1-compl | compo-exhau | exime-intel | intem-omnes | oneri-reliq | remis-vehi | velit-xxxvi
bold = Main text
Caput grey = Comment text
1007 XXXIX | in illum ordinem, nulli eximentur; non ambitio ad gratiam,
1008 XL | Dyrrachium et Apollonia exinanita, Ambracia direpta, Parthini
1009 II | Antonio commutavi, quod ita existimabam tempora rei publicae ferre,
1010 X | fuisse consules quisquam existimabit? Qui latrones igitur, si
1011 XXVIII | Epicurum diserte dicere existimare. Dicit autem, opinor, se
1012 XXVII | est malum, ut tu disputas; existimatio, dedecus, infamia, turpitudo:
1013 XXXVIII| excellunt me nosse videas, non existimes mediam illam partem et turbam
1014 XXXIX | supplicia esse in hominibus existimo quae fortasse plerique,
1015 XXXVII | relinquere coegisti. Hoc tu in exitu, praeclare imperator, cum
1016 XXXVIII| damnatus est; hic cum similem exitum exspectaret, in Macedonia
1017 XL | te oderunt, tibi pestem exoptant, te exsecrantur. Achaia
1018 XXX | haererem enim nisi tu me expedisses. Nam, cum tu timidus ac
1019 XII | naturae tuae sordibus, cum experrecta tandem virtus clarissimi
1020 XXXIII | munitam haberemus. Sed cum me expetat, diligat, omni laude dignum
1021 IX | mihi aut opis aut ornamenti expetebam. Consulem ego tum quaerebam,
1022 XXVIII | omnis res quae sint homini expetendae voluptate metiri; rectene
1023 XIV | optandam duco mihi fuisse illam expetendamque fortunam. Atque ut tuum
1024 VII | coniuratorum manis mortuorum expiaretis; omne odium inclusum nefariis
1025 XXXV | immortales in nostros milites expiaverunt; qui cum novo genere morbi
1026 XXII | qua tu me expuleras, quam expilaras, quam incenderas, pontifices,
1027 XXVIII | tanto opere laudari, nihil expiscatus est, sic suos sensus voluptarios
1028 XXXV | implicata est, summam nunc explicem? Generatim ea quae maxime
1029 XXIX | delicatissimis versibus expresserit, in quibus, si qui velit,
1030 XXII | in ea ipsa domo qua tu me expuleras, quam expilaras, quam incenderas,
1031 VII | Lentuli, quod me domo mea expulistis, Cn. Pompeium domum suam
1032 XXXIX | fortasse plerique, damnationes, expulsiones, neces; denique nullam mihi
1033 XIX | Africa devicta ab eodem expulsum et naufragum vidit. Fortunae
1034 XIX | moventis, ut tu ~"naufragio expulsus uspiam~saxis fixus asperis,
1035 IX | Ac tamen, si consilium exquiris meum, neque ego cessissem
1036 XXVII | lautum, nihil elegans, nihil exquisitum—laudabo inimicum—quin ne
1037 XXXVI | Gabinio non succederetur exsanguis et mortuus concidisti, quid?
1038 XL | tibi pestem exoptant, te exsecrantur. Achaia exhausta, Thessalia
1039 XIV | proficiscenti evenit, ut omnes exsecrarentur, male precarentur, unam
1040 XIX | precarer. Thyestea est ista exsecratio poetae volgi animos non
1041 XXVII | contulisti; Italia cuncta exsecratur, cuius idem tu superbissime
1042 XXI | Alexandream. Quid aliud exspectamus a furore eius nisi ut ad
1043 XXXVIII| hic cum similem exitum exspectaret, in Macedonia tropaea posuit;
1044 VII | Quod autem maius indicium exspectatis nihil inter vos et Catilinam
1045 XL | XL] An ego exspectem dum de te V et LXX tabellae
1046 XXII | tamen os ut videam hominis exspecto; tuum, si placet, reditum
1047 XL | exercitu reliqui milites exstant non dimissi abs te sed dissipati,
1048 XI | patefeceras, sedebas non exstinctor sed auctor incendi et ardentis
1049 XXIV | o pestis, o labes! Cum exstinguebas senatum, vendebas auctoritatem
1050 II | incendium comprehendi, protuli, exstinxi. ~
1051 XXIV | tuorum scelerum haec pactio exstiterit ut, si tu totam rem publicam
1052 XXVII | suos videatur, Placentini; exstructa mensa non conchyliis aut
1053 XXI | ad hunc Tusculani montem exstruendum; cum iam egeret, cum illa
1054 XV | revocavit. Me idem senatus exteris nationibus, me legatis magistratibusque
1055 XL | montani oppidis atque agris exterminati; cives Romani qui in eis
1056 XVIII | fortunam deprimitis, vestram extollitis, cum de me ea senatus consulta
1057 II | coniuratorum nefariis manibus extorsi. Ego faces iam accensas
1058 XXXV | quidem potest vi et metu extortum honorarium nominari. Quod
1059 XXI | eduxit ex Syria. Qui licuit extra provinciam? Praebuit se
1060 VIII | tenebricosa popina consul extractus cum illa saltatrice tonsa
1061 XL | Locri, Phocii, Boeotii exusti, Acarnania, Amphilochia,
1062 XXIV | stultos Camillos, Curios, Fabricios, Calatinos, Scipiones, Marcellos,
1063 XXVII | decreta et preces repudiasti. Fac huius odi tanti ac tam universi
1064 I | suffragiis populus Romanus faciebat, homini ille honorem non
1065 XL | consulatus tui, facta, mores, faciem denique ac nomen a re publica
1066 XXXVI | vestram domum, cum pater armis faciendis tuus praefuisset. Quid?
