1-crude | cruen-ignot | ignov-ornat | osten-signi | signo-wnwm
bold = Main text
Caput grey = Comment text
501 35 | incideret. Securis suas cruentari scelere noluit: nomen quidem
502 3 | quae suo ductu et imperio cruento illo atque funesto supplicia
503 9 | conqueratur, an ex sororum cubiculo egressus pudorem pudicitiamque
504 39 | discernis, cum quod ineas cubile non sentis, tum baccharis,
505 44 | iusta,—nulla enim potest cuiquam male de re publica merendi
506 14 | atque haud scio an paene cunctae iure optimo, sed tamen iure
507 5 | omnis bonos, quam Italiam cunctam: non denique in me sceleratior
508 11 | in hac urbe quam delere cuperet maneret, vox interdiceretur,
509 46 | auctoribus, Pompeio principe, qui cupientem Italiam, flagitantis vos,
510 15 | datum anno superiore, ut curarent ut sine vi aedificare mihi
511 31 | quod aedes Telluris est curationis meae, quod is qui illud
512 2 | exsanguis atque aestuans se ex curia repente proripuit, cum quibusdam
513 2 | consulem aspexit, concidit in curiae paene limine; recordatione,
514 48 | in quibus legibus inerat curiata illa lex quae totum eius
515 12 | Scaurus, M. Crassus, C. Curio, Sex. Caesar flamen Quirinalis,
516 37 | occultum quam id quod non solum curiosos oculos excludit sed etiam
517 21 | tui sacerdoti sunt tensae, curricula, praecentio, ludi, libationes
518 27 | religio constituta, neque curulis aedilitas, quae maxime hanc
519 20 | Latiniensi avditvs est strepitvs cvm fremitv. Mitto haruspices,
520 1 | praesentium, quibus senatus dabatur, magno opere commosset,
521 14 | debetis. Aut vobis cognitio dabitur, qui primi de hac domo sententiam
522 39 | baccharis, tum furis, tum das eas poenas quae solae sunt
523 10 | huic ordini nuntiatum sit, datam non modo iustam sed etiam
524 22 | omnibus in scaenam signo dato inmissa inrupit. Tua tum,
525 15 | isdem magistratibus est datum anno superiore, ut curarent
526 57 | earum templum inflammavit dearum quarum ope etiam aliis incendiis
527 21 | quibus dis violatis expiatio debeatur, sed hominum quae ob delicta
528 61 | ornamentis mihi tributis, deberem et possem sustinere, sed
529 3 | rem publicam cum defendere deberent, servare possent, cumque
530 31 | ostento Telluri postilio deberi dicitur.
531 56 | honore augeantur monent. Debet esse gratum quod praedicunt,
532 14 | senatus consulto facere debetis. Aut vobis cognitio dabitur,
533 45 | unus inimicissimus esse debuerat, eo fecisse auctore se diceret
534 50 | habere potuerunt? quo tandem decepti munere? 'Volo,' inquiunt, '
535 42 | suo cum propinquis suis decidit ne reos faceret, a Catilina
536 24 | Matris Magnae nomine suscepta declaretur—hos ludos servi fecerunt,
537 11 | maneret, vox interdiceretur, decrevistis ut de mearum aedium religione
538 27 | omni flagitio pollueres, dedecore maculares, scelere obligares?
539 57 | inducere, nullum profecto dedecus reperire posset quod in
540 38 | in illum invictum civem dederunt, hominum beneficia prorsus
541 47 | ferebam. An iste nisi primo se dedisset iis quorum animos a vestra
542 38 | intelleges hominum poenas deesse adhuc, non deorum. Homines
543 16 | liberandam, a magistratibus defendendam, a iudicibus puniendam putarit.
544 3 | me, qui rem publicam cum defendere deberent, servare possent,
545 16 | publice magistratus omnes defenderent. Quae quidem ego si aut
546 46 | in eos odium a quibus nos defendi putabamur. Ecce isdem auctoribus,
547 27 | igitur vate suadente quondam, defessa Italia Punico bello atque <
548 40 | avxilioqve divini nvminis deficiantvr, ~ßywa re ad wnwm imperiwm
549 53 | discordias a dis immortalibus definiri putem? nam hoc quidem verbo
550 57 | multaque in eo penitus defixa atque haerentia praeteriret.
