100-coger | cogit-donat | duas-infir | infla-oppon | oppor-reser | resid-videb | videm-xxx
Oratio, Caput
1001 I, 11| quem putet existimaturum duas causas in orbe terrarum
1002 III, 13| habeat quod non habet, quae dubia sunt per vos sancire volt
1003 II, 5| expressa proponitur; non dubitanti fidele consilium, non laboranti
1004 II, 16| largitionis intellegetis, nolitote dubitare plurimo sudore et sanguine
1005 II, 23| quaereretur, vos eam sine dubitatione ad Cn. Pompeium principem
1006 I, 11| foedus illud habet aliquam dubitationem et ager Recentoricus dicitur
1007 II, 32| finitores ex equestri loco ducentos, vicenos singulorum stipatores
1008 III, 16| audacissimorum, contra Cn. Pompeium x duces comparantur. Veniant et
1009 II, 101| sit, si tribunus plebis duci iusserit? Ego cum vestris
1010 I, 27| Quod si qui vestrum spe ducitur se posse turbulenta ratione
1011 | dum
1012 II, 85| campum agro Campano et in eo duodena discribit in singulos homines
1013 I, 5| Hispania apud Carthaginem novam duorum Scipionum eximia virtute
1014 II, 95| quaestus vocabantur. Ligures duri atque agrestes; docuit ager
1015 II, 17| rerum ac legum suarum hinc duxerit ut populus Romanus suffragio
1016 II, 53| sis avxilivmqve addvcas, dvm eos agros qvos <tv> tvo
1017 II, 21| enim sunt veteres neque eae consulares, si quid interesse
1018 | earum
1019 II, 38| in pecore, auro, argento, ebore, veste, supellectili, ceteris
1020 II, 17| populari tribuno plebis ecquando nisi per xxxv tribus creati
1021 II, 39| dico. Primum hoc quaero, ecqui tandem locus usquam sit
1022 II, 94| percontantium quid praetor edixisset, ubi cenaret, quo denuntiasset!
1023 II, 84| miseri nati in illis agris et educati, glebis subigendis exercitati,
1024 II, 97| vetere fortuna illos natos et educatos nimiae tamen rerum omnium
1025 II, 21| idem Rullus. Homo felix educet quas volet tribus. Quos
1026 II, 21| fecerint ab eodem Rullo eductae, hos omnium rerum, ut iam
1027 II, 91| non gloriae cupiditate efferebantur, propterea quod, ubi honos
1028 II, 3| nec diuturnis precibus efflagitatus, sed dignitate impetratus
1029 II, 55| perturbatam rationem, o libidinem effrenatam, o consilia dissoluta atque
1030 II, 91| et crudelitatis infamiam effugerunt quod urbem ex Italia pulcherrimam
1031 I, 15| terrarum, vendamus vectigalia, effundamus aerarium, ut locupletatis
1032 II, 89| hi expulsis aratoribus, effusis ac dissipatis fructibus
1033 I, 22| Rullum timetis cum omni egentium atque improborum manu, cum
1034 II, 97| depravabant, hi ex summa egestate in eandem rerum abundantiam
1035 II, 92| mentionem, commemorabo id quod egomet vidi, cum venissem Capuam
1036 II, 71| concedere? Quamquam illud est egregium quod hac lege ante omnia
1037 II, 45| non suo nomine, cum hinc egressi sunt, abutuntur. Quid censetis,
1038 II, 84| tribuno plebis funditus eicitur. Atque illi miseri nati
1039 I, 13| lege qua peregrini Roma eiciuntur Glaucippus excipitur. Non
1040 II, 56| privatus sit an publicus; eique agro pergrande vectigal
1041 II, 26| magistratibus, tum iterum de eisdem iudicabatur, ut esset reprehendendi
1042 II, 75| colonos deducant quos velint, eisque colonis agros dari iubet.
1043 II, 67| quo agricolarum cultus non elaboret? 'Idcirco,' inquit, 'agros
1044 II, 97| 97] Quibus illi rebus elati et inflati fortasse non
1045 II, 97| similibus conquisiti atque electi coloni Capuae in domicilio
1046 II, 13| causa fecerit, an hoc genere eloquentiae delectetur nescio. Tametsi,
1047 II, 72| quanti possimus, aliena emamus quanti possessores velint. ~
1048 II, 71| coacervantur quam gleba una ematur. Deinde emi iubet, ab invito
1049 II, 63| rerum et vendendarum et emendarum potestatem permitteretis.
1050 II, 65| exspectasse <confiteor>; hanc vero emendi et vendendi quaestuosissimam
1051 II, 66| expediat, quantum tibi in emendis et in vendendis rebus committendum
1052 I, 15| Pecunia coacta est ad agros emendos; ei porro ab invitis non
1053 I, 15| ei porro ab invitis non ementur. Si consenserint possessores
1054 II, 64| voluntate fecisset, tum denique emeret a quibus vellet quod videretur.
1055 II, 73| colonias in eos agros quos emerint; etiamne si rei publicae
1056 I, 14| emptionibus. Optime. Quis ergo emet agros istos? Idem xviri;
1057 II, 73| in hos agros qui hac lege empti sint colonias ab his xviris
1058 II, 70| 70] Nam ad hanc emptionem xviralem duo genera agrorum
1059 I, 14| consumetur enim in agrorum emptionibus. Optime. Quis ergo emet
1060 II, 67| emetur cum idem expediet emptori et venditori. ~
1061 II, 98| necessariis et a vobismet ipsis emptos quanti velletis populo Romano
1062 II, 71| conlocari. Aut dicat quos agros empturus sit; ostendat et quid et