1067 VII | prohibui, ea P. Clodium facientem consules adiuverunt. Voluit
1068 XXVIII | voluptatibus. Quid multa? Graecus facilis et valde venustus nimis
1069 XXXVII | ullam poenam quae tanto facinori deberetur non maluisti subire
1070 XX | sua quemque fraus, suum facinus, suum scelus, sua audacia
1071 IV | ordinis; quos Q. Metellus—facio iniuriam fortissimo viro
1072 VIII | noster misericors! quid facis? Quod nulla in barbaria
1073 XXIX | perpolitus; poema porro facit ita festivum, ita concinnum,
1074 XV | vestrorum propinquorum non facitis vel aetatis excusatione
1075 XXXVI | servam tuis publicanis a te factam esse meministi? Quid? centuriatus
1076 IV | compitalicii tum primum facti post L. Iulium et C. Marcium
1077 Fr | Turbulenti, seditiosi, factiosi, perniciosi. ~[8] Ascon.
1078 XLI | persuasum fuerit non eventis sed factis cuiusque fortunam ponderari,
1079 IV | innumerabilia quaedam nova ex omni faece urbis ac servitio concitata.
1080 XXVII | contumax, quod superbus, quod fallax, quod perfidiosus, quod
1081 XXXVI | quo in oppido cum tibi spe falsa, quod Q. Ancharium non esse
1082 XXIV | rumorem et omnis umbras etiam falsae gloriae consectari, sic
1083 XVII | coniunctos omnis fortunis, multos fama vitaque privasset, cum egisset
1084 XVII | nostri interitus ferro, fame, frigore, pestilentia? Tu
1085 XLI | milites qui ferrum, qui famem, qui morbum effugerunt,
1086 XXIII | XXIII] Romam vero ipsam, o familiae non dicam Calpurniae sed
1087 XX | salutis suae volneratio. Si familiam tuam dimisisses, quod ad
1088 XXIII | ac rei militaris peritum, familiarem meum, Q. Marcium, quorum
1089 XXX | otio concessurum. Quaere ex familiari tuo Graeco illo poeta; probabit
1090 XXIX | Revocare se non poterat familiaritate implicatus et simul inconstantiae
1091 XXXI | fictae, simul eorum qui familiaritatis licentia suorum improbissimorum
1092 XXXV | nefario bello lacessiti, fana vexata hanc tantam efficerent
1093 XXXV | XXXV] A te Iovis Vrii fanum antiquissimum barbarorum
1094 XXX | manibus detractam e cruentis fascibus lauream ad portam Esquilinam
1095 XXI | constitisset, se ipsum, fascis suos, exercitum populi Romani,
1096 XIII | dicam animi hominum, sed fasti ulli ferre possunt? Nam
1097 XXVIII | irata fronte vidisset, non fastidivit eius amicitiam, cum esset
1098 XXXIII | rei publicae praeterita fata refricabis? Quod quidem
1099 IV | inspectante et tacente te a fatali portento prodigioque rei
1100 I | gravius, quam quod omnes fatentur—impeditis rei publicae temporibus,
1101 XXXVII | nobilis urbis atque plenas, fateris ab hostibus esse captas.
1102 V | V] Nondum quae feceris, sed quae fieri passus sis,
1103 XXIX | VT, QVOD M. CICERO VERSVM FECERIT," sed "QVOD VINDICARIT." ~
1104 XXXIX | est iniuria sed in eis qui fecerunt sceleris et conscientiae
1105 XIX | mala precarer, quod saepe feci, in quo di immortales meas
1106 XL | reliquisti, tum tu ipse de te "FECISSE VIDERI" pronuntiavisti.
1107 VI | cupiditati obsequi, sicuti ego fecissem in conlega meo; nihil esse
1108 VIII | ordines reliqui iam ante fecissent, tu ex tenebricosa popina
1109 XV | rogante vos vestra sponte fecistis. ~
1110 VIII | vestitum rediret. Quis hoc fecit ulla in Scythia tyrannus
1111 I | quibus erat ignotus decepit, fefellit, induxit. Pauci ista tua
1112 XLI | accidat, equidem non moleste feram; sin id tardius forte fiet,
1113 XXV | mihi, Caesar, neglectis ferculis triumphalibus domi manet
1114 X | aut Centaurorum convivium ferebatur; in quo nemo potest dicere
1115 VIII | tuae crudelitatis erat non ferendae; cum vero id senatus frequens
1116 XXIV | Romani studio sed nullo ferente suffragium libero, provincia
1117 XIX | et sanguine atro". ~Non ferrem omnino moleste, si ita accidisset;
1118 XXVI | sapientior, sed os tuum ferreum senatus convicio verberari
1119 XLI | quem reliqui milites qui ferrum, qui famem, qui morbum effugerunt,
1120 Fr | neque enim hoc mea natura fert nec municipi, praesertim
1121 XXII | quasi deorum immortalium festi atque sollemnes apud omnis
1122 XXIX | perpolitus; poema porro facit ita festivum, ita concinnum, ita elegans,
1123 XLI | metuentem videbo ne reus fias quam reum, nec minus laetabor
1124 Fr | Cusanus II: Simulata ista, ficta, fucata sunt omnia. ~[18]
1125 XXXI | illius periculorum nefarie fictae, simul eorum qui familiaritatis
1126 XXV | homullus, ex argilla et luto fictus Epicurus, dare haec praeclara
1127 XXXIV | crudele intulisti, eisque cum fidelissimis sociis uti posses, hostibus
1128 XIV | esse vellent? Mihi me dius fidius in tanto omnium mortalium
1129 XLI | feram; sin id tardius forte fiet, fruar tamen tua et indignitate
1130 Fr | praeco: is cum Romam cum filia venisset, adulescentem nobilem,