551 41 | quod a senatu desciverat, deflexisset. Secutus est C. Gracchus,
552 51 | Pompeium ornat,—an potius deformat? certe laudat, et unum esse
553 29 | cum multa regia sunt in Deiotaro tum illa maxime, quod tibi
554 29 | tradidisti. Atque hunc tamen Deiotarum saepe a senatu regali nomine
555 29 | 29] Quod cum Deiotarus religione sua castissime
556 62 | videtis fieri, ut deus aliqui delapsus de caelo coetus hominum
557 8 | habuit quae est ad me tota delata; cuius contionis primum
558 18 | in studio litterarum, his delecter aut utar omnino litteris
559 51 | id viros optimos diutius delectet, legant hanc eius contionem
560 6 | exstinguendam, funditus delendam natus esse videtur et quasi
561 18 | recentem urbis inflammandae delendique imperi coniurationem non
562 49 | Castoris scelerata et paene deletrix huius imperi sica deprensa;
563 58 | intercessionem removit, auspicia delevit, consules sceleris sui socios
564 50 | Etiamne in sinu atque in deliciis quidam optimi viri viperam
565 21 | debeatur, sed hominum quae ob delicta quaero. Lvdos minvs diligenter
566 55 | ista serpens, quae tum hic delitiscit, tum se emergit et fertur
567 39 | esse poena furore atque dementia? nisi forte in tragoediis
568 55 | plenusque inconsideratissimae ac dementissimae temeritatis; verum tamen
569 40 | redeant exercitvsqve apvlsvs deminvtioqve accedat. Haruspicum verba
570 31 | fecerit, tibi tantum modo sit demoliendum, tum videbo num mihi necesse
571 24 | volumus ea quae de quoque deo nobis tradita sunt recordari,
572 3 | inflammationem, eversionem, depopulationem, vastitatem, ea sua cum
573 44 | eum mulieres exornatum ita deprendissent, nisi ex eo loco quo eum
574 49 | deletrix huius imperi sica deprensa; tum ille cui nulla hostium
575 58 | omnibus patriae praesidiis depulit quem vos patriae conservatorem
576 43 | virum a gravitate patrum desciscere coegit; C. autem Gracchum
577 41 | praeterquam quod a senatu desciverat, deflexisset. Secutus est
578 60 | iudicia perierunt, suffragia descripta tenentur a paucis, bonorum
579 17 | respondissem. An tacuissem? desertum negotium. Potest quisquam
580 46 | flagitantis vos, populum Romanum desiderantem non auctoritate sua solum,
581 32 | di immortales quae loca desiderent, quid significent, de quo
582 2 | recordatione, credo, Gabini sui desiderioque Pisonis. Cuius ego de ecfrenato
583 48 | reviviscere memoriam ac desiderium mei vidit, vobis se coepit
584 13 | frequentissimus senatus te consule designato, Lentule, sententiae principe,
585 53 | eius aut de consiliariis designatur. Habent Etrusci libri certa
586 33 | altius tectum, non ut ego te despiciam, sed tu ne aspicias urbem
587 6 | videtur; cui me praeripere desponsam iam et destinatam laudem,
588 6 | praeripere desponsam iam et destinatam laudem, cum ipse eius opera
589 61 | quidem est illo impunito; deteriore autem statu ut simus, unus
590 56 | 56] Sequitur illud, Ne deterioribvs repvlsisqve honos avgeatvr.
591 18 | litteris quae nostros animos deterrent atque avocant a religione.
592 57 | etenim si unum hominem deterrimum poeta praestanti aliquis
593 56 | mortalium sine ulla dubitatione deterrimus, concedendum est. Qui sunt
594 50 | illius amplissima dignitate detrahere cum illum maximis laudibus
595 28 | ipsis aris pulvinaribusque detraxeris, omnia illa quae vetustas,
596 42 | scurrarum locupletium libidines detulit, quorum intemperantia expleta
597 62 | saepe videtis fieri, ut deus aliqui delapsus de caelo
598 5 | si sensit quo se scelere devinxerit, non dubito quin sit miserrimus;
599 6 | clarissimo viro, T. Annio, devota et constituta ista hostia
600 32 | maximum et sanctissimum Dianae sacellum in Caeliculo sustulisse?
601 48 | essent; illi vitio lata esse dicebant. Ferebant in oculis hominem
602 45 | principe Cn. Pompeio sententiam dicente, excluserat acerrimeque
603 7 | tertius a praetore dies diceretur. Atque hoc sic moderetur
604 25 | pollutos significastis ac plane dicitis. Quid magis inquinatum,
605 12 | causa cognita, duobus locis dicta, maxima frequentia amplissimorum
606 55 | iustitium edici oportere, iuris dictionem intermitti, claudi aerarium,
607 40 | commissa esse dicunt satis est dictum, videamus quid idem haruspices
608 37 | conversa atque interpretata dicuntur. Etenim quod sacrificium
609 19 | docuisse illos, non ab illis didicisse videantur. Etenim quis est
610 7 | Consedit ille: conticui. Diem dixisset, ut iecerat: fecissem
611 35 | magis et nos prope iure diffidimus. Quis Platorem ex Orestide,
612 1 | conscripti, cum me et vestra dignitas et frequentia equitum Romanorum
613 46 | ipsis, cuiusquam gloriam dignitatemque violari, postremo quod non
614 5 | sed odio severitatis, odio dignitatis, odio rei publicae: non
615 53 | longeque a communi salute diiunctae. Qua re cum di immortales
616 26 | 26] Quod igitur ex aliquo diiuncto diversoque monstro significatum
617 41 | pro salute patriae cotidie dimicare erat omnino illis qui tum
618 58 | quos necavit, socios quos diripuit, imperatores quos prodidit,
619 39 | cum uxorem sororemque non discernis, cum quod ineas cubile non
620 45 | mente restiterat, id post discidium optimatium, de quo ipso
621 18 | portentorum expiationes Etruscorum disciplina contineri putaverunt; quae
622 20 | fama est, Etruriae traditam disciplinam: nos nonne haruspices esse
623 46 | 46] Non sedabantur discordiae, sed etiam crescebat in
624 63 | nobis sunt inter nos irae discordiaeque placandae. ~ ~
625 18 | temporis extremum paene discrimen, tum hanc recentem urbis
626 37 | Lentulum, gravem oratorem ac disertum, saepius, cum te accusaret,
627 13 | iudicasse. Quamquam ad facinoris disquisitionem interest adesse quam plurimos (
628 54 | Cum Octavio conlega Cinna dissedit; utrique horum secunda fortuna
629 53 | optime meritorum civium dissensione praedicunt; cum principibus
630 40 | per optimativm discordiam dissensionemqve patribvs principibvsqve
631 54 | victoris dominatus ac regnum. Dissensit cum Mario, clarissimo civi,
632 14 | solo antistite sacrorum dissentiente frequentissimus antea iudicavit,
633 55 | animis hominum amplissimorum; dissident principes; captatur occasio.
