Caput
1 2 | consulem aspexit, concidit in curiae paene limine; recordatione,
2 2 | vulnerari quam est statim in facto ipso a gravissimo
3 4 | bonorum dolor postulavit. In Clodium vero non est hodie
4 5 | Italiam cunctam: non denique in me sceleratior fuit quam
5 5 | me sceleratior fuit quam in ipsos deos immortalis. Etenim
6 5 | violavit quo nemo antea: in me fuit eodem animo quo
7 7 | feretur tamen haesitans et in me impetum impeditus facere
8 7 | consecratum Miloni: si quod in me telum intenderit, statim
9 8 | flagitio stuproque violarit, in contione de religionibus
10 9 | haruspicum hoc recens de fremitu in contione recitavit, in quo
11 9 | fremitu in contione recitavit, in quo cum aliis multis scriptum
12 9 | religiosa profana haberi: in ea causa esse dixit domum
13 11| parebo. ~Sed quae tandem est in hac urbe tanta domus ab
14 11| iudiciis omnibus liberata in hac urbe sola est. Te enim
15 11| domo, quae, ut dixi, sola in hac urbe omni religione
16 11| Quam primum inimicus ipse in illa tempestate ac nocte
17 11| huic furiae, si diutius in hac urbe quam delere cuperet
18 12| tanta religio est qua non in nostris dubitationibus atque
19 12| nostris dubitationibus atque in maximis superstitionibus
20 13| fieri potest (quod idem in iudicio capitis durum atque
21 14| iudicaverunt? Multae sunt domus in hac urbe, patres conscripti,
22 15| aedificare mihi liceret, quibus in maximis periculis universa
23 15| fecissent lege de vi, quae est in eos qui universam rem publicam
24 16| P. Valerio pro maximis in rem publicam beneficiis
25 16| beneficiis data domus est in Velia publice, at mihi in
26 16| in Velia publice, at mihi in Palatio restituta; illi
27 17| ecferret aliquando ad gloriam in refutandis maledictis hominum
28 17| negotium. Potest quisquam vir in rebus magnis cum invidia
29 18| ego sunt occupati versari in studio litterarum, his delecter
30 19| vaecors qui aut, cum suspexit in caelum, deos esse non sentiat,
31 20| haruspicum vocem admovete: Qvod in agro Latiniensi avditvs
32 20| esse possumus? Exauditus in agro propinquo et suburbano
33 22| fornicibus ostiisque omnibus in scaenam signo dato inmissa
34 22| eadem virtus fuit quae in privato quondam tuo proavo;
35 24| illis ludis loquar quos in Palatio nostri maiores ante
36 24| nostri maiores ante templum in ipso Matris Magnae conspectu
37 24| ultimis terris arcessita in hac urbe consederit, qui
38 25| permissu magistratus liberatum, in alteram scaenam inmissum,
39 25| esset? Si examen apium ludis in scaenam caveam<ve> venisset,
40 25| examina tanta servorum inmissa in populum Romanum saeptum
41 25| et non commovemur? Atque in apium fortasse examine nos
42 26| sibi monstrum est, et cum in eo ipso periculum est ex
43 26| cavea exire iubebant: tu in alteram servos inmisisti,
44 26| segregabant. Ne hoc quidem tibi in mentem veniebat, Sibyllino
45 28| legati te tribuno dividere in aede Castoris tuis operis
46 28| deae vota facerent, eaque in ipso Pessinunte ad illam
47 28| ipsam principem aram et in illo loco fanoque persolverent.
48 29| tueretur, quem unum habemus in orbe terrarum fidelissimum
49 29| Nam cum multa regia sunt in Deiotaro tum illa maxime,
50 29| spoliatum reciperavit, ut in pristina religione servaret,
51 29| quis est qui id non totum in istius ludos praedictum
52 30| antea, liberata est; at in iis aedibus quas tu, Q.
53 31| Cum de domo tua dixero, in qua tamen ita est inaedificatum
54 31| dicebat; movet me etiam in hac caritate annonae, sterilitate
55 32| sanctissimum Dianae sacellum in Caeliculo sustulisse? Adsunt
56 32| eius loci; multi sunt etiam in hoc ordine qui sacrificia
57 32| sacrificia gentilicia illo ipso in sacello stato loco anniversaria
58 33| iusseras. Qua lege? quam ne in illa quidem impunitate tua
59 33| ex meretricis sepulcro <in> imperatoris monumento conlocaras.
60 34| indices tribunus e carcere in forum effudit, cuius arbitrio
61 35| 35] Nec confero nunc in te unum omnia. Spes maior
62 35| Macedoniae libera est, hominem in illis locis clarum ac nobilem,
63 35| extorquere non poterat, in vincla coniecit, et medicum
64 36| quod sic statuo, et illud in hac civitate esse maxime
65 36| periurium, et te ipsum tamen in periuri crimen ab iis quibuscum
66 37| 37] Et video in haruspicum responsum haec
67 37| Multi enim sunt, credo, in quos huius malefici suspicio
68 37| nunc ex Etruscis libris in te conversa atque interpretata
69 37| fit pro populo Romano, fit in ea domo quae est in imperio,
70 37| fit in ea domo quae est in imperio, fit incredibili
71 37| idcirco Bonam dicit quod in tanto sibi scelere ignoverit.