1131 Fr | Caesonini hominis furacissimi filium, ausus est appellare eique
1132 XI | et madentes cincinnorum fimbriae et fluentes purpurissataeque
1133 XVI | Macedonicis imperatoribus idem fines provinciae fuerint qui gladiorum
1134 XXI | regi Aegyptio vendidit. Cum finis provinciae tantos haberet
1135 XL | Aetolia amissa, Dolopes finitimique montani oppidis atque agris
1136 XXXII | quam mihi. Deinde hoc ita fit ut viri fortes, etiam si
1137 XIX | naufragio expulsus uspiam~saxis fixus asperis, evisceratus~latere
1138 XXIII | obviam venit? Mecum enim L. Flaccus, vir tua legatione indignissimus
1139 XXXIX | Damnatio ista quae in te flagitatur obtigit P. Rutilio, quod
1140 XVIII | audiendi; numquam te in tot flagitia ingurgitasses. Verum audis
1141 XXV | vir, mihi crede, gloria; flagrat, ardet cupiditate iusti
1142 XXVI | Cotta, nullo certo hoste flagravit. Eorum neuter triumphavit,
1143 XXV | qui, ex qua provincia T. Flamininus, L. Paulus, Q. Metellus,
1144 XX | sunt impiorum furiae, hae flammae, hae faces. Ego te non vaecordem,
1145 XXII | persequeris, quae deverticula flexionesque quaesisti? quod te municipium
1146 XVI | spoliatam fortunam conferam cum florente fortuna imperatoris. Quis
1147 XXIX | Quid tum? "Haec res tibi fluctus illos excitavit." At hoc
1148 XI | cincinnorum fimbriae et fluentes purpurissataeque buccae,
1149 XXXVII | Dolopum demigrare et aras et focos relinquere coegisti. Hoc
1150 XLI | putas, quem socii, quem foederati, quem liberi populi, quem
1151 XIII | rettulissetis? cum vos, quamquam foedere obstricti tenebamini, tamen
1152 XVIII | possem, vos autem sempiternas foedissimae turpitudinis notas subieritis?
1153 XIV | Tune etiam, immanissimum ac foedissimum monstrum, ausus es meum
1154 VIII | consulto ne obtemperetur, quo foedius nec fieri nec cogitari quicquam
1155 XII | homo religiosus et sanctus foedus quod meo sanguine in pactione
1156 VI | soleatum, et, cum isto ore foetido taeterrimam nobis popinam
1157 X | iacebat in suorum Graecorum foetore et caeno; quod quidem istius
1158 XL | seminario triumphorum cum arida folia laureae rettulisses, cum
1159 XL | fueris dicere audes. Ex illo fonte et seminario triumphorum
1160 XXVI | celebritatem domesticam, operam forensem, consilium, auxilium, auctoritatem,
1161 V | Catilinae militum, castellum forensis latrocini, bustum legum
1162 XIV | perpetuum iudiciorum ac fori, tu cetera illa in maledicti
1163 XXIV | est quod confecto per te formidolosissimo bello coronam illam lauream
1164 XXXVI | Autobulo, Athamante, Timocle, formosis fratribus, contulisti, quod
1165 II | uterque nostrum; sit sane Fors domina campi. Magnificentius
1166 XIV | dedecus haberetur. Cum vero—forsitan hoc quod dicturus sum mirabile
1167 XXXII | Deinde hoc ita fit ut viri fortes, etiam si ferro inter se
1168 XVIII | casu aliquo etiam boni viri fortesque possunt. Atque hoc quidem
1169 XXXIX | accidere innocenti, quod forti, quod sapienti, quod bono
1170 XI | splendidissimorum hominum, fortissimorum virorum, optimorum civium
1171 XLI | omnium civium famam nostram fortunamque pendere, te indemnatum videri
1172 XXII | XXII] Et quoniam fortunarum contentionem facere coepimus,
1173 XXXIII | transgressionemque Gallorum, non Rheni fossam gurgitibus illis redundantem
1174 XII | Itaque in illo tumultu fracti fasces, ictus ipse, cotidie
1175 XXVI | memor! ita nescio quid istuc fractum, humile, demissum, sordidum,
1176 Fr | FRAGMENTA ~[1] Quint. IX. 4, 76,:
1177 XII | pactione provinciarum iceras frangere noluisti. Caverat enim sibi
1178 XV | quo non fuit postulandum, fratrem inimici mei, praeterque
1179 XXXVI | Athamante, Timocle, formosis fratribus, contulisti, quod inde te
1180 I | tacitus mentis est, hic in fraudem homines impulit, hic eos
1181 XXXI | ornatissimum voluit esse. Vestrae fraudes, vestrum scelus, vestrae
1182 XIX | conscientia scelerum et fraudum suarum ut ex ea provincia
1183 XIV | semivivi furorem petulantiamque fregistis. Tu luctum senatus, tu desiderium
1184 III | auctor publici consili, frequentissimo senatu parentem patriae
1185 XV | publicae primus inluxit, frequentissimus senatus, concursu Italiae,
1186 XVII | nostri interitus ferro, fame, frigore, pestilentia? Tu vero qui
1187 I | deceperunt; oculi, supercilia, frons, voltus denique totus, qui
1188 XXVIII | adulescentem iam tum hac dis irata fronte vidisset, non fastidivit
1189 VI | Calventius, respondes altero ad frontem sublato, altero ad mentum
1190 XLI | sin id tardius forte fiet, fruar tamen tua et indignitate
1191 XXIV | iustam gloriam, qui est fructus verae virtutis honestissimus,
1192 VII | Stipendio me hercule et frumento Catilinam esse putasses
1193 Fr | II: Simulata ista, ficta, fucata sunt omnia. ~[18] Codex
