1-compl | compo-exhau | exime-intel | intem-omnes | oneri-reliq | remis-vehi | velit-xxxvi
bold = Main text
Caput grey = Comment text
1 Fr | FRAGMENTA ~[1] Quint. IX. 4, 76,: Pro
2 Fr | meriti, dignitas patitur. ~[10] Ascon. I,I: Hic cum a domo
3 Fr | Placentinus haberi coeptus est. ~[11] Ascon. I,I: Insuber quidam
4 Fr | aiunt eum appellatum. ~[12] Arus. Mess. I. VII, III:
5 Fr | subito filiam conlocavit. ~[13] Arus. III: Maiorem sibi
6 Fr | potissimum delegissem. ~[15] Codex Cusanus I: Te tua
7 Fr | utero, non hominem fudit. ~[16] Quintil. VIII, 3, 21: Cum
8 Fr | cognatio serraco advehatur. ~[17] Codex Cusanus II: Simulata
9 Fr | adulterum, video ganeonem. ~[19] Arus. III: Neque adsidere
10 Fr | prodigium civitatis viderem! ~[2] Codex Cusanus I: Equidem
11 Fr | curia quisquam audebat. ~[20] Quint. VIII, 5, 18: Quid
12 Fr | 16] Quintil. VIII, 3, 21: Cum tibi tota cognatio
13 Fr | Cusanus 3 et Quint. IX. 3, 47: Perturbatio istum mentis
14 Fr | potius quid non confessus? ~[6] Codex Cusanus I: Quid enim
15 Fr | stultius, quid abstrusius? ~[7] Codex Cusanus I: Turbulenti,
16 Fr | FRAGMENTA ~[1] Quint. IX. 4, 76,: Pro di inmortales! qui
17 Fr | factiosi, perniciosi. ~[8] Ascon. I, II: Quod minimum
18 Fr | genus, moribus nomen. ~[9] Ascon. I, II: Hoc non ad
19 XVII | deleveras, an amici tui tabellas abdiderint idemque silentio suo temeritatem
20 XXXVIII| die persoluturum, domum se abdidit; inde nocte intempesta crepidatus
21 IX | et amens! cum omnes boni abditi inclusique maererent, templa
22 XVII | gurges atque helluo natus abdomini suo non laudi et gloriae,
23 XXVII | oculorum et aurium delectationi abdominis voluptates anteferre. Nam
24 XXXIV | socios nostros in servitutem abduxerunt, familias abripuerunt, pecus
25 XXXIV | familias abripuerunt, pecus abegerunt, Thessalonicensis, cum de
26 XXVI | a qua te longe dixisti abhorrere. Qui etiam si minus magnum
27 XXIX | utor ab huius loci more abhorreret; et simul de ipso qui scripsit
28 XXX | lauream ad portam Esquilinam abiecisti, iudicasti non modo amplissimae
29 XL | laureae rettulisses, cum ea abiecta ad portam reliquisti, tum
30 XIV | admurmuratione sed voce et clamore abiecti hominis ac semivivi furorem
31 XXXVI | quid? debilitatio atque abiectio animi tui Macedonia praetoria
32 III | patefecit. Ego cum in contione abiens magistratu dicere a tribuno
33 XXXIV | servitutem abduxerunt, familias abripuerunt, pecus abegerunt, Thessalonicensis,
34 VII | sustulistis; leges incendere, vos abrogastis; interimere patriam, vos
35 XVIII | de me ea senatus consulta absente facta sint, eae contiones
36 XI | legatisque defenderant et absentem principe Cn. Pompeio referente
37 XXXIX | At contra bis Catilina absolutus est, emissus etiam ille
38 Fr | enervatius, quid stultius, quid abstrusius? ~[7] Codex Cusanus I: Turbulenti,
39 IX | solum sed patriae funeris abstulisti. ~
40 XXVI | prudentior quam Cotta, abundantior consilio, ingenio, sapientia
41 XL | Phocii, Boeotii exusti, Acarnania, Amphilochia, Perrhaebia,
42 II | manibus extorsi. Ego faces iam accensas ad huius urbis incendium
43 VI | curari? Quam nos causam cum accepissemus—quid enim facere poteramus?—
44 XXII | progredi visa est. Quae me ita accepit ut non modo omnium generum,
45 XXXVII | decreto triumpho. In quo tu acceptam iam et devoratam pecuniam,
46 XL | tanta domesticum iudicium accessit sententiae damnationis tuae,
47 XLI | evenerit quod metuis ne accidat, equidem non moleste feram;
48 XX | precatus sum; plura etiam acciderunt quam vellem; nam ut amitteretis
49 XXXVII | generi tui et decerni et te accipere vetabat nisi decreto triumpho.
50 XXVII | sunt vestrae scholae? Ne acclametur times? Ne id quidem est
51 XXXVI | pactiones, redemptiones, acerbissimas damnationes, libidinosissimas
52 XXXV | cum peraeque omnes, tum acerbissime Bottiaei, Byzantii, Cherronesus,
53 XXI | haec omitto; ille si non acerrime fureret, auderet, quam provinciam
54 XXXVII | devoratam pecuniam, ut in Achaeorum centum talentis, evomere
55 XXVIII | orationis adulescenti non acriter intellegenti et saepe praeceps.
56 XIII | Ecquis audivit non modo actionem aliquam aut relationem sed
57 XVII | praeclusisses, quid tandem erat actum aut gestum in tua provincia
58 XIII | ostendebatque nihil esse vos acturos, nisi prius de me rettulissetis?
59 XXIV | auctoritatem huius ordinis, addicebas tribuno pl. consulatum tuum,
60 XVI | Athenae, cuncta Graecia addicta; habebas exercitum tantum
61 XXXIV | devertisti cuius sanguinem addixeras, eumque servis symphoniacis
62 XXXV | creditorem debitoribus suis addixisti? Nonne, hiberna cum legato