634 33 | amiseras. Qua manu? qua disturbaras. Qua voce? qua incendi iusseras.
635 58 | evertit, inimicorum domus disturbavit, vestris monumentis suum
636 50 | certe quod sentio. Mihi me dius fidius tum de illius amplissima
637 7 | exspectatione supplici iam non diuturna implicatus, feretur tamen
638 46 | discordiarum finis aliquando, a diuturnis dissensionibus conquiescamus.
639 26 | igitur ex aliquo diiuncto diversoque monstro significatum caveremus,
640 28 | cuius legati te tribuno dividere in aede Castoris tuis operis
641 2 | illam singularem ac paene divinam adsequi possem, tamen non
642 40 | pericvlaqve creentvr avxilioqve divini nvminis deficiantvr, ~ßywa
643 19 | reliquisse; quae quamquam divinitus perscripta video, tamen
644 42 | populum, idemque vir clemens divisores omnium tribuum domi ipse
645 60 | cecidit, consensus ordinum est divulsus, iudicia perierunt, suffragia
646 31 | 31] Cum de domo tua dixero, in qua tamen ita est inaedificatum
647 19 | homines doctos sapientisque et dixisse et scripta de deorum immortalium
648 7 | Consedit ille: conticui. Diem dixisset, ut iecerat: fecissem ut
649 14 | primi de hac domo sententiam dixistis et eam religione omni liberastis,
650 9 | haberi: in ea causa esse dixit domum meam a religiosissimo
651 19 | etiam cognovi multa homines doctos sapientisque et dixisse
652 19 | sunt ut ea maiores nostri docuisse illos, non ab illis didicisse
653 41 | quanta gravitate dicendi! ut dolerent boni non illa tanta ornamenta
654 49 | exire domo mea ad privatum dolorem fuit luctuosum, ad rationem
655 42 | intemperantia expleta in domesticis est germanitatis stupris
656 19 | ipso huius gentis ac terrae domestico nativoque sensu Italos ipsos
657 28 | Pessinuntem ipsum, sedem domiciliumque Matris deorum, vastaris,
658 54 | universus interitus aut victoris dominatus ac regnum. Dissensit cum
659 39 | contionibus voces mittis, cum domos civium evertis, cum lapidibus
660 6 | videtur et quasi divino munere donatus rei publicae. Solus ille
661 58 | incendiisque pervertit; sustulit duas leges, Aeliam et Fufiam,
662 54 | Sulla superavit; tum sine dubio habuit regalem potestatem,
663 23 | pro festis paene funesti, dubitabimus quos ille fremitus nuntiet
664 12 | religio est qua non in nostris dubitationibus atque in maximis superstitionibus
665 58 | ego semper dixi, comite, duce, ut ille dicebat, senatum
666 8 | modo ipse gloriari solet, ducentis confixum senati consultis,
667 54 | metum si deorum monitis non duceremur, tamen ipsi nostro sensu
668 3 | voluerunt; qui quae suo ductu et imperio cruento illo
669 13 | idem in iudicio capitis durum atque iniquum est), tamen
670 57 | sed tamen eorum omnium hic dux est atque princeps; etenim
671 28 | nostri maiores tam sancta duxerunt ut, cum refertam urbem atque
672 52 | inimicum esse gaudebant, ob eamque causam in tot tantisque
673 11 | littera religionis; deinde eandem domum populus Romanus, cuius
674 | earum
675 | Ecce
676 50 | cum illum maximis laudibus ecferebat videbatur.
677 17 | communi salute perfunctum ecferret aliquando ad gloriam in
678 2 | desiderioque Pisonis. Cuius ego de ecfrenato et praecipiti furore quid
679 52 | numquam eius indomitos atque ecfrenatos furores plausu etiam suo
680 34 | Hermarcho Chio syngraphas fecit, ecquid sciat unum acerrimum adversarium
681 55 | ausus est dicere iustitium edici oportere, iuris dictionem
682 59 | se scelera, quae in suos edidit! Quis minus umquam pepercit
683 58 | ab illo in patriam sunt edita. Quid? quae in singulos
684 45 | excluserat, id is consul efficeret in discordiis principum
685 41 | Ipse Saturninus ita fuit effrenatus et paene demens ut actor
686 34 | tribunus e carcere in forum effudit, cuius arbitrio sicae nunc
687 2 | Gabinianique terroribus: quem cum egredientem insequi coepissem, cepi
688 41 | paene demens ut actor esset egregius et ad animos imperitorum
689 9 | an ex sororum cubiculo egressus pudorem pudicitiamque defendat?
