100-coger | cogit-donat | duas-infir | infla-oppon | oppor-reser | resid-videb | videm-xxx
Oratio, Caput
1501 II, 97| Quibus illi rebus elati et inflati fortasse non continuo, sed
1502 I, 6| 6] His insignibus atque infulis imperi venditis quibus ornatam
1503 II, 95| perspicite atque cognoscite. Non ingenerantur hominibus mores tam a stirpe
1504 III, 6| Sed quem vestrum tam tardo ingenio fore putavit cui post eos
1505 II, 10| mentem duos clarissimos, ingeniosissimos, amantissimos plebei Romanae
1506 II, 29| lata non erit? Attendite ingenium. 'Tvm ei xviri,' inquit, '
1507 II, 70| pretio coemptus erit, tamen ingenti pecunia nobis inducetur.
1508 II, 2| adrogantis sit apud vos dicere, ingrati tacere. Nam et quibus studiis
1509 I, 20| corrupit, si superbia, nata inibi esse haec ex Campanorum
1510 II, 67| quam si ab invito sumeret; inibitur enim ratio quaestus de vestra
1511 I, 23| ostendistis, timorem bonis iniecistis, fidem de foro, dignitatem
1512 II, 80| suspicione praedonum aut hostium iniecta?
1513 II, 54| sperant, si concessum sit inimicis Cn. Pompei cum imperio,
1514 II, 103| hominibus qui nos in consulatu inimicos esse et fore aiebant, providi
1515 I, 10| exceptiones duae non tam iniquae quam suspiciosae. Excipit
1516 II, 91| turbulentis senatus consultis, iniquis imperiis rem publicam miscerent
1517 III, 5| 5] Omnium legum iniquissimam dissimillimamque legis esse
1518 II, 8| contra vestrum otium partim iniri, partim nobis consulibus
1519 II, 8| nobis consulibus designatis inita esse dicebantur; sublata
1520 II, 29| Quirites, itaque ab his initiis fundamentisque nascuntur,
1521 II, 27| eam comitiis quae vos non initis confirmavit, tributa quae
1522 I, 14| intellegamus ab invito emere iniuriosum esse, ab non invito quaestuosum.
1523 II, 27| videbat potestatem neminem iniussu populi aut plebis posse
1524 II, 89| existimassent quemquam in tam inlustri imperio et tam praeclara
1525 I, 24| repente in tantis tenebris inluxerit, cum ostenderit nihil esse
1526 II, 33| permittitur infinita potestas innumerabilis pecuniae conficiendae vestris
1527 III, 12| hos privatos facit; hos, inquam, agros quos Sulla nemini
1528 II, 96| explicata ac praeclarissime sita inridebunt atque contemnent; agros
1529 II, 47| manus vectigalibus vestris, inrumpant in aerarium. Sequitur enim
1530 II, 33| permittatur; non privatorum insaniam, sed intolerantiam regum
1531 I, 6| videntur prope hasta praeconis insectari Cn. Pompei exercitum qui
1532 II, 25| fore uti postea cognitis insidiis, cum xviros creetis, tum
1533 II, 100| conabor> ab istorum scelere insidiisque defendere, polliceor hoc
1534 II, 12| forte mea sedulitas aut insidiosa aut impudens videretur.
1535 II, 7| enim magnus error propter insidiosas non nullorum simulationes
1536 II, 5| 5] Hoc ego tam insigne, tam singulare vestrum beneficium,
1537 II, 36| pudor esse potest in tam insigni impudentia, altera sceleris.
1538 I, 6| 6] His insignibus atque infulis imperi venditis
1539 II, 101| sim>, imperio, auctoritate insignibusque amplissimis exornatus, non
1540 II, 54| contumelia, quae vehementer et insignis est et nova, ut ulla res
1541 III, 10| quae eius modi <in> causa insimulare quemquam audeat rationes
1542 II, 12| familiariter me in eorum sermonem insinuarem ac darem, celabar, excludebar,
1543 II, 14| discidio neque odio penitus insito bellum nescio quod habet
1544 II, 97| solum copia verum etiam insolentia commovebuntur. ~
1545 I, 18| vestri satellites modeste insolentiam suam continebunt.
1546 III, 10| ipse novas adsignationes instituit et repentinus Sulla nobis
1547 III, 5| in civitatibus tyrannis institutis leges omnes exstinguantur
1548 II, 1| more positum, Quirites, institutoque maiorum, ut ei qui beneficio
1549 II, 1| sanguine creatos disciplinisque institutos videtis, sed quod laude
1550 II, 67| fieri potest, ivgera ccc vbi institvi vineae possvnt.' Hoc tu
1551 II, 90| nobis praebuit et ad bellum instruendum et ad exercitus ornandos
1552 II, 77| quae bellum facere atque instruere possit quaeritur, tamenne
1553 II, 87| imminere duabus fructuosissimis insulis populi Romani videbatur.
1554 II, 77| vobis aut vestri similibus integris, quietis, otiosis hominibus
1555 II, 23| res esset in qua fides, integritas, virtus, auctoritas quaereretur,
1556 I, 22| 22] Quid enim existimatis integrum vobis in re publica fore
1557 I, 17| esset neminemne nostrum intellecturum existimavistis? Scriptum
1558 II, 23| ornari hunc iustissime posse intellegebant.
1559 II, 13| inveniri nemo potuit qui intellegere posset quid diceret. Hoc
1560 II, 14| accommodatam atque utilem esse intellegerem, auctor eius atque adiutor
