Caput

 1 3 |      pactionis funditus una cum re publica oppressum exstinctumque
 2 13|      quae ipsius urbis, ulla de re, ne de capite quidem virginum
 3 20|                         20] Qua re, ne plura de re minime loquar
 4 20|         20] Qua re, ne plura de re minime loquar dubia, adhibete
 5 20|      praecinere fateatur? De ea re scriptum est: Postiliones
 6 35|        contaminavit ut id nulla re possit nisi ipsius supplicio
 7 36|    praesidium postulassent. Qua re autem de iis dici suspicer
 8 38|       non deorum. Homines te in re foedissima defenderunt,
 9 39| impiorum mentibus figuntur. Qua re miserior es cum in omnem
10 40|      nvminis deficiantvr, ~ßywa re ad wnwm imperiwm pecvniae
11 44|     enim potest cuiquam male de re publica merendi iusta esse
12 46|         hominem atque optime de re publica saepe meritum impurissimi
13 47|    quibusdam haerent ea tela in re publica quae, quam diu haerebant
14 50|    adversarii defenderunt; ne a re publica rei publicae pestis
15 53|   communi salute diiunctae. Qua re cum di immortales monent
16 60|                         60] Qua re, id quod extremum est in
17 61|                         61] Qua re hunc statum qui nunc est,
18 61|    qualiscumque est, nulla alia re nisi concordia retinere