1-compl | compo-exhau | exime-intel | intem-omnes | oneri-reliq | remis-vehi | velit-xxxvi
bold = Main text
Caput grey = Comment text
502 X | templum Castoris luce et palam comportarentur, id autem templum sublato
503 XX | dimisisses, si tuae mentis compos fuisses? ~
504 II | ad huius urbis incendium comprehendi, protuli, exstinxi. ~
505 I | sunt longissime disiuncta comprendam. Tu consul es renuntiatus—
506 XXV | incensam illius cupiditatem comprimas atque restinguas. Valebis
507 XI | agnovissent. Erant illi compti capilli et madentes cincinnorum
508 VII | Cn. Pompeium domum suam compulistis. Neque enim me stante et
509 XXXVI | totius provinciae pecore compulso pellium nomine omnem quaestum
510 VII | Quae enim L. Catilinam conantem consul prohibui, ea P. Clodium
511 XXX | illo," inquit, "haeres: Concedat laurea laudi." Immo me hercule
512 XXVII | quod eum tu facere iure concedis—adflictorem ac perditorem
513 IX | omni scelerum importunitate conceptum atque eodem in templo, eodem
514 XXX | etiam minimae laudi lauream concessisse. Atque ista oratione hoc
515 XXX | tumultum paci atque otio concessurum. Quaere ex familiari tuo
516 XXVII | Placentini; exstructa mensa non conchyliis aut piscibus, sed multa
517 XXXII | putavit ut quae ipse gesserat conciderent, si ego restitissem, cur
518 XXXVI | succederetur exsanguis et mortuus concidisti, quid? quaestor aediliciis
519 XXIX | facit ita festivum, ita concinnum, ita elegans, ut nihil fieri
520 VII | intermortuis Catilinae reliquiis concitastis, quod omnis undique perditos
521 IV | faece urbis ac servitio concitata. Ab eodem homine in stupris
522 XXV | Esquilinam Macedonicam lauream conculcarim, ipse cum hominibus quindecim
523 XV | frequentissimus senatus, concursu Italiae, referente clarissimo
524 XXXVI | noctuque venisti, quod, cum concursum plorantium ac tempestatem
525 XXII | hominum ex oppidis, quid concursus ex agris patrum familias
526 XVII | temeritatem atque audaciam tuam condemnarint; atque haud scio an malim
527 VII | senatum consul in contione condemnas? non enim me qui senatui
528 XVII | aut tuum factum non esse condemnatum iudicio amicorum. Quod si
529 XLI | committere audeat, qui se ipse condemnet? Numquam ego sanguinem expetivi
530 II | bonos et fortis, sed usos ea condicione fortunae ut, si essent magistratus
531 XL | gens vendita, Macedonia condonata barbaris, Aetolia amissa,
532 XXV | domum ex hac die biduo ante conduxerat; quae vacua si non fuisset,
533 XXIV | pudet me tui. Quid est quod confecto per te formidolosissimo
534 XXXIV | verberibus summa senectute confectum. Idemque tu Rabocentum,
535 XXII | placet, reditum cum meo conferamus. Ac meus quidem is fuit
536 I | me nunc peste atque labe confero! Sed nihil comparandi causa
537 Fr | ausus aut potius quid non confessus? ~[6] Codex Cusanus I: Quid
538 XXXIV | timentem multumque dubitantem confirmasti et Thessalonicam fide tua
539 XX | gravissimo viro, premente confiteri te provinciam Macedoniam,
540 XXXI | ante dixisti me cum eis confligere quos despicerem, non attingere
541 IX | invictis legionibus, ne armis confligeret, cedendum esse duxit. Quod
542 XXV | libellum et, si iam ipse coram congredi poteris, meditare quibus
543 XXXIX | noluerit non legetur; nulli conicientur in illum ordinem, nulli
544 XXXIX | iniquitas ad aemulationem conitetur; iudices iudicabunt ei quos
545 XXII | agris patrum familias cum coniugibus ac liberis, quid eos dies
546 XXXI | cum rei publicae salute coniunctas. Quos ille ad te et ad tuum
547 XXXI | semper dilexit, semper sua coniunctione dignissimum iudicavit, semper
548 XXXIII | quidem tu, qui bene nosses coniunctionem meam et Caesaris, eludebas,
549 XVII | et voluntate et dignitate coniunctos omnis fortunis, multos fama
550 IX | deorum immortalium laude coniungo; qui C. illi Mario, fortissimo
551 III | equestrem ordinem cum senatu coniunxerim. Eui breviter consulatum
552 VI | si sua consilia cum illo coniunxisset, a senatu quidem desperasse;
553 XV | iustissimi viri sapientiaque coniunxit. Quae lex quem ad modum
554 VII | carcerem effudistis, quod coniuratos armastis, quod eorum ferro
555 V | Pro Aurelio tribunali ne conivente quidem te, quod ipsum esset
556 XXIX | res gestas consulatus mei conlaudasset, quae quidem conlaudatio
557 XXIX | conlaudasset, quae quidem conlaudatio hominis turpissimi mihi
558 VII | dignissimus tuis laudibus conlaudavit. Crudelitatis tu, furcifer,
559 IV | tranquillitatis atque otii conlegia non ea solum quae senatus
560 XVIII | decreta publicanorum, ea conlegiorum, ea denique generum ordinumque
561 VII | quod omnis undique perditos conlegistis, quod in me carcerem effudistis,
