1-compl | compo-exhau | exime-intel | intem-omnes | oneri-reliq | remis-vehi | velit-xxxvi
bold = Main text
Caput grey = Comment text
1508 XXXVI | inflasset, quo te modo ad tuam intemperantiam, scelerate, renovasti! ~
1509 XXIX | istius impurissimae atque intemperantissimae pecudis caeno et sordibus
1510 X | tuis sordidissimis gregibus intemperantissimas perpotationes praedicem?
1511 XXXVIII| domum se abdidit; inde nocte intempesta crepidatus veste servili
1512 II | extremo mense consulatus mei intenta iugulis civitatis de coniuratorum
1513 VIII | tamen id his non licere per interdicta potestatis tuae crudelitatis
1514 XXI | exercitum populi Romani, numen interdictumque deorum immortalium, responsa
1515 XXV | tabernaculum conlocassem. Nummus interea mihi, Caesar, neglectis
1516 V | dico. Neque vero multum interest, praesertim in consule,
1517 XXXVI | M. Baebius, vir fortis, interfectus iussu tuo? Quid quod tu
1518 VII | adiuverunt. Voluit ille senatum interficere, vos sustulistis; leges
1519 VII | nihil inter vos et Catilinam interfuisse quam quod eandem illam manum
1520 V | opprimendum parabantur non interfuisti solum verum etiam crudelissime
1521 VII | putasses iuvandum. Quid enim interfuit inter Catilinam et eum cui
1522 XII | is quem ad Cn. Pompeium interimendum conlocatum fuisse constabat. ~
1523 VII | incendere, vos abrogastis; interimere patriam, vos adflixistis.
1524 XXI | iam egeret, cum illa eius intermissa intolerabilis aedificatio
1525 VII | quod eandem illam manum ex intermortuis Catilinae reliquiis concitastis,
1526 XXI | senatus et sorte haberet, interposita religione sine ulla dubitatione
1527 II | XL annis ante me consulem interpositam senatus auctoritatem sustinui
1528 VI | consulatum tuum, cum esses interrogatus quid sentires de consulatu
1529 XXI | cum illa eius intermissa intolerabilis aedificatio constitisset,
1530 XXIII | rem pertineat qua tu porta introieris, modo ne triumphali, quae
1531 XXIII | Cum ego eum Caelimontana introisse dixissem, sponsione me ni
1532 XXIII | sponsione me ni Esquilina introisset homo promptus lacessivit;
1533 XL | furtivum iter per Italiam, introitus in urbem desertus ab amicis,
1534 V | oculis quam solitus eras intuente, dilectus servorum habebatur
1535 XXIX | tamquam in speculo vitam intueri; ex quibus multa a multis
1536 XXXIX | Bonae deae pulvinaribus intulisset. Quis fuit in tanta civitate
1537 XXXIV | nefarium bellum et crudele intulisti, eisque cum fidelissimis
1538 XXIII | Macedonicus imperator in urbem se intulit ut nullius negotiatoris
1539 IX | quidem quem in hoc maiali invenire non possem, qui tantam rei
1540 XXVIII | auctorem libidinis a se illum inventum arbitraretur. Graecus primo
1541 XXXIV | An vero tu parum putas investigatas esse a nobis labis imperi
1542 IX | et sextum consuli et eius invictis legionibus, ne armis confligeret,
1543 XV | Pompei, clarissimi atque invictissimi civis, ceterorumque principum
1544 XXIX | non illa tibi," inquit, "invidia nocuit sed versus tui."
1545 II | auctoritatem sustinui contra invidiam atque defendi. Ego adulescentis
1546 XXXIX | mihi crede, neminem invitum invitabis; res ipsa et rei publicae
1547 XXXIX | aut alium quempiam aut invitabit aut dehortabitur.~Equidem,
1548 XXIX | famam verebatur. Rogatus, invitatus, coactus ita multa ad istum
1549 XXXVIII| hortere, nihil est quod invites; admoneri me satis est.
1550 XXIV | postulante atque cogente sed invito atque oppresso senatu, non
1551 XXXIX | sit, mihi crede, neminem invitum invitabis; res ipsa et rei
1552 VI | insignem nequitiam frontis involutam integumentis nondum cernat;
1553 VI | quo e gurgustio te prodire involuto capite soleatum, et, cum
1554 XXXV | XXXV] A te Iovis Vrii fanum antiquissimum
1555 | ipsis
1556 | ipsius
1557 XXVIII | adulescentem iam tum hac dis irata fronte vidisset, non fastidivit
1558 XXV | cuiquam esse solent neque irati." Non facies fidem scilicet,
1559 XXV | et esse et fuisse videbit iratos. Vertes te ad alteram scholam;
1560 XXXII | quos describis non modo non iratum sed etiam amicum esse debere;
1561 XXVI | vix memor! ita nescio quid istuc fractum, humile, demissum,
1562 XXXVI | enim grandis iam puer bello Italico repleri quaestu vestram
1563 XL | occultus adventus, furtivum iter per Italiam, introitus in
1564 | iterum
1565 XXV | continuo, sicut tua lex iubebat, detuli, neque alia ulla
1566 XXVII | revixisse putat; mensam tolli iubet. ~
1567 XXXIX | aemulationem conitetur; iudices iudicabunt ei quos lex ipsa, non quos
1568 XXXIX | liberatum, non eos qui ita iudicarant pari scelere obstrictos
