14| accipiant quod cupiunt, dent quod retinere vix possunt. ~
867 II, 13| maiore, ut oculis et aspectu denuntiare omnibus vim tribuniciam
868 II, 94| edixisset, ubi cenaret, quo denuntiasset! Nos autem, hinc Roma qui
869 II, 103| revocavi fidem, tribunis plebis denuntiavi <ne> quid turbulenti me
870 II, 25| commodorum Cn. Pompeius depelleretur? Viderunt et vident, si
871 II, 69| ut liceat illi invidiam deponere, pecuniam condere. Et vos
872 II, 97| tamen rerum omnium copiae depravabant, hi ex summa egestate in
873 II, 100| imagines quae me a vobis deprecentur. Qua re, modo mihi vita
874 II, 44| antea, cur non item ut tum, derecto et palam regionem illam
875 II, 30| potestas minuitur, tum in eo deridendum quod consuli, si legem curiatam
876 I, 15| non emi possit, si tantum des quantum velit venditor.
877 II, 13| plures uno tempore librarii, descriptam legem ad me adferunt.
878 I, 16| quae totius rei ratio atque descriptio? 'Deducentur,' inquit, '
879 I, 26| prospicitis, brevi tempore deseremini, conspirate nobiscum, consentite
880 I, 26| conligite vos, tribuni plebis, deserite eos a quibus, nisi prospicitis,
881 II, 70| pestilentiam vastum atque desertum emetur ab eis qui eos vident
882 I, 27| quod maxime res publica desiderat, ut huius ordinis auctoritas,
883 II, 103| 103] Nam si ei qui propter desidiam in otio vivunt, tamen in
884 II, 91| nostri ad inertissimum ac desidiosissimum otium perduxerunt. Sic et
885 II, 26| Oblitus est nullos a plebe designari. Et is orbem terrarum constringit
886 II, 11| agrariam tribunos plebis designatos conscribere, cupiebam quid
887 II, 26| xviratum habeant quos plebs designaverit. Oblitus est nullos a plebe
888 I, 27| primum me consule id sperare desistat, deinde habeat me ipsum
889 II, 12| impudens videretur. Interea non desistebant clam inter se convenire,
890 II, 47| permittit quidem, si forte desit pecunia, quae tanta ex superioribus
891 III, 3| diligentiam prudentiamque despexerit? ~
892 II, 92| auspicia a simili furore deterrent. Nam et ipse qui deduxit,
893 II, 54| exercitu, copiis, gloria detrahi posse. Putant, si quam spem
894 II, 90| quibus consulibus Capua devicta atque capta est, nihil est
895 I, 16| occuparetis, omnibus vinclis devinctam et constrictam teneretis?
896 I, 20| At quem ad modum armatur, di immortales! Nam bello Punico
897 II, 71| Rullo duce conlocari. Aut dicat quos agros empturus sit;
898 II, 8| consulibus designatis inita esse dicebantur; sublata erat de foro fides
899 II, 46| publicam populi Romani esse dicet! At quanta calamitas populi,
900 II, 33| intolerantiam regum esse dicetis. Primum permittitur infinita
901 II, 81| vester> neque vester esse dicetur.
902 II, 74| redigas in istam xviralem dicionem ac potestatem?
903 II, 39| provincias, regna xvirum dicioni, iudicio potestatique permissa
904 II, 81| praetereuntes vestrum esse dicitis et quem per iter qui faciunt,
905 II, 98| ut sub vestrum ius, iuris dictionem, potestatem urbis, nationes,
906 II, 6| in loco dicam ubi est id dictu facillimum, sed in ipso
907 I, 27| senatum probare ea quae dicuntur a me putatis, populum autem
908 II, 103| ut, qualis vos hodierno die maxima contione mihi pro
909 II, 92| adferat superbiam, quae paucis diebus quibus illo colonia deducta
910 II, 71| fori, ludorum, festorum dierum, ceterorum omnium commodorum,
911 II, 77| me vester honos vigilare dies atque noctes et intentis