562 XXXI | auribus eius impulsu vestro conlocarant, vestrae cupiditates provinciarum
563 XII | Cn. Pompeium interimendum conlocatum fuisse constabat. ~
564 XXII | consules, patres conscripti conlocaverunt mihique, quod ante me nemini,
565 Fr | meo. Ei enim filiam meam conlocavi quem ego, si mihi potestas
566 XXXVIII| crepidatus veste servili navem conscendit Brundisiumque vitavit et
567 XXXIX | qui fecerunt sceleris et conscientiae poena permansit. At contra
568 XVI | sed quantum tua libido conscripserat; aerarium exhauseras. Quas
569 XXIV | umbras etiam falsae gloriae consectari, sic est animi lucem splendoremque
570 Fr | profectus Placentiae forte consedisset, paucis post annis in eam
571 III | iuratus ipse una voce et consensu approbavit. Quo quidem tempore
572 XV | fortissimo viro, P. Lentulo, consentiente atque una voce revocavit.
573 XXII | urbis ac templa laetari. Me consequentibus diebus in ea ipsa domo qua
574 VIII | nimis videtur senatus in conservanda patria fuisse crudelis.
575 XXIII | consulatu meo coniunctus fuit ad conservandam rem publicam dignior, mecum
576 XV | implorandum putavit. Mei capitis conservandi causa Romam uno tempore
577 III | bene gesta, sed ut nemini conservata re publica, singulari genere
578 II | si dividi non oportuit, conservavi, si oportuit, melioribus
579 XXXIII | infitiando tibi,"~tamen est mihi considerandum quantum illi tantis rei
580 VI | habere a tribuno pl., si sua consilia cum illo coniunxisset, a
581 VIII | insignia: eripis lacrimas non consolando sed minando. Quod si vestem
582 XXV | plausus, vehi per urbem, conspici velle. Quibus ex rebus nihil
583 XII | interimendum conlocatum fuisse constabat. ~
584 XXV | cupiditate vir moderatus et constans, apud indoctum eruditus,
585 XXXII | propter nimiam fortasse constantiae cupiditatem adductus ad
586 XXI | intolerabilis aedificatio constitisset, se ipsum, fascis suos,
587 V | templorum omnium! vidente te constituebantur ab eo latrone cui templum
588 III | tribuno pl. prohiberer quae constitueram, cumque is mihi tantum modo
589 XXXVIII| nominis funesta indicia constituit; idemque, ut esset quod
590 XXIX | Nimis magna poena te consule constituta est sive malo poetae sive
591 XX | te pertineret, amici te constringendum putarent; praesidium tu
592 XVI | mea. Obtinuisti provinciam consularem finibus eis quos lex cupiditatis
593 XXXIII | qui abiectum hoc cadaver consularibus spoliis nudare non nolint,
594 XV | nostris auctoritate sua consularibusque litteris non, ut tu Insuber
595 X | praescribit, rei publicae consulendo. An ego consulem esse putem
596 XII | venienti adsurrexit, quisquam consulenti respondendum putavit? Numerandus
597 VI | implorarem; sibi quemque consulere oportere. Atque haec dicere
598 XVIII | extollitis, cum de me ea senatus consulta absente facta sint, eae
599 Fr | nihil malui; vos fortasse consumptum istum cruciatu aut demersum
600 IX | nubeculam aut conlegae tui contaminatum spiritum pertimescerem.
601 XXIV | transibas, si triumphum contemnebas, quae te, praedo amentissime,
602 Fr | Ascon. I, II: Hoc non ad contemnendam Placentiam pertinet unde
603 XXVI | est, tamen istum honorem contemnendum non putavit. Tu eruditior
604 XXVI | sapientia quam Crassus, ea contemnis quae illi "idiotae," ut
605 XXVI | contemnere debuisti. Neque vero contempsisti, sis, licet Themista sapientior,
606 XLI | ac iudici, sed abiectum, contemptum, despectum a ceteris, a
607 XXXI | nihil opus esse armis, nihil contentione; me posse rem publicam iterum
608 XXII | XXII] Et quoniam fortunarum contentionem facere coepimus, de reditu
609 XXXII | decertarint, tamen illud contentionis odium simul cum ipsa pugna
610 XII | obmutuisset senatus, iudicia conticuissent, maererent boni, vis latrocini
611 V | consulatus tui. Persequere continentis his funeribus dies. Pro
612 XXIX | philosophia, ut fertur, virtutis continet et offici et bene vivendi
613 XXXVII | medio fere Graeciae gremio continetur, o Poena et Furia sociorum!
614 XXV | manebit. Rationes ad aerarium continuo, sicut tua lex iubebat,
615 XXI | In Aegyptum venit, signa contulit cum Alexandrinis. Quando
616 XXXI | praeter ceteros furebat contumacia responsi tui: te non esse
617 XXVII | rapax, quod sordidus, quod contumax, quod superbus, quod fallax,
618 XIV | misericordia dignior quam contumelia et cum gloria potius esse
619 XXXV | etiam nefarias libidinum contumelias turpitudinesque subierunt?
620 XVII | nefariis in hunc ordinem contumeliis in perpetuum tibi curiam
621 V | improbus, potuit quidem nemo convellere, quam potestatem minuere,
622 XV | quasi signo dato Italia tota convenit. De mea salute P. Lentuli,
623 IX | erat a vobis consulibus conversum, alterum rei publicae penitus