72 38| non deorum. Homines te in re foedissima defenderunt,
73 38| iniuria tui stupri inlata in ipsos dolori non fuit, homines
74 38| homines tibi arma alii in me, alii post in illum invictum
75 38| arma alii in me, alii post in illum invictum civem dederunt,
76 39| atque dementia? nisi forte in tragoediis quos vulnere
77 39| matricidarum. Tu cum furialis in contionibus voces mittis,
78 39| pellis, cum ardentis faces in vicinorum tecta iactas,
79 39| conficitur: deorum tela in impiorum mentibus figuntur.
80 39| Qua re miserior es cum in omnem fraudem raperis oculis
81 40| vexatur, ut tamquam fortis in pugna vir acceptis a forti
82 41| Sulpicio loquar? cuius tanta in dicendo gravitas, tanta
83 42| quorum intemperantia expleta in domesticis est germanitatis
84 42| praevaricaretur. Inde cum Murena se in Galliam contulit, in qua
85 42| se in Galliam contulit, in qua provincia mortuorum
86 43| publicis funesta quaestura, in qua idem iste deos hominesque,
87 43| cum esset, interfuerat, et in eo foedere improbando senatus
88 43| excitavit; Saturninum, quod in annonae caritate quaestorem
89 44| 44] Fuit in his omnibus etsi non iusta,—
90 44| careret. Hanc ob amentiam in discordiis nostris, de quibus
91 45| id is consul efficeret in discordiis principum qui
92 45| enim certe petebantur, cum in me cognitorem harum omnium
93 46| discordiae, sed etiam crescebat in eos odium a quibus nos defendi
94 46| furentis ac volaticos impetus in se ipsos posse converti.
95 47| quibusdam haerent ea tela in re publica quae, quam diu
96 47| quae, quam diu haerebant in uno me, graviter equidem
97 47| esse arbitrabatur, nisi eos in caelum suis laudibus praeclarus
98 47| nisi exercitum C. Caesaris—in quo fallebat, sed eum nemo
99 47| exercitum signis infestis in curiam se inmissurum minitaretur,
100 47| causam coniunxisse secum, in quo uno non mentiebatur,
101 48| auspicia latas et hic et in contionibus dicere, in quibus
102 48| et in contionibus dicere, in quibus legibus inerat curiata
103 48| esse dicebant. Ferebant in oculis hominem quidam boni
104 48| ignari. Longius processit; in ipsum Cn. Pompeium, auctorem,
105 49| adfligere; tum est illa in templo Castoris scelerata
106 49| minas eius perferre, cum in contionibus diceret velle
107 49| contionibus diceret velle se in Carinis aedificare alteram
108 50| privatus esset. Etiamne in sinu atque in deliciis quidam
109 50| esset. Etiamne in sinu atque in deliciis quidam optimi viri
110 50| Volo,' inquiunt, 'esse qui in contione detrahat de Pompeio.'
111 51| foedior aut inquinatior in Cn. Pompeio accusando quam
112 51| Pompeio accusando quam in universo senatu vituperando
113 51| contionem de qua loquor; in qua Pompeium ornat,—an potius
114 51| certe laudat, et unum esse in hac civitate dignum huius
115 52| gaudebant, ob eamque causam in tot tantisque sceleribus
116 52| Nunc enim iam laudat illum: in eos invehitur quibus se
117 52| facturum, qui tam libenter in opinionem gratiae inrepat?
118 53| libri certa nomina quae in id genus civium cadere possint:
119 53| periculum caedemque portendunt, in tuto conlocant Clodium,
120 54| necesse est adiungitur; ne in unius imperium res recidat
121 55| occultiora quam eius qui in contione ausus est dicere
122 55| tantamque eversionem civitatis in mentem subito in rostris
123 55| civitatis in mentem subito in rostris cogitanti venire
124 56| post docebo. Sed tamen in eum cadere hoc verbum maxime
125 57| dedecus reperire posset quod in hoc non inesset, multaque
126 57| hoc non inesset, multaque in eo penitus defixa atque
127 57| enim tempore et suscipimur in lucem et hoc caelesti spiritu
128 57| spiritu augemur et certam in sedem civitatis ac libertatis
129 58| sunt scelera quae ab illo in patriam sunt edita. Quid?
130 58| patriam sunt edita. Quid? quae in singulos civis quos necavit,
131 59| vero? ea quanta sunt quae in ipsum se scelera, quae in
132 59| in ipsum se scelera, quae in suos edidit! Quis minus
133 59| partibus? quae navis umquam in flumine publico tam vulgata
134 60| re, id quod extremum est in haruspicum responso, providete
135 60| labefacta, vix, inquam, nixa in omnium nostrum umeris cohaerebunt.
136 62| putare accidere posse quod in fabulis saepe videtis fieri,
137 62| hominum adeat, versetur in terris, cum hominibus conloquatur.
138 62| eodem fere tempore factus in agro Piceno Potentiae nuntiatur
139 63| incredibilique praedicunt. In quo constituendae nobis
|