1-crude | cruen-ignot | ignov-ornat | osten-signi | signo-wnwm
bold = Main text
Caput grey = Comment text
1 1 | 1] Hesterno die, patres conscripti,
2 10 | 10] Gaudeo mihi de toto hoc
3 11 | 11] Sed primum expiabo religionem
4 12 | 12] Quae tanta religio est
5 13 | 13] Nego umquam post sacra
6 14 | 14] De hoc igitur loco sacro
7 15 | 15] quae primum aedificatur
8 16 | 16] Nego ullo de opere publico,
9 17 | 17] Quamquam si me tantis laboribus
10 18 | 18] Sed quoniam mea causa expedita
11 19 | 19] Deinde, si quid habui oti,
12 2 | 2] Ac tamen ignarus ille qui
13 20 | 20] Qua re, ne plura de re
14 21 | 21] Audio quibus dis violatis
15 22 | 22] Quos igitur haruspices
16 23 | 23] An si ludius constitit,
17 24 | 24] Ac si volumus ea quae de
18 25 | 25] Pro di immortales! qui
19 26 | 26] Quod igitur ex aliquo diiuncto
20 27 | 27] Hac igitur vate suadente
21 28 | 28] Sed quid ego id admiror?
22 29 | 29] Quod cum Deiotarus religione
23 3 | 3] Sed tamen mei facti rationem
24 30 | 30] Sequitur de locis sacris,
25 31 | 31] Cum de domo tua dixero,
26 32 | 32] Vetera fortasse loquimur;
27 33 | 33] Tu meam domum religiosam
28 34 | 34] Sed iam haruspicum reliqua
29 35 | 35] Nec confero nunc in te
30 36 | 36] Sed recitemus quid sequatur.
31 37 | 37] Et video in haruspicum
32 38 | 38] Quis enim ante te sacra
33 39 | 39] a dis quidem immortalibus
34 4 | 4] Cum his furiis et facibus,
35 40 | 40] Sed quoniam de iis omnibus
36 41 | 41] Ti. Gracchus convellit
37 42 | 42] Hic vero de quo ego ipse
38 43 | 43] Exorta est illa rei publicae,
39 44 | 44] Fuit in his omnibus etsi
40 45 | 45] Quod anno ante frater Metellus
41 46 | 46] Non sedabantur discordiae,
42 47 | 47] Atque ex hac nimia non
43 48 | 48] Idem postea quam respirare
44 49 | 49] Tum vero elatus <est> spe
45 5 | 5] Nihil enim contra me fecit
46 50 | 50] Videtis igitur hominem
47 51 | 51] Vtrum tandem C. Marius
48 52 | 52] Quod ego quamquam quid
49 53 | 53] Quas ego alias optimatium
50 54 | 54] Vobis, o carissimi atque
51 55 | 55] Inest hoc tempore haud
52 56 | 56] Sequitur illud, Ne deterioribvs
53 57 | 57] Deteriores cavete; quorum
54 58 | 58] Quid de patria loquar?
55 59 | 59] Quid vero? ea quanta sunt
56 6 | 6] Accedit etiam quod exspectatione
57 60 | 60] Qua re, id quod extremum
58 61 | 61] Qua re hunc statum qui
59 62 | 62] Quod si cetera magis pervulgata
60 63 | 63] Etenim haec deorum immortalium
61 7 | 7] Huic ego et tali et ita
62 8 | 8] Atque paulo ante, patres
63 9 | 9] Itaque nunc proxima contio
64 57 | deorum ignis, solia, mensas, abditos ac penetralis focos, occulta
65 23 | aedilis verbo aut simpuvio aberravit, ludi sunt non rite facti,
66 53 | conlocant Clodium, qui tantum abest a principibus quantum a
67 37 | et exhaustum, suo iudicio absolutum, omnium condemnatum, aut
68 40 | exercitvsqve apvlsvs deminvtioqve accedat. Haruspicum verba sunt haec
69 6 | 6] Accedit etiam quod exspectatione
70 29 | caerimonias ab omni vetustate acceptas a Brogitaro pollui non sinit,
71 40 | tamquam fortis in pugna vir acceptis a forti adversario vulneribus
72 24 | aut etiam religionis causa accesserat, manus adferebantur, quo
73 4 | mihi sane post ad odium accessit.