1194 Fr | beluam ex utero, non hominem fudit. ~[16] Quintil. VIII, 3,
1195 IX | qui multis saepe auxilio fuerim, sed quisquam tam inops
1196 IV | rei publicae lex Aelia et Fufia eversa est, propugnacula
1197 V | prope annos legem Aeliam et Fufiam tenueramus, CCCC iudicium
1198 XXXV | creditas solverent, ultro Fufidium, equitem Romanum, hominem
1199 XIV | praesertim et debito, quaevis fuga quam ulla provincia esset
1200 XII | cotidie tela, lapides, fugae, deprehensus denique cum
1201 XX | fuit optandum. Me tamen fugerat deorum immortalium has esse
1202 IX | neque conlegae tui cymbala fugi neque tam fui timidus ut,
1203 XX | meminerit, qui vos non oculis fugiat, auribus respuat, animo
1204 XXIV | animi lucem splendoremque fugientis iustam gloriam, qui est
1205 XX | dimisisses, si tuae mentis compos fuisses? ~
1206 | fuisti
1207 VI | ganearum tuarum nidore atque fumo; unde tu nos cum improbissime
1208 I | errore hominum, commendatione fumosarum imaginum, quarum simile
1209 IV | tuo dignissimum. Ergo his fundamentis positis consulatus tui triduo
1210 XXXV | tradidisses, evertisti miseras funditus civitates, quae non solum
1211 V | Persequere continentis his funeribus dies. Pro Aurelio tribunali
1212 IX | non mei solum sed patriae funeris abstulisti. ~
1213 XXXVIII| dedecus sui generis et nominis funesta indicia constituit; idemque,
1214 IX | urbis lugerent, complexus es funestum illud animal ex nefariis
1215 Fr | nobilem, Caesonini hominis furacissimi filium, ausus est appellare
1216 XXX | timidus ac tremens tuis ipse furacissimis manibus detractam e cruentis
1217 VII | conlaudavit. Crudelitatis tu, furcifer, senatum consul in contione
1218 XVI | mox, si videbitur, ut cum fure, ut cum sacrilego, ut cum
1219 XXXI | Torquatus praeter ceteros furebat contumacia responsi tui:
1220 XX | exemplum? Quid est aliud furere? non cognoscere homines,
1221 XXI | omitto; ille si non acerrime fureret, auderet, quam provinciam
1222 XX | deturbat; hae sunt impiorum furiae, hae flammae, hae faces.
1223 XX | consceleratos impulsu deorum terreri furialibus taedis ardentibus; sua quemque
1224 Fr | offusa caligo et ardentes Furiarum faces excitaverunt. ~[4]
1225 XI | incendi et ardentis faces furiis Clodianis paene ipse consul
1226 XX | Ego te non vaecordem, non furiosum, non mente captum, non tragico
1227 XII | civitas tuo et Gabini sceleri furorique cessisset? Ac ne tum quidem
1228 XL | tuae, occultus adventus, furtivum iter per Italiam, introitus
1229 XXVII | improbus, crudelis, olim furunculus, nunc vero etiam rapax,
1230 XXX | Non opus est verbis sed fustibus. Non dixi hanc togam qua
1231 XXXIII | gloriae cupiditate versatur, futuros aliquos qui abiectum hoc
1232 VII | fueris illo tempore consul futurus. Stipendio me hercule et
1233 XXXVI | tibi succederetur sed quod Gabinio non succederetur exsanguis
1234 XXVII | de dolio ministretur. Vbi galli cantum audivit, avum suum
1235 II | mitigavi. Ego provinciam Galliam senatus auctoritate exercitu
1236 Fr | Prius enim Gallus, dein Gallicanus, extremo Placentinus haberi
1237 XXXIII | ascensum transgressionemque Gallorum, non Rheni fossam gurgitibus
1238 Fr | ascendit. Prius enim Gallus, dein Gallicanus, extremo
1239 VI | paulisper stetimus in illo ganearum tuarum nidore atque fumo;
1240 III | qui propter te sedet, L. Gellius, his audientibus civicam
1241 IX | inclusique maererent, templa gemerent, tecta ipsa urbis lugerent,
1242 XI | praetextatum nemo aspexit qui non gemeret desiderio mei, cuius consilio
1243 XVIII | tune etiam atque adeo vos, geminae voragines scopulique rei
1244 VII | servire praestaret. Illud vero geminum consiliis Catilinae et Lentuli,
1245 I | iste servilis, non pilosae genae, non dentes putridi deceperunt;
1246 XXXV | est, summam nunc explicem? Generatim ea quae maxime nota sunt
1247 XL | Perrhaebia, Athamanumque gens vendita, Macedonia condonata
1248 XXXIV | tu Rabocentum, Bessicae gentis principem, cum te trecentis
1249 XXI | exercitum, bellum sua sponte gerere, in regnum iniussu populi
1250 XXXIII | cum tantas res gessisset gereretque cotidie, non amicus esse
1251 XXXIII | gurgitibus illis redundantem Germanorum immanissimis gentibus obicio
1252 XL | pronuntiavisti. Qui si nihil gesseras dignum honore, ubi exercitus,
1253 II | est dicere quem ad modum gesserimus consulatum quam quem ad
1254 XIX | eos qui bene rem publicam gesserint novis honoribus adficiat
1255 XVI | provincia consulari? Quas res gesserit, quaero! Qui ut venit, statim—
1256 XXVI | bella aut parva aut nulla gessissent, tu tantis nationibus subactis,
1257 XVI | aerarium exhauseras. Quas res gessisti imperio, exercitu, provincia
1258 III | senatus non ut multis bene gesta, sed ut nemini conservata
