Caput

 1   V | notionemque censoriam. Quas leges ausus est non nemo improbus, potuit
 2  VI |         propinquo tuo quae dicere ausus es? Egere sordidissime Gabinium,
 3 VIII|      fuisse crudelis. Edicere est ausus cum illo suo pari, quem
 4 XIV |          ac foedissimum monstrum, ausus es meum discessum illum
 5  XV |         non, ut tu Insuber dicere ausus es, orbatum patria sed,
 6 XVII|      scelerum tuorum nihil umquam ausus sis scribere ad eum ordinem
 7 XVII|       vastaret, exhauriret domos, ausus est—quid enim ille non audeat?—
 8 XIX |          senatum litteram mittere ausus. Ex qua provincia modo vir
 9  XX |        dementiorem putem, qui sis ausus primum facere—nam id est
10 XXI |           atque insania penderet, ausus esset—mitto exire de provincia,
11  XL |      gestam neque praesens dicere ausus es? ~
12  Fr |        Cusanus I: Quid est negare ausus aut potius quid non confessus? ~[
13  Fr |       hominis furacissimi filium, ausus est appellare eique filiam