1561 II, 47| 47] Intellexistis quot res et quantas xviri
1562 II, 100| pro vestra stultitia atque intemperantia non miror, sperasse me consule
1563 II, 77| vigilare dies atque noctes et intentis oculis omnis rei publicae
1564 II, 30| quam praetor ferat adimit intercedendi potestatem. Atque hoc cum
1565 II, 30| intellegam qua re aut hic vetet intercedere aut quemquam intercessurum
1566 II, 30| non licet, hic, cui vetat intercedi, ei potestatem, etiam si
1567 II, 3| alienae petitionis occasionem interceptus, nec diuturnis precibus
1568 II, 30| intercessurum putet, cum intercessio stultitiam intercessoris
1569 II, 30| cum intercessio stultitiam intercessoris significatura sit, non rem
1570 II, 30| intercedere aut quemquam intercessurum putet, cum intercessio stultitiam
1571 II, 75| suis praesidiis et coloniis interclusam tenebunt, quae spes tandem,
1572 III, 11| possessionum, praetorum interdicta tollentur.
1573 II, 82| relinquetur. At quantum intererit inter vestram et privatorum
1574 II, 21| eae consulares, si quid interesse hoc arbitramini, sed tribuniciae
1575 II, 89| quantum intervallum sit interiectum inter maiorum nostrorum
1576 I, 21| amissis aliis remaneat, intermissis non conquiescat, in pace
1577 II, 7| ad huius <verbi> vim et interpretationem vehementer opus est vestra
1578 III, 5| arbitror eam quam L. Flaccus interrex de Sulla tulit, ut omnia
1579 II, 89| 89] Videte quantum intervallum sit interiectum inter maiorum
1580 I, 26| pertimescenda est; inclusum malum, intestinum ac domesticum est. Huic
1581 II, 63| nunc alios immensos atque intolerabilis quaestus, ut intellegatis
1582 II, 33| privatorum insaniam, sed intolerantiam regum esse dicetis. Primum
1583 II, 77| omnis rei publicae partis intueri iubet, tamen paulisper,
1584 II, 68| plebis non vobis, sed sibi intus canit.
1585 I, 13| remittit, in huius vectigalia invadit. Iubet enim pecunia, si
1586 I, 3| quid est quod indagaris, inveneris, ex tenebris erueris, quamquam
1587 II, 13| quod tanta ex frequentia inveniri nemo potuit qui intellegere
1588 I, 3| an in censorum pascuis invenisti? Si quid est quod indagaris,
1589 II, 52| etiam nunc moliatur atque ab invicta Cn. Pompei manu Maeote et
1590 II, 95| Hannibalem armis etiam tum invictum voluptate vicit.
1591 II, 103| iam tandem illi qui honori inviderunt meo tamen vos universos
1592 III, 5| tyrannum lege constituit. Est invidiosa lex, sicuti dixi, verum
1593 II, 68| publicos aut qui possessiones invidiosas tenebant extimescebant;
1594 II, 98| penderent; ut idem partim invidiosos agros a Sullanis possessoribus,
1595 II, 62| profecto perficiet ne diutius inviti ferre cogamini. Verum tamen
1596 II, 103| mihi constitui cum conlega, invitissimis eis hominibus qui nos in
1597 I, 14| animi probe novi, vendet non invitus? Facient idem ceteri libenter,
1598 II, 96| copiam cum hac per risum ac iocum contendent; Veios, Fidenas,
1599 I, 18| imperi, denique hoc templum Iovis Optimi Maximi atque hanc
1600 | ipsorum
1601 | isto
1602 II, 80| patiemini? An obliti estis Italico bello amissis ceteris vectigalibus
1603 | iterum
1604 II, 52| Maeote et illis paludibus et itinerum angustiis atque altitudine
1605 I, 26| possit, in provinciam non iturum. Sic me in hoc magistratu
1606 II, 59| enim ante oculos istorum Iuba, regis filius, adulescens
1607 I, 6| Pompei exercitum qui venire iubeant eos ipsos agros in quibus
1608 II, 48| reliquerint quin id venire iubeat.
1609 II, 60| unus ne manubias referre iubeatur? Vtrum tandem hoc capite
1610 II, 29| capite legem curiatam ferre iubere, cum quarto permittas ut
1611 I, 23| quae populo grata atque iucunda sunt, nihil tam populare
1612 II, 21| vehementer gratae atque iucundae; Licinia est lex et altera
1613 II, 40| in primis nobilis, agri iucundi et fertiles, nempe eodem
1614 II, 79| quibus ista agri spes et iucunditas ostenditur? Aut, si hoc
1615 II, 43| pulcherrimorumque agrorum iudex, arbiter, dominus, rex denique
1616 II, 26| magistratibus, tum iterum de eisdem iudicabatur, ut esset reprehendendi
1617 I, 3| hoc me inertiorem consulem iudicabo quam illos fortissimos viros
1618 I, 3| retineri quidem potuisse iudicabuntur.
1619 II, 64| commissa nemini est ut idem iudicaret et venderet et hoc faceret
1620 I, 9| publicum iudicare, quod iudicarint vendere. Etiam illud quod
1621 II, 74| quem idoneum ad vim tuam iudicaris, compleas numero, confirmes
1622 II, 40| statutum a nobis est et iudicatum, quoniam hereditatem iam
1623 II, 2| existimaturos putem qui iudicavistis. ~
1624 II, 57| sint, permittere ut publici iudicentur, hunc excipere nominatim
1625 I, 12| causam suscipere iurati iudices noluerunt, hanc isti xviri