624 XXVI | os tuum ferreum senatus convicio verberari noluisti.~Iam
625 X | personaret, cumque ipse nudus in convivio saltaret; in quo cum illum
626 XXIX | omnia stupra, omnia cenarum conviviorumque genera, adulteria denique
627 XXII | cum mihi ipsa Roma prope convolsa sedibus suis ad complectendum
628 II | adepti, rei publicae statum convolsuri viderentur, meis inimicitiis,
629 IX | cur non meis inimicis meis copiis restitissem. Quasi vero
630 XXVII | nulli etiam senes; idem coquus, idem atriensis; pistor
631 XXI | plurimae leges veteres, tum lex Cornelia maiestatis, Iulia de pecuniis
632 XXVI | reprehendis quod cupidi coronae laureae fuerint, cum bella
633 XXXVII | XXXVII] Mitto aurum coronarium quod te diutissime torsit,
634 XI | Pompeio referente et de corpore rei publicae tuorum scelerum
635 XXVI | inflixerint. Num etiam in hac cotidiana adsidua urbanaque vita splendorem
636 XXIV | homo stultus triumphavit. Crasse, pudet me tui. Quid est
637 XIX | litteris nuntiantibus non crederet, postulantibus denegaret? ~
638 XXXV | Romae dedissent ne pecunias creditas solverent, ultro Fufidium,
639 XXXV | Romanum, hominem ornatissimum, creditorem debitoribus suis addixisti?
640 XXXVIII| Dyrrachini profugisse noctu crepidatum imperatorem indicaverunt.
641 XXXVIII| abdidit; inde nocte intempesta crepidatus veste servili navem conscendit
642 XXXVI | eo genere et quanta sint crimina recordere. Quid? illam armorum
643 XXXI | vestrum scelus, vestrae criminationes insidiarum mearum, illius
644 XXXV | universum.~Quid avaritiae, quae criminibus infinitis implicata est,
645 XIX | supplicium, quae saxa, quae cruces? Esse duos duces in provinciis
646 XVIII | An ego, si te et Gabinium cruci suffixos viderem, maiore
647 XIX | audiverunt, morbum aut mortem aut cruciatum precarer. Thyestea est ista
648 XXXIV | est, nefarium bellum et crudele intulisti, eisque cum fidelissimis
649 VII | expetistis. Hic vos etiam crudeliores; huic enim ita fuerat ante
650 V | interfuisti solum verum etiam crudelissime praefuisti. ~
651 IX | nefarii gladii de manibus crudelissimis exciderunt, cum quidem tu,
652 VIII | contionem tuam. Tu es ille, cui crudelitas displicet? qui, cum senatus
653 VI | mentum depresso supercilio crudelitatem tibi non placere. ~
654 XX | senatum, non civitatem? Cruentare corpus suum leve est; maior
655 XXX | furacissimis manibus detractam e cruentis fascibus lauream ad portam
656 IX | nefariis stupris, ex civili cruore, ex omni scelerum importunitate
657 XXXIV | volutationibus corporis et cubilibus persecuti sumus. Notata
658 XLI | fuerit non eventis sed factis cuiusque fortunam ponderari, neque
659 XIX | enim ista tela sunt non culpae; supplicium autem est poena
660 V | sentienti, sed sedenti, cunctanti, dormienti in maximo rei
661 I | priorem, praetorem primum cunctis suffragiis populus Romanus
662 X | ordo adsentiente Italia cunctisque gentibus conservatorem patriae
663 XIII | aut referre ad senatum, cunctus ordo reclamabat ostendebatque
664 XXVII | vinum a propola atque de cupa; Graeci stipati quini in
665 XXVIII | generi esse ego iratus ne si cupiam quidem possum. Est quidam
666 XXVI | Quos si reprehendis quod cupidi coronae laureae fuerint,
667 XXIV | vidi qui et mihi et ceteris cupidiores provinciae viderentur triumphi
668 XXXI | vestro conlocarant, vestrae cupiditates provinciarum effecerunt
669 VI | quidem desperasse; huius te cupiditati obsequi, sicuti ego fecissem
670 XVI | consularem finibus eis quos lex cupiditatis tuae, non quos lex generi
671 XXXI | rem publicam salvam esse cupiebant, sermone atque aditu prohiberentur;
672 XXIV | provinciae, si triumphum non cupiebas, cuius tandem te rei cupiditate
673 VIII | omnibus vitiis superare cupiebat, ut senatus contra quam
674 XXX | armis persequare, scire cupio quid tandem in isto versu
675 XXVII | relegatus, plebs Romana perditum cupit, in cuius tu infamiam ea
676 X | gravitate, vigilantia, cura, toto denique munere consulatus
677 XXXIII | numquam istam imminuam curam infitiando tibi,"~tamen
678 XXVII | times? Ne id quidem est curare philosophi. Manus tibi ne
679 VI | quibusdam medicaminibus solere curari? Quam nos causam cum accepissemus—
680 Fr | Gabinium aut adloqui in curia quisquam audebat. ~[20]
681 XIV | tu squalorem Italiae, tu curiae taciturnitatem annuam, tu
682 XXIV | Servili, Q. Metelle, C. Curio, L. Afrani, cur hunc non
683 XIX | annis Cn. Dolabellae, C. Curionis, M. Luculli iustissimos
684 XXIV | impeditur. O stultos Camillos, Curios, Fabricios, Calatinos, Scipiones,
685 XXV | quid tandem habet iste currus, quid vincti ante currum
686 XV | rogatores, vos diribitores, vos custodes fuisse tabellarum, et, quod