1259 XL | te bene rem publicam esse gestam neque praesens dicere ausus
1260 XXIX | inquinavit. ~Qui modo cum res gestas consulatus mei conlaudasset,
1261 XXXIV | hospitis sui cervices subicere gestiret, sed ei medico quem tecum
1262 I | consulatu loquar, parto vis anne gesto? Miserum me! cum hac me
1263 XII | Erat ipse sceleratus, erat gladiator, cum scelerato tamen et
1264 IX | tum meo omnes illi nefarii gladii de manibus crudelissimis
1265 XVI | fines provinciae fuerint qui gladiorum atque pilorum; ex qua aliquot
1266 XXX | amictus, nec arma scutum aut gladium unius imperatoris, sed,
1267 I | praeter colorem. Is mihi etiam gloriabatur se omnis magistratus sine
1268 Fr | pertinet unde se is ortum gloriari solet; neque enim hoc mea
1269 X | templum sublato aditu revolsis gradibus a coniuratorum reliquiis
1270 XVI | Thessalia, Athenae, cuncta Graecia addicta; habebas exercitum
1271 XXXVII | pacis posita, medio fere Graeciae gremio continetur, o Poena
1272 XXX | Quaere ex familiari tuo Graeco illo poeta; probabit genus
1273 X | musicus iacebat in suorum Graecorum foetore et caeno; quod quidem
1274 XXIX | non ut impurum, sed ut Graeculum, ut adsentatorem, ut poetam.
1275 XXX | Aristarchum, sed Phalarin grammaticum habemus, qui non notam apponas
1276 XXXVI | renovasti? Videras enim grandis iam puer bello Italico repleri
1277 II | inimicitiis, nulla senatus mala gratia comitiorum ratione privavi.
1278 XV | civitatis celeberrimae et gratissimae contiones fuerunt. De me
1279 XL | nulla ex trinis aestivis gratulatio, nulla triumphi mentio;
1280 XVII | provincia de quo ad senatum cum gratulatione aliqua scribi abs te oporteret?
1281 XXII | non ad me publice venerint gratulatum. Quid dicam adventus meos,
1282 XXIX | fortuna, fortasse austerior et gravior esse potuisset; sed eum
1283 VI | sentires de consulatu meo, gravis auctor, Calatinus credo
1284 XXIX | disciplinam; quam qui profitetur gravissimam sustinere mihi personam
1285 XX | Torquato, sanctissimo et gravissimo viro, premente confiteri
1286 I | renuntiatus—nihil dicam gravius, quam quod omnes fatentur—
1287 I | queritur Syrum nescio quem de grege noviciorum factum esse consulem.
1288 X | quid cum tuis sordidissimis gregibus intemperantissimas perpotationes
1289 XXXVII | posita, medio fere Graeciae gremio continetur, o Poena et Furia
1290 Fr | libidines suas. ~[18 B] Grillius, Rhet. M. III: putavi gravem,
1291 IX | fluctibus rei publicae navem gubernassem salvamque in portu conlocassem,
1292 XVII | ille demissior. Nam ille gurges atque helluo natus abdomini
1293 XXXIII | Gallorum, non Rheni fossam gurgitibus illis redundantem Germanorum
1294 VI | Pisone venissem, nescio quo e gurgustio te prodire involuto capite
1295 XXIV | uti tuo; erravit enim; non gustarat istam tuam philosophiam;
1296 XVI | cuncta Graecia addicta; habebas exercitum tantum quantum
1297 V | intuente, dilectus servorum habebatur ab eo qui nihil sibi umquam
1298 XXX | sed Phalarin grammaticum habemus, qui non notam apponas ad
1299 XXX | laudi." Immo me hercule habeo tibi gratiam; haererem enim
1300 XXXIII | rebusque gestis Italiam munitam haberemus. Sed cum me expetat, diligat,
1301 Fr | Gallicanus, extremo Placentinus haberi coeptus est. ~[11] Ascon.
1302 XVIII | facta sint, eae contiones habitae, is motus fuerit municipiorum
1303 XXXIX | quos posthac iudices simus habituri? Neque legetur quisquis
1304 XVII | mittendis, at amicos tuos plus habuisse et pudoris et consili, quam
1305 VII | est. Ac ne illi quidem, si habuissent vestri similem consulem,
1306 XX | causam? quam potestatem habuisti, quam legem, quod senatus
1307 XXXIX | Rutilio, quod specimen habuit haec civitas innocentiae.
1308 XXXVIII| Brundisiumque vitavit et ultimas Hadriani maris oras petivit, cum
1309 XXX | hercule habeo tibi gratiam; haererem enim nisi tu me expedisses.
1310 XXX | in altero illo," inquit, "haeres: Concedat laurea laudi."
1311 XVI | nunc, Epicure noster ex hara producte non ex schola,
1312 XX | fugerat deorum immortalium has esse in impios et consceleratos
1313 XVII | tuam condemnarint; atque haud scio an malim te videri
1314 XXV | commurmuratus sit:~"ratio quidem hercle apparet, argentum oichetai."~
1315 XXVIII | tibi nota sunt?" Non me hercules contumeliae causa describam
1316 XXXV | debitoribus suis addixisti? Nonne, hiberna cum legato praefectoque
1317 XXIV | iuventute, cum mare vastissimum hieme transibas, si triumphum
1318 V | esset scelus, sed etiam hilarioribus oculis quam solitus eras
1319 IV | servitio concitata. Ab eodem homine in stupris inauditis nefariisque
1320 XXV | possumus, quid cessat hic homullus, ex argilla et luto fictus
1321 XXIV | est fructus verae virtutis honestissimus, repudiare. Cum vero non