1569 X | gentibus conservatorem patriae iudicarat nullo iudicio, nulla lege,
1570 V | nostris quinto quoque anno iudicaretur, nemo tam effuse petulans
1571 XXX | portam Esquilinam abiecisti, iudicasti non modo amplissimae sed
1572 XL | generum, aetatum, ordinum iudicaverunt? Quis enim te aditu, quis
1573 XXXI | coniunctione dignissimum iudicavit, semper non modo incolumem
1574 XXXIX | vides, ecquid sentis, lege iudiciaria lata, quos posthac iudices
1575 XIV | tu silentium perpetuum iudiciorum ac fori, tu cetera illa
1576 II | mense consulatus mei intenta iugulis civitatis de coniuratorum
1577 IV | tum primum facti post L. Iulium et C. Marcium consules contra
1578 XIII | instituta, non mores, non iura noritis? An, cum proficiscebamini
1579 III | immortalitatemque donavit, cum meum ius iurandum tale atque tantum iuratus
1580 III | cumque is mihi tantum modo ut iurarem permitteret, sine ulla dubitatione
1581 III | permitteret, sine ulla dubitatione iuravi rem publicam atque hanc
1582 XXVII | odit te—quod eum tu facere iure concedis—adflictorem ac
1583 XXI | sacerdotum, auctoritatem senatus, iussa populi Romani, nomen ac
1584 II | molientem egredi ex urbe iussi ut, a quo legibus non poteramus,
1585 IV | senatus consultum facere iussisset, privatus fieri vetuit atque
1586 XXXIV | Thessalonicam fide tua venire iussisti. Quem ne maiorum quidem
1587 XXXVI | vir fortis, interfectus iussu tuo? Quid quod tu totiens
1588 XVI | pepigerat. Nam lege Caesaris iustissima atque optima populi liberi
1589 XV | consulatu virtute optimi ac iustissimi viri sapientiaque coniunxit.
1590 XIX | C. Curionis, M. Luculli iustissimos triumphos vidimus, ex ea
1591 XIV | tanto omnium mortalium odio, iusto praesertim et debito, quaevis
1592 VII | Catilinam esse putasses iuvandum. Quid enim interfuit inter
1593 X | pellerentur, senatui non solum iuvare rem publicam sed ne lugere
1594 XXXIII | tamen, quamquam languet iuventus nec perinde atque debebat
1595 XXIV | aerarium, cum orbabas Italiam iuventute, cum mare vastissimum hieme
1596 IV | IV] Aude nunc, o furia, de
1597 XXIX | publicae incisum est: "VELITIS IVBEATIS VT, QVOD M. CICERO VERSVM
1598 IV | auctoritate. Tu, cum in kalendas Ianuarias compitaliorum
1599 I | hac me nunc peste atque labe confero! Sed nihil comparandi
1600 XXIV | fuisse. O scelus, o pestis, o labes! Cum exstinguebas senatum,
1601 XXXIV | investigatas esse a nobis labis imperi tui stragisque provinciae?
1602 XXXII | Pompeius omnibus studiis suis, laboribus, vitae periculis complexus
1603 XXVI | rebus gestis minime fructum laborum tuorum, praemia periculorum,
1604 XXXIII | a me trementibus omnino labris, sed tamen cur tibi nomen
1605 XL | exhausta, Thessalia vexata, laceratae Athenae, Dyrrachium et Apollonia
1606 XVIII | laetitia ex corporis vestri laceratione quam adficior ex famae?
1607 XXXV | atque socii nefario bello lacessiti, fana vexata hanc tantam
1608 XXIII | introisset homo promptus lacessivit; quasi vero id aut, ego
1609 VIII | aufers insignia: eripis lacrimas non consolando sed minando.
1610 XLI | fias quam reum, nec minus laetabor cum te semper sordidum,
1611 XXII | et tecta urbis ac templa laetari. Me consequentibus diebus
1612 XIV | fortunam. Atque ut tuum laetissimum diem cum tristissimo meo
1613 XVIII | viderem, maiore adficerer laetitia ex corporis vestri laceratione
1614 X | illorum dierum epulas, quid laetitiam et gratulationem tuam, quid
1615 XXXVI | rebus tuis in sordibus, lamentis luctuque iacuisti, quod
1616 XXXIII | despero tamen, quamquam languet iuventus nec perinde atque
1617 XII | eorum perisset, tamquam lanista in eius modi pari lucrum
1618 IX | Epicuro, cum altero Catilinae lanternario consule? Neque hercule ego
1619 XV | mei, praeterque duos de lapide emptos tribunos, legem comitiis
1620 XII | ictus ipse, cotidie tela, lapides, fugae, deprehensus denique
1621 X | relegarentur, viri boni lapidibus e foro pellerentur, senatui
1622 X | publicae luctibus quasi aliquod Lapitharum aut Centaurorum convivium
1623 II | legis agrariae maximarumque largitionum metu liberavi. Ego agrum
1624 XXXIX | sentis, lege iudiciaria lata, quos posthac iudices simus
1625 V | te constituebantur ab eo latrone cui templum illud fuit te
1626 XXIV | totam rem publicam nefariis latronibus tradidisses, Macedonia tibi
1627 XXVII | elegans, nihil exquisitum—laudabo inimicum—quin ne magno opere
1628 XXVIII | a philosopho tanto opere laudari, nihil expiscatus est, sic
1629 VII | ille homo dignissimus tuis laudibus conlaudavit. Crudelitatis
1630 XXX | versiculo tot mea volumina laudum suarum? Quod si esset commotus,