74 62 | permovebit? Nolite enim id putare accidere posse quod in fabulis saepe
75 56 | atque honestissimis viris accidit. Repulsi sunt ii quos ad
76 25 | caveam<ve> venisset, haruspices acciendos ex Etruria putaremus: videmus
77 50 | optime de mea salute meritus accipiat ut a me dicitur; dicam quidem
78 51 | inquinatior in Cn. Pompeio accusando quam in universo senatu
79 5 | Itaque eum numquam a me esse accusandum putavi, non plus quam stipitem
80 37 | disertum, saepius, cum te accusaret, usurpasse quam haec quae
81 39 | tam miseri, quamquam sunt acerbi, quam illa exsultatio Athamantis
82 51 | esse tam bonis civibus non acerbum. Sed ne id viros optimos
83 45 | sententiam dicente, excluserat acerrimeque una voce ac mente restiterat,
84 34 | fecit, ecquid sciat unum acerrimum adversarium Hermarchi, Theodosium,
85 41 | effrenatus et paene demens ut actor esset egregius et ad animos
86 29 | Brogitaro, ut ante dixi, addictum pecunia tradidisti. Atque
87 40 | verba sunt haec omnia: nihil addo de meo. Quis igitur optimatium
88 62 | de caelo coetus hominum adeat, versetur in terris, cum
89 13 | disquisitionem interest adesse quam plurimos (ita est enim
90 24 | causa accesserat, manus adferebantur, quo matrona nulla adiit
91 42 | quid est, quid valet, quid adfert, ut tanta civitas, si cadet,—
92 21 | praetermissum aut commissum, adferunt, quorum de sententia illa
93 45 | fieret obstiterat, quod adfinis et sodalis clarissimus vir,
94 40 | Hoc enim etiam turpius adflictatur res publica quod ne ab eo
95 50 | per se ipsum iam pridem adflictum ac iacentem perniciosis
96 49 | bellorum hostiumque victorem adfligere; tum est illa in templo
97 20 | re minime loquar dubia, adhibete animos, et mentis vestras,
98 | adhuc
99 44 | nisi ex eo loco quo eum adire fas non fuerat ancillarum
100 43 | publicam hic primus <fuit> et aditus ad popularem iactationem
101 54 | optimatium sequi necesse est adiungitur; ne in unius imperium res
102 47 | minitaretur, nisi se Cn. Pompeio adiutore, M. Crasso auctore, quae
103 7 | aut concedente aut etiam adiuvante Milone eius conatum refutabo:
104 28 | 28] Sed quid ego id admiror? qui accepta pecunia Pessinuntem
105 61 | trudamur di immortales nos admonent, quoniam iam pridem humana
106 17 | ab amicis quid respondeat admoneri. ~
107 56 | Romanus ipse nullo haruspicum admonitu sua sponte prospexit.
108 20 | auris, ad haruspicum vocem admovete: Qvod in agro Latiniensi
109 7 | salutem meam, verum etiam adpetivit. Sed si etiam nunc inlaqueatus
110 16 | praedicatio non grata potius quam adrogans videatur.
111 43 | popularem iactationem atque adscensus. Nam Ti. Graccho invidia
112 27 | sacra ista nostri maiores adscita ex Phrygia Romae conlocarunt;
113 57 | civitatis ac libertatis adscribimur. Iste parentum nomen, sacra,
114 56 | civitatis, non suo, non sunt adsecuti; nam id quidem multis saepe
115 12 | sapientissimorum civium adstante, omni religione una mente
116 32 | in Caeliculo sustulisse? Adsunt vicini eius loci; multi
117 4 | importunum, audaciam tam immanem adulescentis furentis, nobilis, vulnerati
118 54 | fortuna regnum est largita, adversa mortem. Idem iterum Sulla
119 50 | obtrectatores eorum atque adversarii defenderunt; ne a re publica
120 40 | pugna vir acceptis a forti adversario vulneribus adversis honeste
121 34 | ecquid sciat unum acerrimum adversarium Hermarchi, Theodosium, legatum
122 40 | forti adversario vulneribus adversis honeste cadere videatur.
123 28 | legati te tribuno dividere in aede Castoris tuis operis nummos
124 31 | contineri. Multa me movent: quod aedes Telluris est curationis
125 30 | liberata est; at in iis aedibus quas tu, Q. Seio, equite
126 16 | urbem constitutam ex aerario aedificandam, a pontificibus liberandam,
127 15 | 15] quae primum aedificatur ex auctoritate senatus pecunia
128 23 | si lorum omisit, aut si aedilis verbo aut simpuvio aberravit,
129 27 | constituta, neque curulis aedilitas, quae maxime hanc tueri
130 39 | vicinorum tecta iactas, cum aedis sacras inflammas, cum servos
131 58 | pervertit; sustulit duas leges, Aeliam et Fufiam, maxime rei publicae
132 37 | quam hoc quod a regibus aequale huius urbis accepimus? quod
133 18 | videor plus quam ceteri qui aeque atque ego sunt occupati
134 2 | essent, exsanguis atque aestuans se ex curia repente proripuit,
135 59 | vulgata omnibus quam istius aetas fuit? quis umquam nepos
136 42 | patris mortem primam illam aetatulam suam ad scurrarum locupletium
137 11 | comitiis centuriatis omnium aetatum ordinumque suffragiis eodem
138 41 | nihil ut a patris avique Africani praestabili insignique virtute,
139 24 | consessum senatui locum P. Africanus iterum consul ille maior
140 30 | multorum firmabo ac docebo: agatur modo haec res, quod ex eo
141 3 | meis omnibus tectis atque agris intulerunt.