1626 II, 40| impelli non poterit ut falsum iudicet? an, si condemnare Asiam
1627 II, 34| conceditur; interea dissolvant iudicia publica, e consiliis abducant
1628 I, 12| xviri susceperunt: idcirco a iudicibus fortasse praetermissam esse
1629 II, 34| velint summo cum imperio iudicioque rerum omnium vagari ut liceat
1630 II, 59| Romani bella gesserunt, iudiciumque de pecuniis residuis ad
1631 II, 41| populi Romani non modo nihil iudico sed ne quid sentiam quidem
1632 I, 12| arbitrantur. Quam causam suscipere iurati iudices noluerunt, hanc
1633 II, 101| si tribunus plebis duci iusserit? Ego cum vestris armis armatus <
1634 II, 58| Hoc quia vos foedus non iusseritis, veretur Hiempsal ut satis
1635 II, 13| publicum proponitur. Concurrunt iussu meo plures uno tempore librarii,
1636 II, 23| huic optime et ornari hunc iustissime posse intellegebant.
1637 II, 80| omnia transmarina vectigalia iuvabunt tenuissima suspicione praedonum
1638 III, 7| ivre sint' -- quo iure? labefactat videlicet nescio quid. Nimium
1639 II, 6| Accedit etiam ille mihi summus labor ac difficillima ratio consulatus
1640 II, 5| dubitanti fidele consilium, non laboranti certum subsidium nobilitatis
1641 II, 9| fortissimus quisque vir maximos labores suscipiendos putet, ut aliquando
1642 II, 46| committi et condonari omnia, labori et negotio praeponi an praedae
1643 II, 63| asperius, Quirites, nisi lacessitus. Vellem fieri posset ut
1644 I, 23| publica populares existimari. Lacesso vos, in contionem voco,
1645 III, 7| consvles agri, aedificia, lacvs, stagna, loca, possessiones' --
1646 II, 32| quispiam: 'quid me ista laedunt, scriba, lictor, praeco,
1647 II, 64| cum erant Catones, Phili, Laelii, quorum sapientiam temperantiamque
1648 II, 9| etiam tecta atque agri mihi laetari videntur. Quid tam populare
1649 II, 5| animi mei fructum atque laetitiam duco esse permagnum, tum
1650 II, 96| Collatiam, ipsum hercle Lanuvium, Ariciam, Tusculum cum Calibus,
1651 II, 6| consilio verum etiam casu lapsum esse arbitrabuntur, vos
1652 II, 10| aut populare debet videri, largitio aliqua promulgata, quae
1653 II, 12| me adduci posse ut ullam largitionem probarem. Finem feci offerendi
1654 II, 68| Quirites, existimatis esse qui latitudinem possessionum tueri, qui
1655 III, 8| vetat? Vt privatum sit? Ita latum est. Vt meliore <iure> tui
1656 II, 10| nefas esse arbitrer Gracchos laudare, quorum consiliis, sapientia,
1657 II, 9| maioribus nostris praecipuam laudem gratiamque debemus, quod
1658 II, 6| de me factum consiliumque laudetur. Accedit etiam ille mihi
1659 II, 58| minuit auctionem xviralem laudo, quod regi amico cavet non
1660 II, 5| venia, recte facto exigua laus et ab invitis expressa proponitur;
1661 II, 14| Quirites, hoc animo me ad legendam legem cognoscendamque venisse
1662 II, 80| fundamentum vectigalium, horreum legionum, solacium annonae disperire
1663 I, Fr3| Phrygia eidem condicioni legique parebunt. [Aquila R.L.M.
1664 II, 24| lege non adulescentia, non legitimum aliquod impedimentum, non
1665 II, 60| nominatim, cuius iudicium legumque datio, captorum agrorum
1666 II, 82| Cum a maioribus nostris P. Lentulus, qui princeps senatus <fuit>,
1667 II, 45| imperi atque id etiam in levi persona pertimescitur, propterea
1668 I, 10| commodum sit et quos ipsis libeat publicare. Quo in iudicio
1669 II, 49| dignitatis, quam ego, etsi libente illo, tamen absente illo
1670 II, 12| tamen aspernabantur hanc liberalitatem meam; negabant me adduci
1671 II, 46| quaestui, mitti ad socios liberandos an ad opprimendos! Denique,
1672 III, 9| omnia, si modo Sullana sunt, liberantur. Immunia commodiore condicione
1673 II, 68| fortunis locupletat, invidia liberat. Quam multos enim, Quirites,
1674 I, 25| uno modo geri graviter et libere potest, ut neque provinciam
1675 II, 69| divitiis augeatis, periculo liberetis?
1676 I, 8| omnibus in provinciis, regnis, liberis populis quam acerba, quam
1677 II, 29| omne vestrum ius, potestas libertasque tollatur.
1678 I, 22| publica fore aut in vestra libertate ac dignitate retinenda,
1679 II, 20| Quirites, aequitas in vos libertatemque vestram vehementer defuit.
1680 II, 86| potestate sunt, suo iure libertateque utuntur, totos novo populo
1681 II, 16| sententiam; sin insidias fieri libertati vestrae simulatione largitionis
1682 I, 10| Pompeio consvlibvs,' id rursus liberum infinitumque fecerunt. Iubet
1683 II, 55| perturbatam rationem, o libidinem effrenatam, o consilia dissoluta
1684 II, 14| vis tribunicia non numquam libidini restitit consulari. Non
1685 II, 13| iussu meo plures uno tempore librarii, descriptam legem ad me
1686 II, 32| apparitoribus, scribis, librariis, praeconibus, architectis,