63 XXXII | sententiam meam tradidissem. Adducta res in certamen te consule
64 XXXII | constantiae cupiditatem adductus ad causam; non postulabam
65 XVIII | immortales! tune etiam atque adeo vos, geminae voragines scopulique
66 II | ut, si essent magistratus adepti, rei publicae statum convolsuri
67 XV | nemini civi ullam quo minus adesset satis iustam excusationem
68 XXXIV | maiorum quidem more supplicio adfecisti, cum miser ille securibus
69 XXXVII | populis ac singulis qui erant adfecti praemiis nominatim, quorum
70 XXVII | philosophi. Manus tibi ne adferantur? Dolor enim est malum, ut
71 XX | vero exercitus quam potes adferre causam? quam potestatem
72 XVIII | suffixos viderem, maiore adficerer laetitia ex corporis vestri
73 VIII | tyrannus ut eos quos luctu adficeret lugere non sineret? Maerorem
74 XVIII | supplicium putandum quo adfici casu aliquo etiam boni viri
75 XIX | gesserint novis honoribus adficiat et numero dierum et genere
76 XVIII | vestri laceratione quam adficior ex famae? Nullum est supplicium
77 XXXVIII| dimissos. Quibus cum iuratus adfirmasset se quae deberentur postero
78 XXXIII | non nolint, praesertim tam adflicto, tam inopi, tam infirmo,
79 XXVII | tu facere iure concedis—adflictorem ac perditorem non modo dignitatis
80 XXXV | qui cum novo genere morbi adfligerentur neque se recreare quisquam
81 XXXVIII| memoria moreretur, deturbant, adfligunt, comminuunt, dissipant.
82 XVII | ordinem quem despexeras, quem adflixeras, quem deleveras, an amici
83 VII | interimere patriam, vos adflixistis. Quid est vobis consulibus
84 XXVIII | ad illius hanc orationem adhinnivit, ut non magistrum virtutis
85 XXXII | est, cum municipia pro me adiret, Italiae fidem imploraret,
86 XXXII | adiutorem, C. Caesarem, adiunxit. Iam vides me tibi non inimicum
87 XXXII | cognorat, socium sibi et adiutorem, C. Caesarem, adiunxit.
88 XII | suorum scelerum socium te adiutoremque praeberes. Itaque in illo
89 VII | Clodium facientem consules adiuverunt. Voluit ille senatum interficere,
90 XIX | adlatus est nullus; ab altero adlatae litterae, recitatae, relatum
91 XIX | imperatore nuntius ad senatum adlatus est nullus; ab altero adlatae
92 Fr | Neque adsidere Gabinium aut adloqui in curia quisquam audebat. ~[
93 XXVIII | et saepe praeceps. Itaque admissarius iste, simul atque audivit
94 XXXVIII| admoneri me satis est. Admonebit autem nemo alius nisi rei
95 XXXVIII| nihil est quod invites; admoneri me satis est. Admonebit
96 XXIII | ipso et multis ante diebus admoniti et rogati? Togulae lictoribus
97 XIV | amoris et iudici; qui non admurmuratione sed voce et clamore abiecti
98 Fr | Maiorem sibi Insuber ille avus adoptavit. ~[14] Ascon. I, II: Lautiorem ...
99 XXI | dubitatione deposuisset, eam sibi adsciscere, cum, etiam si religio non
100 I | magistratus sine repulsa adsecutum? Mihi ista licet de me vera
101 XXIX | impurum, sed ut Graeculum, ut adsentatorem, ut poetam. Devenit autem
102 X | cum civis is quem hic ordo adsentiente Italia cunctisque gentibus
103 Fr | 19] Arus. III: Neque adsidere Gabinium aut adloqui in
104 XXXII | auctori salutis meae, frequens adsideret, senatus sententiam praestaret,
105 XXVI | Num etiam in hac cotidiana adsidua urbanaque vita splendorem
106 XXXVI | per tuum servolum ordines adsignatos, quid? stipendium militibus
107 IX | tutiorem se sed advocato aut adstipulatore paratiorem fore putaret.
108 XII | quisquam in curiam venienti adsurrexit, quisquam consulenti respondendum
109 XLI | consulari, horrentem, trementem, adulantem omnis videre te volui; vidi.
110 XXVIII | lubricum genus orationis adulescenti non acriter intellegenti
111 II | invidiam atque defendi. Ego adulescentis bonos et fortis, sed usos
112 XII | enim sibi ille sororius adulter ut, si tibi provinciam,
113 XXIX | cenarum conviviorumque genera, adulteria denique eius delicatissimis
114 Fr | tibi tota cognatio serraco advehatur. ~[17] Codex Cusanus II:
115 XXIX | supercilio Graecus atque advena quo tot sapientes et tanta
116 IX | propugnatore tutiorem se sed advocato aut adstipulatore paratiorem
117 XI | socrum tuam prope a meis aedibus, cuius domum ad meam domum
118 XXII | nemini, pecunia publica aedificandam domum censuerunt. Habes
119 XXI | intermissa intolerabilis aedificatio constitisset, se ipsum,
120 I | cum quaestorem in primis, aedilem priorem, praetorem primum
121 XXXVI | concidisti, quid? quaestor aediliciis reiectis praepositus, legatorum
122 I | honorem nomini mandabant tuo. Aedilis es factus; Piso est a populo
123 XXI | ac dignitatem imperi regi Aegyptio vendidit. Cum finis provinciae