690 26 | inmisisti, ex altera liberos eiecisti. Itaque qui antea voce praeconis
691 43 | procuratione senatus amovit eique rei M. Scaurum praefecit,
692 39 | inducuntur putas. Non sunt illi eiulatus et gemitus Philoctetae tam
693 3 | qui hesterno die dolore me elatum et iracundia longius prope
694 49 | 49] Tum vero elatus <est> spe posse se, quoniam
695 22 | sequebantur, cum ille servorum eludentium multitudini senatum populumque
696 48 | respirare vos a metu caedis, emergere auctoritatem vestram e fluctibus
697 55 | tum hic delitiscit, tum se emergit et fertur illuc, compressa
698 59 | praedas exsorbuit? aut tam eminentibus canibus Scyllam tamque ieiunis
699 37 | ignotum putas, quod te iudices emiserunt excussum et exhaustum, suo
700 2 | quam ea quae conlega patris emisit leviora atque hebetiora
701 4 | ex domo pontificis maximi emissum. Tum, inquam, tum vidi ac
702 44 | fuerat ancillarum beneficio emissus esset, populari homine populus
703 21 | praecentio, ludi, libationes epulaeque ludorum,—vosque, pontifices,
704 21 | vosque, pontifices, ad quos epulones Iovis Optimi Maximi, si
705 30 | aedibus quas tu, Q. Seio, equite Romano, viro optimo, per
706 5 | violavit quam senatum, quam equites Romanos, quam omnis bonos,
707 22 | impetum tuum stans senatus equitesque Romani et omnes boni sequebantur,
708 17 | probantibus et vobis et equitibus Romanis, eius esse quae
709 1 | vestra dignitas et frequentia equitum Romanorum praesentium, quibus
710 36 | periurio dici, quibus olim erepti essent nummi nisi a senatu
711 33 | stupraras. Quo simulacro? quod ereptum ex meretricis sepulcro <
712 | ergo
713 | erit
714 37 | oculos excludit sed etiam errantis, quo non modo improbitas
715 41 | posset vel ut prudentes errarent, vel ut boni minus bene
716 23 | sunt non rite facti, eaque errata expiantur, et mentes deorum
717 40 | consili sui, sed quodam errore nostro; quem quidem ille,
718 4 | posse arceri oti finibus: erupturum illud malum aliquando, si
719 | es
720 17 | parricida rogarer cuius essem civitatis, respondi me,
721 25 | nobiscum loqui possetis, si essetis versareminique nobiscum?
722 25 | haruspices acciendos ex Etruria putaremus: videmus universi
723 20 | immortalibus, ut hominum fama est, Etruriae traditam disciplinam: nos
724 53 | consiliariis designatur. Habent Etrusci libri certa nomina quae
725 37 | usurpasse quam haec quae nunc ex Etruscis libris in te conversa atque
726 | etsi
727 51 | Glaucia laudabat, an cum eundem iratus postea vituperabat?
728 28 | Syri, quae reges omnes qui Europam Asiamque tenuerunt semper
729 16 | eius lingua cuius ante manu eversa vos mihi et liberis meis
730 58 | saepissime iudicaritis, deinde everso senatus, ut ego semper dixi,
731 39 | mittis, cum domos civium evertis, cum lapidibus optimos viros
732 25 | servorum totus esset? Si examen apium ludis in scaenam caveam<ve>
733 25 | videmus universi repente examina tanta servorum inmissa in
734 25 | Atque in apium fortasse examine nos ex Etruscorum scriptis
735 45 | Excepi et pro patria solus exarsi, sic tamen ut vos isdem
736 20 | haruspices esse possumus? Exauditus in agro propinquo et suburbano
737 45 | illorum temporum coniciebatur. Excepi et pro patria solus exarsi,
738 3 | urbibus inferre potuerunt, excisionem, inflammationem, eversionem,
739 41 | et ad animos imperitorum excitandos inflammandosque perfectus.
740 4 | prospexi quanta tempestas excitaretur, quanta impenderet procella
741 50 | perniciosis optimatium discordiis excitari, cuius initia furoris dissensionibus
742 37 | non solum curiosos oculos excludit sed etiam errantis, quo
743 5 | periculum est ne se stuporis excusatione defendat.
744 37 | quod te iudices emiserunt excussum et exhaustum, suo iudicio
745 26 | Athenionis aut Spartaci exemplo ludos facere maluerit quam
746 58 | imperatores quos prodidit, exercitus quos temptavit?
747 40 | imperiwm pecvniae redeant exercitvsqve apvlsvs deminvtioqve accedat.
