Caput

 1 III    |         ut nemo, nisi qui mecum esset, civium esse in numero videretur.
 2   V    | conivente quidem te, quod ipsum esset scelus, sed etiam hilarioribus
 3  IX    |    titulum consulatus. Cum enim esset omnis causa illa mea consularis
 4  IX    |       Quod mihi igitur certamen esset huius modi? cum C. Mario
 5   X    |       quis agentem aliquid quod esset libero dignum, quis denique
 6 XIV    |        fuga quam ulla provincia esset optatior. ~
 7 XIX    |        accidisset; sed id tamen esset humanum. M. Marcellus, qui
 8 XXI    |  litteras mittat? Hic si mentis esset suae, nisi poenas patriae
 9 XXI    |         insania penderet, ausus esset—mitto exire de provincia,
10 XXIII  | desertior. In quo me tamen, qui esset paratus ad se defendendum,
11 XXVIII |  fastidivit eius amicitiam, cum esset praesertim appetitus; dedit
12 XXX    | volumina laudum suarum? Quod si esset commotus, ad perniciemne
13 XXXVIII|         constituit; idemque, ut esset quod in basi tropaeorum