142 31 | caritate annonae, sterilitate agrorum, inopia frugum religio Telluris,
143 24 | hanc, inquam, accepimus agros et nemora cum quodam strepitu
144 17 | quendam murmurantem, quem aiebant negare ferri me posse, quia,
145 12 | Quirinalis, Q. Cornelius, P. Albinovanus, Q. Terentius, pontifices
146 | alia
147 | aliam
148 | alias
149 | alicui
150 47 | ex hac nimia non nullorum alienatione a quibusdam haerent ea tela
151 56 | apertissime largientis non solum alieni sed etiam sui, vicini, tribules,
152 47 | me, graviter equidem sed aliquanto levius ferebam. An iste
153 | aliqui
154 | aliquis
155 9 | Quid enim interest utrum ab altaribus religiosissimis fugatus
156 | altera
157 25 | alteram scaenam inmissum, alteri praepositum, ut alter consessus
158 49 | qui omnis angustias, omnis altitudines moenium obiectas semper
159 33 | facientem videre, tollam altius tectum, non ut ego te despiciam,
160 46 | putet, sed ut eos quos non amant ab eodem gaudeant vituperari.
161 29 | fidelissimum huic imperio atque amantissimum nostri nominis, Brogitaro,
162 4 | illo die fuit cum illum ambustum religiosissimis ignibus
163 19 | patres conscripti, ipsi nos amemus, tamen nec numero Hispanos
164 48 | continebat, quam caecus amentia non videbat. Producebat
165 44 | cive tali careret. Hanc ob amentiam in discordiis nostris, de
166 17 | sed etiam gaudet se ab amicis quid respondeat admoneri. ~
167 51 | significat se illi esse amicissimum et reconciliationem esse
168 35 | intromisit suum qui legato socio amico libero foedissime et crudelissime
169 52 | tamen hoc statuo, hunc, si amicus esset Pompeio, laudaturum
170 33 | potuisti? Qua mente? quam amiseras. Qua manu? qua disturbaras.
171 43 | frumentaria procuratione senatus amovit eique rei M. Scaurum praefecit,
172 50 | dius fidius tum de illius amplissima dignitate detrahere cum
173 52 | illi inimicissimus esset, amplius ad eius laudem minuendam
174 44 | eum adire fas non fuerat ancillarum beneficio emissus esset,
175 49 | umquam fuit clausa, qui omnis angustias, omnis altitudines moenium
176 22 | atque impeditum turba et angustiis tradidisset.
177 55 | insitum penitus et inustum animis hominum amplissimorum; dissident
178 60 | tenentur a paucis, bonorum animus ad nutum nostri ordinis
179 6 | fortissimo et clarissimo viro, T. Annio, devota et constituta ista
180 10 | an gravissimum multis his annis huic ordini nuntiatum sit,
181 6 | adventu solus evertit, sic T. Annius ad illam pestem comprimendam,
182 32 | ipso in sacello stato loco anniversaria factitarint. Et quaerimus
183 13 | honoribus populi Romani antecedebant multa de conlegi iudicio
184 32 | capere possint. Verum tamen antiqua neglegimus: etiamne ea neglegemus
185 13 | constituta, quorum eadem est antiquitas quae ipsius urbis, ulla
186 29 | munere tuo quam illud fanum antiquitate religionis carere. Sed ut
187 14 | iudicabit, qui uno illo solo antistite sacrorum dissentiente frequentissimus
188 31 | pertinere magmentarium Telluris aperire. Nuper id patuisse dicunt,
189 18 | fatorum veteres praedictiones Apollinis vatum libris, portentorum
190 53 | quod iam audietis, hos appellant quorum et mentes et res
191 24 | uni ludi ne verbo quidem appellantur Latino, ut vocabulo ipso
192 29 | ornatum, tu etiam regem appellari cum Brogitaro iubes. Sed
193 29 | pecunia Brogitarus per te appellatus . . . alterum putabo regem,
194 24 | Latino, ut vocabulo ipso et appetita religio externa et Matris
195 26 | facere maluerit quam C. aut Appi Claudiorum? Illi cum ludos
196 40 | pecvniae redeant exercitvsqve apvlsvs deminvtioqve accedat. Haruspicum
197 28 | ad illam ipsam principem aram et in illo loco fanoque
198 30 | sacellum dico fuisse <et> aras. Tabulis hoc censoriis,
199 3 | longius prope progressum arbitrabantur quam sapientis hominis cogitata
200 47 | auctoritate seiunctos esse arbitrabatur, nisi eos in caelum suis
201 34 | in forum effudit, cuius arbitrio sicae nunc omnes atque omnia
202 48 | meriti, sed illius, ut ego arbitror, furoris ignari. Longius
203 4 | nobilis, vulnerati non posse arceri oti finibus: erupturum illud
204 24 | est ut ex ultimis terris arcessita in hac urbe consederit,
205 39 | optimos viros foro pellis, cum ardentis faces in vicinorum tecta
206 8 | contionis primum universum argumentum sententiamque audite; cum
207 28 | vendideris, sacerdotem ab ipsis aris pulvinaribusque detraxeris,
208 6 | ille cognovit quem ad modum armatum civem, qui lapidibus, qui
209 58 | aerario, provinciis, exercitu armavit, reges qui erant vendidit,
210 20 | reconditus et horribilis fremitus armorum. Quis est ex gigantibus
211 7 | intenderit, statim me esse arrepturum arma iudiciorum atque legum. ~
212 44 | immortalibus admonemur, arreptus est unus ex patriciis cui
213 19 | mente fiunt ut vix quisquam arte ulla ordinem rerum ac necessitudinem
214 19 | nec calliditate Poenos nec artibus Graecos nec denique hoc
215 28 | reges omnes qui Europam Asiamque tenuerunt semper summa religione
216 8 | aspici fas est non solum aspectu virili sed flagitio stuproque
217 22 | nomen, imperium, vocem, aspectum, impetum tuum stans senatus
218 2 | atque Cn. Lentulum consulem aspexit, concidit in curiae paene
219 8 | oculis ne imprudentis quidem aspici fas est non solum aspectu
220 33 | te despiciam, sed tu ne aspicias urbem eam quam delere voluisti. ~
221 39 | acerbi, quam illa exsultatio Athamantis et quam senium matricidarum.