124 XXI | Alexandrino. Quid hoc turpius? In Aegyptum venit, signa contulit cum
125 IV | prodigioque rei publicae lex Aelia et Fufia eversa est, propugnacula
126 V | consuli? C prope annos legem Aeliam et Fufiam tenueramus, CCCC
127 XXVII | praestantissimus et ornatissimus, L. Aelius, est te consule relegatus,
128 XXXIX | gratiam, non iniquitas ad aemulationem conitetur; iudices iudicabunt
129 XXXII | id quod meminero, semper aeque mihi amicus fuit ac sibi,
130 XII | spectaculo mira populi Romani aequitas erat. Vter eorum perisset,
131 XXXV | capitis ascripseras, ex aerario tibi attributum Romae in
132 XXXV | modus tibi fuit frumenti aestimandi, qui honorarii? si quidem
133 XXXV | sensit. Vnus tu dominus, unus aestimator, unus venditor tota in provincia
134 XL | litterae, nulla ex trinis aestivis gratulatio, nulla triumphi
135 XV | propinquorum non facitis vel aetatis excusatione vel honoris,
136 III | unius diei gratulationem sed aeternitatem immortalitatemque donavit,
137 XL | Macedonia condonata barbaris, Aetolia amissa, Dolopes finitimique
138 XXXVII | cladis accessio fuisset Aetoliae repentinus interitus, exercitum
139 XXXVII | liceat sanctum diligenter. Aetoliam, quae procul a barbaris
140 XXIV | Q. Metelle, C. Curio, L. Afrani, cur hunc non audistis tam
141 XIX | Minturnensium paludibus, Africa devicta ab eodem expulsum
142 VI | Calatinus credo aliquis aut Africanus aut Maximus et non Caesoninus
143 XXIII | appellatus eras cum longe afuisses, adventu isto tuo domi fuisse
144 XXVII | XXVII] Age, senatus odit te—quod eum
145 XII | cecidisset. Sed ille tamen agebat aliquid; tuebatur auctoritatem
146 X | illis diebus sobrium, quis agentem aliquid quod esset libero
147 XXII | a Brundisio usque Romam agmen perpetuum totius Italiae
148 XI | illi unguentarii, citius agnovissent. Erant illi compti capilli
149 II | senatum et bonos omnis legis agrariae maximarumque largitionum
150 XXXVII | primo tuo adventu ex oppidis Agrianum atque Dolopum demigrare
151 XVII | an sociorum direptio, an agrorum depopulatio, an munitio
152 II | largitionum metu liberavi. Ego agrum Campanum, si dividi non
153 XIX | evisceratus~latere penderes," ~ut ait ille, ~"saxa spargens tabo,
154 XXXI | multique mortales oratum in Albanum obsecratumque venerant ut
155 XXXVIII| militari imperioque videatis, Albucius, cum in Sardinia triumphasset,
156 XXI | populus susceperat? Cepit Alexandream. Quid aliud exspectamus
157 XXI | venit, signa contulit cum Alexandrinis. Quando hoc bellum aut hic
158 XXI | mercennarium comitem regi Alexandrino. Quid hoc turpius? In Aegyptum
159 | alias
160 XXXI | homines non studium eius a me alienassent, sed auxilium retardassent.
161 XL | Legati qui una fuerunt alienati, tribuni militum inimici,
162 | alii
163 | aliqua
164 | aliquando
165 | aliquem
166 | aliquod
167 | aliquos
168 | alium
169 | alius
170 XXVI | specillis prope scrutatus est Alpis ut, ubi hostis non erat,
171 XXXIII | cuius ego imperium, non Alpium vallum contra ascensum transgressionemque
172 XXV | videbit iratos. Vertes te ad alteram scholam; disseres de triumpho: "
173 Fr | apportata mater pecudem ex alvo, non hominem effuderit.
174 XXXIX | ordinem, nulli eximentur; non ambitio ad gratiam, non iniquitas
175 XXIV | nullius consili patres horum amborum consulum, qui triumpharint! ~
176 XL | et Apollonia exinanita, Ambracia direpta, Parthini et Bulidenses
177 XXXVII | hostibus? Nempe eis quos tu Ambraciae sedens primo tuo adventu
178 IX | quidem tu, o vaecors et amens! cum omnes boni abditi inclusique
179 XXIV | Scipiones, Marcellos, Maximos! o amentem Paulum, rusticum Marium,
180 XXIV | contemnebas, quae te, praedo amentissime, nisi praedae ac rapinarum
181 XXXII | obliviscar, sibi aliquando amicior quam mihi. Deinde hoc ita
182 XL | introitus in urbem desertus ab amicis, nullae ad senatum e provincia
183 XXX | ad perniciemne non dicam amicissimi, non ita de sua laude meriti,
184 XI | optimorum civium mihique amicissimorum multitudine redundat. Quorum
185 XXX | dixi hanc togam qua sum amictus, nec arma scutum aut gladium
186 XXII | vicissim tuum, quando quidem amisso exercitu nihil incolume
187 XXXVIII| hic praeposterus imperator amissorum oppidorum, caesarum legionum,
188 XX | acciderunt quam vellem; nam ut amitteretis exercitum, numquam me hercule
189 XXXIII | si montes resedissent, amnes exaruissent, non naturae
190 XXXI | eius erga me studio atque amori semper dilexit, semper sua
191 XXVII | cum P. Clodio, hoc est cum amoribus suis, cenet, sed plane animi
