Caput

 1 FrM|      iudicium per egentissimos testis, ipsa autem nihil queri
 2   9|     debetis, de eis ipsi alios testis audietis? At quos testis?
 3   9|       testis audietis? At quos testis? Primum dicam, id quod est
 4  11|        esse dixissent. Graecus testis cum ea voluntate processit
 5  17| testimonium est civitatis? Ego testis a Sicilia publice deduxi;
 6   2|     habebunt. An quisquam esse testis potest quem accusator sine
 7   5|       potest, cuius rei cuncta testis est Asia, bipertito classem
 8  10|     cuique nostrum. Neque enim testis ipse signo inspecto falsum
 9  13|        evenit ut, qui locuples testis doloris et sanguinis sui
10  14|    postea quam biduum retentus testis a nobis effudit quae voluit
11  22|    iudices, videor ad singulos testis accedere neque, ut primo
12  30|     contempsit, numquam eosdem testis pertimescet. Vobis autem
13   4|     quem prehenderat, et acute testis interrogabat aut . . . fortasse