1687 I, 15| infinitam atque intolerandam licentiam. Pecunia coacta est ad agros
1688 II, 78| dicent per legem id non licere, ne per Corneliam quidem
1689 II, 21| vehementer gratae atque iucundae; Licinia est lex et altera Aebutia,
1690 II, 3| consulatum petierim cum primum licitum sit, consul factus sim cum
1691 II, 32| me ista laedunt, scriba, lictor, praeco, pullarius?' Omnia
1692 II, 95| studio quaestus vocabantur. Ligures duri atque agrestes; docuit
1693 II, 66| Fundanus, Vescinus, Falernus, Literninus, Cumanus, Nucerinus. Audio.
1694 II, 88| diu consultatum; exstant litterae, Quirites, publicae, sunt
1695 II, 53| ante quam veniat in Pontum, litteras ad Cn. Pompeium mittet,
1696 II, 54| non modo venierit verum locata sit. Plus spectant homines
1697 II, 50| fuerunt, qui item a censoribus locati sunt et certissimum vectigal <
1698 II, 87| Graeciae sic ut terra claustra locorum teneret et duo maria maxime
1699 II, 68| lex eos homines fortunis locupletat, invidia liberat. Quam multos
1700 I, 15| effundamus aerarium, ut locupletatis aut invidiae aut pestilentiae
1701 II, 13| Explicat orationem sane longam et verbis valde bonis. Vnum
1702 II, 78| quidem licet; at videmus, ut longinqua mittamus, agrum Praenestinum
1703 III, 14| socer meus desertos atque longinquos; vendet eos mea lege quanti
1704 II, 31| Gracchi aequitate ac pudore longissime remotus sis, id quod dissimillima
1705 I, 27| nostros fuit, eadem nunc longo intervallo rei publicae
1706 II, 38| metuit invidiam. Quid ergo? Longum putavit et timuit ne quid
1707 II, 92| Saltio, quem ad modum ipsi loquebantur, 'praetoribus,' ut intellegatis
1708 II, 70| optimorum civium genere loqueretur.
1709 I, 21| periculo salutis ac libertatis loquor.
1710 II, 48| hercule ego praeconi huic ipsi luctuosam et acerbam praedicationem
1711 II, 71| dignitatis, urbis, fori, ludorum, festorum dierum, ceterorum
1712 II, 64| haberet haec res publica Luscinos, Calatinos, Acidinos, homines
1713 II, 28| qui postremus sit, ut aut lusisse in tantis rebus aut profecto
1714 II, 97| superbiae atque in sedibus luxuriosis conlocati non statim conquisituri
1715 II, 48| rebus, ita in re publica luxuriosus <est> nepos, qui prius silvas
1716 I, Fr3| Hellespontus, addicetur omnis ora Lyciorum atque Cilicum, Mysia et
1717 II, 23| arbitramini. Viderunt ei qui haec machinabantur, si vobis ex omni populo
1718 II, 50| opes evertendas tamquam machinam comparari, et resistam consiliis
1719 I, 16| tuis harum omnium rerum machinatoribus totam Italiam inermem tradituros
1720 II, 93| Quem hominem 'vegrandi macie torridum' Romae contemptum,
1721 II, 67| Quod solum tam exile et macrum est quod aratro perstringi
1722 II, 52| invicta Cn. Pompei manu Maeote et illis paludibus et itinerum
1723 II, 102| in iudiciis et aequitate magistratuum, res familiaris in pace,
1724 II, 36| Herculanea multarum deliciarum et magnae pecuniae, permulta alia
1725 II, 80| an ignoratis cetera illa magnifica populi Romani vectigalia
1726 II, 22| vix vestrorum animorum ac magnificentiae. Quis legem tulit? Rullus.
1727 II, 4| quod anno meo, sed tamen magnificentius atque ornatius esse illo
1728 II, 97| cancellis et regionibus offici magnis in fortunis et copiis continetur,
1729 II, 78| quorum subsidio familiarum magnitudines et Cumanorum ac Puteolanorum
1730 II, 7| sapientia. Versatur enim magnus error propter insidiosas
1731 II, 79| vexari rem publicam, contemni maiestatem populi Romani, deludi vosmet
1732 II, 35| regiam appello, sed profecto maior est quaedam. Nullum enim
1733 II, 75| libertas vestra pati potest, et maiora praesidia quaeruntur, num
1734 II, 22| legem tulit? Rullus. Quis maiorem partem populi suffragiis
1735 II, 77| putatis? Si est omnibus vobis maiori<ve> vestrum parti, quamquam
1736 II, 21| arbitramini, sed tribuniciae vobis maioribusque vestris vehementer gratae
1737 II, 91| non inerant in urbe qui malis contionibus, turbulentis
1738 II, 28| perversum ut ridiculum, aut ita malitiosum ut obscurum sit, relinquamus;
1739 II, 85| proprie parva frui parte malitis. Qua re etiam si ad vos
1740 II, 80| patrimonio vestro remanere malletis? Vnumne fundum pulcherrimum
1741 II, 98| maiorum sapientiae sequi maluisti, haec tu cum istis tuis
1742 II, 83| ex hoc vectigali numquam malus nuntius auditus est. Cetera
1743 II, 38| est praeterea? Multa in mancipiis, in pecore, auro, argento,
1744 III, 9| Crabra vectigal pendam, quia mancipio fundum accepi; si a Sulla
1745 II, 18| per religionem sacerdotia mandare non poterat, ut minor pars
1746 II, 21| eis ea potestas curatiove mandetur.
1747 I, 26| status hic rei publicae maneat neque aliquod negotium exstiterit