222 26 | sui mentionem facit, cum Athenionis aut Spartaci exemplo ludos
223 16 | mihi data a vobis, cum ea attemptentur eius lingua cuius ante manu
224 38 | Tibi vero, si diligenter attendes, intelleges hominum poenas
225 7 | tacens minaretur, voce tantum attigi legum initium et iudici.
226 11 | conscripsisset, ne una quidem attigit littera religionis; deinde
227 26 | legis, contaminatis manibus attrectas.
228 47 | suis laudibus praeclarus auctor extolleret, nisi exercitum
229 48 | in ipsum Cn. Pompeium, auctorem, ut praedicare est solitus,
230 18 | religione. Ego vero primum habeo auctores ac magistros religionum
231 46 | defendi putabamur. Ecce isdem auctoribus, Pompeio principe, qui cupientem
232 18 | pontificatu, rerum bene gerundarum auctoritates augurio, fatorum veteres
233 19 | tantum imperium esse natum et auctum et retentum? Quam volumus
234 4 | illud scelus tam importunum, audaciam tam immanem adulescentis
235 30 | miram! de mea domo dicere audes? Committe vel consulibus
236 55 | nostras et perniciosam viam audiendi consuetudine esse munitam. ~
237 21 | 21] Audio quibus dis violatis expiatio
238 9 | etiam illud est, id quod audistis, Loca sacra et religiosa
239 8 | argumentum sententiamque audite; cum riseritis impudentiam
240 56 | reppulerunt: hi ne honore augeantur monent. Debet esse gratum
241 57 | et hoc caelesti spiritu augemur et certam in sedem civitatis
242 48 | se ille servasse dicebat. Augures interrogabat, quae ita lata
243 18 | gerundarum auctoritates augurio, fatorum veteres praedictiones
244 12 | immortalibus satis sanctum, satis augustum, satis religiosum esse visum
245 43 | longius quam voluit popularis aura provexit.
246 55 | quam eius qui in contione ausus est dicere iustitium edici
247 20 | Qvod in agro Latiniensi avditvs est strepitvs cvm fremitv.
248 56 | deterioribvs repvlsisqve honos avgeatvr. Repulsos videamus, nam
249 41 | dignitate! nihil ut a patris avique Africani praestabili insignique
250 18 | nostros animos deterrent atque avocant a religione. Ego vero primum
251 40 | caedes pericvlaqve creentvr avxilioqve divini nvminis deficiantvr, ~
252 39 | ineas cubile non sentis, tum baccharis, tum furis, tum das eas
253 42 | etiam Cilicum libidines barbarorumque satiavit; post exercitu
254 28 | maximis et periculosissimis bellis huic deae vota facerent,
255 27 | quondam, defessa Italia Punico bello atque <ab> Hannibale vexata,
256 49 | etiam, illum externorum bellorum hostiumque victorem adfligere;
257 5 | hunc persequar, pecudem ac beluam, pabulo inimicorum meorum
258 38 | civem dederunt, hominum beneficia prorsus concedo tibi iam
259 16 | maximis in rem publicam beneficiis data domus est in Velia
260 44 | fas non fuerat ancillarum beneficio emissus esset, populari
261 16 | vereor ne haec mea vestrorum beneficiorum praedicatio non grata potius
262 48 | Producebat fortissimum virum, M. Bibulum; quaerebat ex eo, C. Caesare
263 8 | hominemque eum qui pulvinaribus Bonae deae stuprum intulerit,
264 37 | fas est, quam iste idcirco Bonam dicit quod in tanto sibi
265 51 | iratis, alterum esse tam bonis civibus non acerbum. Sed
266 5 | equites Romanos, quam omnis bonos, quam Italiam cunctam: non
267 41 | tanta iucunditas, tanta brevitas fuit, ut posset vel ut prudentes
268 59 | quantas iste Byzantiorum Brogitarorumque praedas exsorbuit? aut tam
269 29 | senatus per nos, pecunia Brogitarus per te appellatus . . .