192 XIV | immortalem vestri in me et amoris et iudici; qui non admurmuratione
193 XL | Boeotii exusti, Acarnania, Amphilochia, Perrhaebia, Athamanumque
194 XXX | abiecisti, iudicasti non modo amplissimae sed etiam minimae laudi
195 VIII | videres maerere rem publicam amplissimi ordinis luctu, o noster
196 XXXI | intellegis? Complecti vis amplissimos viros ad tuum et Gabini
197 XXXI | modo incolumem sed etiam amplissimum atque ornatissimum voluit
198 XXXVI | tibi spe falsa, quod Q. Ancharium non esse successurum putares,
199 XXIV | ducere coegisset, tamen erat angusti animi atque demissi iusti
200 XI | maiestas consulis; non capiunt angustiae pectoris tui, non recipit
201 VII | diligens fuerat consulis, animadversio quidem et iudicium senatus.
202 IX | complexus es funestum illud animal ex nefariis stupris, ex
203 I | consulatu loquar, parto vis anne gesto? Miserum me! cum hac
204 XIV | tu curiae taciturnitatem annuam, tu silentium perpetuum
205 XII | putavit? Numerandus est ille annus denique in re publica, cum
206 IV | Sex. Clodium, qui numquam antea praetextatus fuisset, ludos
207 XXVII | delectationi abdominis voluptates anteferre. Nam quod vobis iste tantum
208 XXVI | infimo ac despicatissimo antelaturus? ~
209 XXXII | cur ego non ignoscam, si anteposuit suam salutem meae? Sed praeterita
210 XXXV | XXXV] A te Iovis Vrii fanum antiquissimum barbarorum sanctissimumque
211 II | instructam et ornatam, quam cum Antonio commutavi, quod ita existimabam
212 II | comitiorum ratione privavi. Ego Antonium conlegam cupidum provinciae,
213 XXIV | potest exercitum cupere aperteque petere, ut non praetexat
214 XL | laceratae Athenae, Dyrrachium et Apollonia exinanita, Ambracia direpta,
215 XXXV | Nonne, cum CC talenta tibi Apolloniatae Romae dedissent ne pecunias
216 XXVII | Instant post hominum memoriam apparatissimi magnificentissimique ludi,
217 XXV | sit:~"ratio quidem hercle apparet, argentum oichetai."~Hac
218 Fr | furacissimi filium, ausus est appellare eique filiam conlocavit.
219 XIX | Romani, habere exercitus, appellari imperatores; horum alterum
220 XXVI | quae illi "idiotae," ut tu appellas, praeclara duxerunt. Quos
221 Fr | conlocavit. Calventium aiunt eum appellatum. ~[12] Arus. Mess. I. VII,
222 XV | senatus illo ipso tempore appellavit, civem servatoremque rei
223 XXIV | populusque Romanus aut non appetentem aut etiam recusantem bellum
224 XXVIII | amicitiam, cum esset praesertim appetitus; dedit se in consuetudinem
225 XXX | grammaticum habemus, qui non notam apponas ad malum versum, sed poetam
226 Fr | illa nescio quibus a terris apportata mater pecudem ex alvo, non
227 III | consilio senatus, nihil non approbante populo Romano egerim, ut
228 III | ipse una voce et consensu approbavit. Quo quidem tempore is meus
229 XXXVIII| tu umquam arbitratus es appropinquare. ~
230 XXXVII | atque Dolopum demigrare et aras et focos relinquere coegisti.
231 XXXVIII| magis videtur quam tu umquam arbitratus es appropinquare. ~
232 IX | loci vestigio et temporis arbitria non mei solum sed patriae
233 XXVIII | apud indoctos sed, ut ego arbitror, in hominum eruditissimorum
234 XXXIV | oppido desperassent, munire arcem coegerunt. ~
235 [Title]| Pro Archia~
236 XI | cum in Palatio mea domus ardebat non casu aliquo sed ignibus
237 Fr | scelerum offusa caligo et ardentes Furiarum faces excitaverunt. ~[
238 XX | terreri furialibus taedis ardentibus; sua quemque fraus, suum
239 XI | exstinctor sed auctor incendi et ardentis faces furiis Clodianis paene
240 XXV | crede, gloria; flagrat, ardet cupiditate iusti et magni
241 XXV | cessat hic homullus, ex argilla et luto fictus Epicurus,
242 XXIX | elegans, ut nihil fieri possit argutius. In quo reprehendat eum
243 XL | seminario triumphorum cum arida folia laureae rettulisses,
244 XXX | Verum tamen, quoniam te non Aristarchum, sed Phalarin grammaticum
245 VII | effudistis, quod coniuratos armastis, quod eorum ferro ac furori
246 XXXI | senatum referretis; se contra armatum tribunum pl. sine publico
247 XXXII | odium simul cum ipsa pugna armisque deponant. Neque me ille
248 XXXVI | crimina recordere. Quid? illam armorum officinam ecquid recordaris,
249 XXXVII | decedens miseram perdidisti. Arsinoen, Stratum, Naupactum, ut
250 XXIV | tandem te rei cupiditate arsisse defendes? Saepe enim vidi
251 V | templum illud fuit te consule arx civium perditorum, receptaculum
252 Fr | civitatem—nam tum erat ...—ascendit. Prius enim Gallus, dein
253 XXXIII | non Alpium vallum contra ascensum transgressionemque Gallorum,
254 XI | donarant, me patronum unum asciverant, a me se habere vitam, fortunas,