1631 XL | imperatoris nomen, quod laureati fasces, quod illa tropaea
1632 XXII | Qui primum qua veneris cum laureatis tuis lictoribus quis scit?
1633 Fr | adoptavit. ~[14] Ascon. I, II: Lautiorem ... pater tuus socerum quam
1634 XXVII | dignior. Nihil apud hunc lautum, nihil elegans, nihil exquisitum—
1635 XXIX | quibus multa a multis et lecta et audita recitarem, ni
1636 XXVII | Graeci stipati quini in lectis, saepe plures; ipse solus;
1637 XXIII | enim L. Flaccus, vir tua legatione indignissimus atque eis
1638 XV | senatus exteris nationibus, me legatis magistratibusque nostris
1639 XI | latrocinium tuum suis decretis legatisque defenderant et absentem
1640 XXXV | addixisti? Nonne, hiberna cum legato praefectoque tuo tradidisses,
1641 XXXIV | solum sed etiam ceteros legatos qui simul venerant; quorum
1642 XXXIV | percussisti, cum ille ad te legatus in castra venisset et tibi
1643 XXV | detuli, neque alia ulla in re legi tuae parvi. Quas rationes
1644 IX | consuli et eius invictis legionibus, ne armis confligeret, cedendum
1645 XXXVIII| amissorum oppidorum, caesarum legionum, provinciae praesidio et
1646 XX | civitatem? Cruentare corpus suum leve est; maior haec est vitae,
1647 Fr | Mess. I. VII, III: homini levi et subito filiam conlocavit. ~[
1648 XI | pectoris tui, non recipit levitas ista, non egestas animi;
1649 XXV | Didius, innumerabiles alii levitate et cupiditate commoti triumpharunt,
1650 XXIV | dignitatemque contemnere. Nam ut levitatis est inanem aucupari rumorem
1651 XXIX | licet, si qui volet, modo leviter, non ut improbum, non ut
1652 XXV | ista quae tu. Mitte ad eum libellum et, si iam ipse coram congredi
1653 XXXIX | maximis rem publicam periculis liberarat. Non in eo cui facta est
1654 XXXVI | damnationes, libidinosissimas liberationes proferam? Tantum locum aliquem
1655 XXXIX | civitate qui illum incesto liberatum, non eos qui ita iudicarant
1656 II | maximarumque largitionum metu liberavi. Ego agrum Campanum, si
1657 XXII | familias cum coniugibus ac liberis, quid eos dies qui quasi
1658 VII | fuerat ante vos consules libertas insita ut ei mori potius
1659 XLI | tuis rebus, sine voce, sine libertate, sine auctoritate, sine
1660 XXXVII | frumenti, mitto ereptam libertatem populis ac singulis qui
1661 XXV | pervenerim; quo in loco mihi libertus praeclaro imperatori domum
1662 XXVIII | magistrum virtutis sed auctorem libidinis a se illum inventum arbitraretur.
1663 XXXVI | acerbissimas damnationes, libidinosissimas liberationes proferam? Tantum
1664 XXVII | esse luxuriosius, nihil libidinosius, nihil protervius, nihil
1665 XXXV | exhaustae sed etiam nefarias libidinum contumelias turpitudinesque
1666 XXXVII | sit lege Iulia ne fieri liceat sanctum diligenter. Aetoliam,
1667 XXXVI | esse senseris, tecum ipse licebit quot in eo genere et quanta
1668 XXXI | eorum qui familiaritatis licentia suorum improbissimorum sermonum
1669 VIII | mutavissent, tamen id his non licere per interdicta potestatis
1670 XXI | exercitum eduxit ex Syria. Qui licuit extra provinciam? Praebuit
1671 XIII | fuerit oppressa praemio, lingua astricta mercede? Sin illam
1672 I | stuporem debilitatemque linguae. Numquam erat audita vox
1673 XIX | triumphalis nullam sit ad senatum litteram mittere ausus. Ex qua provincia
1674 XXV | sunt perscriptae scite et litterate ut scriba ad aerarium qui
1675 XL | Bulidenses inlusi, Epirus excisa, Locri, Phocii, Boeotii exusti,
1676 XXXVI | liberationes proferam? Tantum locum aliquem cum mihi notum esse
1677 XXX | belli, poetarum more tum locutus hoc intellegi volui, bellum
1678 I | loquar ac tamen ea quae sunt longissime disiuncta comprendam. Tu
1679 Fr | 18: Quid quod miser, cum loqui non posset, tacere non poterat? ~
1680 XXVIII | ad hoc tempus; sed tamen lubricum genus orationis adulescenti
1681 XXIV | consectari, sic est animi lucem splendoremque fugientis
1682 XII | lanista in eius modi pari lucrum fieri putabat, immortalem
1683 X | istius in illis rei publicae luctibus quasi aliquod Lapitharum
1684 XXXVI | tuis in sordibus, lamentis luctuque iacuisti, quod populari
1685 XIX | Dolabellae, C. Curionis, M. Luculli iustissimos triumphos vidimus,
1686 XXXI | Torquatus pater, non M. Lucullus venit? qui omnes ad eum
1687 XXVII | Da te populo, committe ludis. Sibilum metuis? Vbi sunt
1688 IX | gemerent, tecta ipsa urbis lugerent, complexus es funestum illud
1689 XXV | homullus, ex argilla et luto fictus Epicurus, dare haec
1690 I | induxit. Pauci ista tua lutulenta vitia noramus, pauci tarditatem
1691 XII | ne tum quidem emersisti, lutulente Caesonine, ex miserrimis
1692 XXVI | XXVI] O tenebrae, o lutum, o sordes, o paterni generis
