Caput
1 2| auctoribus et defensoribus omnium tum salus esset non civium solum
2 5| potius aestiment, utrum tum omnes boni duces nostri
3 FrM| et flagitia protuleris, tum denique quid Tmolitae et
4 9| arbitror et magis etiam tum cum plus erat oti fuisse.
5 10| qua confidentia dicant; tum intellegetis qua religione
6 14| tanta est quanta esse debet, tum excellit in ista provincia
7 16| rudes ignarique consederant, tum bella inutilia suscipiebant,
8 16| bella inutilia suscipiebant, tum seditiosos homines rei publicae
9 16| publicae praeficiebant, tum optime meritos civis e civitate
10 17| 17] Quod si haec Athenis tum cum illae non solum in Graecia
11 2| civitatibus imperavit. Quod si tum statuit opus esse cum ipsius
12 3| primum praedones eos qui tum cum illi bellum maritimum
13 4| Cn. Domiti, qui in Asia tum legatus fuit, testimonio
14 6| civitates levaret; crimen autem tum videri solet cum aliquis
15 23| ephebum Temni cognosses, quia tum te nudus delectarat, semper
16 26| flabello seditionis illa tum est egentium contio ventilata.
17 28| 56] Quid tum? 'Hanc te,' inquit, 'capere
18 30| esse susceptum; sin ille tum motus est temeritate imperitorum
19 31| rectissime potuit auferre. Ac tum quidem Tralliani cum ipsi
20 33| vera atque integra Graecia; tum se ipsi expendant, tum cum
21 33| tum se ipsi expendant, tum cum his comparent, tum,
22 33| tum cum his comparent, tum, si audebunt, dignitati
23 39| cum saepe antea senatus tum me consule gravissime iudicavit.
24 48| monedulae committebant, ne tum quidem hominum venustatem
25 16| alia multa certi homines, tum hoc vel maxime moliuntur
26 24| et civium commendabam! Tu tum, Flacce, praetor communis
27 24| senatum attulisti. Quae tibi tum gratiae sunt a me actae,
28 25| metuo ne funesta nobis! Qui tum animus L. Flacci—nihil dicam
29 25| Sed quid ea commemoro quae tum cum agebantur uno consensu
|