912 II, 85| iugera. Quasi vero paulum differat ager Campanus a Stellati;
913 II, 5| consulatus, quae cum omnibus est difficilis et magna ratio, tum vero
914 II, 6| ille mihi summus labor ac difficillima ratio consulatus gerendi,
915 II, 83| hoc vectigali etiam belli difficultates sustentantur.
916 II, 83| Cetera vectigalia belli difficultatibus adfliguntur; hoc vectigali
917 II, 1| oratione non nulli aliquando digni maiorum loco reperiuntur,
918 I, 2| Nam superioribus capitibus dignitas populi Romani violabatur,
919 I, 27| facillime viros bonos ad honorem dignitatemque perducat. Quod si vos vestrum
920 II, 2| acceperim commemorem, qua re dignus vestro summo honore singularique
921 II, 81| religione quibus voluit est dilargitus, agrum Campanum attingere
922 II, 57| qui ubique sunt sine ullo dilectu, sine populi Romani notione,
923 II, 100| vigilanti homini, non timido, diligenti, <non ignavo,> commisistis.
924 II, 100| publica> custodienda cura ac diligentia debet esse, tum eorum maxime
925 I, 13| etiam in reliquum tempus diligentissime sancit ut, quod quisque
926 II, 4| tulistis. Itaque me non extrema diribitio suffragiorum, sed primi
927 II, 57| antiquissimis sedibus, ac dis penatibus negant oportere.
928 II, 57| quibuscumque locis velint nulla disceptatione, nullo consilio privata
929 III, 1| nam et aequitatem vestrae disceptationis et consuetudinem superiorum
930 I, 23| contionem voco, populo Romano disceptatore uti volo. Etenim, ut circumspiciamus
931 II, 14| essem. Non enim natura neque discidio neque odio penitus insito
932 II, 89| praeclara populi Romani disciplina <M.> Bruti aut P. Rulli
933 II, 1| illorum sanguine creatos disciplinisque institutos videtis, sed
934 II, 91| contentione, non ambitione discordes. Nihil enim supererat de
935 II, 79| proferat; in iugera dena discribat, a Suburana usque ad Arniensem
936 II, 85| Campano et in eo duodena discribit in singulos homines iugera.
937 II, 6| 6] Quod si solus in discrimen aliquod adducerer, ferrem,
938 II, 87| coniungeret, cum pertenui discrimine separentur. Haec quae procul
939 II, 14| dissimilitudo, sed animorum disiunctio dissensionem facit.
940 I, 2| nostris possessiones relictas disperdat ac dissipet, ut sit non
941 II, 80| legionum, solacium annonae disperire patiemini? An obliti estis
942 I, 18| hanc arcem omnium gentium displicere. Capuam deduci colonos volunt,
943 III, 4| commovere, neque vero nunc ideo disputabo quod hunc statum rei publicae
944 II, 40| volet aestimabit? Quid? quod disputari contra nullo pacto potest,
945 II, 40| utrum oratio ad eius rei disputationem deerit, an, cum idem et
946 II, 78| de agri Campani divisione disputet.
947 II, 14| sed animorum disiunctio dissensionem facit.
948 II, 102| divitiae ex tumultu atque ex dissensionibus civium comparari solent;
949 III, 4| alienissimo tempore novae dissensionis commovere, neque vero nunc
950 III, 16| flagitantibus evocaverunt, disserant. ~ ~
951 II, 40| deerit, an, cum idem et disseret et iudicabit, impelli non
952 II, 91| contra peterent, nihil ubi dissiderent. Itaque illam Campanam adrogantiam
953 II, 14| consulari. Non potestatum dissimilitudo, sed animorum disiunctio
954 II, 31| longissime remotus sis, id quod dissimillima ratione factum sit eodem
955 III, 5| Omnium legum iniquissimam dissimillimamque legis esse arbitror eam