1063 II, 18| 18] 'Item,' inquit, 'eodemqve modo,' capite altero, 'vt
1064 II, 39| Pergamum, Smyrnam, Trallis, Ephesum, Miletum, Cyzicum, totam
1065 II, 85| 85] Equidem existimo: si iam campus
1066 II, 99| non vos oppressum atque ereptum teneretis; ut volitaretis
1067 II, 87| recreata exsurgere atque erigere se possent, funditus, ut
1068 I, 3| belli, tu ornamenta pacis eripias? Tum vero hoc me inertiorem
1069 II, 85| pertineat, sed paretur aliis, eripiatur vobis, nonne acerrime, tamquam
1070 I, 23| 23] Errastis, Rulle, vehementer et tu
1071 I, 27| 27] Erratis, si senatum probare ea quae
1072 II, 5| mihi praeter ceteros cuius errato nulla venia, recte facto
1073 III, 16| 16] Hoc enim vos <in> errore versari diutius non oportet.
1074 I, 3| inveneris, ex tenebris erueris, quamquam iniquum est, tamen
1075 II, 68| decedent de possessione, nisi erunt deducti optima condicione
1076 II, 14| auctor eius atque adiutor essem. Non enim natura neque discidio
1077 | esto
1078 II, 44| illam petiverunt? an qui etesiis, qui per cursum rectum regnum
1079 | etsi
1080 II, 16| 16] Quae cum, Quirites, euero, si falsa vobis videbuntur
1081 II, 82| cuiusdam emere potuisse, eumque qui nollet vendere ideo
1082 I, 23| ostentatione popularem posse in evertenda re publica populares existimari.
1083 II, 50| fere legem ad illius opes evertendas tamquam machinam comparari,
1084 I, 19| praebere posse; vos haec, nisi evertere rem publicam cuperetis ac
1085 III, 16| contionem vobis flagitantibus evocaverunt, disserant. ~ ~
1086 II, 7| hominum potentium studio, non excellentibus gratiis paucorum, sed universi
1087 II, 38| brevitate rem nullam esse exceptam videtis. Quicquid igitur
1088 II, 58| omnia veneunt quaestuosa exceptio, quae teget eos agros de
1089 I, 10| Sunt tamen in tota lege exceptiones duae non tam iniquae quam
1090 II, 57| ager Recentoricus, quid eum excipis? sin autem publicus, quae
1091 II, 12| insinuarem ac darem, celabar, excludebar, et, cum ostenderem, si
1092 II, 60| repentinus? Qui honore xviratus excluditur prope nominatim, cuius iudicium
1093 I, 2| quaerit pecuniam. Videlicet excogitabit aliquid atque adferet. Nam
1094 II, 98| cum istis tuis auctoribus excogitasti, ut vetera vectigalia nostra <
1095 I, 3| plebis vigilans et acutus excogitet. 'Veneat,' inquit, 'silva
1096 II, 87| portibus, armata muris, excurrere ex Africa, imminere duabus
1097 III, 5| dixi, verum tamen habet excusationem; non enim videtur hominis
1098 II, 61| etiam imperatores vestros excutiant, non mihi videntur honoris
1099 II, 53| Pompeium mittet, quarum ego iam exemplum ab istis compositum esse
1100 II, 84| educati, glebis subigendis exercitati, quo se subito conferant
1101 II, 70| nimium in re publica posse; exhauriendam esse; hoc enim <verbo> est
1102 II, 15| pecunias augeri, publicas exhauriri, denique, quod est indignissimum,
1103 I, 11| socios, amicos, reges denique exhauriunt, admovent manus vectigalibus
1104 II, 98| omnem pecuniam ex aerario exhausissetis, ex vectigalibus redegissetis,
1105 II, 10| potest, re vera fieri nisi exhausto aerario nullo pacto potest;
1106 I, 8| et privatum ad negotium exierunt non maximis opibus neque
1107 I, 15| Referetur pecunia? Non licet. Exigetur? Vetat. Verum esto; nihil
1108 II, 72| Referre in aerarium lex vetat, exigi prohibet. Igitur pecuniam
1109 II, 5| nulla venia, recte facto exigua laus et ab invitis expressa
1110 III, 2| immutatos esse sentio parvam exigui temporis usuram bonae de
1111 II, 67| coli possit? Quod solum tam exile et macrum est quod aratro
1112 I, 5| Carthaginem novam duorum Scipionum eximia virtute possessos; tum vero
1113 II, 72| regibus atque omnibus gentibus exinanitis illi pecunias habebunt,
1114 II, 25| 25] An vos aliter existimabatis? cum ad omnia vestra pauci
1115 II, 30| temere est usus, <furiosum> existimamus -- ; hic tribunus plebis
1116 II, 10| vero illa popularia sunt existimanda, iudiciorum perturbationes,
1117 II, 10| simulationis ostentant, populares existimandi sunt. ~Nam vere dicam, Quirites,
1118 I, 23| evertenda re publica populares existimari. Lacesso vos, in contionem
1119 II, 89| Quod si maiores nostri existimassent quemquam in tam inlustri
1120 I, 16| Italiam inermem tradituros existimasti, quam praesidiis confirmaretis,
1121 II, 2| necesse erit, vos eosdem existimaturos putem qui iudicavistis. ~
1122 I, 11| esse publicus, quem putet existimaturum duas causas in orbe terrarum
1123 I, 17| neminemne nostrum intellecturum existimavistis? Scriptum est enim: 'Qvae
1124 II, 85| 85] Equidem existimo: si iam campus Martius dividatur
1125 II, 10| perditis iam rebus extremi exitiorum solent esse exitus; nec,