687 XX | praesidium tu rei publicae, custodiam provinciae iniussu populi
688 IX | tuum neque conlegae tui cymbala fugi neque tam fui timidus
689 X | conlegae tui domus cantu et cymbalis personaret, cumque ipse
690 XXIV | celare cupiditatem suam. Hoc D. Silanus consul in hoc ordine,
691 XXVII | possum ullo pacto suspicari. Da te populo, committe ludis.
692 XXXIX | bono viro et civi potest. Damnatio ista quae in te flagitatur
693 XL | iudicium accessit sententiae damnationis tuae, occultus adventus,
694 XL | quis te miserior, quis te damnatior, qui neque scribere ad senatum
695 XXXVIII| Sardinia triumphasset, Romae damnatus est; hic cum similem exitum
696 XXV | et luto fictus Epicurus, dare haec praeclara praecepta
697 XLI | venia ulla ad ignoscendum dari possit, qui se ipse oderit,
698 XXXVII | tota in provincia passim data, mitto numerum navium summamque
699 XV | uno tempore quasi signo dato Italia tota convenit. De
700 XXXIX | provinciae, cum stuprum Bonae deae pulvinaribus intulisset.
701 XXXIII | iuventus nec perinde atque debebat in laudis et gloriae cupiditate
702 XXXI | possent, quibus iratus esse deberem. Quorum quidem—quis enim
703 XXXVIII| iuratus adfirmasset se quae deberentur postero die persoluturum,
704 XXXVII | poenam quae tanto facinori deberetur non maluisti subire quam
705 III | audientibus civicam coronam deberi a re publica dixit. Mihi
706 I | tarditatem ingeni, stuporem debilitatemque linguae. Numquam erat audita
707 XXXVI | profectio et conatus tuus, quid? debilitatio atque abiectio animi tui
708 XIV | odio, iusto praesertim et debito, quaevis fuga quam ulla
709 XXXV | ornatissimum, creditorem debitoribus suis addixisti? Nonne, hiberna
710 XXIII | quasi vero id aut, ego scire debuerim aut vestrum quisquam audierit
711 XXVI | virtutis insignia contemnere debuisti. Neque vero contempsisti,
712 I | genae, non dentes putridi deceperunt; oculi, supercilia, frons,
713 I | eos quibus erat ignotus decepit, fefellit, induxit. Pauci
714 XXIX | potius incidit in istum eodem deceptus supercilio Graecus atque
715 IX | tecum et cum conlega tuo decertandum fuisset. Alia enim causa
716 XXXI | pl. sine publico consilio decertare nolle; consulibus ex senatus
717 XXXII | ferro inter se comminus decertarint, tamen illud contentionis
718 XXXVI | maerorem tuum doloremque decessionis, Samothraciam te primum,
719 XI | consulem repudiavit. Audierat Decios Magios et de Taurea illo
720 VIII | dolorem suum vestis mutatione declarandum censuisset, cum videres
721 XL | risus te commentatum esse declarant, quis te miserior, quis
722 X | canis, insignibus consulatum declarari putas? Animo consulem esse
723 XV | de me senatus auctoritas declarata est ut nemini sit triumphus
724 I | quam voce priorem consulem declaravit. ~
725 XII | ea re publica quam ipse decorarat atque auxerat diutius vestrorum
726 XXX | orationibus scriptisque decorassem, hunc uno violare versu.
727 XXV | supplicationes totiens iam decretae tot dierum tanto opere delectent?
728 XI | contra latrocinium tuum suis decretis legatisque defenderant et
729 XXXVII | te accipere vetabat nisi decreto triumpho. In quo tu acceptam
730 XV | fuerunt. De me senatus ita decrevit Cn. Pompeio auctore et eius
731 V | cui primam comitiis tuis dederas tabulam praerogativae, quem
732 XVI | senatus aut populus Romanus dederat, sed quantum tua libido
733 XXVI | omnia immortalem gloriam dederint, tibi sempiternam turpitudinem
734 XXXV | tibi Apolloniatae Romae dedissent ne pecunias creditas solverent,
735 XII | rei publicae visceribus dedisset, omnium suorum scelerum
736 XXVIII | esset praesertim appetitus; dedit se in consuetudinem sic
737 XXXIV | in illa omnium barbarorum defectione Macedoniam C. Sentio praetore
738 XXIII | qui esset paratus ad se defendendum, reprehendit. Cum ego eum
739 XXXI | senatus consulto rem publicam defendentibus se arma sumpturum. Ecquid,
740 XI | suis decretis legatisque defenderant et absentem principe Cn.
741 III | curiam, in senatu populum defenderim, ut multitudinem cum principibus,
742 XXIV | te rei cupiditate arsisse defendes? Saepe enim vidi qui et
743 II | sustinui contra invidiam atque defendi. Ego adulescentis bonos
744 XXXII | contionibus non modo se defensorem salutis meae sed etiam supplicem
745 XXXIV | maluisti. Ita perpetuos defensores Macedoniae vexatores ac
746 I | perspectae non auditae nobilitati deferebat. Nam quid ego de consulatu
747 XXXIII | tamen cur tibi nomen non deferrem requirebas. Quamquam, quod
748 XVIII | mala dolore, bona voluptate definiunt, sapientem, etiam si in
749 XXXI | conlegam suum tribuno pl. defuturum. Hic tu hostis ac proditor
750 XXXIX | quempiam aut invitabit aut dehortabitur.~Equidem, ut paulo ante