255 XXXV | in venditione mei capitis ascripseras, ex aerario tibi attributum
256 XXX | cessurum." Quid nunc te, asine, litteras doceam? Non opus
257 XIX | expulsus uspiam~saxis fixus asperis, evisceratus~latere penderes," ~
258 XXXIII | semper iratus, si semper aspernaretur amicitiam meam seque mihi
259 Fr | qui colore ipso patriam aspernaris, oratione genus, moribus
260 XX | auribus respuat, animo aspernetur, recordatione denique ipsa
261 V | rogabas tertium, numquam aspirasti, sed omnibus consiliis quae
262 XIII | oppressa praemio, lingua astricta mercede? Sin illam vos soli
263 XL | Amphilochia, Perrhaebia, Athamanumque gens vendita, Macedonia
264 | Atqui
265 XXVII | senes; idem coquus, idem atriensis; pistor domi nullus, nulla
266 XIX | tabo, sanie et sanguine atro". ~Non ferrem omnino moleste,
267 XXXI | confligere quos despicerem, non attingere eos qui plus possent, quibus
268 XVI | tantae barbarorum gentes attingunt ut semper Macedonicis imperatoribus
269 XXXV | ascripseras, ex aerario tibi attributum Romae in quaestu reliquisti?
270 XXXVIII| Sic odium quod in ipsum attulerant, id in eius imaginem ac
271 XV | ita decrevit Cn. Pompeio auctore et eius sententiae principe
272 XXVIII | non magistrum virtutis sed auctorem libidinis a se illum inventum
273 XXXII | imploraret, P. Lentulo consuli, auctori salutis meae, frequens adsideret,
274 II | si oportuit, melioribus auctoribus reservavi. Ego in C. Rabirio
275 XV | verbis ea de me senatus auctoritas declarata est ut nemini
276 XXVII | perditorem non modo dignitatis et auctoritatis sed omnino ordinis ac nominis
277 XXIV | ut levitatis est inanem aucupari rumorem et omnis umbras
278 XXIX | non ut improbum, non ut audacem, non ut impurum, sed ut
279 XX | facinus, suum scelus, sua audacia de sanitate ac mente deturbat;
280 XVII | silentio suo temeritatem atque audaciam tuam condemnarint; atque
281 XXVII | perfidiosus, quod impudens, quod audax esse videatur, nihil scitote
282 IV | IV] Aude nunc, o furia, de tuo dicere!
283 XVII | Romam cum laurea mittere audebas? "Misi," inquit. Quis umquam
284 Fr | adloqui in curia quisquam audebat. ~[20] Quint. VIII, 5, 18:
285 X | fuisse Romae consulem dicere audebis? Quid? tu in lictoribus
286 XXVII | Sed de hoc non dubito; non audebit accedere ad ludos. Convivium
287 VI | oportere. Atque haec dicere vix audeo; vereor ne qui sit qui istius
288 XVIII | modo ego optare numquam auderem sed cogitare non possem,
289 XXI | si non acerrime fureret, auderet, quam provinciam P. Lentulus,
290 XI | Seplasia me hercule, ut dici audiebam, te ut primum aspexit, Campanum
291 XVIII | utinam ita audires ut erant audiendi; numquam te in tot flagitia
292 XI | Campanum consulem repudiavit. Audierat Decios Magios et de Taurea
293 XXIII | debuerim aut vestrum quisquam audierit aut ad rem pertineat qua
294 XV | attinet dicere? Ex vobis audio nemini civi ullam quo minus
295 Fr | cruciatu aut demersum fluctibus audire malletis. ~[3] Codex Cusanus
296 XVIII | Graeci: quos utinam ita audires ut erant audiendi; numquam
297 I | virtuti perspectae non auditae nobilitati deferebat. Nam
298 XIV | quod dicturus sum mirabile auditu esse videatur, sed certe
299 XIX | di immortales meas preces audiverunt, morbum aut mortem aut cruciatum
300 VIII | Maerorem relinquis, maeroris aufers insignia: eripis lacrimas
301 XIV | privatim ad meum nomen augendum, optandam duco mihi fuisse
302 V | his funeribus dies. Pro Aurelio tribunali ne conivente quidem
303 XXVII | disputationibus suis oculorum et aurium delectationi abdominis voluptates
304 XXIX | meliore fortuna, fortasse austerior et gravior esse potuisset;
305 Fr | Codex Cusanus II: Putavi austerum hominem, putavi tristem,
306 XXXVI | teneris saltatoribus et cum Autobulo, Athamante, Timocle, formosis
307 XII | quam ipse decorarat atque auxerat diutius vestrorum scelerum
308 XXXIV | tibi magna praesidia et auxilia a Bessis peditum equitumque
309 XXXV | tuae genus universum.~Quid avaritiae, quae criminibus infinitis
310 XXVI | ut Mediolanensi praecone, avo tuo, dignum esse videatur.
311 XXVII | Vbi galli cantum audivit, avum suum revixisse putat; mensam
312 Fr | Maiorem sibi Insuber ille avus adoptavit. ~[14] Ascon.
313 XXXVI | militares non recepti, M. Baebius, vir fortis, interfectus
314 VIII | quid facis? Quod nulla in barbaria quisquam tyrannus. Omitto
315 IX | aliquo pari, an cum altero barbato Epicuro, cum altero Catilinae
316 XXXVIII| idemque, ut esset quod in basi tropaeorum inscribi incidique
317 XVIII | esse umquam vir bonus non beatus. Quae est igitur poena,