1126 II, 10| extremi exitiorum solent esse exitus; nec, si qui agros populo
1127 III, 10| et repentinus Sulla nobis exoritur.
1128 II, 101| insignibusque amplissimis exornatus, non horreo in hunc locum
1129 II, 90| opprimi posset quam plane exortum <esset> ac natum. Neque
1130 II, 67| denique ager emetur cum idem expediet emptori et venditori. ~
1131 II, 82| concrepuerint, armati in civis et expediti ad caedem esse possint;
1132 II, 65| Hic ego iam illud quod expeditissimum est ne disputo quidem, Quirites,
1133 II, 84| dividatur, exturbari et expelli plebem ex agris, non constitui
1134 II, 25| libertatis fore videant expertem fieri dignitatis? ~
1135 II, 9| hominibus verum etiam a bestiis expeti atque omnibus rebus anteponi
1136 II, 98| vetera vectigalia nostra <expilaretis,> exploraretis nova, <urbem
1137 II, 13| exspectatione concurritur. Explicat orationem sane longam et
1138 II, 96| Capua planissimo in loco explicata ac praeclarissime sita inridebunt
1139 II, 98| vectigalia nostra <expilaretis,> exploraretis nova, <urbem novam huic>
1140 II, 5| exigua laus et ab invitis expressa proponitur; non dubitanti
1141 I, 22| patiar homines ea me consule expromere quae contra rem publicam
1142 II, 89| agri esse voluerunt, hi expulsis aratoribus, effusis ac dissipatis
1143 II, 52| Mithridates amisso exercitu regno expulsus tamen in ultimis terris
1144 II, 91| quod nervis urbis omnibus exsectis urbem ipsam solutam ac debilitatam
1145 II, 90| populique Romani nihil posse exsistere quod non ante exstingui
1146 II, 13| Legem hominis contionemque exspectabam; lex initio nulla proponitur,
1147 II, 8| boni metuerent, improbi exspectarent; omnia turbulenta consilia
1148 II, 65| ac truce tribuno plebis exspectasse <confiteor>; hanc vero emendi
1149 II, 13| magistratus tribuni plebis; contio exspectatur P. Rulli, quod et princeps
1150 II, 46| qui aliquam in urbem aut exspectatus ut hospes aut repente ut
1151 II, 76| bonitate delectatur, ne quid exspectet, si quem rei indignitas
1152 I, 3| 3] Exspecto quid tribunus plebis vigilans
1153 II, 88| est et diu consultatum; exstant litterae, Quirites, publicae,
1154 II, 41| confirmet; auctoritatem senatus exstare hereditatis aditae sentio
1155 III, 5| tyrannis institutis leges omnes exstinguantur atque tollantur, hic rei
1156 II, 90| exsistere quod non ante exstingui atque opprimi posset quam
1157 I, 26| maneat neque aliquod negotium exstiterit quod honeste subterfugere
1158 II, 81| attingere ausus est; Rullus exstitit qui ex ea possessione rem
1159 II, 87| etiam, ne quando recreata exsurgere atque erigere se possent,
1160 II, 45| legationes liberas obeunt, tamen exterae nationes ferre vix possunt.
1161 II, 9| haec omnia, Quirites, pacem externam, libertatem propriam generis
1162 II, 81| quem per iter qui faciunt, externi homines, vestrum esse audiunt,
1163 I, 19| fuit clementius qui etiam externis hostibus victis sua saepissime
1164 II, 90| quibus omnibus domesticis externisque bellis Capua non modo non
1165 I, 26| perniciosa consilia; nullum externum periculum est, non rex,
1166 II, 68| possessiones invidiosas tenebant extimescebant; haec lex eos homines fortunis
1167 II, 19| eripere vobis atque e manibus extorquere conatus est. Ille, quod
1168 II, 8| iudicatarum; novae dominationes, extraordinaria non imperia, sed regna quaeri
1169 II, 4| tulistis. Itaque me non extrema diribitio suffragiorum,
1170 II, 10| adflictarum perditis iam rebus extremi exitiorum solent esse exitus;
1171 II, 15| primo capite legis usque ad extremum reperio, Quirites, nihil
1172 II, 84| Campanus ager dividatur, exturbari et expelli plebem ex agris,
1173 II, 53| s. d. <Cn.> Pompeio Cn. f.' Non credo ascripturum
1174 II, 90| Nam post Q. Fulvium Q. Fabium consules, quibus consulibus
1175 II, 22| suspicione alicuius tui commodi, fac fidem te nihil nisi populi
1176 II, 64| iudicaret et venderet et hoc faceret per quinquennium toto in
1177 I, 16| atque urgere possitis? 'Non faciemus,' inquit. Primum nescio,
1178 II, 23| praeponeretis, certe in xviris faciendis sive fides haberetur sive
1179 I, 14| quod voles; utrumque horum facies quanti voles. Cavet enim
1180 I, 27| consulem videt, quae vitae via facillime viros bonos ad honorem dignitatemque
1181 II, 6| loco dicam ubi est id dictu facillimum, sed in ipso senatu in quo
1182 I, 14| tu, Rulle,++missos enim facio ceteros++emes quod voles,
1183 II, 40| belli lege ac victoriae iure factae sunt, urbs et natura ac
1184 II, 39| recuperata sit populi Romani factam esse dicere;
1185 II, 5| errato nulla venia, recte facto exigua laus et ab invitis
1186 II, 79| Romilia tribu se initium esse facturum. Primum quae est ista superbia