751 Fr | ascendit. Prius enim Gallus, dein Gallicanus, extremo Placentinus
752 I | Praetura item maioribus delata est tuis. Noti erant illi
753 XXV | Inania sunt ista, mihi crede, delectamenta paene puerorum, captare
754 XXVII | suis oculorum et aurium delectationi abdominis voluptates anteferre.
755 XXV | decretae tot dierum tanto opere delectent? in quibus homines errore
756 XXXII | pulchritudo etiam in hoste posita delectet. ~
757 XX | His ego rebus pascor, his delector, his perfruor, quod de vobis
758 XXXIX | non quos hominum libido delegerit. Quod cum ita sit, mihi
759 VII | umquam se illi rem publicam delere posse duxerunt. A me quidem
760 XVII | despexeras, quem adflixeras, quem deleveras, an amici tui tabellas abdiderint
761 XXIX | adulteria denique eius delicatissimis versibus expresserit, in
762 XX | illo Oreste aut Athamante dementiorem putem, qui sis ausus primum
763 XXXVII | oppidis Agrianum atque Dolopum demigrare et aras et focos relinquere
764 XXIV | erat angusti animi atque demissi iusti triumphi honorem dignitatemque
765 XVII | provincia paulo tamen quam ille demissior. Nam ille gurges atque helluo
766 XXVI | quid istuc fractum, humile, demissum, sordidum, inferius etiam
767 XXVIII | bonum intellegere posse demptis corporis voluptatibus. Quid
768 XIX | crederet, postulantibus denegaret? ~
769 XXXIV | capita regi Cotyi vendidisti. Denseletis, quae natio semper oboediens
770 I | non pilosae genae, non dentes putridi deceperunt; oculi,
771 XL | te unum suum sociorumque depeculatorem, vexatorem, praedonem, hostem
772 XXXII | cum ipsa pugna armisque deponant. Neque me ille odisse potuit
773 XVII | illo exercitu nisi ut urbis depopularetur, agros vastaret, exhauriret
774 XVII | sociorum direptio, an agrorum depopulatio, an munitio Thessalonicae,
775 II | publicae ferre, in contione deposui reclamante populo Romano.
776 XXI | religione sine ulla dubitatione deposuisset, eam sibi adsciscere, cum,
777 XII | cotidie tela, lapides, fugae, deprehensus denique cum ferro ad senatum
778 VI | sublato, altero ad mentum depresso supercilio crudelitatem
779 XVIII | publicae, vos meam fortunam deprimitis, vestram extollitis, cum
780 XXVIII | hercules contumeliae causa describam quemquam, praesertim ingeniosum
781 XXXII | inimicum sed hostem, illis quos describis non modo non iratum sed
782 XXXI | venerant ut ne meas fortunas desereret cum rei publicae salute
783 XXIII | obscurissimi reditus umquam fuerit desertior. In quo me tamen, qui esset
784 XL | Italiam, introitus in urbem desertus ab amicis, nullae ad senatum
785 XI | aspexit qui non gemeret desiderio mei, cuius consilio cum
786 XIV | fregistis. Tu luctum senatus, tu desiderium equestris ordinis, tu squalorem
787 IV | belua conferam—sed ille designatus consul, cum quidam tribunus
788 XLI | sed abiectum, contemptum, despectum a ceteris, a te ipso desperatum
789 XXXVI | tu totiens diffidens ac desperans rebus tuis in sordibus,
790 VI | coniunxisset, a senatu quidem desperasse; huius te cupiditati obsequi,
791 XXXIV | Thessalonicensis, cum de oppido desperassent, munire arcem coegerunt. ~
792 XLI | despectum a ceteris, a te ipso desperatum et relictum, circumspectantem
793 XXXIII | atque oneris imponam. Nec despero tamen, quamquam languet
794 XVII | scribere ad eum ordinem quem despexeras, quem adflixeras, quem deleveras,
795 XXVI | dicam, cuiquam es infimo ac despicatissimo antelaturus? ~
796 XXXI | cum eis confligere quos despicerem, non attingere eos qui plus
797 XL | denique ac nomen a re publica detestantur. Legati qui una fuerunt
798 XXX | ipse furacissimis manibus detractam e cruentis fascibus lauream
799 XXIX | simul de ipso qui scripsit detrahi nihil volo. Qui si fuisset
800 XXV | sicut tua lex iubebat, detuli, neque alia ulla in re legi
801 XXXVIII| hominis memoria moreretur, deturbant, adfligunt, comminuunt,
802 XX | audacia de sanitate ac mente deturbat; hae sunt impiorum furiae,
803 XXIX | adsentatorem, ut poetam. Devenit autem seu potius incidit
804 XXII | solitudines persequeris, quae deverticula flexionesque quaesisti?
805 XXXIV | Platoris, eius ipsius domum devertisti cuius sanguinem addixeras,
806 XIX | Minturnensium paludibus, Africa devicta ab eodem expulsum et naufragum
807 XIII | partis tribus triumphis devinxerat, is se in publico, is denique
808 XXXVI | ferre non posses, in oppidum devium Beroeam profugisti? quo
809 XXI | praedae profundae libidines devorassent, partim nova quaedam et
810 XXXVII | In quo tu acceptam iam et devoratam pecuniam, ut in Achaeorum
811 I | non recusares eis a quibus dicebare consul, quin te luce dignum
812 XXIV | hoc meus etiam conlega dicebat. Neque enim quisquam potest