270 59 | exhauriret gurgites quantas iste Byzantiorum Brogitarorumque praedas
271 37 | huius malefici suspicio cadat. Quis praeter hunc unum?
272 42 | adfert, ut tanta civitas, si cadet,—quod di omen obruant!—a
273 38 | An tibi luminis obesset caecitas plus quam libidinis? Ne
274 48 | tribunatum continebat, quam caecus amentia non videbat. Producebat
275 24 | violati, polluti, paene ad caedem et ad funus civitatis conversi
276 53 | cum principibus periculum caedemque portendunt, in tuto conlocant
277 48 | quam respirare vos a metu caedis, emergere auctoritatem vestram
278 57 | suscipimur in lucem et hoc caelesti spiritu augemur et certam
279 20 | Satvrno, Neptvno, Tellvri, dis caelestibvs.
280 32 | sanctissimum Dianae sacellum in Caeliculo sustulisse? Adsunt vicini
281 12 | Crassus, C. Curio, Sex. Caesar flamen Quirinalis, Q. Cornelius,
282 48 | Bibulum; quaerebat ex eo, C. Caesare leges ferente de caelo semperne
283 47 | extolleret, nisi exercitum C. Caesaris—in quo fallebat, sed eum
284 19 | Hispanos nec robore Gallos nec calliditate Poenos nec artibus Graecos
285 42 | maxime fecundum uberemque campestrem totum ad se ita redegit
286 59 | exsorbuit? aut tam eminentibus canibus Scyllam tamque ieiunis quam
287 32 | mortales a dis immortalibus usu capere possint. Verum tamen antiqua
288 13 | urbis, ulla de re, ne de capite quidem virginum Vestalium,
289 13 | potest (quod idem in iudicio capitis durum atque iniquum est),
290 6 | oppugnatam, labefactam, paene captam aliquando quasi fatali adventu
291 55 | amplissimorum; dissident principes; captatur occasio. Qui non tantum
292 34 | omnis indices tribunus e carcere in forum effudit, cuius
293 44 | Romanus, res publica cive tali careret. Hanc ob amentiam in discordiis
294 49 | contionibus diceret velle se in Carinis aedificare alteram porticum,
295 54 | 54] Vobis, o carissimi atque optimi cives, et vestrae
296 35 | supplicio expiari. Qualis hunc carnifices putamus habere, qui etiam
297 6 | ad interitum exitiumque Carthaginis, qui illam a multis imperatoribus
298 27 | femina autem quae matronarum castissima putabatur, Q. Claudia, cuius
299 29 | Deiotarus religione sua castissime tueretur, quem unum habemus
300 27 | solet, permovit quo minus castissimos ludos omni flagitio pollueres,
301 59 | umquam pepercit hostium castris quam ille omnibus corporis
302 19 | necessitudinem persequi possit casu fieri putet, aut, cum deos
303 39 | infirmitas multos subit casus per se, denique ipsum corpus
304 26 | ludos facerent, servos de cavea exire iubebant: tu in alteram
305 25 | examen apium ludis in scaenam caveam<ve> venisset, haruspices acciendos
306 57 | 57] Deteriores cavete; quorum quidem est magna
307 61 | iam pridem humana consilia ceciderunt. Atque ego hanc orationem,
308 21 | renovata atque instaurata celebrantur. Qui sunt ludi minus diligenter
309 24 | conspectu Megalesibus fieri celebrarique voluerunt? qui sunt more
310 30 | fuisse <et> aras. Tabulis hoc censoriis, memoria multorum firmabo
311 58 | rei publicae salutaris, censuram exstinxit, intercessionem
312 11 | potestas omnium rerum, comitiis centuriatis omnium aetatum ordinumque
313 2 | egredientem insequi coepissem, cepi equidem fructum maximum
314 53 | designatur. Habent Etrusci libri certa nomina quae in id genus
315 57 | caelesti spiritu augemur et certam in sedem civitatis ac libertatis
316 34 | immortalibus esse visum certo scio.