1748 II, 19| totum eripere vobis atque e manibus extorquere conatus est.
1749 II, 59| quantum habeat praedae, manubiarum, auri coronarii, profiteatur.
1750 I, 24| nullum exercitum, nullam manum, nullas colonias, nullam
1751 II, 59| argentvm ex praeda, ex manvbiis, ex coronario ad qvoscvmqve
1752 III, 7| possessiones' -- caelum et mare praetermisit, cetera complexus
1753 II, 23| gentium bellis terra et mari praeponeretis, certe in
1754 III, 7| 7] Quid ergo ait Marianus tribunus plebis, qui nos
1755 II, 58| possidere agros in ora maritima regem Hiempsalem quos P.
1756 II, 90| cum sociis, Fregellanum, Marsicum; quibus omnibus domesticis
1757 II, 85| existimo: si iam campus Martius dividatur et uni cuique
1758 II, 66| quantulum interest utrum in Massici radices, an in Silam silvam
1759 II, 71| omnium commodorum, nisi forte mavoltis relictis his rebus atque
1760 II, 9| fortissimus quisque vir maximos labores suscipiendos putet,
1761 | mecum
1762 I, 26| Huic pro se quisque nostrum mederi atque hoc omnes sanare velle
1763 III, 12| 12] Non mediocris res neque parvum sub hoc
1764 II, 13| sono, alio incessu esse meditabatur, vestitu obsoletiore, corpore
1765 III, 10| impudentia, legis quae ius melius Sullanis praediis constituat
1766 II, 2| dignitatem consecutus sim memet ipsum commemorare perquam
1767 II, 3| novis hominibus de quibus meminisse possimus, qui consulatum
1768 II, 26| capite scriptum est, non meminit in tertio? Atque hic perspicuum
1769 II, 21| habebimus. Atque hi, ut grati ac memores benefici esse videantur,
1770 II, 42| saepe in senatu confirmasse memoria teneo; eum qui regnum illud
1771 II, 3| perlongo intervallo prope memoriae temporumque nostrorum primum
1772 I, 5| religione ad aeternam hominum memoriam consecravit.
1773 II, 95| Carthaginienses fraudulenti et mendaces non genere, sed natura loci,
1774 I, 4| tribuno plebis, constitutam in mensem Ianuarium, et, credo, non
1775 II, 90| fefellit homines divina mente et consilio praeditos. Nam
1776 II, 45| illud circumspicite vestris mentibus una, Quirites. Legatos nostros,
1777 II, 68| cum erat a tribuno plebis mentio legis agrariae facta, continuo
1778 II, 49| vendetis? Hic mihi parumper mentis vestras, Quirites, commovere
1779 II, 95| portus suos multis et variis mercatorum et advenarum sermonibus
1780 II, 65| quaestuosissimam ac turpissimam mercaturam alienam actione tribunicia,
1781 II, 101| is consul qui contionem metuam, qui tribunum plebis perhorrescam,
1782 II, 68| nomen horrebant, vestram vim metuebant, mentionem legis agrariae
1783 I, 24| cum ostenderit nihil esse metuendum, nullum exercitum, nullam
1784 II, 61| causa excipere Pompeium, sed metuere ne ille eandem contumeliam
1785 II, 8| nihil adversi quod non boni metuerent, improbi exspectarent; omnia
1786 II, 38| si omnia nominasset? Non metuit invidiam. Quid ergo? Longum
1787 II, 94| 94] Iam vero qui metus erat tunicatorum illorum!
1788 II, 39| Smyrnam, Trallis, Ephesum, Miletum, Cyzicum, totam denique
1789 II, 76| magis quam Roma delectet. V milia colonorum Capuam scribi
1790 II, 77| conivebo. Sed si v hominum milibus ad vim, facinus caedemque
1791 II, 30| non habet, attingere rem militarem non licet, hic, cui vetat
1792 I, 21| in bello non obsolescat, militem sustentet, hostem non pertimescat;
1793 II, 84| optimorum et aratorum et militum, ab hoc plebicola tribuno
1794 II, 40| terrorem damnationis et minas non quanti volet aestimabit?
1795 II, 32| corporis constituit, eosdem ministros et satellites potestatis. ~
1796 II, 13| omnibus vim tribuniciam et minitari rei publicae videretur.
1797 II, 18| mandare non poterat, ut minor pars populi vocaretur; ab
1798 II, 20| illud quod nemo fecit, de minore parte populi, quo pertineat
1799 II, 36| Gaurus, accedent salicta ad Minturnas, adiungetur etiam illa via
1800 I, 14| coacervatam pecuniam xviralem. Minuetur huius pecuniae invidia;
1801 III, 3| vobisque dividi, aut denique minui privatorum possessiones
1802 II, 58| accipitur, comprobatur. Quod minuit auctionem xviralem laudo,
1803 II, 30| plebis tribunicia potestas minuitur, tum in eo deridendum quod
1804 II, 100| atque intemperantia non miror, sperasse me consule adsequi
1805 II, 91| iniquis imperiis rem publicam miscerent et rerum novarum causam
1806 II, 45| quo metu, quo periculo miseras nationes futuras?
1807 II, 84| funditus eicitur. Atque illi miseri nati in illis agris et educati,
1808 II, 57| possessionis se, non iure, misericordia senatus, non agri condicione
1809 II, 41| mortuo nos tris legatos Tyrum misimus, qui ab illo pecuniam depositam
1810 I, 14| Idem xviri; tu, Rulle,++missos enim facio ceteros++emes