1322 XXXV | frumenti aestimandi, qui honorarii? si quidem potest vi et
1323 XXXV | potest vi et metu extortum honorarium nominari. Quod cum peraeque
1324 XV | ut nemini sit triumphus honorificentius quam mihi salus restitutioque
1325 XV | aetatis excusatione vel honoris, id in salute mea nullo
1326 XXXII | totius consulatus eorumque honorum quos cum proximis communicavit
1327 VI | caenum, cum ad te quinta fere hora cum C. Pisone venissem,
1328 XLI | sine ulla specie consulari, horrentem, trementem, adulantem omnis
1329 XXXVIII| inauditam—nihil est quod me hortere, nihil est quod invites;
1330 XXII | quis amicus invitavit, quis hospes aspexit? Nonne tibi nox
1331 XXXV | dubitabat nemo quin violati hospites, legati necati, pacati atque
1332 XVI | neces sociorum, non caedis hospitum, non perfidiam, non immanitatem,
1333 XV | impedisset reditum meum, in hostium numero putaretur, eisque
1334 XXVIII | hominum eruditissimorum et humanissimorum coetu loquor. Audistis profecto
1335 XIX | accidisset; sed id tamen esset humanum. M. Marcellus, qui ter consul
1336 XXVIII | ut dicam—sic enim cognovi—humanus, sed tam diu quam diu aut
1337 XXVI | nescio quid istuc fractum, humile, demissum, sordidum, inferius
1338 X | concinnus helluo nec tam musicus iacebat in suorum Graecorum foetore
1339 IV | auctoritate. Tu, cum in kalendas Ianuarias compitaliorum dies incidisset,
1340 | ibi
1341 XII | in pactione provinciarum iceras frangere noluisti. Caverat
1342 XII | illo tumultu fracti fasces, ictus ipse, cotidie tela, lapides,
1343 XXVI | ea contemnis quae illi "idiotae," ut tu appellas, praeclara
1344 XXVII | sui causa: ludos nobis "idiotis" relinquet. Solet enim in
1345 XIX | senatum. Di immortales! idne ego optarem ut inimicus
1346 XXIX | videtur. Sed idem casus illum ignarum quid profiteretur, cum se
1347 XXXVIII| latere hominem putarent, ignis circumdederunt. Quo metu
1348 XIX | meus ea qua nemo umquam ignominia notaretur, ut senatus is
1349 XXXII | restitissem, cur ego non ignoscam, si anteposuit suam salutem
1350 XLI | maximorum scelerum venia ulla ad ignoscendum dari possit, qui se ipse
1351 I | impulit, hic eos quibus erat ignotus decepit, fefellit, induxit.
1352 | illorum
1353 | illos
1354 XXXVIII| ipsum attulerant, id in eius imaginem ac simulacrum profuderunt.
1355 I | commendatione fumosarum imaginum, quarum simile habes nihil
1356 XXXIII | illis redundantem Germanorum immanissimis gentibus obicio et oppono;
1357 XIV | XIV] Tune etiam, immanissimum ac foedissimum monstrum,
1358 XVI | hospitum, non perfidiam, non immanitatem, non scelera praedico; mox,
1359 XXXIII | attinet,~"numquam istam imminuam curam infitiando tibi,"~
1360 XXI | nisi poenas patriae disque immortalibus eas quae gravissimae sunt
1361 III | gratulationem sed aeternitatem immortalitatemque donavit, cum meum ius iurandum
1362 XXII | Vnus ille dies mihi quidem immortalitatis instar fuit quo in patriam
1363 XXI | cum, etiam si religio non impediret, mos maiorum tamen et exempla
1364 XIII | vos diceretis, sed lege impediri. Quae lex privatis hominibus
1365 XV | sententiae principe ut, si quis impedisset reditum meum, in hostium
1366 XVIII | nocenti, suscepta fraus, impedita et oppressa mens, bonorum
1367 I | quam quod omnes fatentur—impeditis rei publicae temporibus,
1368 XXXIII | negotiis tantoque bello impedito ego homo amicissimus sollicitudinis
1369 XXIV | religionibus enim susceptis impeditur. O stultos Camillos, Curios,
1370 IX | prospexi animo procellas, aliis impendentibus tempestatibus non cessi
1371 XXXIV | medico quem tecum tu eduxeras imperasti ut venas hominis incideret;
1372 XVI | pecunias, non captas, non imperatas, non neces sociorum, non
1373 XXXVII | praedae, mitto rationem exacti imperatique frumenti, mitto ereptam
1374 XIX | triumphos vidimus, ex ea te imperatore nuntius ad senatum adlatus
1375 XIX | habere exercitus, appellari imperatores; horum alterum sic fuisse
1376 XVI | attingunt ut semper Macedonicis imperatoribus idem fines provinciae fuerint
1377 XXXVIII| similitudinem in re militari imperioque videatis, Albucius, cum
1378 XX | immortalium has esse in impios et consceleratos poenas
1379 XXXIII | amicitiam meam seque mihi implacabilem inexpiabilemque praeberet,
1380 XXXV | quae criminibus infinitis implicata est, summam nunc explicem?
1381 XXIX | non poterat familiaritate implicatus et simul inconstantiae famam
1382 XV | consulis voce et litteris implorandum putavit. Mei capitis conservandi
1383 VI | quod praesidium consulum implorarem; sibi quemque consulere
1384 XXXII | me adiret, Italiae fidem imploraret, P. Lentulo consuli, auctori
1385 XXXIII | sollicitudinis atque oneris imponam. Nec despero tamen, quamquam