317 18 | cui forte videor plus quam ceteri qui aeque atque ego sunt
318 61 | tamen facile tacentibus ceteris reticuissem; sed haec oratio
319 11 | domus, patres conscripti, ceterorumque civium multo maxima ex parte
320 59 | quam denique tam immanem Charybdim poetae fingendo exprimere
321 34 | tractantur, qui cum Hermarcho Chio syngraphas fecit, ecquid
322 42 | contumelias perpessus etiam Cilicum libidines barbarorumque
323 54 | regnaverit. Cum Octavio conlega Cinna dissedit; utrique horum
324 18 | principia, post Sullani Cinnanique temporis extremum paene
325 45 | tamen ut vos isdem ignibus circumsaepti me primum ictum pro vobis
326 52 | prosequebantur, quam se cito inverterit. Nunc enim iam
327 44 | populus Romanus, res publica cive tali careret. Hanc ob amentiam
328 54 | o carissimi atque optimi cives, et vestrae saluti consulendum
329 54 | Dissensit cum Mario, clarissimo civi, consul nobilissimus et
330 32 | loquimur; quamquam hoc si minus civili iure perscriptum est, lege
331 58 | Quid? quae in singulos civis quos necavit, socios quos
332 23 | perempti atque sublati sunt, si civitati universae, scelere eius
333 47 | auctore, quae faciebat facere clamaret, nisi consules causam coniunxisse
334 45 | quod adfinis et sodalis clarissimus vir, qui illum reum non
335 54 | solet esse exitus inter claros et potentis viros nisi aut
336 55 | iuris dictionem intermitti, claudi aerarium, iudicia tolli?
337 27 | castissima putabatur, Q. Claudia, cuius priscam illam severitatem [
338 26 | maluerit quam C. aut Appi Claudiorum? Illi cum ludos facerent,
339 12 | Fannius, M. Lepidus, L. Claudius rex sacrorum, M. Scaurus,
340 49 | diutius urbs umquam fuit clausa, qui omnis angustias, omnis
341 42 | improbissime populum, idemque vir clemens divisores omnium tribuum
342 59 | istum videtis, Gelliis, Clodiis, Titiis, rostra ipsa mandentem? ~
343 43 | gravitate patrum desciscere coegit; C. autem Gracchum mors
344 2 | cum egredientem insequi coepissem, cepi equidem fructum maximum
345 62 | aliqui delapsus de caelo coetus hominum adeat, versetur
346 55 | mentem subito in rostris cogitanti venire potuisse. Est quidem
347 3 | arbitrabantur quam sapientis hominis cogitata ratio postulasset. Nihil
348 62 | cum hominibus conloquatur. Cogitate genus sonitus eius quem
349 7 | Atque hoc sic moderetur et cogitet, si contentus sit iis sceleribus
350 12 | pontifices minores, causa cognita, duobus locis dicta, maxima
351 14 | facere debetis. Aut vobis cognitio dabitur, qui primi de hac
352 45 | certe petebantur, cum in me cognitorem harum omnium rerum illa
353 6 | rei publicae. Solus ille cognovit quem ad modum armatum civem,
354 60 | in omnium nostrum umeris cohaerebunt. Fuit quondam ita firma
355 55 | nocturnis vigiliis, etiam coitione hominum, iustitium illud
356 18 | ac magistros religionum colendarum maiores nostros, quorum
357 2 | repente sine suo vultu, sine colore, sine voce constitit; deinde
358 28 | tenuerunt semper summa religione coluerunt, perverteris; quae denique
359 2 | consurrectione omnium vestrum et ex comitatu publicanorum. Sed vaecors
360 58 | senatus, ut ego semper dixi, comite, duce, ut ille dicebat,
361 11 | summa potestas omnium rerum, comitiis centuriatis omnium aetatum
362 15 | periculis universa res publica commendari solet; deinde, cum ille
363 14 | et privatas et publicas commendarunt. Quid ergo ii possunt aliud
364 7 | sit iis sceleribus quae commisit, esse <se> iam consecratum
365 40 | omnibus quae haruspices commissa esse dicunt satis est dictum,
366 21 | quid est praetermissum aut commissum, adferunt, quorum de sententia
367 30 | de mea domo dicere audes? Committe vel consulibus vel senatui
368 1 | senatus dabatur, magno opere commosset, putavi mihi reprimendam
369 18 | haruspicum voce vehementer esse commotum; neque is sum qui, si cui
370 25 | saeptum atque inclusum, et non commovemur? Atque in apium fortasse
371 61 | convenit aut eorum responsis commoveri necesse est.
372 60 | providete Ne rei pvblicae statvs commvtetvr; etenim vix haec, si undique
373 55 | emergit et fertur illuc, compressa atque inlisa morietur. Monent
374 1 | gladiatoris ferociamque compressi.
375 6 | Annius ad illam pestem comprimendam, exstinguendam, funditus
376 58 | Cn. Pompeium ferro domum compulit, imperatorum monumenta evertit,
377 7 | impetum impeditus facere conabitur, resistam et aut concedente
378 7 | etiam adiuvante Milone eius conatum refutabo: velut hesterno
379 56 | dubitatione deterrimus, concedendum est. Qui sunt igitur repulsi?