1187 II, 66| Privernas, Fundanus, Vescinus, Falernus, Literninus, Cumanus, Nucerinus.
1188 II, 66| Ab alia porta Capenas, Faliscus, Sabinus ager, Reatinus; <
1189 II, 95| advenarum sermonibus ad studium fallendi studio quaestus vocabantur.
1190 II, 16| cum, Quirites, euero, si falsa vobis videbuntur esse, sequar
1191 II, 40| impelli non poterit ut falsum iudicet? an, si condemnare
1192 II, 1| beneficio vestro imagines familiae suae consecuti sunt eam
1193 II, 102| aequitate magistratuum, res familiaris in pace, omni ratione otium
1194 II, 49| adhuc quae potui, neque familiaritate illius adductus nec spe
1195 II, 12| 12] Cum familiariter me in eorum sermonem insinuarem
1196 II, 78| modi fundos quorum subsidio familiarum magnitudines et Cumanorum
1197 I, 9| cum adventus graves, cum fasces formidolosi, tum vero iudicium
1198 II, 103| deligendo plurimum vidisse fateantur. ~
1199 II, 57| nominatim qui publicum se esse fateatur? Ergo eorum ager excipitur
1200 II, 57| illum agrum publicum esse fatentur; se moveri possessionibus,
1201 II, 87| posita in angustiis atque in faucibus Graeciae sic ut terra claustra
1202 I, 12| sed maximam pecuniam se a Fausto ablaturos arbitrantur. Quam
1203 II, 13| ille utrum insidiarum causa fecerit, an hoc genere eloquentiae
1204 I, 10| rursus liberum infinitumque fecerunt. Iubet enim eosdem xviros
1205 II, 20| Nondum reprehendo; video fecisse alios; illud quod nemo fecit,
1206 III, 1| 1] Commodius fecissent tribuni plebis, Quirites,
1207 II, 20| fecisse alios; illud quod nemo fecit, de minore parte populi,
1208 II, 90| natum. Neque vero ea res fefellit homines divina mente et
1209 I, 5| qui L. Mummi imperio ac felicitate ad vectigalia populi Romani
1210 II, 21| tribus idem Rullus. Homo felix educet quas volet tribus.
1211 II, 30| legi curiatae quam praetor ferat adimit intercedendi potestatem.
1212 II, 26| centuriata lex censoribus ferebatur, cum curiata ceteris patriciis
1213 I, 9| iudicium ac potestas erit non ferenda; licebit enim quod videbitur
1214 II, 95| docuit ager ipse nihil ferendo nisi multa cultura et magno
1215 II, 32| suffragiis, aut rex non ferendus aut privatus furiosus esse
1216 II, 30| Consulibus legem curiatam ferentibus a tribunis plebis saepe
1217 II, 6| discrimen aliquod adducerer, ferrem, Quirites, animo aequiore;
1218 II, 26| Romani qui sit primus factus ferri iubet. At quo modo? Vt ei
1219 II, 77| si ita commodum vestrum fert, conivebo. Sed si v hominum
1220 II, 40| nobilis, agri iucundi et fertiles, nempe eodem capite inclusi
1221 II, 51| Corinthios agros opimos et fertilis, et Cyrenensis qui Apionis
1222 II, 71| dignitatis, urbis, fori, ludorum, festorum dierum, ceterorum omnium
1223 I, 25| popularibus tribunis plebis fiant ostendero, pertimescam,
1224 II, 100| hoc vobis, Quirites, bona fide: rem publicam vigilanti
1225 II, 5| proponitur; non dubitanti fidele consilium, non laboranti
1226 II, 96| iocum contendent; Veios, Fidenas, Collatiam, ipsum hercle
1227 II, 72| non fuerint, quid pecuniae fiet? Referre in aerarium lex
1228 II, 59| oculos istorum Iuba, regis filius, adulescens non minus bene
1229 II, 12| ullam largitionem probarem. Finem feci offerendi mei ne forte
1230 II, 37| corrumpendarum tabularum publicarum fingendorumque senatus consultorum, quae
1231 II, 96| putabunt. Oppidorum autem finitimorum illam copiam cum hac per
1232 II, 34| mittant, ratum sit quod finitor uni illi a quo missus erit
1233 II, 34| iudicent, quaestori permittant, finitorem mittant, ratum sit quod
1234 II, 32| aerario, suppeditat a sociis; finitores ex equestri loco ducentos,
1235 II, 53| posita cum suis formosis finitoribus auctionantem.
1236 II, 45| fascibus, cum illa delecta finitorum iuventute per totum orbem
1237 II, 77| vestro nomine contra vos firmari opes, armari praesidia,
1238 II, 3| quem nobilitas praesidiis firmatum atque omni ratione obvallatum
1239 II, 103| consule conflarent. Summum et firmissimum est illud communibus fortunis
1240 II, 58| veretur Hiempsal ut satis firmum sit et ratum. Cuicuimodi
1241 II, 58| reprehendo, quod non gratis fit indico.
1242 III, 5| esse arbitror eam quam L. Flaccus interrex de Sulla tulit,
1243 III, 16| vestram contionem vobis flagitantibus evocaverunt, disserant. ~ ~
1244 II, 97| sint aliquid sceleris et flagiti, immo vero etiam hoc magis
1245 I, 21| deminutionem vectigalium, non flagitium huius iacturae atque damni,
1246 I, 5| Macedonia regios qui partim T. Flaminini, partim L. Pauli qui Persen
1247 II, 64| in publicis privatisque, forensibus domesticisque rebus perspexeratis,
1248 II, 71| suffragiorum, dignitatis, urbis, fori, ludorum, festorum dierum,
1249 II, 32| satellites potestatis. ~Formam adhuc habetis, Quirites,