1811 II, 90| Pseudophilippo, Aristonico, Mithridate et ceteris; multa praeterea
1812 II, 83| multos annos vobis fructum Mithridatico bello non tulit, Hispaniarum
1813 II, 51| imperatorum adiungit regios agros Mithridatis, qui in Paphlagonia, qui
1814 II, 78| at videmus, ut longinqua mittamus, agrum Praenestinum a paucis
1815 II, 34| quaestori permittant, finitorem mittant, ratum sit quod finitor
1816 II, 53| litteras ad Cn. Pompeium mittet, quarum ego iam exemplum
1817 II, 46| an praedae et quaestui, mitti ad socios liberandos an
1818 II, 60| et iudicio rerum omnium mittuntur, cui ius imperatorium, quod
1819 I, 18| fortunaque nati copiam rerum moderate ferre non potuerunt, in
1820 II, 2| adhibebitur a me certa ratio moderatioque dicendi, ut quid a vobis
1821 I, 18| ea isti vestri satellites modeste insolentiam suam continebunt.
1822 II, 84| plebe, et a plebe optima et modestissima; quod genus hominum optime
1823 II, 2| singularique iudicio sim, ipse modice dicam, si necesse erit,
1824 I, 14| conscripti, omnibus rebus et modis constructam et coacervatam
1825 II, 89| rei publicae constituunt, molem contra veterem rem publicam
1826 II, 55| 55] Patior non moleste tam stultos esse qui haec
1827 II, 52| terris aliquid etiam nunc moliatur atque ab invicta Cn. Pompei
1828 II, 10| si aliud quiddam obscure moliuntur, aliud spe ac specie simulationis
1829 II, 80| vectigalia perlevi saepe momento fortunae inclinatione temporis
1830 II, 36| xviri vendent. Accedet eo mons Gaurus, accedent salicta
1831 II, 96| ferociam fore putatis? Romam in montibus positam et convallibus,
1832 II, 52| angustiis atque altitudine montium defendatur, cum imperator
1833 II, 88| Itaque hoc perscriptum in monumentis veteribus reperietis, ut
1834 I, 12| quod neque consumptum in monumento neque in aerarium relatum
1835 II, 49| finibus et vinculum pacis et monumentum belli reliquerunt, id vos
1836 II, 59| est in pvblicvm neqve in monvmento consvmptvm,' id profiteri
1837 II, 84| quod genus hominum optime moratum, optimorum et aratorum et
1838 II, 95| Non ingenerantur hominibus mores tam a stirpe generis ac
1839 II, 37| annos consules fuerunt multi mortui sint, magna potestas permittitur.
1840 II, 41| aditae sentio tum cum Alexa mortuo nos tris legatos Tyrum misimus,
1841 I, 24| 24] Hoc motu atque hac perturbatione
1842 II, 57| publicum esse fatentur; se moveri possessionibus, antiquissimis
1843 II, 32| architectis, praeterea mulis, tabernaculis, centunculis,
1844 II, 34| obeundi, liberos populos agris multandi, regnorum vendendorum summa
1845 II, 36| via vendibilis Herculanea multarum deliciarum et magnae pecuniae,
1846 II, 10| consiliis, sapientia, legibus multas esse video rei publicae
1847 I, Fr2| communient, Nuceriam, Cumas multitudine suorum obtinebunt, cetera
1848 II, 75| omnem pecuniam, maximam multitudinem <obtinebunt>, idem totam
1849 II, 86| 86] sed multitudo, Quirites, quaeritur qua
1850 I, 5| fructuosissimum Corinthium qui L. Mummi imperio ac felicitate ad
1851 II, 86| colonis suis occupent. Calenum municipium complebunt, Teanum oppriment,
1852 II, 17| ad beneficium impetrandum munire possit. Hoc tribuno plebis
1853 II, 87| succincta portibus, armata muris, excurrere ex Africa, imminere
1854 II, 16| sequar auctoritatem vestram, mutabo meam sententiam; sin insidias
1855 II, 19| quod nemo imminuit, nemo mutavit quin ei qui populo agros
1856 II, 83| fugitivorum M'. Aquilius etiam mutuum frumentum dedit; at ex hoc
1857 I, 17| Scriptum est enim: 'Qvae in mvnicipia qvasqve in colonias xviri
1858 I, Fr3| Lyciorum atque Cilicum, Mysia et Phrygia eidem condicioni
1859 II, 40| xviri vendituri sint? Quid? Mytilenae, quae certe vestrae, Quirites,
1860 I, Fr4| imperatore xviri vendent. [Gel. N.A. 13.25.6] ~
1861 II, 29| his initiis fundamentisque nascuntur, ut non modo cum <magistratum>
1862 I, 26| rex, non gens ulla, non natio pertimescenda est; inclusum
1863 II, 97| in vetere fortuna illos natos et educatos nimiae tamen
1864 II, 90| plane exortum <esset> ac natum. Neque vero ea res fefellit
1865 II, 67| non definis locum; quid? naturam agri? 'Vero,' inquit, 'qvi
1866 II, 87| teneret et duo maria maxime navigationi diversa paene coniungeret,
1867 II, 96| Tusculum cum Calibus, Teano, Neapoli, Puteolis, Cumis, Pompeiis,
1868 II, 86| oppriment, Atellam, Cumas, Neapolim, Pompeios, Nuceriam suis
1869 II, 98| ac pestilentis a vestris necessariis et a vobismet ipsis emptos
1870 II, 57| excipi et propter hominum necessitudinem et propter <rei> aequitatem,
1871 II, 73| colonia deducatur in eum locum necne, an est locus qui coloniam