956 III, 13| volt neque se Sullanum esse dissimulat; hic, ut ipse habeat quod
957 II, 89| expulsis aratoribus, effusis ac dissipatis fructibus vestris eandem
958 I, 2| possessiones relictas disperdat ac dissipet, ut sit non minus in populi
959 II, 55| libidinem effrenatam, o consilia dissoluta atque perdita! Vectigalia
960 II, 34| liceat conceditur; interea dissolvant iudicia publica, e consiliis
961 II, 101| quam ego dissuasi? si hoc dissuadere est ac non disturbare atque
962 II, 101| agrariam suasit quam ego dissuasi? si hoc dissuadere est ac
963 II, 79| modum illum agrum esset distributurus. Respondit a Romilia tribu
964 II, 101| hoc dissuadere est ac non disturbare atque pervertere.
965 II, 5| mihi nullam partem neque diurnae neque nocturnae quietis
966 II, 3| occasionem interceptus, nec diuturnis precibus efflagitatus, sed
967 III, 8| possessionis, aliquam spem diuturnitatis attingunt, nemo est tam
968 II, 3| repulsa consules facti sunt diuturno labore atque aliqua occasione
969 I, 7| bona populi Romani possint divendere.
970 II, 87| maria maxime navigationi diversa paene coniungeret, cum pertenui
971 I, 2| bonorum. Agros emi volt qui dividantur; quaerit pecuniam. Videlicet
972 II, 76| enim ager Campanus hac lege dividetur orbi terrae pulcherrimus
973 III, 15| defendo. Campanum agrum dividis; vos estis in possessione;
974 II, 90| ea res fefellit homines divina mente et consilio praeditos.
975 II, 78| coram mecum de agri Campani divisione disputet.
976 II, 81| esse audiunt, is, cum erit divisus, <neque erit vester> neque
977 II, 69| ut Sullanos possessores divitiis augeatis, periculo liberetis?
978 III, 2| postulo, ut eam, si quae dixero vobis probabo, perpetuo
979 II, 83| dicere quod ille de suo fundo dixisse dicitur. Asia multos annos
980 III, 1| coram potius me praesente dixissent; nam et aequitatem vestrae
981 III, 4| Romano professus sim, sed ut doceam Rullum posthac in eis saltem
982 III, 15| hoc promulgarit ostendi, doceat ipse nunc ego quem possessorem
983 III, 3| confirmari atque sanciri, si doceo agris eis qui a Sulla sunt
984 II, 95| Ligures duri atque agrestes; docuit ager ipse nihil ferendo
985 I, 27| deinde habeat me ipsum sibi documento, quem equestri ortum loco
986 II, 90| hac re publica seditiones domesticae quas praetermitto; bella
987 II, 90| Marsicum; quibus omnibus domesticis externisque bellis Capua
988 II, 64| privatisque, forensibus domesticisque rebus perspexeratis, tamen
989 II, 81| Quirites, eius modi est ut cum domi sit et omnibus praesidiis
990 II, 88| cultu agrorum defessi urbis domiciliis uterentur, idcirco illa
991 II, 97| electi coloni Capuae in domicilio superbiae atque in sedibus
992 I, 19| contineretur, urbem ipsam imperio domicilium praebere posse; vos haec,
993 II, 81| benignitas eam nec Sullae dominatio deiecisset. Quem agrum nunc
994 II, 8| rerum iudicatarum; novae dominationes, extraordinaria non imperia,
995 I, 21| ipse per sese et Sullanae dominationi et Gracchorum largitioni
996 II, 22| modo> vobis omnium gentium dominis probaturum arbitror. Optimae
997 II, 19| quid intersit inter Cn. Domitium, tribunum plebis, hominem
998 I, 2| sociorum, regum status xviris donabantur; nunc praesens pecunia,
999 III, 11| facere conetur: 'Qvae data, donata, concessa, vendita.' Patior,
1000 III, 10| etiam aliud quoddam genus donationis inducit; et is qui a me
|