Caput

 1 5 |       stipitem illum qui quorum hominum esset nesciremus, nisi se
 2 15|       vero referentibus, o post hominum memoriam fortissimi atque
 3 17|        in refutandis maledictis hominum improborum animi quidam
 4 20|      ipsis dis immortalibus, ut hominum fama est, Etruriae traditam
 5 21| violatis expiatio debeatur, sed hominum quae ob delicta quaero.
 6 34|      sentio, ius legatorum, cum hominum praesidio munitum sit, tum
 7 38| diligenter attendes, intelleges hominum poenas deesse adhuc, non
 8 38|        invictum civem dederunt, hominum beneficia prorsus concedo
 9 39|      eas poenas quae solae sunt hominum sceleri a dis immortalibus
10 55|       penitus et inustum animis hominum amplissimorum; dissident
11 55|        vigiliis, etiam coitione hominum, iustitium illud concoctum
12 62|        delapsus de caelo coetus hominum adeat, versetur in terris,