Caput

 1 4 |     pontificis maximi emissum. Tum, inquam, tum vidi ac multo
 2 4 |   maximi emissum. Tum, inquam, tum vidi ac multo ante prospexi
 3 8 | riseritis impudentiam hominis, tum a me de tota contione audietis.
 4 18|      extremum paene discrimen, tum hanc recentem urbis inflammandae
 5 22|      dato inmissa inrupit. Tua tum, tua, Cn. Lentule, eadem
 6 29|   multa regia sunt in Deiotaro tum illa maxime, quod tibi nummum
 7 31|   tantum modo sit demoliendum, tum videbo num mihi necesse
 8 34| hominum praesidio munitum sit, tum etiam divino iure esse vallatum.
 9 39|       ineas cubile non sentis, tum baccharis, tum furis, tum
10 39|     non sentis, tum baccharis, tum furis, tum das eas poenas
11 39|      tum baccharis, tum furis, tum das eas poenas quae solae
12 41| dimicare erat omnino illis qui tum rem publicam gubernabant
13 45|      Metellus et concors etiam tum senatus, senatus principe
14 48|        fallacissime venditare; tum leges Iulias contra auspicia
15 49|                            49] Tum vero elatus <est> spe posse
16 49| hostiumque victorem adfligere; tum est illa in templo Castoris
17 49|    huius imperi sica deprensa; tum ille cui nulla hostium diutius
18 50|       dissensionibus eorum qui tum a vobis seiuncti videbantur
19 50|    sentio. Mihi me dius fidius tum de illius amplissima dignitate
20 54|        iterum Sulla superavit; tum sine dubio habuit regalem
21 55|         iam ista serpens, quae tum hic delitiscit, tum se emergit
22 55|       quae tum hic delitiscit, tum se emergit et fertur illuc,