380 7 | conabitur, resistam et aut concedente aut etiam adiuvante Milone
381 38 | hominum beneficia prorsus concedo tibi iam maiora non esse
382 2 | Lentulum consulem aspexit, concidit in curiae paene limine;
383 57 | patriae nos primum natura conciliat; eodem enim tempore et suscipimur
384 39 | sacras inflammas, cum servos concitas, cum sacra ludosque conturbas,
385 55 | hominum, iustitium illud concoctum atque meditatum est. Mementote,
386 61 | est, nulla alia re nisi concordia retinere possumus; nam ut
387 45 | ante frater Metellus et concors etiam tum senatus, senatus
388 37 | iudicio absolutum, omnium condemnatum, aut quod oculos, ut opinio
389 12 | Romani, quod post Romam conditam huius unius casti tutoris
390 46 | maledictis posse, id quod minime conducit ipsis, cuiusquam gloriam
391 42 | omen obruant!—a viro tamen confecta videatur? qui post patris
392 2 | gravissimo viro, P. Servilio, confectus ac trucidatus? cuius si
393 35 | 35] Nec confero nunc in te unum omnia. Spes
394 23 | eius qui ludos ad luctum conferre voluit, exstiterunt dies
395 39 | tenuissima de causa saepe conficitur: deorum tela in impiorum
396 35 | plures sunt; hoc et tu tibi confidis magis et nos prope iure
397 47 | quo uno non mentiebatur, confirmaret, tam crudelis mei, tam sceleratus
398 38 | laudarunt, homines prope confitentem iudicio liberaverunt, hominibus
399 8 | gloriari solet, ducentis confixum senati consultis, quae sunt
400 42 | pactiones societatesque conflavit; unde ut rediit, quaestum
401 41 | perficere dicendo. Cum his conflictari et pro salute patriae cotidie
402 29 | eam partem legis tuae quae congruebat cum iudicio senatus, ut
403 45 | flamma illorum temporum coniciebatur. Excepi et pro patria solus
404 2 | dubito quin ea tela quae coniecerit inimicus quam ea quae conlega
405 35 | extorquere non poterat, in vincla coniecit, et medicum intromisit suum
406 54 | tamen ipsi nostro sensu coniecturaque raperemur; neque enim ullus
407 44 | aliquo animi virilis dolore coniuncta: P. Clodius a crocota, a
408 27 | igitur neque maiores tui coniuncti cum his religionibus, neque
409 47 | clamaret, nisi consules causam coniunxisse secum, in quo uno non mentiebatur,
410 36 | crimen ab iis quibuscum coniurasti non vocari. ~
411 18 | inflammandae delendique imperi coniurationem non obscure nobis paulo
412 52 | tot tantisque sceleribus conivebant, et non numquam eius indomitos
413 38 | libidinis? Ne id quidem sentis, coniventis illos oculos abavi tui magis
414 22 | incitata ex omnibus vicis conlecta servorum ab hoc aedile religioso
415 13 | Romani antecedebant multa de conlegi iudicio verba fecissent,
416 21 | Respondebis et pro te et pro conlegis tuis, etiam pro pontificum
417 53 | caedemque portendunt, in tuto conlocant Clodium, qui tantum abest
418 33 | in> imperatoris monumento conlocaras. Quid habet mea domus religiosi
419 27 | adscita ex Phrygia Romae conlocarunt; quae vir is accepit qui
420 62 | in terris, cum hominibus conloquatur. Cogitate genus sonitus
421 55 | existimatis hanc tantam conluvionem illi tantamque eversionem
422 9 | de sacris et religionibus conqueratur, an ex sororum cubiculo
423 8 | de religionibus neglectis conqueri.
424 46 | diuturnis dissensionibus conquiescamus. Non sinit eadem ista labes;
425 26 | vestri quos tu impia mente conquiris, violatis oculis legis,
426 57 | praestanti aliquis ingenio fictis conquisitisque vitiis deformatum vellet
427 11 | impuro Sex. Clodi ore tincto conscripsisset, ne una quidem attigit littera
428 42 | provincia mortuorum testamenta conscripsit, pupillos necavit, nefarias
429 9 | religiosissimo sacerdote, P. Clodio, consecratam.
430 7 | commisit, esse <se> iam consecratum Miloni: si quod in me telum
431 24 | terris arcessita in hac urbe consederit, qui uni ludi ne verbo quidem
432 7 | legum initium et iudici. Consedit ille: conticui. Diem dixisset,
433 45 | gravitas amplissimorum ordinum, consensio bonorum omnium, totus denique
434 60 | auctoritas principum cecidit, consensus ordinum est divulsus, iudicia
435 58 | depulit quem vos patriae conservatorem esse saepissime iudicaritis,
436 22 | populumque Romanum vinctum ipso consessu et constrictum spectaculis
437 24 | ludis primum ante populi consessum senatui locum P. Africanus
438 24 | nulla adiit propter vim consessumque servorum. Ita ludos eos,
439 25 | alteri praepositum, ut alter consessus potestati servorum obiceretur,
440 3 | impotenti animo, nihil non diu consideratum ac multo ante meditatum.