1386 IV | haec civitas tulit cum hac importuna belua conferam—sed ille
1387 IX | cruore, ex omni scelerum importunitate conceptum atque eodem in
1388 XIII | servos, incisa per vim, imposita per latrocinium, sublato
1389 XXXVI | venirent certo portorio imposito, servam tuis publicanis
1390 VI | atque fumo; unde tu nos cum improbissime respondendo, tum turpissime
1391 XXXI | familiaritatis licentia suorum improbissimorum sermonum domicilium in auribus
1392 XII | qualiscumque est, qui est ab uno te improbitate victus, Gabinius, conlegit
1393 XXIX | volet, modo leviter, non ut improbum, non ut audacem, non ut
1394 XXVII | quod perfidiosus, quod impudens, quod audax esse videatur,
1395 I | hic in fraudem homines impulit, hic eos quibus erat ignotus
1396 XXIX | philosophum esse diceret, istius impurissimae atque intemperantissimae
1397 XXIV | contemnere. Nam ut levitatis est inanem aucupari rumorem et omnis
1398 XXV | militum, quid tota illa pompa? Inania sunt ista, mihi crede, delectamenta
1399 XXI | partim nova quaedam et inaudita luxuries, partim etiam in
1400 XXXVIII| flagitiorum tuorum mihi esse inauditam—nihil est quod me hortere,
1401 IV | eodem homine in stupris inauditis nefariisque versato vetus
1402 XI | meminerant esse servatam. Me inaurata statua donarant, me patronum
1403 XXII | expuleras, quam expilaras, quam incenderas, pontifices, consules, patres
1404 XI | non exstinctor sed auctor incendi et ardentis faces furiis
1405 VII | similem consulem, de urbis incendio cogitassent; non enim se
1406 VII | domum quem propter urbs incensa non est. Ac ne illi quidem,
1407 XXV | meditare quibus verbis incensam illius cupiditatem comprimas
1408 XI | pompa, fuit species, fuit incessus saltem Seplasia dignus et
1409 XXXIX | tanta civitate qui illum incesto liberatum, non eos qui ita
1410 XXXIV | imperasti ut venas hominis incideret; cum quidem tibi etiam accessio
1411 XXXVIII| basi tropaeorum inscribi incidique posset, Dyrrachium ut venit
1412 XX | insaniam optare vobis in quam incidistis. Atqui fuit optandum. Me
1413 XIII | videbatur, inusta per servos, incisa per vim, imposita per latrocinium,
1414 XXIX | in sepulcro rei publicae incisum est: "VELITIS IVBEATIS VT,
1415 XXVIII | sensus voluptarios omnis incitavit, sic ad illius hanc orationem
1416 IX | amens! cum omnes boni abditi inclusique maererent, templa gemerent,
1417 VII | mortuorum expiaretis; omne odium inclusum nefariis sensibus impiorum
1418 XVIII | etiam si in Phalaridis tauro inclusus succensis ignibus torreatur,
1419 XXII | quidem amisso exercitu nihil incolume domum praeter os illud tuum
1420 XXXI | iudicavit, semper non modo incolumem sed etiam amplissimum atque
1421 XVI | quidem nemo rediit, qui incolumis fuerit, quin triumpharit!
1422 XIV | omnes sui cives salutem, incolumitatem, reditum precentur, quod
1423 XXIX | familiaritate implicatus et simul inconstantiae famam verebatur. Rogatus,
1424 XLI | circumspectantem omnia, quicquid increpuisset pertimescentem, diffidentem
1425 XIII | erat contra omnis leges indemnati civis atque integri capitis
1426 XLI | fortunamque pendere, te indemnatum videri putas, quem socii,
1427 XV | fuisse; hoc certe video, quod indicant tabulae publicae, vos rogatores,
1428 XXXVII | Naupactum, ut modo tute indicasti, nobilis urbis atque plenas,
1429 XXXVIII| noctu crepidatum imperatorem indicaverunt. Illi autem statuam istius
1430 XXXVIII| generis et nominis funesta indicia constituit; idemque, ut
1431 VII | essem. Quod autem maius indicium exspectatis nihil inter
1432 XXIX | induxit philosopho valde indignam, si quidem philosophia,
1433 XXIII | Flaccus, vir tua legatione indignissimus atque eis consiliis quibus
1434 XLI | fiet, fruar tamen tua et indignitate et timiditate, nec te minus
1435 XXXIII | ita gesseris ut timeres ne indignus beneficio videreris, nisi
1436 XXVIII | eo discederet. Non apud indoctos sed, ut ego arbitror, in
1437 XXV | moderatus et constans, apud indoctum eruditus, apud generum socer.
1438 XXIV | prius quam in istum errorem induceremini? C. ipsi Pomptino, necessario
1439 XXVII | turpitudo: verba atque ineptiae. Sed de hoc non dubito;
1440 Fr | Cusanus I: Quid enim illo inertius, quid sordidius, quid nequius,
1441 XXXIII | seque mihi implacabilem inexpiabilemque praeberet, tamen ei, cum
1442 XXVII | disputas; existimatio, dedecus, infamia, turpitudo: verba atque
1443 XXVII | perditum cupit, in cuius tu infamiam ea quae per latrones et
1444 XXII | imperator sed ut mortuus infamis referri videretur? ~
1445 XX | parte exercitus; sit hoc infelicitatis tuae; dimittendi vero exercitus
1446 XXXI | arma sumpturum. Ecquid, infelix, recordaris quid responderis?