1693 XXVII | protervius, nihil nequius. Luxuriem autem nolite in isto hanc
1694 XXI | nova quaedam et inaudita luxuries, partim etiam in illis locis
1695 XXVII | videatur, nihil scitote esse luxuriosius, nihil libidinosius, nihil
1696 XL | exspectem dum de te V et LXX tabellae diribeantur, de
1697 XXV | ut ad portam Esquilinam Macedonicam lauream conculcarim, ipse
1698 XXIII | provinciae triennio post Macedonicus imperator in urbem se intulit
1699 XIX | resectis palpebris inligatum in machina vigilando necaverunt supplicio
1700 VII | Catilinae busto vobis ducibus mactatus essem. Quod autem maius
1701 XI | Erant illi compti capilli et madentes cincinnorum fimbriae et
1702 XXII | lictoribus quis scit? Quos tu Maeandros, dum omnis solitudines persequeris,
1703 XXXVI | uxor Execesti, iacuisti maerens aliquot dies atque inde
1704 VIII | censuisset, cum videres maerere rem publicam amplissimi
1705 VIII | sineret? Maerorem relinquis, maeroris aufers insignia: eripis
1706 XI | repudiavit. Audierat Decios Magios et de Taurea illo Vibellio
1707 IV | nefariisque versato vetus illa magistra pudoris et modestiae censura
1708 XV | exteris nationibus, me legatis magistratibusque nostris auctoritate sua
1709 III | Ego cum in contione abiens magistratu dicere a tribuno pl. prohiberer
1710 IV | tribunus pl. suo auxilio magistros ludos contra senatus consultum
1711 XXVIII | orationem adhinnivit, ut non magistrum virtutis sed auctorem libidinis
1712 XXV | ardet cupiditate iusti et magni triumphi. Non didicit eadem
1713 XXVII | hominum memoriam apparatissimi magnificentissimique ludi, quales non modo numquam
1714 II | sane Fors domina campi. Magnificentius est dicere quem ad modum
1715 XIX | ornatissimus, L. Torquatus, magnis rebus gestis me referente
1716 XXVII | laudabo inimicum—quin ne magno opere quidem quicquam praeter
1717 IX | illum quidem quem in hoc maiali invenire non possem, qui
1718 XI | species, magna dignitas, magna maiestas consulis; non capiunt angustiae
1719 XXI | veteres, tum lex Cornelia maiestatis, Iulia de pecuniis repetundis
1720 XVIII | cruci suffixos viderem, maiore adficerer laetitia ex corporis
1721 Fr | conlocavit. ~[13] Arus. III: Maiorem sibi Insuber ille avus adoptavit. ~[
1722 XVII | condemnarint; atque haud scio an malim te videri nullo pudore fuisse
1723 Fr | demersum fluctibus audire malletis. ~[3] Codex Cusanus 3 et
1724 XXIX | consule constituta est sive malo poetae sive libero. "Scripsisti
1725 Fr | Cusanus I: Equidem nihil malui; vos fortasse consumptum
1726 I | tamen illum honorem nomini mandabant tuo. Aedilis es factus;
1727 XXV | triumphalibus domi manet et manebit. Rationes ad aerarium continuo,
1728 VII | Neque enim me stante et manente in urbis vigilia neque resistente
1729 XXXII | superiore anno ille gessisset manerent, an rescinderentur. Quid
1730 XXV | ferculis triumphalibus domi manet et manebit. Rationes ad
1731 VII | expetistis quibus coniuratorum manis mortuorum expiaretis; omne
1732 XXV | secum ipse caput sinistra manu perfricans commurmuratus
1733 VII | interfuisse quam quod eandem illam manum ex intermortuis Catilinae
1734 XXIV | libero, provincia tibi ista manupretium fuerit eversae per te et
1735 XXIV | Fabricios, Calatinos, Scipiones, Marcellos, Maximos! o amentem Paulum,
1736 XIX | tamen esset humanum. M. Marcellus, qui ter consul fuit, summa
1737 XXIV | orbabas Italiam iuventute, cum mare vastissimum hieme transibas,
1738 XIX | gloria militari, periit in mari; qui tamen ob virtutem in
1739 XXXVIII| vitavit et ultimas Hadriani maris oras petivit, cum interim
1740 XXIV | amentem Paulum, rusticum Marium, nullius consili patres
1741 XIX | videtur adfectus, nec C. Marius quem Italia servata ab illo
1742 XXV | si non fuisset, in campo Martio mihi tabernaculum conlocassem.
1743 Fr | quibus a terris apportata mater pecudem ex alvo, non hominem
1744 XXVI | paterni generis oblite, materni vix memor! ita nescio quid
1745 II | bonos omnis legis agrariae maximarumque largitionum metu liberavi.
1746 X | consulatus omni officio tuendo, maximeque, id quod vis nominis ipsa
1747 XXVII | sumptuosum. Toreuma nullum, maximi calices, et ei, ne contemnere
1748 V | cunctanti, dormienti in maximo rei publicae motu consuli?
1749 XLI | non in urbe, non in Italia maximorum scelerum venia ulla ad ignoscendum
1750 XXIV | Calatinos, Scipiones, Marcellos, Maximos! o amentem Paulum, rusticum
1751 VI | aliquis aut Africanus aut Maximus et non Caesoninus Semiplacentinus
1752 XXXI | criminationes insidiarum mearum, illius periculorum nefarie
