Caput

 1 4 |          impenderet procella rei publicae. Videbam illud scelus tam
 2 5 |        odio dignitatis, odio rei publicae: non me magis violavit quam
 3 6 |        divino munere donatus rei publicae. Solus ille cognovit quem
 4 11|          tempestate ac nocte rei publicae, cum cetera scelera stilo
 5 43|          43] Exorta est illa rei publicae, sacris, religionibus, auctoritati
 6 45|        est foeda ac luctuosa rei publicae; petita est auctoritas vestra,
 7 47|          mei, tam sceleratus rei publicae vexator esse potuisset?
 8 49|       luctuosum, ad rationem rei publicae gloriosum.
 9 50| defenderunt; ne a re publica rei publicae pestis removeretur restiterunt,
10 58|      principem salutis mentisque publicae, vi, caede incendiisque
11 58|     Aeliam et Fufiam, maxime rei publicae salutaris, censuram exstinxit,
12 61|       non auctoritatis meae, sed publicae religionis. Mea fuerunt