318 XXVI | coronae laureae fuerint, cum bella aut parva aut nulla gessissent,
319 XXXVIII| tropaea posuit; eaque quae bellicae laudis victoriaeque omnes
320 Fr | hominem effuderit. Quae te beluam ex utero, non hominem fudit. ~[
321 XXXVIII| ante Torquato respondit benefici causa a se esse dimissos.
322 XXXIII | gesseris ut timeres ne indignus beneficio videreris, nisi eius a quo
323 XIX | senatus is qui in eam iam benignitatis consuetudinem venit ut eos
324 XXXVI | posses, in oppidum devium Beroeam profugisti? quo in oppido
325 XXXIV | Idemque tu Rabocentum, Bessicae gentis principem, cum te
326 XXXIV | magna praesidia et auxilia a Bessis peditum equitumque polliceretur,
327 XXXVI | illi sacerdoti sescentos ad bestias amicos sociosque misisti,
328 X | potest dicere utrum iste plus biberit an vomuerit an effuderit.
329 XXVII | saepe plures; ipse solus; bibitur usque eo dum de dolio ministretur.
330 XL | Epirus excisa, Locri, Phocii, Boeotii exusti, Acarnania, Amphilochia,
331 XVIII | isti ipsi qui mala dolore, bona voluptate definiunt, sapientem,
332 XXXIX | provinciae, cum stuprum Bonae deae pulvinaribus intulisset.
333 XIII | civis atque integri capitis bonorumque tribunicia proscriptio,
334 XXVIII | autem, opinor, se nullum bonum intellegere posse demptis
335 XXXV | peraeque omnes, tum acerbissime Bottiaei, Byzantii, Cherronesus,
336 XXIII | neque paterni generis sed bracatae cognationis dedecus! quem
337 III | senatu coniunxerim. Eui breviter consulatum meum. ~
338 XXII | meus quidem is fuit ut a Brundisio usque Romam agmen perpetuum
339 XXXVIII| servili navem conscendit Brundisiumque vitavit et ultimas Hadriani
340 XI | fluentes purpurissataeque buccae, dignae Capua, sed illa
341 XL | Ambracia direpta, Parthini et Bulidenses inlusi, Epirus excisa, Locri,
342 VII | cessissem, in Catilinae busto vobis ducibus mactatus essem.
343 IX | tenuisset, si mihi cum illo bustuario gladiatore et tecum et cum
344 XXXV | tum acerbissime Bottiaei, Byzantii, Cherronesus, Thessalonica
345 XXXIII | aliquos qui abiectum hoc cadaver consularibus spoliis nudare
346 IX | niti volebam, ab hoc eiecto cadavere quicquam mihi aut opis aut
347 XXIV | rapinarum cupiditas tam caeca rapiebat? Non est integrum
348 XVI | non neces sociorum, non caedis hospitum, non perfidiam,
349 XXIII | reprehendit. Cum ego eum Caelimontana introisse dixissem, sponsione
350 XXV | male vestitis ad portam Caelimontanam sitiens pervenerim; quo
351 VI | recordabitur. Meministine, caenum, cum ad te quinta fere hora
352 XXXVIII| imperator amissorum oppidorum, caesarum legionum, provinciae praesidio
353 XII | quidem emersisti, lutulente Caesonine, ex miserrimis naturae tuae
354 Fr | venisset, adulescentem nobilem, Caesonini hominis furacissimi filium,
355 VI | Africanus aut Maximus et non Caesoninus Semiplacentinus Calventius,
356 XIV | honoribus, non modo illam calamitatem esse non duco sed, si quid
357 XIV | volnera inflixit? Qui si calamitosissimus fuisset, tamen misericordia
358 XXIV | Camillos, Curios, Fabricios, Calatinos, Scipiones, Marcellos, Maximos!
359 VI | consulatu meo, gravis auctor, Calatinus credo aliquis aut Africanus
360 XXVII | Toreuma nullum, maximi calices, et ei, ne contemnere suos
361 Fr | quaedam scelerum offusa caligo et ardentes Furiarum faces
362 XXIII | ipsam, o familiae non dicam Calpurniae sed Calventiae, neque huius
363 XXIII | non dicam Calpurniae sed Calventiae, neque huius urbis sed Placentini
364 Fr | eique filiam conlocavit. Calventium aiunt eum appellatum. ~[
365 VI | Caesoninus Semiplacentinus Calventius, respondes altero ad frontem
366 XXIV | susceptis impeditur. O stultos Camillos, Curios, Fabricios, Calatinos,
367 II | nostrum; sit sane Fors domina campi. Magnificentius est dicere
368 XXV | vacua si non fuisset, in campo Martio mihi tabernaculum
369 XXIII | officiosissima quidem natione candidatorum, cum volgo essent et illo
370 X | voluisti, his tu, Clodiane canis, insignibus consulatum declarari
371 X | cum conlegae tui domus cantu et cymbalis personaret,
372 XXVII | dolio ministretur. Vbi galli cantum audivit, avum suum revixisse
373 XI | agnovissent. Erant illi compti capilli et madentes cincinnorum
374 XXXIV | venerant; quorum omnium capita regi Cotyi vendidisti. Denseletis,
375 XXXVI | XXXVI] Quid ego rerum capitalium quaestiones, reorum pactiones,
376 VI | gurgustio te prodire involuto capite soleatum, et, cum isto ore
377 XI | magna maiestas consulis; non capiunt angustiae pectoris tui,
378 XIII | pulsis e foro bonis omnibus, capta re publica, contra omnis