813 XIII | more, hanc qui se metuere dicerent, consules non dicam animi
814 XXVIII | dividere, illa quem ad modum dicerentur; iste "claudus," quem ad
815 VI | te uti valetudinis, quod diceres vinulentis te quibusdam
816 XXIX | cum se philosophum esse diceret, istius impurissimae atque
817 XIII | tenebamini, tamen cupere vos diceretis, sed lege impediri. Quae
818 XXV | eruditus, apud generum socer. Dices enim, ut es homo factus
819 XXVIII | XXVIII] Dicet aliquis: "unde haec tibi
820 XXVIII | diserte dicere existimare. Dicit autem, opinor, se nullum
821 XXVI | bellum gesserat, ut abs te dictum est, tamen istum honorem
822 XVIII | succensis ignibus torreatur, dicturum tamen suave illud esse seque
823 XIV | Cum vero—forsitan hoc quod dicturus sum mirabile auditu esse
824 XXV | iusti et magni triumphi. Non didicit eadem ista quae tu. Mitte
825 XXV | Paulus, Q. Metellus, T. Didius, innumerabiles alii levitate
826 III | illa in contione non unius diei gratulationem sed aeternitatem
827 XIV | Atque ut tuum laetissimum diem cum tristissimo meo conferam,
828 XXXVI | tuo? Quid quod tu totiens diffidens ac desperans rebus tuis
829 XLI | increpuisset pertimescentem, diffidentem tuis rebus, sine voce, sine
830 XI | purpurissataeque buccae, dignae Capua, sed illa vetere;
831 VII | VII] Hic te ille homo dignissimus tuis laudibus conlaudavit.
832 XXI | populi Romani, nomen ac dignitatem imperi regi Aegyptio vendidit.
833 XXIV | demissi iusti triumphi honorem dignitatemque contemnere. Nam ut levitatis
834 XI | incessus saltem Seplasia dignus et Capua. Gabinium denique
835 XXVI | ut me tecum compararem—et digressum meum et absentiam et reditum
836 XV | publica quae in tribunatu eius diiunxerat in consulatu virtute optimi
837 XXXI | studio atque amori semper dilexit, semper sua coniunctione
838 XXXIII | haberemus. Sed cum me expetat, diligat, omni laude dignum putet,
839 VII | relatio illa salutaris et diligens fuerat consulis, animadversio
840 XXXVII | ne fieri liceat sanctum diligenter. Aetoliam, quae procul a
841 XXXVII | repentinus interitus, exercitum dimisisti, neque ullam poenam quae
842 XL | reliqui milites exstant non dimissi abs te sed dissipati, te
843 XXXVIII| benefici causa a se esse dimissos. Quibus cum iuratus adfirmasset
844 XX | hoc infelicitatis tuae; dimittendi vero exercitus quam potes
845 XXXVII | et genera mutabas. Mitto diplomata tota in provincia passim
846 XL | Apollonia exinanita, Ambracia direpta, Parthini et Bulidenses
847 XVII | turpis amissio, an sociorum direptio, an agrorum depopulatio,
848 XXXV | barbarorum sanctissimumque direptum est. Tua scelera di immortales
849 XL | de te V et LXX tabellae diribeantur, de quo iam pridem omnes
850 XV | publicae, vos rogatores, vos diribitores, vos custodes fuisse tabellarum,
851 XXI | in illis locis ubi omnia diripuit emptiones ad hunc Tusculani
852 XXVIII | viveret nec fere umquam ab eo discederet. Non apud indoctos sed,
853 IX | omnium salute obtuli. Itaque discessu tum meo omnes illi nefarii
854 XIV | monstrum, ausus es meum discessum illum testem sceleris et
855 XIV | maledicti loco pones quae meus discessus rei publicae volnera inflixit?
856 XXIX | et offici et bene vivendi disciplinam; quam qui profitetur gravissimam
857 XXIX | volo. Qui si fuisset in discipulo comparando meliore fortuna,
858 XXVIII | obsignare velle, Epicurum diserte dicere existimare. Dicit
859 VIII | es ille, cui crudelitas displicet? qui, cum senatus luctum
860 XXV | fidem scilicet, cum haec disputabis; tibi enim et esse et fuisse
861 XVI | sacrilego, ut cum sicario disputabo; nunc meam spoliatam fortunam
862 XXVII | Dolor enim est malum, ut tu disputas; existimatio, dedecus, infamia,
863 XXVII | relinquet. Solet enim in disputationibus suis oculorum et aurium
864 XXI | suae, nisi poenas patriae disque immortalibus eas quae gravissimae
865 XXV | Vertes te ad alteram scholam; disseres de triumpho: "quid tandem
866 XXXII | umquam, ne tum quidem cum dissidebamus. Habet hoc virtus, quam
867 I | rei publicae temporibus, dissidentibus consulibus, cum hoc non
868 XXXVIII| adfligunt, comminuunt, dissipant. Sic odium quod in ipsum
869 XL | exstant non dimissi abs te sed dissipati, te oderunt, tibi pestem
870 XXVIII | arbitraretur. Graecus primo distinguere et dividere, illa quem ad
871 XIV | perpetuam esse vellent? Mihi me dius fidius in tanto omnium mortalium
872 XXXVII | aurum coronarium quod te diutissime torsit, cum modo velles,
873 XII | decorarat atque auxerat diutius vestrorum scelerum pestem
874 XXVIII | Graecus primo distinguere et dividere, illa quem ad modum dicerentur;
875 II | Ego agrum Campanum, si dividi non oportuit, conservavi,