1872 II, 97| fortunis et copiis continetur, nedum isti ab Rullo et Rulli similibus
1873 II, 87| 87] In id oppidum homines nefarie rem publicam vestram transferre
1874 I, 26| publicae volnera, multa nefariorum civium perniciosa consilia;
1875 II, 10| consul qui, ut plerique, nefas esse arbitrer Gracchos laudare,
1876 II, 12| hanc liberalitatem meam; negabant me adduci posse ut ullam
1877 II, 57| sedibus, ac dis penatibus negant oportere. Ac, si est privatus
1878 II, 46| quantus ipsi quaestus, si negarit! Atque idem qui haec appetunt
1879 II, 82| qui nollet vendere ideo negasse se adduci posse uti venderet
1880 II, 79| Aut, si hoc ab se dictum negat et satis facere omnibus
1881 II, 79| amputetur, ordo tribuum neglegatur, ante rusticis detur ager,
1882 II, 25| per imprudentiam vestram, neglegentiam meam legem incognitam acceperitis,
1883 II, 24| magistratus ullus aliis negotiis ac legibus impeditus, reus
1884 II, 46| condonari omnia, labori et negotio praeponi an praedae et quaestui,
1885 II, 27| quia videbat potestatem neminem iniussu populi aut plebis
1886 I, 17| voluistis, id cuius modi esset neminemne nostrum intellecturum existimavistis?
1887 | nempe
1888 I, 7| terris licebit? At hoc etiam nequissimi homines consumptis patrimoniis
1889 II, 91| posterum providerunt quod nervis urbis omnibus exsectis urbem
1890 II, 47| sanguine implerint, incidant nervos populi Romani, adhibeant
1891 II, 46| qui est honos singularis, nihilne interest, utrum populus
1892 II, 97| illos natos et educatos nimiae tamen rerum omnium copiae
1893 II, 70| vendiderint, relinquendos. Et nimirum id est quod ab hoc tribuno
1894 I, 21| non conquiescat, in pace niteat, in bello non obsolescat,
1895 II, 19| patientiam vestram, cum se nobilem esse diceret. Domitius,
1896 II, 3| fecistis quo modo pauci nobiles in hac civitate consules
1897 II, 40| pulchritudine in primis nobilis, agri iucundi et fertiles,
1898 II, 7| iudicio consulem ita factum ut nobilissimis hominibus longe praeponerer,
1899 II, 19| tribunum plebis, hominem nobilissimum, et P. Rullum qui temptavit,
1900 II, 3| fecistis et eum locum quem nobilitas praesidiis firmatum atque
1901 II, 6| universos qui me antetuleritis nobilitati vituperaturi. Mihi autem,
1902 II, 5| laboranti certum subsidium nobilitatis ostenditur.
1903 | nobiscum
1904 II, 12| ad suos coetus occultos noctem adiungere et solitudinem.
1905 II, 68| velint? Qui paulo ante diem noctemque tribunicium nomen horrebant,
1906 II, 77| honos vigilare dies atque noctes et intentis oculis omnis
1907 II, 5| partem neque diurnae neque nocturnae quietis impertiunt, primum
1908 II, 40| an, si condemnare Asiam nolet, terrorem damnationis et
1909 II, 77| 77] Quaeso, nolite vosmet ipsos consolari;
1910 II, 16| largitionis intellegetis, nolitote dubitare plurimo sudore
1911 II, 82| emere potuisse, eumque qui nollet vendere ideo negasse se
1912 II, 66| agros et quibus in locis? Nolo suspensam et incertam plebem
1913 II, 79| Suburana usque ad Arniensem nomina vestra proponat. Si non
1914 II, 94| peregrini atque advenae nominabamur.
1915 II, 67| Idcirco,' inquit, 'agros nominare non possum quia tangam nullum
1916 II, 63| ut a me sine contumelia nominarentur ei qui se xviros sperant
1917 II, 66| cur eos non definis neque nominas, ut saltem deliberare plebes
1918 III, 6| maxime fuerunt potissimum nominavit! Si enim Sullam dictatorem
1919 II, 9| libertatem propriam generis ac nominis vestri, otium domesticum,
1920 III, 14| praediis unam fundi regionem normamque perfecerit, quos nunc cum
1921 | noster
1922 | nostram
1923 II, 55| vestrum frequentia. Venire nostras res proprias et in perpetuum
1924 | nostro
1925 I, 5| tectis ac moenibus sive ad notandam Carthaginiensium calamitatem,
1926 II, 57| dilectu, sine populi Romani notione, sine iudicio senatus xviris
1927 II, 21| aliquid se viiii tribuum notis hominibus debere confitebuntur,
1928 II, 91| publicam miscerent et rerum novarum causam aliquam quaererent.
1929 I, 14| eius aequitatem animi probe novi, vendet non invitus? Facient
1930 II, 86| libertateque utuntur, totos novo populo atque adventiciis
1931 II, 3| civitate consules facti sunt, novus ante me nemo. Nam profecto,
1932 II, 96| Puteolis, Cumis, Pompeiis, Nuceria comparabunt.
1933 II, 66| Falernus, Literninus, Cumanus, Nucerinus. Audio. Ab alia porta Capenas,
1934 I, 5| vendunt quam P. Africanus nudatam tectis ac moenibus sive
1935 II, 100| sic, si quid deliquero, nullae sunt imagines quae me a
1936 I, 24| exercitum, nullam manum, nullas colonias, nullam venditionem
1937 II, 7| error propter insidiosas non nullorum simulationes qui, cum populi
1938 II, 90| Carthaginiense iii, Corinthium, Numantinum; multae in hac re publica