1753 XXXVIII| nosse videas, non existimes mediam illam partem et turbam flagitiorum
1754 VI | vinulentis te quibusdam medicaminibus solere curari? Quam nos
1755 XXXIV | subicere gestiret, sed ei medico quem tecum tu eduxeras imperasti
1756 XXXVII | gentibus, in sinu pacis posita, medio fere Graeciae gremio continetur,
1757 XXVI | inferius etiam est quam ut Mediolanensi praecone, avo tuo, dignum
1758 XXV | coram congredi poteris, meditare quibus verbis incensam illius
1759 XXIX | in discipulo comparando meliore fortuna, fortasse austerior
1760 II | conservavi, si oportuit, melioribus auctoribus reservavi. Ego
1761 XI | publicam, tum illam ipsam urbem meminerant esse servatam. Me inaurata
1762 XX | qui modo se civem esse meminerit, qui vos non oculis fugiat,
1763 XXXII | debere; quorum alter, id quod meminero, semper aeque mihi amicus
1764 XXXVI | publicanis a te factam esse meministi? Quid? centuriatus palam
1765 VI | flagitiorum suorum recordabitur. Meministine, caenum, cum ad te quinta
1766 XXVI | generis oblite, materni vix memor! ita nescio quid istuc fractum,
1767 XXXVIII| voluerat ne suavissimi hominis memoria moreretur, deturbant, adfligunt,
1768 XXVII | videatur, Placentini; exstructa mensa non conchyliis aut piscibus,
1769 XXVII | avum suum revixisse putat; mensam tolli iubet. ~
1770 II | possemus. Ego tela extremo mense consulatus mei intenta iugulis
1771 XXXVI | omnis annos a civitatibus mensis palam propositis esse numeratum?
1772 XX | enim numquam venerat in mentem furorem et insaniam optare
1773 XL | gratulatio, nulla triumphi mentio; non modo quid gesseris
1774 X | an effuderit. Tune etiam mentionem facies consulatus aut te
1775 VI | frontem sublato, altero ad mentum depresso supercilio crudelitatem
1776 | meos
1777 Fr | Insuber quidam fuit, idem mercator et praeco: is cum Romam
1778 XXI | provinciam? Praebuit se mercennarium comitem regi Alexandrino.
1779 XII | et verum amicum et optime meritum civem et suum pristinum
1780 Fr | appellatum. ~[12] Arus. Mess. I. VII, III: homini levi
1781 XXIV | a senatu? P. Servili, Q. Metelle, C. Curio, L. Afrani, cur
1782 XXVIII | homini expetendae voluptate metiri; rectene an secus, nihil
1783 XLI | qui se ipse oderit, qui metuat omnis, qui suam causam nemini
1784 XLI | timiditate, nec te minus libenter metuentem videbo ne reus fias quam
1785 XIII | scripta more, hanc qui se metuere dicerent, consules non dicam
1786 XVII | recitarentur postulavit? Nihil enim mia iam refert, utrum tu conscientia
1787 XXVI | vides—quoniam quidem ita mihimet fui inimicus ut me tecum
1788 XX | transportasses, sine ullo milite reliquisse? Mitto de amissa
1789 I | notum quidem factum aut militiae aut domi. Obrepsisti ad
1790 VIII | lacrimas non consolando sed minando. Quod si vestem non publico
1791 XXX | modo amplissimae sed etiam minimae laudi lauream concessisse.
1792 XXVI | subactis, tantis rebus gestis minime fructum laborum tuorum,
1793 Fr | 8] Ascon. I, II: Quod minimum specimen in te ingeni? Ingeni
1794 XI | Clodianis paene ipse consul ministrabas. ~
1795 XXVII | subrancida. Servi sordidati ministrant, non nulli etiam senes;
1796 XXVII | bibitur usque eo dum de dolio ministretur. Vbi galli cantum audivit,
1797 XIX | servata ab illo demersum in Minturnensium paludibus, Africa devicta
1798 V | convellere, quam potestatem minuere, quo minus de moribus nostris
1799 XII | Quo quidem in spectaculo mira populi Romani aequitas erat.
1800 XIV | forsitan hoc quod dicturus sum mirabile auditu esse videatur, sed
1801 XXX | agnoscet neque te nihil sapere mirabitur. "At in altero illo," inquit, "
1802 XXXVII | Furia sociorum! decedens miseram perdidisti. Arsinoen, Stratum,
1803 XXXV | tuo tradidisses, evertisti miseras funditus civitates, quae
1804 VIII | cogitari quicquam potest; ad misericordiam redeo eius cui nimis videtur
1805 VIII | ordinis luctu, o noster misericors! quid facis? Quod nulla
1806 XL | esse declarant, quis te miserior, quis te damnatior, qui
1807 XVI | nullas ad senatum litteras miserit? tantam vero provinciam
1808 XII | lutulente Caesonine, ex miserrimis naturae tuae sordibus, cum
1809 I | loquar, parto vis anne gesto? Miserum me! cum hac me nunc peste
1810 XVII | laurea mittere audebas? "Misi," inquit. Quis umquam recitavit,
1811 XXXVI | bestias amicos sociosque misisti, quod, cum sustentare vix
1812 XXXIII | videreris, nisi eius a quo missus eras simillimus exstitisses.~
1813 II | patientia atque obsequio meo mitigavi. Ego provinciam Galliam
1814 XXI | de rebus gestis litteras mittat? Hic si mentis esset suae,
1815 XXV | didicit eadem ista quae tu. Mitte ad eum libellum et, si iam