748 59 | exprimere potuerunt, quae tantos exhauriret gurgites quantas iste Byzantiorum
749 37 | iudices emiserunt excussum et exhaustum, suo iudicio absolutum,
750 46 | facile patiuntur, deinde si existimant perditi hominis profligatique
751 29 | senatu regali nomine dignum existimatum, clarissimorum imperatorum
752 27 | sacrifici] mirifice tua soror existimatur imitata. Nihil te igitur
753 4 | facibus, cum his, inquam, exitiosis prodigiis ac paene huius
754 54 | discordiarum solet esse exitus inter claros et potentis
755 44 | popularis. Nisi eum mulieres exornatum ita deprendissent, nisi
756 43 | 43] Exorta est illa rei publicae, sacris,
757 18 | 18] Sed quoniam mea causa expedita est, videamus nunc quid
758 60 | ad nutum nostri ordinis expeditus iam non erit, civem qui
759 43 | dolor, magnitudo animi ad expetendas domestici sanguinis poenas
760 26 | nostros ex vestris libris expetisse? si illi sunt vestri quos
761 11 | 11] Sed primum expiabo religionem aedium mearum,
762 23 | rite facti, eaque errata expiantur, et mentes deorum immortalium
763 35 | possit nisi ipsius supplicio expiari. Qualis hunc carnifices
764 21 | Audio quibus dis violatis expiatio debeatur, sed hominum quae
765 18 | vatum libris, portentorum expiationes Etruscorum disciplina contineri
766 13 | habeant iudicum), religionis explanatio vel ab uno pontifice perito
767 42 | detulit, quorum intemperantia expleta in domesticis est germanitatis
768 3 | tamen mei facti rationem exponere illis volo qui hesterno
769 59 | Charybdim poetae fingendo exprimere potuerunt, quae tantos exhauriret
770 2 | ille qui consules essent, exsanguis atque aestuans se ex curia
771 59 | Brogitarorumque praedas exsorbuit? aut tam eminentibus canibus
772 55 | fortunam tamen ac tempus exspectant: qui sine controversia plus
773 9 | nunc proxima contio eius exspectatur de pudicitia. Quid enim
774 16 | monumento, de templo tot senatus exstare consulta quot de mea domo,
775 49 | togatum domestici belli exstinctorem nefario scelere foedasset,
776 3 | cum re publica oppressum exstinctumque voluerunt; qui quae suo
777 6 | illam pestem comprimendam, exstinguendam, funditus delendam natus
778 55 | isti qui portenduntur metus exstinguentur, iam ista serpens, quae
779 58 | publicae salutaris, censuram exstinxit, intercessionem removit,
780 23 | luctum conferre voluit, exstiterunt dies illi pro festis paene
781 1 | Itaque hominem furentem exsultantemque continui simul ac periculum
782 39 | quamquam sunt acerbi, quam illa exsultatio Athamantis et quam senium
783 24 | ipso et appetita religio externa et Matris Magnae nomine
784 49 | foedasset, illum etiam, illum externorum bellorum hostiumque victorem
785 55 | sententias inimicorum suorum extimescunt. Tollatur haec e civitate
786 47 | laudibus praeclarus auctor extolleret, nisi exercitum C. Caesaris—
787 35 | propter pecuniam, quam ab eo extorquere non poterat, in vincla coniecit,
788 62 | putare accidere posse quod in fabulis saepe videtis fieri, ut
789 42 | propinquis suis decidit ne reos faceret, a Catilina pecuniam accepit
790 39 | foro pellis, cum ardentis faces in vicinorum tecta iactas,
791 46 | hunc non miror—quid enim faciat aliud?—: illos homines sapientissimos
792 4 | 4] Cum his furiis et facibus, cum his, inquam, exitiosis
793 47 | M. Crasso auctore, quae faciebat facere clamaret, nisi consules
794 33 | possit ac te sacra illa tua facientem videre, tollam altius tectum,
795 63 | quem ad modum monemur. Sed faciles sunt preces apud eos qui
796 13 | conlegium iudicasse. Quamquam ad facinoris disquisitionem interest
797 26 | etiam generis sui mentionem facit, cum Athenionis aut Spartaci
798 51 | reconciliationem esse gratiae factam.
799 16 | ego de meis sed de vestris factis loquor, nec vereor ne haec
800 32 | stato loco anniversaria factitarint. Et quaerimus di immortales
801 48 | vobis se coepit subito fallacissime venditare; tum leges Iulias
802 47 | exercitum C. Caesaris—in quo fallebat, sed eum nemo redarguebat—
803 20 | immortalibus, ut hominum fama est, Etruriae traditam disciplinam:
804 5 | eodem animo quo etiam eius familiaris Catilina, si vicisset, fuisset.
805 12 | Q. Metellus Scipio, C. Fannius, M. Lepidus, L. Claudius
806 28 | principem aram et in illo loco fanoque persolverent.
807 28 | refertam urbem atque Italiam fanorum haberemus, tamen nostri
808 29 | suum munere tuo quam illud fanum antiquitate religionis carere.
809 28 | solebant, totum illum locum fanumque vendideris, sacerdotem ab
810 44 | muliebribus soleis purpureisque fasceolis, a strophio, a psalterio,
811 34 | videamus. Oratores contra ivs fasqve interfectos. Quid est hoc?
