Caput

 1 1 | voluptate, vel quod hoc maxime rei publicae conducit Syriam
 2 2 |       Gabinium et Pisonem, duo rei publicae portenda ac paene
 3 3 |     illi consules properversae rei publicae praemiis occupaverunt.
 4 14|         quem praesentem hostem rei publicae cognosset, bene
 5 20|        esse, sicut semper fui, rei publicae debeo. Quid? si
 6 20|      ipsas inimicitias, depono rei publicae causa, quis me
 7 22|    haec lumina atque ornamenta rei publicae, P. Servilium et
 8 22| fortissimis non solum extinxit rei publicae utilitas dignitasque
 9 24|    quin ego in illo oppugnando rei publicae plus quam otio
10 26|     hominis dignitatem quam ad rei publicae necessitatem pertinerent?
11 26|  dierum decrevi sententia mea. Rei publicae satis erat tot
12 27|        institutis et utilitati rei publicae, sed dignitas verborum,
13 28|      intellegerent me id, quod rei publicae causa sentirem,
14 29|     belli, nisi summa utilitas rei publicae, moveat. Nam ipse
15 29|     eum adfecta sunt, perfecta rei publicae tradat? Amoenitas
16 30|     fortuna propter utilitatem rei publicae frui non properat,
17 30|     etiamsi ille aliud vellet, rei publicae consulere oporteret? ~
18 35|       suae gloriae iam pridem, rei publicae nondum satis fecerit,
19 35|     quam non explere susceptum rei publicae munus, nes imperatorem
20 39|        Caesari, sentirem tamen rei publicae causa. ~
21 42|    arbitrarer, sed quod tantum rei publicae sceleris impendere
22 43|    improvisa formido, tenebrae rei publicae, ruina atque incendium
23 44| dolorem atque inimicitias meas rei publicae concessisse, si
24 45|     capitis mei contra salutem rei publicae, sed salvis auspiciis
25 45|    casum illum meum funus esse rei publicae, sed funus iustum
26 45|      discessum meum funus dici rei publicae; reliqua non reprendo,
27 47|     Caesare, tamen hoc tempore rei publicae consulere, inimicitias
28 47|    virorum exemplo inimicitias rei publicae causa deponere.
29 47|  perpetua ratio Gallici belli, rei publicae providebo, si aliquod