1816 XVII | pudore fuisse in litteris mittendis, at amicos tuos plus habuisse
1817 XI | acceperat; in quibus si moderatio illa quae in nostris solet
1818 XXV | volitantem gloriae cupiditate vir moderatus et constans, apud indoctum
1819 IV | illa magistra pudoris et modestiae censura sublata est, cum
1820 XXXV | turpitudinesque subierunt? Qui modus tibi fuit frumenti aestimandi,
1821 XXII | fortunae ac loci, sed etiam moenia ipsa viderentur et tecta
1822 II | quo legibus non poteramus, moenibus tuti esse possemus. Ego
1823 XL | amissa, Dolopes finitimique montani oppidis atque agris exterminati;
1824 XXI | emptiones ad hunc Tusculani montem exstruendum; cum iam egeret,
1825 XXXIII | oppono; perfecit ille ut, si montes resedissent, amnes exaruissent,
1826 XXXVIII| omnes gentes insignia et monumenta esse voluerunt noster hic
1827 XII | vestrorum scelerum pestem morari, cum tamen ille, qualiscumque
1828 XXXV | expiaverunt; qui cum novo genere morbi adfligerentur neque se recreare
1829 XII | civem et suum pristinum morem requisivit; neque est ille
1830 XXXVIII| suavissimi hominis memoria moreretur, deturbant, adfligunt, comminuunt,
1831 VII | consules libertas insita ut ei mori potius quam servire praestaret.
1832 XIV | dius fidius in tanto omnium mortalium odio, iusto praesertim et
1833 XIX | preces audiverunt, morbum aut mortem aut cruciatum precarer.
1834 I | est tuis. Noti erant illi mortui, te vivum nondum noverat
1835 IV | iniuriam fortissimo viro mortuo, qui illum cuius paucos
1836 VII | quibus coniuratorum manis mortuorum expiaretis; omne odium inclusum
1837 XXI | si religio non impediret, mos maiorum tamen et exempla
1838 V | dormienti in maximo rei publicae motu consuli? C prope annos legem
1839 XVIII | eae contiones habitae, is motus fuerit municipiorum et coloniarum
1840 XIX | volgi animos non sapientium moventis, ut tu ~"naufragio expulsus
1841 XVI | immanitatem, non scelera praedico; mox, si videbitur, ut cum fure,
1842 XXII | aetatum, ordinum omnes viri ac mulieres omnis fortunae ac loci,
1843 XXXI | venit? qui omnes ad eum multique mortales oratum in Albanum
1844 XI | civium mihique amicissimorum multitudine redundat. Quorum Capuae
1845 XVI | triumpharit! Est hoc novum; multo illud magis. Appellatus
1846 XVII | coniunctos omnis fortunis, multos fama vitaque privasset,
1847 XXXIV | muneribus acceptis timentem multumque dubitantem confirmasti et
1848 X | vigilantia, cura, toto denique munere consulatus omni officio
1849 XXXIV | servis symphoniacis et aliis muneribus acceptis timentem multumque
1850 XXXII | periculis complexus est, cum municipia pro me adiret, Italiae fidem
1851 XVIII | habitae, is motus fuerit municipiorum et coloniarum omnium, ea
1852 XXXIV | de oppido desperassent, munire arcem coegerunt. ~
1853 XXXIII | rebusque gestis Italiam munitam haberemus. Sed cum me expetat,
1854 XVII | agrorum depopulatio, an munitio Thessalonicae, an, obsessio
1855 IV | eversa est, propugnacula murique tranquillitatis atque otii
1856 X | concinnus helluo nec tam musicus iacebat in suorum Graecorum
1857 XXXVII | tantum pecuniarum et genera mutabas. Mitto diplomata tota in
1858 XXV | Sed quoniam praeterita mutare non possumus, quid cessat
1859 VIII | luctum ac dolorem suum vestis mutatione declarandum censuisset,
1860 VIII | officio aut misericordia mutavissent, tamen id his non licere
1861 XXIII | lictoribus errantem visum esse narraret; scio item virum fortem
1862 XXXIV | vendidisti. Denseletis, quae natio semper oboediens huic imperio
1863 XXIII | de officiosissima quidem natione candidatorum, cum volgo
1864 Fr | solet; neque enim hoc mea natura fert nec municipi, praesertim
1865 XVII | ille gurges atque helluo natus abdomini suo non laudi et
1866 IV | sententiam tuam tantis in naufragiis civitatis. ~
1867 XIX | sapientium moventis, ut tu ~"naufragio expulsus uspiam~saxis fixus
1868 XIX | devicta ab eodem expulsum et naufragum vidit. Fortunae enim ista
1869 XXXVII | perdidisti. Arsinoen, Stratum, Naupactum, ut modo tute indicasti,
1870 XXXVII | passim data, mitto numerum navium summamque praedae, mitto
1871 XXXIV | Pleuratus eius comes, quem necasti verberibus summa senectute
1872 XXXV | violati hospites, legati necati, pacati atque socii nefario
1873 XIX | inligatum in machina vigilando necaverunt supplicio videtur adfectus,
1874 XXIV | induceremini? C. ipsi Pomptino, necessario meo, iam non est integrum;
1875 XXXV | sunt exhaustae sed etiam nefarias libidinum contumelias turpitudinesque
1876 XXXI | mearum, illius periculorum nefarie fictae, simul eorum qui
1877 IX | discessu tum meo omnes illi nefarii gladii de manibus crudelissimis