812 6 | paene captam aliquando quasi fatali adventu solus evertit, sic
813 18 | haruspices dicant. Ego enim fateor me et magnitudine ostenti
814 18 | gerundarum auctoritates augurio, fatorum veteres praedictiones Apollinis
815 45 | posset paenitere. Iniecta fax est foeda ac luctuosa rei
816 31 | inaedificatum sacellum ut alius fecerit, tibi tantum modo sit demoliendum,
817 24 | declaretur—hos ludos servi fecerunt, servi spectaverunt, tota
818 3 | ratio postulasset. Nihil feci iratus, nihil impotenti
819 45 | inimicissimus esse debuerat, eo fecisse auctore se diceret cuius
820 7 | Diem dixisset, ut iecerat: fecissem ut ei statim tertius a praetore
821 42 | rediit, quaestum illum maxime fecundum uberemque campestrem totum
822 27 | Romani iudicatus, P. Scipio, femina autem quae matronarum castissima
823 62 | est relatum, quod eodem fere tempore factus in agro Piceno
824 47 | equidem sed aliquanto levius ferebam. An iste nisi primo se dedisset
825 48 | vitio lata esse dicebant. Ferebant in oculis hominem quidam
826 48 | ex eo, C. Caesare leges ferente de caelo semperne servasset;
827 7 | non diuturna implicatus, feretur tamen haesitans et in me
828 43 | Numantini foederis, cui feriendo, quaestor C. Mancini consulis
829 1 | omnem impetum gladiatoris ferociamque compressi.
830 17 | murmurantem, quem aiebant negare ferri me posse, quia, cum ab hoc
831 55 | delitiscit, tum se emergit et fertur illuc, compressa atque inlisa
832 20 | gigantibus illis, quos poetae ferunt bellum dis immortalibus
833 23 | exstiterunt dies illi pro festis paene funesti, dubitabimus
834 57 | praestanti aliquis ingenio fictis conquisitisque vitiis deformatum
835 14 | reicietur, quorum auctoritati fidei prudentiae maiores nostri
836 29 | habemus in orbe terrarum fidelissimum huic imperio atque amantissimum
837 36 | recitemus quid sequatur. Fidem ivsqve ivrandvm neglectvm.
838 50 | quod sentio. Mihi me dius fidius tum de illius amplissima
839 45 | ut, quod frater consul ne fieret obstiterat, quod adfinis
840 14 | iudicavit, aut,—id quod certe fiet,—ad pontifices reicietur,
841 39 | tela in impiorum mentibus figuntur. Qua re miserior es cum
842 59 | immanem Charybdim poetae fingendo exprimere potuerunt, quae
843 4 | vulnerati non posse arceri oti finibus: erupturum illud malum aliquando,
844 46 | sumus. Sit discordiarum finis aliquando, a diuturnis dissensionibus
845 60 | cohaerebunt. Fuit quondam ita firma haec civitas et valens ut
846 30 | censoriis, memoria multorum firmabo ac docebo: agatur modo haec
847 46 | qui cupientem Italiam, flagitantis vos, populum Romanum desiderantem
848 38 | optandos fuisse quam hos flagrantis sororis? Tibi vero, si diligenter
849 45 | harum omnium rerum illa flamma illorum temporum coniciebatur.
850 48 | emergere auctoritatem vestram e fluctibus illis servitutis, reviviscere
851 59 | partibus? quae navis umquam in flumine publico tam vulgata omnibus
852 57 | mensas, abditos ac penetralis focos, occulta et maribus non
853 45 | paenitere. Iniecta fax est foeda ac luctuosa rei publicae;
854 49 | exstinctorem nefario scelere foedasset, illum etiam, illum externorum
855 32 | summa denique turpitudine foedata esse nescimus?
856 43 | esset, interfuerat, et in eo foedere improbando senatus severitas
857 43 | Graccho invidia Numantini foederis, cui feriendo, quaestor
858 51 | poenam exitiumque praeceps foedior aut inquinatior in Cn. Pompeio
859 38 | deorum. Homines te in re foedissima defenderunt, homines turpissimum
860 35 | legato socio amico libero foedissime et crudelissime venas incideret.
861 57 | sacra, memoriam, gentem Fonteiano nomine obruit; deorum ignis,
862 22 | aedile religioso repente <e> fornicibus ostiisque omnibus in scaenam
863 39 | lapidibus optimos viros foro pellis, cum ardentis faces
864 43 | timori fuit, eaque res illum fortem et clarum virum a gravitate
865 40 | in pugna vir acceptis a forti adversario vulneribus adversis
866 40 | quidem vexatur, ut tamquam fortis in pugna vir acceptis a
867 15 | o post hominum memoriam fortissimi atque optimi consules! decrevit
868 48 | non videbat. Producebat fortissimum virum, M. Bibulum; quaerebat
869 54 | consul nobilissimus et fortissimus, L. Sulla; horum uterque
870 54 | dissedit; utrique horum secunda fortuna regnum est largita, adversa
871 55 | opibus valent nescio quam fortunam tamen ac tempus exspectant:
872 2 | proripuit, cum quibusdam fractis iam atque inanibus minis
873 43 | C. autem Gracchum mors fraterna, pietas, dolor, magnitudo
874 31 | iudicio liberata secundum fratrem suum iudicatum esse dicebat;
875 42 | redegit ut homo popularis fraudaret improbissime populum, idemque
876 39 | miserior es cum in omnem fraudem raperis oculis quam si omnino
877 9 | haruspicum hoc recens de fremitu in contione recitavit, in
878 24 | nemora cum quodam strepitu fremituque peragrare. Haec igitur vobis,
879 20 | avditvs est strepitvs cvm fremitv. Mitto haruspices, mitto
880 13 | virginum Vestalium, tam frequens conlegium iudicasse. Quamquam
881 13 | tamen sic reperietis, frequentiores pontifices de mea domo quam
882 2 | coepissem, cepi equidem fructum maximum et ex consurrectione
883 31 | sterilitate agrorum, inopia frugum religio Telluris, et eo
884 43 | caritate quaestorem a sua frumentaria procuratione senatus amovit
885 60 | salute opponat invidiae frustra posthac requiretis.