1250 I, 8| populis quam acerba, quam formidolosa, quam quaestuosa concursatio
1251 I, 9| adventus graves, cum fasces formidolosi, tum vero iudicium ac potestas
1252 II, 53| castra hasta posita cum suis formosis finitoribus auctionantem.
1253 II, 14| tribunis plebis boni et fortes consules obstiterunt, et
1254 II, 70| habet invidiam ut veri ac fortis tribuni plebis stridorem
1255 I, 5| populo Romano <P.> Servili, fortissimi viri, victoria adiunxit,
1256 I, 3| consulem iudicabo quam illos fortissimos viros qui apud maiores nostros
1257 II, 9| vos et maiores vestri et fortissimus quisque vir maximos labores
1258 II, 17| iuris, sed sortis beneficio fortuito ad usurpandam libertatem
1259 II, 97| Campani, quod in vetere fortuna illos natos et educatos
1260 II, 80| vectigalia perlevi saepe momento fortunae inclinatione temporis pendere?
1261 I, 18| homines in vetere dignitate fortunaque nati copiam rerum moderate
1262 I, 9| locis nundinationem iuris ac fortunarum fore putatis?
1263 II, 103| voluptatem ex ipso otio, quam vos fortunati eritis, si <in> hoc statu
1264 I, Fr1| Fr1] iuventute [Char. GL 1.95] ~
1265 I, Fr2| Fr2] Capuam colonis deductis
1266 I, Fr3| Fr3] Venibit igitur sub praecone
1267 I, Fr4| Fr4] Praedam, manubias, sectionem,
1268 II, 46| populo Romano per legis fraudem surripiatur? ~
1269 I, 25| scelera consiliorum vestrorum fraudemque legis et insidias quae ipsi
1270 II, 95| vivimus. Carthaginienses fraudulenti et mendaces non genere,
1271 II, 90| praetermitto; bella cum sociis, Fregellanum, Marsicum; quibus omnibus
1272 I, 26| 26] Dicit frequentissimo senatu consul Kalendis Ianuariis
1273 II, 78| quorum nomine ipsi teneant et fruantur; coement praeterea; ista
1274 II, 87| Africa, imminere duabus fructuosissimis insulis populi Romani videbatur.
1275 III, 14| in agro Casinati optimos fructuosissimosque continuavit, cum usque eo
1276 I, 5| deinde agrum optimum et fructuosissimum Corinthium qui L. Mummi
1277 II, 22| legis concessus est; ceteri fructus omnium rerum qui in spe
1278 II, 95| superbi bonitate agrorum et fructuum magnitudine, urbis salubritate,
1279 II, 33| vestris vectigalibus non fruendis, sed alienandis; deinde
1280 II, 83| Aquilius etiam mutuum frumentum dedit; at ex hoc vectigali
1281 II, 50| regios quibus nunc publicani fruuntur; deinde Attalicos agros
1282 II, 12| Quibus rebus quanto in metu fuerimus, ex vestra sollicitudine
1283 II, 56| eorum ipsorum conspectum fugere ausus est; xviri vestra
1284 III, 6| Quam procul a suspicione fugit, quod eos consules qui adversarii
1285 II, 83| Siciliae civitatibus bello fugitivorum M'. Aquilius etiam mutuum
1286 II, 70| propter invidiam domini fugiunt, alterum propter vastitatem.
1287 II, 3| petissent quam praetores fuissent, aliquanto serius quam per
1288 | fuistis
1289 II, 90| consilio praeditos. Nam post Q. Fulvium Q. Fabium consules, quibus
1290 II, 29| Quirites, itaque ab his initiis fundamentisque nascuntur, ut non modo cum <
1291 II, 80| ornamentum, subsidium belli, fundamentum vectigalium, horreum legionum,
1292 II, 66| est, Setinus, Privernas, Fundanus, Vescinus, Falernus, Literninus,
1293 III, 14| ex multis praediis unam fundi regionem normamque perfecerit,
1294 II, 56| bona indemnatorum civium funesta illa auctione sua venderet
1295 I, 1| cogitata sapientium an optata furiosorum videntur?
1296 II, 30| potestate temere est usus, <furiosum> existimamus -- ; hic tribunus
1297 II, 32| non ferendus aut privatus furiosus esse videatur.
1298 II, 92| atque auspicia a simili furore deterrent. Nam et ipse qui
1299 II, 41| latet, ut recondita est, ut furtim tota xviris traditur! Quis
1300 III, 12| neque parvum sub hoc verbo furtum, Quirites, latet. Sunt enim
1301 II, 45| periculo miseras nationes futuras?
1302 II, 63| ei qui se xviros sperant futuros; iam videretis quibus hominibus
1303 II, 57| Quirites, ipse vehementer gaudeo. Sed quae <est> haec impudentia!
1304 II, 36| vendent. Accedet eo mons Gaurus, accedent salicta ad Minturnas,
1305 II, 50| Aperensem et Oroandicum et Gedusanum. Haec P. Servili imperio
1306 I, Fr4| imperatore xviri vendent. [Gel. N.A. 13.25.6] ~
1307 II, 70| hanc emptionem xviralem duo genera agrorum spectant, Quirites.
1308 III, 3| commodorum patrono, sed a Valgi genero esse conscriptam, num quid
1309 I, 26| periculum est, non rex, non gens ulla, non natio pertimescenda
1310 II, 33| alienandis; deinde orbis terrarum gentiumque omnium datur cognitio sine
1311 I, 18| superbiam et crudelitatem genuisse dicitur, ibi nostri coloni
1312 I, 26| Sic me in hoc magistratu geram, patres conscripti, ut possim
1313 I, 6| quibus ille etiam nunc bellum gerat atque versetur? ~