1878 IV | homine in stupris inauditis nefariisque versato vetus illa magistra
1879 XXXV | necati, pacati atque socii nefario bello lacessiti, fana vexata
1880 XXXIV | Sentio praetore tutata est, nefarium bellum et crudele intulisti,
1881 Fr | Codex Cusanus I: Quid est negare ausus aut potius quid non
1882 V | mitto enim domestica, quae negari possunt; haec commemoro
1883 XXIV | conscripti, philosophi vocem. Negavit se triumphi cupidum umquam
1884 XXV | Nummus interea mihi, Caesar, neglectis ferculis triumphalibus domi
1885 XXIX | studiis quae fere Epicureos neglegere dicunt perpolitus; poema
1886 XXV | errore ducuntur, quas di neglegunt; qui, ut noster divinus
1887 XL | Romani qui in eis locis negotiantur te unum suum sociorumque
1888 XLI | quem stipendiarii, quem negotiatores, quem publicani, quem universa
1889 XXIII | urbem se intulit ut nullius negotiatoris obscurissimi reditus umquam
1890 XXXIII | illi tantis rei publicae negotiis tantoque bello impedito
1891 | Nempe
1892 VI | sit qui istius insignem nequitiam frontis involutam integumentis
1893 XXVI | certo hoste flagravit. Eorum neuter triumphavit, quod alteri
1894 VI | in illo ganearum tuarum nidore atque fumo; unde tu nos
1895 XXXII | rogavit. Non sum propter nimiam fortasse constantiae cupiditatem
1896 IX | consilio scilicet aut praesidio niti volebam, ab hoc eiecto cadavere
1897 Fr | filia venisset, adulescentem nobilem, Caesonini hominis furacissimi
1898 I | virtuti perspectae non auditae nobilitati deferebat. Nam quid ego
1899 | nobiscum
1900 XVIII | accidere nemini potest nisi nocenti, suscepta fraus, impedita
1901 XXXVIII| domum se abdidit; inde nocte intempesta crepidatus veste
1902 XXXVIII| commoti Dyrrachini profugisse noctu crepidatum imperatorem indicaverunt.
1903 XXXVI | Thessalonicam omnibus inscientibus noctuque venisti, quod, cum concursum
1904 XXX | factum, ut, si versus mihi nocuerit, ab eo quem is versus offenderit
1905 XXIX | tibi," inquit, "invidia nocuit sed versus tui." Nimis magna
1906 XXVII | sui; videre equites Romani noli possunt, quo ex ordine vir
1907 XXXIX | tempus aut me ipsum, quod nolim, aut alium quempiam aut
1908 XXXIII | consularibus spoliis nudare non nolint, praesertim tam adflicto,
1909 XXXI | publico consilio decertare nolle; consulibus ex senatus consulto
1910 XXXVII | torsit, cum modo velles, modo nolles. Lex enim generi tui et
1911 XXXIX | quisquis voluerit, nec quisquis noluerit non legetur; nulli conicientur
1912 XXVIII | imperatorem populi Romani esse noluit. ~
1913 X | proditores, qui tyranni nominabuntur? ~
1914 XXXV | metu extortum honorarium nominari. Quod cum peraeque omnes,
1915 XXXVII | qui erant adfecti praemiis nominatim, quorum nihil est quod non
1916 III | senatu parentem patriae nominavit. Mihi hic vir clarissimus
1917 I | viderant, tamen illum honorem nomini mandabant tuo. Aedilis es
1918 I | ista tua lutulenta vitia noramus, pauci tarditatem ingeni,
1919 XIII | instituta, non mores, non iura noritis? An, cum proficiscebamini
1920 XXXVIII| cum haec quae excellunt me nosse videas, non existimes mediam
1921 XXXIII | Quod quidem tu, qui bene nosses coniunctionem meam et Caesaris,
1922 XXXII | quam tu ne de facie quidem nosti, ut viros fortis species
1923 XXXIV | praedatores effecisti; vectigalia nostra perturbarunt, urbes ceperunt,
1924 | nostrae
1925 | nostram
1926 | nostri
1927 XXX | grammaticum habemus, qui non notam apponas ad malum versum,
1928 XIX | qua nemo umquam ignominia notaretur, ut senatus is qui in eam
1929 XVIII | foedissimae turpitudinis notas subieritis? An ego, si te
1930 XXXIV | cubilibus persecuti sumus. Notata a nobis sunt et prima illa
1931 I | maioribus delata est tuis. Noti erant illi mortui, te vivum
1932 V | tenueramus, CCCC iudicium notionemque censoriam. Quas leges ausus
1933 XXIII | catervam imperatori suo novam praebuerunt. Sic iste a
1934 I | mortui, te vivum nondum noverat quisquam. Me cum quaestorem
1935 I | Syrum nescio quem de grege noviciorum factum esse consulem. Non
1936 XIX | bene rem publicam gesserint novis honoribus adficiat et numero
1937 XXXV | milites expiaverunt; qui cum novo genere morbi adfligerentur
1938 XVI | quin triumpharit! Est hoc novum; multo illud magis. Appellatus
1939 XXII | hospes aspexit? Nonne tibi nox erat pro die, solitudo pro
1940 IX | conlocassem, frontis tuae nubeculam aut conlegae tui contaminatum
1941 XXXIII | cadaver consularibus spoliis nudare non nolint, praesertim tam
1942 X | personaret, cumque ipse nudus in convivio saltaret; in
1943 XL | urbem desertus ab amicis, nullae ad senatum e provincia litterae,