379 XXV | delectamenta paene puerorum, captare plausus, vehi per urbem,
380 XX | non furiosum, non mente captum, non tragico illo Oreste
381 XI | multitudine redundat. Quorum Capuae te praetextatum nemo aspexit
382 VII | conlegistis, quod in me carcerem effudistis, quod coniuratos
383 XXXII | causam; non postulabam ut ei carissimus essem cuius ego ne beneficiis
384 XXVII | aut piscibus, sed multa carne subrancida. Servi sordidati
385 V | conatus est, haec sunt, o carnifex! in prooemio sepulta consulatus
386 IX | istius pecudis ac putidae carnis consilio scilicet aut praesidio
387 XIX | mihi ille M. Regulus quem Carthaginienses resectis palpebris inligatum
388 V | veterum Catilinae militum, castellum forensis latrocini, bustum
389 XXXIV | cum ille ad te legatus in castra venisset et tibi magna praesidia
390 XXIII | acceptis sagula reiecerunt, catervam imperatori suo novam praebuerunt.
391 XXXIX | permansit. At contra bis Catilina absolutus est, emissus etiam
392 III | III] Me Q. Catulus, princeps huius ordinis
393 XXII | solitudo pro frequentia, caupona pro oppido, non ut redire
394 XII | iceras frangere noluisti. Caverat enim sibi ille sororius
395 XXXV | quaestu reliquisti? Nonne, cum CC talenta tibi Apolloniatae
396 V | Aeliam et Fufiam tenueramus, CCCC iudicium notionemque censoriam.
397 XII | vero quaestum, si uterque cecidisset. Sed ille tamen agebat aliquid;
398 IX | legionibus, ne armis confligeret, cedendum esse duxit. Quod mihi igitur
399 XXIV | triumphi nomine tegere atque celare cupiditatem suam. Hoc D.
400 XV | ceterorumque principum civitatis celeberrimae et gratissimae contiones
401 XXXVIII| istius persimilem, quam stare celeberrimo in loco voluerat ne suavissimi
402 XIII | vestrum egressum ornando atque celebrando, at ominibus saltem bonis
403 XXII | sunt adventu meo redituque celebrati? Vnus ille dies mihi quidem
404 XXVI | splendorem tuum—, gratiam, celebritatem domesticam, operam forensem,
405 XII | tandem virtus clarissimi viri celeriter et verum amicum et optime
406 XXVII | pistor domi nullus, nulla cella; panis et vinum a propola
407 XXIX | libidines, omnia stupra, omnia cenarum conviviorumque genera, adulteria
408 XXVII | hoc est cum amoribus suis, cenet, sed plane animi sui causa:
409 V | CCCC iudicium notionemque censoriam. Quas leges ausus est non
410 XXII | publica aedificandam domum censuerunt. Habes reditum meum. Confer
411 IV | magistra pudoris et modestiae censura sublata est, cum tu interim,
412 X | quasi aliquod Lapitharum aut Centaurorum convivium ferebatur; in
413 XXXV | dicam. Nonne sestertium centiens et octogiens, quod quasi
414 XXXVII | pecuniam, ut in Achaeorum centum talentis, evomere non poteras,
415 XV | tribunos, legem comitiis centuriatis tulit P. Lentulus consul
416 XXXVI | factam esse meministi? Quid? centuriatus palam venditos, quid? per
417 XL | tribuni militum inimici, centuriones, et si qui ex tanto exercitu
418 II | consulatum quam quem ad modum ceperimus. Ego kalendis Ianuariis
419 XXXIV | nostra perturbarunt, urbes ceperunt, vastarunt agros, socios
420 XIV | ponere? Quo quidem tempore cepi, patres conscripti, fructum
421 XXI | aut populus susceperat? Cepit Alexandream. Quid aliud
422 VI | involutam integumentis nondum cernat; dicam tamen. Ipse certe
423 XXXI | iudicio non liceret, cum certi homines non studium eius
424 XX | et consceleratos poenas certissimas. Nolite enim ita putare,
425 XXXIV | ille securibus hospitis sui cervices subicere gestiret, sed ei
426 XXV | mutare non possumus, quid cessat hic homullus, ex argilla
427 IX | impendentibus tempestatibus non cessi sed bis unum me pro omnium
428 XII | Gabini sceleri furorique cessisset? Ac ne tum quidem emersisti,
429 XXX | summum imperatorem esse cessurum." Quid nunc te, asine, litteras
430 XIV | perpetuum iudiciorum ac fori, tu cetera illa in maledicti loco pones
431 XX | vos equites Romani, quod ceteri ordines, quod cuncta civitas
432 XXIII | non dicam horum aut civium ceterorum sed tuorum legatorum obviam
433 XV | atque invictissimi civis, ceterorumque principum civitatis celeberrimae
434 XXXV | acerbissime Bottiaei, Byzantii, Cherronesus, Thessalonica sensit. Vnus
435 XVIII | audis in stupris, audis in cibo et vino. Sed dicunt isti
436 XXIX | VELITIS IVBEATIS VT, QVOD M. CICERO VERSVM FECERIT," sed "QVOD
437 XI | compti capilli et madentes cincinnorum fimbriae et fluentes purpurissataeque
438 XXXVIII| hominem putarent, ignis circumdederunt. Quo metu commoti Dyrrachini
439 XLI | desperatum et relictum, circumspectantem omnia, quicquid increpuisset