1314 II, 9| cernerem -- neque enim obscure gerebantur -- dixi in senatu in hoc
1315 II, 13| legis et truculentius se gerebat quam ceteri. Iam designatus
1316 II, 6| perpetienda esse duco quam non ita gerendum consulatum ut in omnibus
1317 I, 25| consulatum quo uno modo geri graviter et libere potest,
1318 II, 53| Rullus -- is enim sic se gerit ut sibi iam xvir designatus
1319 II, 97| magis quam illi veteres germanique Campani, quod in vetere
1320 II, 59| qui populi Romani bella gesserunt, iudiciumque de pecuniis
1321 I, 12| exercitus habuistis et bella gessistis: quod ad quemque pervenerit
1322 II, 90| cogitatum. Multa postea bella gesta cum regibus, Philippo, Antiocho,
1323 II, 64| honoribus populi rebusque gestis verum etiam patientia paupertatis
1324 I, Fr1| Fr1] iuventute [Char. GL 1.95] ~
1325 I, 13| peregrini Roma eiciuntur Glaucippus excipitur. Non enim hac
1326 III, 3| non modo non adimi cuiquam glebam de Sullanis agris, sed etiam
1327 II, 84| illis agris et educati, glebis subigendis exercitati, quo
1328 II, 54| de eius exercitu, copiis, gloria detrahi posse. Putant, si
1329 II, 38| consequuntur; hunc quasi gradum quendam atque aditum ad
1330 II, 87| angustiis atque in faucibus Graeciae sic ut terra claustra locorum
1331 I, 23| circumspiciamus omnia quae populo grata atque iucunda sunt, nihil
1332 II, 21| maioribusque vestris vehementer gratae atque iucundae; Licinia
1333 II, 21| habebimus. Atque hi, ut grati ac memores benefici esse
1334 II, 102| comparari solent; vos, quorum gratia in suffragiis consistit,
1335 II, 71| retinete istam possessionem gratiae, libertatis, suffragiorum,
1336 II, 9| nostris praecipuam laudem gratiamque debemus, quod eorum labore
1337 III, 3| auresque vestrae, Quirites, me gratificantem Septimiis, Turraniis ceterisque
1338 III, 6| datur, coniungitur impudens gratificatio cum acerba iniuria; sed
1339 II, 7| studio, non excellentibus gratiis paucorum, sed universi populi
1340 II, 69| oppresso, Sullanis oneribus gravi, sua lege, ut liceat illi
1341 II, 90| ceteris; multa praeterea bella gravia, Carthaginiense iii, Corinthium,
1342 II, 100| Nam cum omnium consulum gravis in re <publica> custodienda
1343 I, 21| illa quae nemo est quin gravissime et verissime conqueri possit,
1344 II, 87| statuerunt posse imperi gravitatem ac nomen sustinere. Deleta
1345 I, 25| consulatum quo uno modo geri graviter et libere potest, ut neque
1346 II, 21| ut iam ostendam, dominos habebimus. Atque hi, ut grati ac memores
1347 II, 72| habebunt, vos agros non habebitis. 'Facile,' inquit, 'adducentur
1348 II, 65| partem esse eorum quibus ad habendum, partem quibus ad consumendum
1349 II, 29| idem iuris habeant quod haberent, si optima lege a populo
1350 II, 23| xviris faciendis sive fides haberetur sive honos, et committi
1351 II, 60| tandem hoc capite honos haberi homini, an invidia quaeri
1352 II, 66| Allifanus, Trebulanus. Habes tantam pecuniam qua hosce
1353 II, 101| timeam ne mihi in carcere habitandum sit, si tribunus plebis
1354 II, 54| aliorum commodorum, hanc non habiturum, cum viderit earum rerum
1355 II, 31| eodem ivre,' inquit, 'qvo habvervnt iiiviri lege Sempronia.'
1356 II, 71| vectigalia, regna vendiderit, tum harenam aliquam aut paludes emat,
1357 I, 16| nos, Rulle, et istis tuis harum omnium rerum machinatoribus
1358 II, 32| centunculis, supellectili; sumptum haurit ex aerario, suppeditat a
1359 I, Fr3| praecone tota Propontis atque Hellespontus, addicetur omnis ora Lyciorum
1360 I, 2| proximo capite ut impurus helluo turbet rem publicam, ut
1361 II, 96| Fidenas, Collatiam, ipsum hercle Lanuvium, Ariciam, Tusculum
1362 II, 36| etiam illa via vendibilis Herculanea multarum deliciarum et magnae
1363 I, 12| sperant; in omnis imperatores heredesque eorum quaestionem suo iudicio
1364 II, 44| Primum cur <de> populi Romani hereditate xviri iudicent, cum vos
1365 II, 40| est et iudicatum, quoniam hereditatem iam crevimus, regnum Bithyniae,
1366 II, 44| vos volueritis de privatis hereditatibus cviros iudicare? Deinde
1367 II, 41| auctoritatem senatus exstare hereditatis aditae sentio tum cum Alexa
1368 I, 8| futura sit, non videtis? Hereditatum obeundarum causa quibus
1369 II, 58| non iusseritis, veretur Hiempsal ut satis firmum sit et ratum.
1370 I, 10| Hi sunt in Africa, qui ab Hiempsale possidentur.
1371 II, 58| agros in ora maritima regem Hiempsalem quos P. Africanus populo
1372 I, 11| 11] Hic quaero, si Hiempsali satis est cautum foedere
1373 II, 83| Mithridatico bello non tulit, Hispaniarum vectigal temporibus Sertorianis
1374 III, 12| Sicilia, Africa, duabus Hispaniis, Macedonia, Asia reliquerunt
1375 II, 103| Quirites, ut, qualis vos hodierno die maxima contione mihi