886 60 | nullum est, vectigalibus non fruuntur qui redemerunt, auctoritas
887 44 | loco quo eum adire fas non fuerat ancillarum beneficio emissus
888 18 | dicam adsequi, sed quanta fuerit perspicere possint; qui
889 58 | sustulit duas leges, Aeliam et Fufiam, maxime rei publicae salutaris,
890 6 | lapidibus, qui ferro alios fugaret, alios domi contineret,
891 9 | altaribus religiosissimis fugatus de sacris et religionibus
892 42 | sollicitato per nefandum scelus fugit illim, Romaeque recenti
893 60 | etenim vix haec, si undique fulciamus iam labefacta, vix, inquam,
894 45 | primum ictum pro vobis et fumantem videretis.
895 23 | dies illi pro festis paene funesti, dubitabimus quos ille fremitus
896 3 | imperio cruento illo atque funesto supplicia neque a sociorum
897 24 | polluti, paene ad caedem et ad funus civitatis conversi sunt,
898 1 | venditaret. Itaque hominem furentem exsultantemque continui
899 39 | iras subire quam illos qui furentes inducuntur putas. Non sunt
900 11 | dubia res esset, sed ut huic furiae, si diutius in hac urbe
901 39 | senium matricidarum. Tu cum furialis in contionibus voces mittis,
902 4 | 4] Cum his furiis et facibus, cum his, inquam,
903 39 | sentis, tum baccharis, tum furis, tum das eas poenas quae
904 52 | indomitos atque ecfrenatos furores plausu etiam suo prosequebantur,
905 2 | limine; recordatione, credo, Gabini sui desiderioque Pisonis.
906 2 | illius Pisoniani temporis Gabinianique terroribus: quem cum egredientem
907 43 | ab optima causa profectum Gaioque Iulio consulatum contra
908 12 | Lentulus, flamen Martialis, P. Galba, Q. Metellus Scipio, C.
909 42 | praevaricaretur. Inde cum Murena se in Galliam contulit, in qua provincia
910 28 | vastaris, et Brogitaro Gallograeco, impuro homini ac nefario,
911 19 | numero Hispanos nec robore Gallos nec calliditate Poenos nec
912 46 | quos non amant ab eodem gaudeant vituperari. Atque ego hunc
913 52 | illum Pompeio inimicum esse gaudebant, ob eamque causam in tot
914 10 | 10] Gaudeo mihi de toto hoc ostento,
915 17 | est lacessitus, sed etiam gaudet se ab amicis quid respondeat
916 59 | quam quibus istum videtis, Gelliis, Clodiis, Titiis, rostra
917 39 | Non sunt illi eiulatus et gemitus Philoctetae tam miseri,
918 26 | modi patruus? Is mihi etiam generis sui mentionem facit, cum
919 29 | pollui non sinit, mavultque generum suum munere tuo quam illud
920 57 | nomen, sacra, memoriam, gentem Fonteiano nomine obruit;
921 32 | hoc ordine qui sacrificia gentilicia illo ipso in sacello stato
922 32 | tamen naturae, communi iure gentium sanctum est ut nihil mortales
923 42 | expleta in domesticis est germanitatis stupris volutatus; deinde
924 18 | pontificatu, rerum bene gerundarum auctoritates augurio, fatorum
925 20 | fremitus armorum. Quis est ex gigantibus illis, quos poetae ferunt
926 12 | Lucullus, Q. Metellus, M'. Glabrio, M. Messalla, L. Lentulus,
927 56 | quos munera contra leges gladiatoria parantis, quos apertissime
928 5 | pabulo inimicorum meorum et glande corruptum? qui si sensit
929 51 | Marius splendidior cum eum C. Glaucia laudabat, an cum eundem
930 51 | civitate dignum huius imperi gloria dicit, et significat se
931 49 | ad rationem rei publicae gloriosum.
932 43 | atque adscensus. Nam Ti. Graccho invidia Numantini foederis,
933 43 | desciscere coegit; C. autem Gracchum mors fraterna, pietas, dolor,
934 19 | calliditate Poenos nec artibus Graecos nec denique hoc ipso huius
935 16 | beneficiorum praedicatio non grata potius quam adrogans videatur.
936 48 | suorum, invehi coepit; inibat gratiam a non nullis.