441 40 | nec ulla vi ingeni aut consili sui, sed quodam errore nostro;
442 53 | de gregalibus eius aut de consiliariis designatur. Habent Etrusci
443 55 | Monent enim eidem Ne occvltis consiliis res pvblica laedatvr. Quae
444 49 | vituperatione timiditatis meae consilio et facto suo liberavit.
445 48 | praedicare est solitus, consiliorum suorum, invehi coepit; inibat
446 24 | templum in ipso Matris Magnae conspectu Megalesibus fieri celebrarique
447 18 | gravitate responsi et una atque constanti haruspicum voce vehementer
448 63 | incredibilique praedicunt. In quo constituendae nobis quidem sunt procurationes
449 39 | sceleri a dis immortalibus constitutae. Nam corporis quidem nostri
450 16 | senatus unam post hanc urbem constitutam ex aerario aedificandam,
451 22 | vinctum ipso consessu et constrictum spectaculis atque impeditum
452 55 | perniciosam viam audiendi consuetudine esse munitam. ~
453 3 | servare possent, cumque ad consulare officium ipsis insignibus
454 43 | profectum Gaioque Iulio consulatum contra leges petenti resistentem
455 13 | frequentissimus senatus te consule designato, Lentule, sententiae
456 2 | simul atque Cn. Lentulum consulem aspexit, concidit in curiae
457 54 | cives, et vestrae saluti consulendum et prospiciendum vident.
458 43 | feriendo, quaestor C. Mancini consulis cum esset, interfuerat,
459 16 | templo tot senatus exstare consulta quot de mea domo, quam senatus
460 39 | dolore corporis cruciari et consumi vides, graviores deorum
461 2 | equidem fructum maximum et ex consurrectione omnium vestrum et ex comitatu
462 26 | violatis oculis legis, contaminatis manibus attrectas.
463 35 | populi Romani tanto scelere contaminavit ut id nulla re possit nisi
464 21 | cuiusquam aut neglegentia contemptum aut scelere esse pollutum:
465 7 | moderetur et cogitet, si contentus sit iis sceleribus quae
466 7 | et iudici. Consedit ille: conticui. Diem dixisset, ut iecerat:
467 23 | constitit, aut tibicen repente conticuit, aut puer ille patrimus
468 48 | quae totum eius tribunatum continebat, quam caecus amentia non
469 6 | alios fugaret, alios domi contineret, qui urbem totam, qui curiam,
470 1 | furentem exsultantemque continui simul ac periculum iudici
471 8 | sacris et caerimoniis est contionatus, patres conscripti, Clodius:
472 46 | eadem ista labes; eas habet contiones, ea miscet ac turbat ut
473 8 | ad me tota delata; cuius contionis primum universum argumentum
474 63 | terrae motu quodam novo contremiscunt et inusitato aliquid sono
475 55 | tempus exspectant: qui sine controversia plus possunt, ii fortasse
476 42 | cum Murena se in Galliam contulit, in qua provincia mortuorum
477 42 | dedit, atque ibi piratarum contumelias perpessus etiam Cilicum
478 17 | versatus satis graviter inimici contumeliis sine sua laude respondere?
479 39 | concitas, cum sacra ludosque conturbas, cum uxorem sororemque non
480 25 | deformatum, perversum, conturbatum dici potest quam omne servitium,
481 41 | 41] Ti. Gracchus convellit statum civitatis, qua gravitate
482 61 | referri nuntiata ostenta non convenit aut eorum responsis commoveri
483 24 | caedem et ad funus civitatis conversi sunt, hanc, inquam, accepimus
484 46 | impetus in se ipsos posse converti.
485 12 | Caesar flamen Quirinalis, Q. Cornelius, P. Albinovanus, Q. Terentius,
486 39 | casus per se, denique ipsum corpus tenuissima de causa saepe
487 5 | inimicorum meorum et glande corruptum? qui si sensit quo se scelere
488 41 | conflictari et pro salute patriae cotidie dimicare erat omnino illis
489 47 | Cn. Pompeio adiutore, M. Crasso auctore, quae faciebat facere
490 12 | sacrorum, M. Scaurus, M. Crassus, C. Curio, Sex. Caesar flamen
491 37 | ignoverit. Non ignovit, mihi crede, non: nisi forte tibi esse
492 29 | solvat quod ei per syngrapham credidisti. Nam cum multa regia sunt
493 40 | principibvsqve caedes pericvlaqve creentvr avxilioqve divini nvminis
494 46 | sedabantur discordiae, sed etiam crescebat in eos odium a quibus nos
495 36 | te ipsum tamen in periuri crimen ab iis quibuscum coniurasti
496 44 | coniuncta: P. Clodius a crocota, a mitra, a muliebribus
497 39 | vulnere ac dolore corporis cruciari et consumi vides, graviores
498 47 | mentiebatur, confirmaret, tam crudelis mei, tam sceleratus rei
499 42 | omnium tribuum domi ipse suae crudelissima morte mactaret.
500 35 | amico libero foedissime et crudelissime venas incideret. Securis
|