876 XXV | neglegunt; qui, ut noster divinus ille dixit Epicurus, neque
877 XXIII | eum Caelimontana introisse dixissem, sponsione me ni Esquilina
878 XXX | nunc te, asine, litteras doceam? Non opus est verbis sed
879 XXIV | cur hunc non audistis tam doctum hominem, tam eruditum, prius
880 XIX | unde his paucis annis Cn. Dolabellae, C. Curionis, M. Luculli
881 XXVII | bibitur usque eo dum de dolio ministretur. Vbi galli cantum
882 XL | barbaris, Aetolia amissa, Dolopes finitimique montani oppidis
883 XXXVII | ex oppidis Agrianum atque Dolopum demigrare et aras et focos
884 VIII | qui, cum senatus luctum ac dolorem suum vestis mutatione declarandum
885 XXXVI | vix posses maerorem tuum doloremque decessionis, Samothraciam
886 V | non modo ad eum—mitto enim domestica, quae negari possunt; haec
887 XXVI | gratiam, celebritatem domesticam, operam forensem, consilium,
888 II | uterque nostrum; sit sane Fors domina campi. Magnificentius est
889 XXXV | Thessalonica sensit. Vnus tu dominus, unus aestimator, unus venditor
890 XVII | agros vastaret, exhauriret domos, ausus est—quid enim ille
891 XI | servatam. Me inaurata statua donarant, me patronum unum asciverant,
892 III | aeternitatem immortalitatemque donavit, cum meum ius iurandum tale
893 V | sed sedenti, cunctanti, dormienti in maximo rei publicae motu
894 XXXV | posset, qui semel incidisset, dubitabat nemo quin violati hospites,
895 XXXIV | acceptis timentem multumque dubitantem confirmasti et Thessalonicam
896 XXIV | bellum suscipere, exercitum ducere coegisset, tamen erat angusti
897 VII | in Catilinae busto vobis ducibus mactatus essem. Quod autem
898 XXV | in quibus homines errore ducuntur, quas di neglegunt; qui,
899 XIV | putaretur, atque ille dolor meus dumtaxat, vestrum quidem scelus ac
900 XXXVIII| XXXVIII] Atque ut duorum Epicureorum similitudinem
901 XI | Gabinium denique si vidissent duumvirum vestri illi unguentarii,
902 XXXVIII| oras petivit, cum interim Dyrrachii milites domum in qua istum
903 XXXVIII| circumdederunt. Quo metu commoti Dyrrachini profugisse noctu crepidatum
904 XXXIV | adventu cum, accepta pecunia a Dyrrachinis ob necem hospitis tui Platoris,
905 XVIII | consulta absente facta sint, eae contiones habitae, is motus
906 VII | Catilinam interfuisse quam quod eandem illam manum ex intermortuis
907 XXXVIII| Macedonia tropaea posuit; eaque quae bellicae laudis victoriaeque
908 | Ecce
909 XIII | XIII] Ecquis audivit non modo actionem
910 XI | iniectis instigante te? Ecquod in hac urbe maius umquam
911 XXI | mitto exire de provincia, educere exercitum, bellum sua sponte
912 XXXIV | ei medico quem tecum tu eduxeras imperasti ut venas hominis
913 XXI | tenere non potuit; exercitum eduxit ex Syria. Qui licuit extra
914 XXXI | cupiditates provinciarum effecerunt ut ego excluderer omnesque
915 XXXIV | vexatores ac praedatores effecisti; vectigalia nostra perturbarunt,
916 XXXV | fana vexata hanc tantam efficerent vastitatem. Cognoscis ex
917 VII | conlegistis, quod in me carcerem effudistis, quod coniuratos armastis,
918 XLI | ferrum, qui famem, qui morbum effugerunt, omni cruciatu dignissimum
919 XXI | XXI] Ecce tibi alter effusa iam maxima praeda quam ex
920 V | anno iudicaretur, nemo tam effuse petulans conatus est, haec
921 XXII | dicam adventus meos, quid effusiones hominum ex oppidis, quid
922 XXVII | latrones et per servos de me egeras contulisti; Italia cuncta
923 VI | tuo quae dicere ausus es? Egere sordidissime Gabinium, sine
924 XXI | montem exstruendum; cum iam egeret, cum illa eius intermissa
925 III | approbante populo Romano egerim, ut semper in rostris curiam,
926 XI | recipit levitas ista, non egestas animi; non infirmitas ingeni
927 XVII | fama vitaque privasset, cum egisset aliud nihil illo exercitu
928 II | obscure sed palam molientem egredi ex urbe iussi ut, a quo
929 VI | tum turpissime ructando eiecisti. Idem illo fere biduo productus
930 IX | praesidio niti volebam, ab hoc eiecto cadavere quicquam mihi aut
931 XXXIX | quam Rutili. L. Opimius eiectus est e patria, is qui praetor
932 Fr | filium, ausus est appellare eique filiam conlocavit. Calventium
933 XXIX | scriptum fuisse in illo elogio quod te consule in sepulcro
934 XXXIII | coniunctionem meam et Caesaris, eludebas, cum a me trementibus omnino
935 XXI | mei capitis periculoque emerat, eis se tenere non potuit;
936 XII | cessisset? Ac ne tum quidem emersisti, lutulente Caesonine, ex
937 XXXIX | Catilina absolutus est, emissus etiam ille auctor tuus provinciae,
938 XIII | paludati in provincias vel emptas vel ereptas, consules vos
939 XXI | locis ubi omnia diripuit emptiones ad hunc Tusculani montem
940 XV | praeterque duos de lapide emptos tribunos, legem comitiis