1376 II, 85| aliis comparatur, tamen honestius eum vos universi quam singuli
1377 II, 102| otiosissimos reddam. Etenim illis honores, potestates, divitiae ex
1378 II, 64| Acidinos, homines non solum honoribus populi rebusque gestis verum
1379 II, 68| noctemque tribunicium nomen horrebant, vestram vim metuebant,
1380 II, 101| amplissimis exornatus, non horreo in hunc locum progredi,
1381 II, 66| Habes tantam pecuniam qua hosce omnis agros et ceteros horum
1382 II, 46| urbem aut exspectatus ut hospes aut repente ut dominus venerit
1383 II, 46| venerit, illam ipsam sedem hospitalem in quam erit deductus publicam
1384 II, 94| Roma qui veneramus, iam non hospites, sed peregrini atque advenae
1385 I, 21| obsolescat, militem sustentet, hostem non pertimescat; praetermitto
1386 II, 85| acerrime, tamquam armato hosti, sic huic legi pro vestris
1387 II, 93| cum fascibus bini. Erant hostiae maiores in foro constitutae,
1388 I, 19| clementius qui etiam externis hostibus victis sua saepissime reddiderunt?++
1389 II, 99| publica contra acerrimos hostis et contra improbissimos
1390 | Huc
1391 I, 21| vectigalium, non flagitium huius iacturae atque damni, praetermitto
1392 I, 16| Vbi enim cavetur ne in Ianiculo coloniam constituatis, ne
1393 II, 74| causae quin coloniam in Ianiculum possint deducere et suum
1394 I, 4| plebis, constitutam in mensem Ianuarium, et, credo, non dubitatis
1395 II, 96| 96] Huc isti xviri cum icc colonorum ex lege Rulli
1396 II, 8| sublata erat de foro fides non ictu aliquo novae calamitatis,
1397 II, 64| quinquennium toto in orbe terrarum idemque agros vectigalis populi
1398 II, 73| recordari, qui colonias sic idoneis in locis contra suspicionem
1399 II, 74| velis, tu occupes locum quem idoneum ad vim tuam iudicaris, compleas
1400 II, 13| proponitur, contionem in pridie Idus advocari iubet. Summa cum
1401 II, 103| quem habetis vestra non ignavia quaesitum, sed virtute partum,
1402 II, 100| timido, diligenti, <non ignavo,> commisistis.
1403 II, 41| traditur! Quis enim vestrum hoc ignorat, dici illud regnum testamento
1404 II, 35| libera a vobis, partim etiam ignorata vobis sunt, permissu legis
1405 II, 80| exercitus alueritis? an ignoratis cetera illa magnifica populi
1406 II, 49| dignitatem. Et mihi, quaeso, ignoscite, si appello talem virum
1407 II, 90| bella gravia, Carthaginiense iii, Corinthium, Numantinum;
1408 II, 31| te ea lex ipsa commonet iiiviros illos xxxv tribuum suffragio
1409 II, 93| cum ceteris in coloniis iiviri appellentur, hi se praetores
1410 II, 51| propter religionem sedum illarum ac vetustatis de consili
1411 II, 82| videbitis. Vobis interea, qui illas a maioribus pulcherrimas
1412 | illuc
1413 II, 88| consilium sustulissent, imaginem rei publicae nullam reliquissent,
1414 III, 6| acerba iniuria; sed tamen imbibit illis legibus spem non nullam
1415 II, 62| imperatorum; quantae et quam immanes divitiae xviris in tantis
1416 II, 63| 63] Cognoscite nunc alios immensos atque intolerabilis quaestus,
1417 II, 87| muris, excurrere ex Africa, imminere duabus fructuosissimis insulis
1418 II, 53| non enim videtur id quod imminuere lege conatur concessurus
1419 II, 81| de> Campanis ceperant non imminuerunt verum etiam quod ei tenebant
1420 II, 19| proprium fuit, quod nemo imminuit, nemo mutavit quin ei qui
1421 I, 9| gentibus terroris et mali, cum immittantur in orbem terrarum xviri
1422 | immo
1423 II, 93| praeconem et ad tibicinem immolabantur. Deinde patres conscripti
1424 I, 20| quem ad modum armatur, di immortales! Nam bello Punico quicquid
1425 III, 9| Sullana sunt, liberantur. Immunia commodiore condicione sunt
1426 III, 2| vobis autem quos leviter immutatos esse sentio parvam exigui
1427 II, 24| adulescentia, non legitimum aliquod impedimentum, non potestas, non magistratus
1428 I, 25| ullam quae a tribuno plebis impediri possit appetiturus sim.
1429 II, 30| significatura sit, non rem impeditura. ~
1430 II, 24| aliis negotiis ac legibus impeditus, reus denique quo minus
1431 II, 7| etiam salutem oppugnant et impediunt, oratione adsequi volunt
1432 II, 40| et disseret et iudicabit, impelli non poterit ut falsum iudicet?
1433 I, 9| Quam ob rem quid putatis impendere hac lege omnibus gentibus
1434 II, 46| adventu sumptus; ferent. Imperabitur aliquid muneris; non recusabunt.
1435 II, 60| omnium mittuntur, cui ius imperatorium, quod semper omnibus imperatoribus
1436 II, 91| senatus consultis, iniquis imperiis rem publicam miscerent et
1437 II, 5| neque nocturnae quietis impertiunt, primum tuendi consulatus,
1438 II, 17| viam sibi ad beneficium impetrandum munire possit. Hoc tribuno
1439 II, 3| efflagitatus, sed dignitate impetratus esse videatur.