1447 XXVI | humile, demissum, sordidum, inferius etiam est quam ut Mediolanensi
1448 XXVI | verius dicam, cuiquam es infimo ac despicatissimo antelaturus? ~
1449 XXXI | iterum servare, si cessissem; infinitam caedem fore, si restitissem.
1450 XXXV | avaritiae, quae criminibus infinitis implicata est, summam nunc
1451 XI | non egestas animi; non infirmitas ingeni sustinet, non insolentia
1452 XXXIII | adflicto, tam inopi, tam infirmo, tam enervato reo, qui te
1453 XXXIII | numquam istam imminuam curam infitiando tibi,"~tamen est mihi considerandum
1454 XXXVI | successurum putares, animos rumor inflasset, quo te modo ad tuam intemperantiam,
1455 XXVI | sempiternam turpitudinem inflixerint. Num etiam in hac cotidiana
1456 XIV | discessus rei publicae volnera inflixit? Qui si calamitosissimus
1457 XIX | horum alterum sic fuisse infrenatum conscientia scelerum et
1458 XXVIII | describam quemquam, praesertim ingeniosum hominem atque eruditum,
1459 Fr | ingeni? Ingeni autem? immo ingenui hominis ac liberi: qui colore
1460 XXVII | atque turpis, est tamen ingenuo ac libero dignior. Nihil
1461 XVIII | numquam te in tot flagitia ingurgitasses. Verum audis in praesepibus,
1462 VI | taeterrimam nobis popinam inhalasses, excusatione te uti valetudinis,
1463 XXVII | publicum non dignitatis causa inibit, nisi forte ut cum P. Clodio,
1464 XI | casu aliquo sed ignibus iniectis instigante te? Ecquod in
1465 XXXI | hostis ac proditor aliis me inimiciorem quam tibi debere esse dicis? ~
1466 IX | fuisset auxilio, cur non meis inimicis meis copiis restitissem.
1467 XXXIX | ambitio ad gratiam, non iniquitas ad aemulationem conitetur;
1468 IV | de tuo dicere! cuius fuit initium ludi compitalicii tum primum
1469 XXXIX | Non in eo cui facta est iniuria sed in eis qui fecerunt
1470 IV | quos Q. Metellus—facio iniuriam fortissimo viro mortuo,
1471 XIX | Carthaginienses resectis palpebris inligatum in machina vigilando necaverunt
1472 XL | Parthini et Bulidenses inlusi, Epirus excisa, Locri, Phocii,
1473 I | consili, nullum non modo inlustre sed ne notum quidem factum
1474 Fr | Quint. IX. 4, 76,: Pro di inmortales! qui hic inluxit dies mihi
1475 XXXIX | habere id quod accidere innocenti, quod forti, quod sapienti,
1476 XXXIX | specimen habuit haec civitas innocentiae. Maior mihi iudicum et rei
1477 XXV | Q. Metellus, T. Didius, innumerabiles alii levitate et cupiditate
1478 IV | sustulerat restituta, sed innumerabilia quaedam nova ex omni faece
1479 XXXIII | praesertim tam adflicto, tam inopi, tam infirmo, tam enervato
1480 IX | fuerim, sed quisquam tam inops fuerit umquam qui isto non
1481 XXIX | pecudis caeno et sordibus inquinavit. ~Qui modo cum res gestas
1482 XXVI | conlega, alteri mors peremit. Inrisa est abs te paulo ante M.
1483 Fr | incidit, quod in telum non inruit? ~[5] Codex Cusanus I: Quid
1484 XXI | gravissimae sunt furore atque insania penderet, ausus esset—mitto
1485 XX | venerat in mentem furorem et insaniam optare vobis in quam incidistis.
1486 XXXVI | obsoletus Thessalonicam omnibus inscientibus noctuque venisti, quod,
1487 XXXVIII| quod in basi tropaeorum inscribi incidique posset, Dyrrachium
1488 XXXI | scelus, vestrae criminationes insidiarum mearum, illius periculorum
1489 XXX | imperatoris, sed, quia pacis est insigne et oti toga, contra autem
1490 VI | vereor ne qui sit qui istius insignem nequitiam frontis involutam
1491 X | his tu, Clodiane canis, insignibus consulatum declarari putas?
1492 VII | ante vos consules libertas insita ut ei mori potius quam servire
1493 XI | infirmitas ingeni sustinet, non insolentia rerum secundarum tantam
1494 IV | consulatus tui triduo post inspectante et tacente te a fatali portento
1495 XXVII | universi periculum, si audes. Instant post hominum memoriam apparatissimi
1496 XXII | mihi quidem immortalitatis instar fuit quo in patriam redii,
1497 XI | aliquo sed ignibus iniectis instigante te? Ecquod in hac urbe maius
1498 XIII | voltis esse non leges, non instituta, non mores, non iura noritis?
1499 II | auctoritate exercitu et pecunia instructam et ornatam, quam cum Antonio
1500 XIII | leges indemnati civis atque integri capitis bonorumque tribunicia
1501 VI | nequitiam frontis involutam integumentis nondum cernat; dicam tamen.
1502 XXXII | voluntatis eum quem multum posse intellegebat, mihi non inimicum esse
1503 XXVIII | adulescenti non acriter intellegenti et saepe praeceps. Itaque
1504 XXVIII | opinor, se nullum bonum intellegere posse demptis corporis voluptatibus.
1505 XXV | Quas rationes si cognoris, intelleges nemini plus quam mihi litteras
1506 XXXI | apud quos, tu de quo dicas, intellegis? Complecti vis amplissimos
1507 XXXI | Quorum quidem—quis enim non intellegit quos dicas?—quamquam non
|