Caput

1 4 | impunitum fuisset, ad perniciem civitatis. Non multum mihi sane post
2 17|   parricida rogarer cuius essem civitatis, respondi me, probantibus
3 24|     paene ad caedem et ad funus civitatis conversi sunt, hanc, inquam,
4 41|       Gracchus convellit statum civitatis, qua gravitate vir, qua
5 45|   bonorum omnium, totus denique civitatis status. Haec enim certe
6 55|       illi tantamque eversionem civitatis in mentem subito in rostris
7 56|         aliquando honorem vitio civitatis, non suo, non sunt adsecuti;
8 57|      augemur et certam in sedem civitatis ac libertatis adscribimur.