Caput

 1  II   |      campi. Magnificentius est dicere quem ad modum gesserimus
 2 III   |     contione abiens magistratu dicere a tribuno pl. prohiberer
 3  IV   |     Aude nunc, o furia, de tuo dicere! cuius fuit initium ludi
 4  VI   |        meo, propinquo tuo quae dicere ausus es? Egere sordidissime
 5  VI   | consulere oportere. Atque haec dicere vix audeo; vereor ne qui
 6   X   |  ferebatur; in quo nemo potest dicere utrum iste plus biberit
 7   X   |       te fuisse Romae consulem dicere audebis? Quid? tu in lictoribus
 8   X   |        vestro, quod vere licet dicere, sed certe silentio: tum
 9  XV   |    litteris non, ut tu Insuber dicere ausus es, orbatum patria
10  XV   |    accepta sit quid me attinet dicere? Ex vobis audio nemini civi
11 XXVIII|        velle, Epicurum diserte dicere existimare. Dicit autem,
12  XL   |  quibus in locis quidem fueris dicere audes. Ex illo fonte et
13  XL   |     esse gestam neque praesens dicere ausus es? ~