1939 I, 2| praesens pecunia, certa, numerata quaeritur.
1940 II, 59| adulescens non minus bene nummatus quam bene capillatus. ~Vix
1941 I, 11| quisnam tam abstrusus usquam nummus videtur quem non architecti
1942 II, 89| Capuam receptaculum aratorum, nundinas rusticorum, cellam atque
1943 I, 9| denique in omnibus locis nundinationem iuris ac fortunarum fore
1944 II, 11| initio mihi designato consuli nuntiabatur legem agrariam tribunos
1945 II, 82| solo fundo numquam malum nuntium audisset.
1946 II, 83| vectigali numquam malus nuntius auditus est. Cetera vectigalia
1947 | nusquam
1948 II, 98| omnes vobis pecunias ad nutum vestrum penderent; ut idem
1949 III, 4| mentionem, ne aut refricare obductam iam rei publicae cicatricem
1950 I, 8| non videtis? Hereditatum obeundarum causa quibus vos legationes
1951 II, 34| permittitur; omnis provincias obeundi, liberos populos agris multandi,
1952 II, 45| causa legationes liberas obeunt, tamen exterae nationes
1953 II, 90| bellis Capua non modo non obfuit sed opportunissimam se nobis
1954 III, 11| concessiones agrorum hic noster obiurgator uno verbo facere conetur: '
1955 I, 5| nostram victoriam, sive oblata aliqua religione ad aeternam
1956 III, 9| meliore in causa sunt quam obligata; eodem capite subsignata
1957 II, 80| disperire patiemini? An obliti estis Italico bello amissis
1958 II, 26| quos plebs designaverit. Oblitus est nullos a plebe designari.
1959 II, 66| incertam plebem Romanam obscura spe et caeca exspectatione
1960 II, 36| potuerunt? Duae sunt huius obscuritatis causae, Quirites, una pudoris,
1961 II, 75| totam Italiam suis opibus obsidebunt, idem vestram libertatem
1962 II, 75| Italiam suis praesidiis obsidere atque occupare cogitet,
1963 III, 3| legi et commodis vestris obsistere. Hoc si qui crediderunt,
1964 I, 21| pace niteat, in bello non obsolescat, militem sustentet, hostem
1965 II, 13| esse meditabatur, vestitu obsoletiore, corpore inculto et horrido,
1966 II, 14| boni et fortes consules obstiterunt, et quia vis tribunicia
1967 II, 3| firmatum atque omni ratione obvallatum tenebat me duce rescidistis
1968 II, 3| diuturno labore atque aliqua occasione esse factos, cum multis
1969 II, 3| non ad alienae petitionis occasionem interceptus, nec diuturnis
1970 I, 26| amore defendite. Multa sunt occulta rei publicae volnera, multa
1971 II, 12| adhibere, ad suos coetus occultos noctem adiungere et solitudinem.
1972 I, 20| colonis per eosdem xviros occupabuntur; hanc enim ob causam permittit
1973 II, 75| praesidiis obsidere atque occupare cogitet, quaeso, Quirites,
1974 II, 69| illis rei publicae tenebris occupavit quantum concupivit. Huic
1975 II, 86| veteres colonias colonis suis occupent. Calenum municipium complebunt,
1976 II, 74| colonorum deduci velis, tu occupes locum quem idoneum ad vim
1977 I, 2| nomen imperi in commune odium orbis terrae vocabatur,
1978 II, 65| hominibus haec omnia quos odorari hunc xviratum suspicamini;
1979 II, 56| vendidit nec, quorum oculos offendebat, eorum ipsorum conspectum
1980 II, 12| largitionem probarem. Finem feci offerendi mei ne forte mea sedulitas
1981 II, 97| cancellis et regionibus offici magnis in fortunis et copiis
1982 I, 11| architecti huiusce legis olfecerint? Provincias, civitates liberas,
1983 II, 67| aiunt: 'Ivgera cc in qvibvs olivetvm fieri potest, ivgera ccc
1984 II, 92| sunt; neque te, P. Rulle, omina illa M. Bruti atque auspicia
1985 I, 14| tibi agri vendet, ut alios omittam, socer tuus, et, si ego
1986 II, 73| xviris deduci iubet. Quid? omnisne locus eius modi est ut nihil
1987 II, 69| iam et oppresso, Sullanis oneribus gravi, sua lege, ut liceat
1988 II, 73| rei publicae partibus est operae pretium diligentiam maiorum
1989 II, 96| Vaticanum et Pupiniam cum suis opimis atque uberibus campis conferendos
1990 II, 51| auctioni Corinthios agros opimos et fertilis, et Cyrenensis
1991 III, 2| temporis usuram bonae de me opinionis postulo, ut eam, si quae
1992 II, 19| Rullum qui temptavit, ut opinor, patientiam vestram, cum
1993 III, 16| errore versari diutius non oportet. Num quis vestrum ad vim,
1994 II, 76| revertar, ut, si quis agri aut oppidi bonitate delectatur, ne
1995 II, 48| hac provincia quod aut in oppidis aut in agris maiores nostri
1996 II, 87| 87] In id oppidum homines nefarie rem publicam
1997 II, 25| legis Cn. Pompei praesidium opponendum putetis. Et hoc parvum argumentum
1998 I, 18| illam urbem huic urbi rursus opponere, illuc opes suas deferre
1999 II, 98| urbi ad certamen dignitatis opponeretis; ut sub vestrum ius, iuris
2000 I, 20| huic urbi ista colonia, sed opponitur. At quem ad modum armatur,
|