440 XI | vestri illi unguentarii, citius agnovissent. Erant illi
441 III | Gellius, his audientibus civicam coronam deberi a re publica
442 IX | ex nefariis stupris, ex civili cruore, ex omni scelerum
443 XXXV | evertisti miseras funditus civitates, quae non solum bonis sunt
444 XXXVI | militibus per omnis annos a civitatibus mensis palam propositis
445 XXXVII | imperator, cum tibi ad pristinas cladis accessio fuisset Aetoliae
446 XXV | in equis et tribuni, quid clamor militum, quid tota illa
447 XIV | admurmuratione sed voce et clamore abiecti hominis ac semivivi
448 III | nominavit. Mihi hic vir clarissimus qui propter te sedet, L.
449 XXVIII | modum dicerentur; iste "claudus," quem ad modum aiunt, "
450 X | consule esse voluisti, his tu, Clodiane canis, insignibus consulatum
451 XI | et ardentis faces furiis Clodianis paene ipse consul ministrabas. ~
452 XXIX | verebatur. Rogatus, invitatus, coactus ita multa ad istum de ipso
453 XXXIV | desperassent, munire arcem coegerunt. ~
454 XXIV | suscipere, exercitum ducere coegisset, tamen erat angusti animi
455 XXXVII | aras et focos relinquere coegisti. Hoc tu in exitu, praeclare
456 XIII | quacumque de re verbum facere coeperatis aut referre ad senatum,
457 XXXVIII| esse arbitrabantur obsidere coeperunt et, cum latere hominem putarent,
458 XXII | fortunarum contentionem facere coepimus, de reditu Gabini omittamus,
459 Fr | extremo Placentinus haberi coeptus est. ~[11] Ascon. I,I: Insuber
460 XXVIII | eruditissimorum et humanissimorum coetu loquor. Audistis profecto
461 XXIV | modo non postulante atque cogente sed invito atque oppresso
462 XL | aliquid sperare potueras, si cogitaras id quod imperatoris nomen,
463 VIII | quo foedius nec fieri nec cogitari quicquam potest; ad misericordiam
464 VII | consulem, de urbis incendio cogitassent; non enim se tectis privare
465 Fr | VIII, 3, 21: Cum tibi tota cognatio serraco advehatur. ~[17]
466 XXIII | paterni generis sed bracatae cognationis dedecus! quem ad modum ingressus
467 XXXII | mihi non inimicum esse cognorat, socium sibi et adiutorem,
468 XXV | parvi. Quas rationes si cognoris, intelleges nemini plus
469 XXXV | tantam efficerent vastitatem. Cognoscis ex particula parva scelerum
470 XXVIII | vere ut dicam—sic enim cognovi—humanus, sed tam diu quam
471 XXII | municipium neque praefectura aut colonia ex qua non ad me publice
472 XVIII | motus fuerit municipiorum et coloniarum omnium, ea decreta publicanorum,
473 I | esse consulem. Non enim nos color iste servilis, non pilosae
474 Fr | ingenui hominis ac liberi: qui colore ipso patriam aspernaris,
475 I | simile habes nihil praeter colorem. Is mihi etiam gloriabatur
476 XXXIV | Platoris Pleuratus eius comes, quem necasti verberibus
477 XXI | Praebuit se mercennarium comitem regi Alexandrino. Quid hoc
478 II | nulla senatus mala gratia comitiorum ratione privavi. Ego Antonium
479 I | honores errore hominum, commendatione fumosarum imaginum, quarum
480 XV | servatoremque rei publicae commendavit. Ad meam unius hominis salutem
481 XL | plena dedecoris et risus te commentatum esse declarant, quis te
482 XXXII | etiam si ferro inter se comminus decertarint, tamen illud
483 XXXVIII| moreretur, deturbant, adfligunt, comminuunt, dissipant. Sic odium quod
484 XXVII | suspicari. Da te populo, committe ludis. Sibilum metuis? Vbi
485 XLI | qui suam causam nemini committere audeat, qui se ipse condemnet?
486 XXX | laudum suarum? Quod si esset commotus, ad perniciemne non dicam
487 XVIII | seque ne tantulum quidem commoveri. Tantam virtutis vim esse
488 XLI | esse improbis et probis commune supplicium legis ac iudici,
489 XL | ullo honore, quis denique communi salutatione dignum putat?
490 XXXII | honorum quos cum proximis communicavit socium esse voluit, detulit,
491 XXV | sinistra manu perfricans commurmuratus sit:~"ratio quidem hercle
492 II | ornatam, quam cum Antonio commutavi, quod ita existimabam tempora
493 I | labe confero! Sed nihil comparandi causa loquar ac tamen ea
494 XXIX | si fuisset in discipulo comparando meliore fortuna, fortasse
495 XXVI | fui inimicus ut me tecum compararem—et digressum meum et absentiam
496 XXX | sit offensus primo; nonne compensavit cum uno versiculo tot mea
497 IV | cuius fuit initium ludi compitalicii tum primum facti post L.
498 IV | cum in kalendas Ianuarias compitaliorum dies incidisset, Sex. Clodium,
499 XXII | convolsa sedibus suis ad complectendum conservatorem suum progredi
500 XXXI | de quo dicas, intellegis? Complecti vis amplissimos viros ad
501 IX | cessissem et me ipsa suo complexu patria tenuisset, si mihi
|