937 39 | cruciari et consumi vides, graviores deorum immortalium iras
938 2 | quid dicam? <An> potest gravioribus a me verbis vulnerari quam
939 44 | merendi iusta esse causa,—gravis tamen et cum aliquo animi
940 2 | est statim in facto ipso a gravissimo viro, P. Servilio, confectus
941 46 | illos homines sapientissimos gravissimosque miror, primum quod quemquam
942 10 | ostento, quod haud scio an gravissimum multis his annis huic ordini
943 2 | trucidatus? cuius si iam vim et gravitatem illam singularem ac paene
944 37 | quid religiosius, quid gravius dici potest? vetvsta occvltaqve.
945 53 | Clodius neque quisquam de gregalibus eius aut de consiliariis
946 41 | illis qui tum rem publicam gubernabant molestum; sed habebat ea
947 19 | deorum numine omnia regi gubernarique perspeximus, omnis gentis
948 59 | quae tantos exhauriret gurgites quantas iste Byzantiorum
949 13 | pontificum, ut eidem potestatem habeant iudicum), religionis explanatio
950 41 | gubernabant molestum; sed habebat ea molestia quandam tamen
951 29 | castissime tueretur, quem unum habemus in orbe terrarum fidelissimum
952 53 | consiliariis designatur. Habent Etrusci libri certa nomina
953 16 | aut per me aut ab aliis haberem, non praedicarem apud vos,
954 28 | urbem atque Italiam fanorum haberemus, tamen nostri imperatores
955 39 | quam si omnino oculos non haberes. ~
956 9 | sacra et religiosa profana haberi: in ea causa esse dixit
957 29 | alterum putabo regem, si habuerit unde tibi solvat quod ei
958 19 | 19] Deinde, si quid habui oti, etiam cognovi multa
959 47 | re publica quae, quam diu haerebant in uno me, graviter equidem
960 47 | alienatione a quibusdam haerent ea tela in re publica quae,
961 57 | eo penitus defixa atque haerentia praeteriret. Parentibus
962 7 | implicatus, feretur tamen haesitans et in me impetum impeditus
963 27 | Punico bello atque <ab> Hannibale vexata, sacra ista nostri
964 45 | petebantur, cum in me cognitorem harum omnium rerum illa flamma
965 61 | non quin hanc personam et has partis, honoribus populi
966 2 | patris emisit leviora atque hebetiora esse videantur. ~
967 14 | tamen iure privato, iure hereditario, iure auctoritatis, iure
968 34 | unum acerrimum adversarium Hermarchi, Theodosium, legatum ad
969 34 | venena tractantur, qui cum Hermarcho Chio syngraphas fecit, ecquid
970 56 | urbani, rustici reppulerunt: hi ne honore augeantur monent.
971 19 | amemus, tamen nec numero Hispanos nec robore Gallos nec calliditate
972 4 | In Clodium vero non est hodie meum maius odium quam illo
973 44 | emissus esset, populari homine populus Romanus, res publica
974 8 | pro religionibus facta, hominemque eum qui pulvinaribus Bonae
975 43 | quaestura, in qua idem iste deos hominesque, pudorem, pudicitiam, senatus
976 42 | totum ad se ita redegit ut homo popularis fraudaret improbissime
977 40 | adversario vulneribus adversis honeste cadere videatur.
978 56 | saepe optimis civibus atque honestissimis viris accidit. Repulsi sunt
979 56 | rustici reppulerunt: hi ne honore augeantur monent. Debet
980 56 | opinor, ii qui aliquando honorem vitio civitatis, non suo,
981 56 | deterioribvs repvlsisqve honos avgeatvr. Repulsos videamus,
982 37 | neglexit, nemo vir aspicere non horruit, quod fit per virgines Vestalis,
983 6 | devota et constituta ista hostia esse videtur; cui me praeripere
984 49 | illum externorum bellorum hostiumque victorem adfligere; tum
985 61 | admonent, quoniam iam pridem humana consilia ceciderunt. Atque
986 14 | publico vero omni praecipuo et humano et divino iure munitam;
987 50 | iam pridem adflictum ac iacentem perniciosis optimatium discordiis
988 39 | faces in vicinorum tecta iactas, cum aedis sacras inflammas,
989 43 | et aditus ad popularem iactationem atque adscensus. Nam Ti.
990 | ibi
991 45 | ignibus circumsaepti me primum ictum pro vobis et fumantem videretis.
992 22 | immortales atque illa mater Idaea te,—te, Cn. Lentule, cuius
993 | idcirco
994 7 | conticui. Diem dixisset, ut iecerat: fecissem ut ei statim tertius
995 59 | eminentibus canibus Scyllam tamque ieiunis quam quibus istum videtis,
996 48 | ut ego arbitror, furoris ignari. Longius processit; in ipsum
997 2 | 2] Ac tamen ignarus ille qui consules essent,
998 57 | Fonteiano nomine obruit; deorum ignis, solia, mensas, abditos
999 17 | animi quidam dolor, quis non ignosceret? Vidi enim hesterno die
1000 37 | non: nisi forte tibi esse ignotum putas, quod te iudices emiserunt
|