941 Fr | sordidius, quid nequius, quid enervatius, quid stultius, quid abstrusius? ~[
942 XXXIII | inopi, tam infirmo, tam enervato reo, qui te ita gesseris
943 XXIII | fuisse otiosum. Sed quid ego enumero qui tibi obviam non venerint?
944 XXXII | ille sui totius consulatus eorumque honorum quos cum proximis
945 XVI | XVI] Confer nunc, Epicure noster ex hara producte
946 XXXVIII| XXXVIII] Atque ut duorum Epicureorum similitudinem in re militari
947 IX | pari, an cum altero barbato Epicuro, cum altero Catilinae lanternario
948 XXVIII | tabellas obsignare velle, Epicurum diserte dicere existimare.
949 XL | Parthini et Bulidenses inlusi, Epirus excisa, Locri, Phocii, Boeotii
950 X | Quid ego illorum dierum epulas, quid laetitiam et gratulationem
951 III | multitudinem cum principibus, equestrem ordinem cum senatu coniunxerim.
952 XIV | luctum senatus, tu desiderium equestris ordinis, tu squalorem Italiae,
953 XXV | argentum, quid legati in equis et tribuni, quid clamor
954 XXXV | solverent, ultro Fufidium, equitem Romanum, hominem ornatissimum,
955 V | sed totum Palatium senatu, equitibus Romanis, civitate omni,
956 XXXIV | auxilia a Bessis peditum equitumque polliceretur, neque eum
957 | eratis
958 XIII | provincias vel emptas vel ereptas, consules vos quisquam putavit?
959 IX | alterum rei publicae penitus ereptum. Ac tamen, si consilium
960 XXXI | multis obsistentibus eius erga me studio atque amori semper
961 | Ergo
962 VIII | maeroris aufers insignia: eripis lacrimas non consolando
963 XXIII | longe a porta cum lictoribus errantem visum esse narraret; scio
964 XXIV | Pompeio consilio iam uti tuo; erravit enim; non gustarat istam
965 XXIV | eruditum, prius quam in istum errorem induceremini? C. ipsi Pomptino,
966 XXVI | contemnendum non putavit. Tu eruditior quam Piso, prudentior quam
967 XXVIII | ego arbitror, in hominum eruditissimorum et humanissimorum coetu
968 XXV | constans, apud indoctum eruditus, apud generum socer. Dices
969 XXV | non dubito quin illum iam escendentem in currum revocare possis. ~
970 XXIII | dixissem, sponsione me ni Esquilina introisset homo promptus
971 VI | praebebas consulatum tuum, cum esses interrogatus quid sentires
972 | Etenim
973 | etsi
974 XXXVI | inde te recipiens in villa Euchadiae, quae fuit uxor Execesti,
975 III | cum senatu coniunxerim. Eui breviter consulatum meum. ~
976 XXXIV | cuius sanguinem addixeras, eumque servis symphoniacis et aliis
977 XLI | volui; vidi. Qua re si tibi evenerit quod metuis ne accidat,
978 XIV | quod tibi proficiscenti evenit, ut omnes exsecrarentur,
979 XLI | ita persuasum fuerit non eventis sed factis cuiusque fortunam
980 IV | publicae lex Aelia et Fufia eversa est, propugnacula murique
981 XXIV | ista manupretium fuerit eversae per te et perditae civitatis,
982 XXIV | consulatum tuum, rem publicam evertebas, prodebas caput et salutem
983 XXXV | praefectoque tuo tradidisses, evertisti miseras funditus civitates,
984 XIX | uspiam~saxis fixus asperis, evisceratus~latere penderes," ~ut ait
985 XXXVII | Achaeorum centum talentis, evomere non poteras, vocabula tantum
986 XVI | nondum commemoro rapinas, non exactas pecunias, non captas, non
987 XXXVII | praedae, mitto rationem exacti imperatique frumenti, mitto
988 XXXIII | montes resedissent, amnes exaruissent, non naturae praesidio sed
989 XXXVIII| dubito quin, cum haec quae excellunt me nosse videas, non existimes
990 IX | de manibus crudelissimis exciderunt, cum quidem tu, o vaecors
991 XL | Bulidenses inlusi, Epirus excisa, Locri, Phocii, Boeotii
992 Fr | ardentes Furiarum faces excitaverunt. ~[4] Codex Cusanus I: Quem
993 XXIX | Haec res tibi fluctus illos excitavit." At hoc nusquam opinor
994 XXXI | provinciarum effecerunt ut ego excluderer omnesque qui me, qui illius
995 V | patiatur. An potest ulla esse excusatio non dicam male sentienti,
996 XV | minus adesset satis iustam excusationem esse visam; nullis comitiis
997 XXXVI | Euchadiae, quae fuit uxor Execesti, iacuisti maerens aliquot
998 XXI | impediret, mos maiorum tamen et exempla et gravissimae legum poenae
999 XX | consultum, quod ius, quod exemplum? Quid est aliud furere?
1000 XXIV | finibus traderetur: cum exhauriebas aerarium, cum orbabas Italiam
1001 XI | cuius domum ad meam domum exhauriendam patefeceras, sedebas non
1002 XVII | depopularetur, agros vastaret, exhauriret domos, ausus est—quid enim
1003 XVI | conscripserat; aerarium exhauseras. Quas res gessisti imperio,
1004 XXI | agris urbibusque sociorum exhauserat, cum partim eius praedae
1005 XL | te exsecrantur. Achaia exhausta, Thessalia vexata, laceratae
1006 XXXV | quae non solum bonis sunt exhaustae sed etiam nefarias libidinum
|