1944 XVI | cum exercitu obtinuit qui nullas ad senatum litteras miserit?
1945 XV | excusationem esse visam; nullis comitiis umquam neque multitudinem
1946 XXVI | turpitudinem inflixerint. Num etiam in hac cotidiana adsidua
1947 XXI | exercitum populi Romani, numen interdictumque deorum immortalium,
1948 XII | consulenti respondendum putavit? Numerandus est ille annus denique in
1949 XXXVI | mensis palam propositis esse numeratum? quid? illa in Pontum profectio
1950 X | sine eo consilio consulem numerem, sine quo Romae ne reges
1951 XXV | tabernaculum conlocassem. Nummus interea mihi, Caesar, neglectis
1952 XIX | verborum, huius unius litteris nuntiantibus non crederet, postulantibus
1953 XXXVI | tui Macedonia praetoria nuntiata, cum tu non solum quod tibi
1954 XIX | vidimus, ex ea te imperatore nuntius ad senatum adlatus est nullus;
1955 | nusquam
1956 VII | atque omnium bonorum vitam obicere voluistis? ~
1957 XXXIII | Germanorum immanissimis gentibus obicio et oppono; perfecit ille
1958 XV | Ianuariis, qui dies post obitum occasumque nostrum rei publicae
1959 XXVI | sordes, o paterni generis oblite, materni vix memor! ita
1960 XXXII | ac sibi, alter, id quod obliviscar, sibi aliquando amicior
1961 XII | denique in re publica, cum obmutuisset senatus, iudicia conticuissent,
1962 XXXIV | Denseletis, quae natio semper oboediens huic imperio etiam in illa
1963 I | factum aut militiae aut domi. Obrepsisti ad honores errore hominum,
1964 II | senatus, interitum urbis non obscure sed palam molientem egredi
1965 XXIII | ut nullius negotiatoris obscurissimi reditus umquam fuerit desertior.
1966 XXXI | mortales oratum in Albanum obsecratumque venerant ut ne meas fortunas
1967 VI | desperasse; huius te cupiditati obsequi, sicuti ego fecissem in
1968 II | molientem patientia atque obsequio meo mitigavi. Ego provinciam
1969 XVII | munitio Thessalonicae, an, obsessio militaris viae, an exercitus
1970 XXXVIII| Dyrrachium ut venit decedens, obsessus est ab eis ipsis militibus
1971 XXXVIII| istum esse arbitrabantur obsidere coeperunt et, cum latere
1972 XXVIII | acceperat, testificari, tabellas obsignare velle, Epicurum diserte
1973 XXXI | Me Cn. Pompeius multis obsistentibus eius erga me studio atque
1974 XXXVI | aliquot dies atque inde obsoletus Thessalonicam omnibus inscientibus
1975 XXXIX | iudicarant pari scelere obstrictos arbitraretur? ~
1976 VIII | edicere ut senatus consulto ne obtemperetur, quo foedius nec fieri nec
1977 XXXIX | ista quae in te flagitatur obtigit P. Rutilio, quod specimen
1978 XVI | absentiam tuam cum mea. Obtinuisti provinciam consularem finibus
1979 IX | unum me pro omnium salute obtuli. Itaque discessu tum meo
1980 VIII | tonsa senatum populi Romani occasum atque interitum rei publicae
1981 XV | Ianuariis, qui dies post obitum occasumque nostrum rei publicae primus
1982 Fr | sordibus, video tenebris occultantem libidines suas. ~[18 B]
1983 XXXI | Gabini scelus, neque id occulte; nam paulo ante dixisti
1984 XL | sententiae damnationis tuae, occultus adventus, furtivum iter
1985 XXXV | Nonne sestertium centiens et octogiens, quod quasi vasari nomine
1986 I | dentes putridi deceperunt; oculi, supercilia, frons, voltus
1987 IV | non modo facie sed etiam oculo tuo dignissimum. Ergo his
1988 XXVII | in disputationibus suis oculorum et aurium delectationi abdominis
1989 XLI | dari possit, qui se ipse oderit, qui metuat omnis, qui suam
1990 XL | abs te sed dissipati, te oderunt, tibi pestem exoptant, te
1991 XXVII | preces repudiasti. Fac huius odi tanti ac tam universi periculum,
1992 XIV | in tanto omnium mortalium odio, iusto praesertim et debito,
1993 XXXII | deponant. Neque me ille odisse potuit umquam, ne tum quidem
1994 XXXIV | quidem nos non vestigiis odorantes ingressus tuos sed totis
1995 XXX | nocuerit, ab eo quem is versus offenderit videatur mihi pernicies
1996 XXX | uno violare versu. Sed sit offensus primo; nonne compensavit
1997 XXIX | fertur, virtutis continet et offici et bene vivendi disciplinam;
1998 XXXVI | recordere. Quid? illam armorum officinam ecquid recordaris, cum omni
1999 XXIII | venisse paene neminem ne de officiosissima quidem natione candidatorum,
2000 Fr | mentis et quaedam scelerum offusa caligo et ardentes Furiarum
2001 XXV | hercle apparet, argentum oichetai."~Hac tu oratione non dubito
2002 | olim
2003 XIII | ornando atque celebrando, at ominibus saltem bonis ut consules,
2004 XXII | coepimus, de reditu Gabini omittamus, quem, etsi sibi ipse praecidit,
2005 | omne
2006 | omnem
2007 XXXI | effecerunt ut ego excluderer omnesque qui me, qui illius gloriam,
|