1440 II, 96| quos illorum animos, quos impetus, quam ferociam fore putatis?
1441 II, 92| attigerunt, omnis acerbissimas impiorum poenas pertulerunt. Et quoniam <
1442 II, 47| nationum, cum regum sanguine implerint, incidant nervos populi
1443 I, 10| Excipit enim in vectigali imponendo agrum Recentoricum Siciliensem,
1444 I, 10| publicis pergrande vectigal imponere, ut idem possint et liberare
1445 II, 56| agro pergrande vectigal imponitur.
1446 II, 63| intellegatis ad certorum hominum importunam avaritiam hoc populare legis
1447 II, 49| eodem in loco personam hanc imposuistis ut, quibuscumque rebus possem,
1448 II, 8| quod non boni metuerent, improbi exspectarent; omnia turbulenta
1449 II, 99| acerrimos hostis et contra improbissimos civis <munita est, exercitu>
1450 II, 101| vobis, Quirites, auctoribus improbitati hominis resistere, nec vereor
1451 I, 22| cum omni egentium atque improborum manu, cum omnibus copiis,
1452 II, 60| Pompeium. Vnde iste amor tam improvisus ac tam repentinus? Qui honore
1453 II, 25| Viderunt et vident, si per imprudentiam vestram, neglegentiam meam
1454 II, 46| cui velit deferat, an is impudenter populo Romano per legis
1455 III, 6| Quid si est haec multo impudentior? Nam Valeria lege Corneliisque
1456 II, 55| esse qui haec sperent, tam impudentis qui conentur; illud queror,
1457 II, 9| eorum labore est factum uti impune in otio esse possemus. Qua
1458 I, 2| Videte nunc proximo capite ut impurus helluo turbet rem publicam,
1459 I, 19| aliud quicquam in urbe nisi inane nomen Capuae reliquerunt,
1460 II, 26| curiata xviros ornat. Iam hoc inauditum et plane novum, uti curiata
1461 II, 66| locis? Nolo suspensam et incertam plebem Romanam obscura spe
1462 III, 14| lege quanti volet. Habet incertos ac nullo iure possessos;
1463 II, 13| voltu, alio vocis sono, alio incessu esse meditabatur, vestitu
1464 II, 47| regum sanguine implerint, incidant nervos populi Romani, adhibeant
1465 II, 80| perlevi saepe momento fortunae inclinatione temporis pendere? Quid nos
1466 II, 40| fertiles, nempe eodem capite inclusi continentur.
1467 I, 26| natio pertimescenda est; inclusum malum, intestinum ac domesticum
1468 II, 25| neglegentiam meam legem incognitam acceperitis, fore uti postea
1469 I, 27| voluntate. Omnes qui se incolumis volent sequentur auctoritatem
1470 II, 13| vestitu obsoletiore, corpore inculto et horrido, capillatior
1471 II, 70| agrorum propter sterilitatem incultum, propter pestilentiam vastum
1472 II, 82| qui in publicum Campanum incurrebant pecunia publica coemeret,
1473 I, 3| invenisti? Si quid est quod indagaris, inveneris, ex tenebris
1474 II, 56| 56] L. Sulla cum bona indemnatorum civium funesta illa auctione
1475 I, 5| indicati sunt; nunc iam se ipsi indicabunt. Iubent venire agros Attalensium
1476 I, 5| Pompeium oppugnarent, a me indicati sunt; nunc iam se ipsi indicabunt.
1477 II, 22| quibus ei locus primus in indice et in praescriptione legis
1478 II, 4| sed vocem vivam prae vobis indicem vestrarum erga me voluntatum
1479 II, 58| reprehendo, quod non gratis fit indico.
1480 II, 15| exhauriri, denique, quod est indignissimum, per tribunum plebis, quem
1481 II, 76| quid exspectet, si quem rei indignitas commovet, ut huic simulatae
1482 II, 98| quanti velletis populo Romano induceretis; ut omnia municipia coloniasque
1483 II, 70| tamen ingenti pecunia nobis inducetur. Alterum genus agrorum propter
1484 III, 10| quoddam genus donationis inducit; et is qui a me Sullanas
1485 II, 91| 91] Homines non inerant in urbe qui malis contionibus,
1486 I, 16| machinatoribus totam Italiam inermem tradituros existimasti,
1487 II, 103| vivunt, tamen in sua turpi inertia capiunt voluptatem ex ipso
1488 I, 3| eripias? Tum vero hoc me inertiorem consulem iudicabo quam illos
1489 II, 91| consilio maiores nostri ad inertissimum ac desidiosissimum otium
1490 II, 54| 54] Neque in hoc solum inest contumelia, quae vehementer
1491 II, 13| 13] Ineunt tandem magistratus tribuni
1492 II, 91| perduxerunt. Sic et crudelitatis infamiam effugerunt quod urbem ex
1493 II, 86| timendum Capuam a xviris inferetur, tunc contra hanc Romam,
1494 II, 81| tegatur, tum neque bellis infestum nec fructibus varium nec
1495 I, 15| perspicite omnium rerum infinitam atque intolerandam licentiam.
1496 I, 9| imperio, summa cum avaritia infinitaque omnium rerum cupiditate?
1497 II, 35| certis contineret. Hoc vero infinitum est, quo et regna omnia
1498 I, 10| consvlibvs,' id rursus liberum infinitumque fecerunt. Iubet enim eosdem
1499 II, 8| perturbatione iudiciorum, infirmatione rerum iudicatarum; novae
1500 II, 10| perturbationes, rerum iudicatarum infirmationes, restitutio damnatorum,
|