Liber, Caput
1 I, IV | consequebantur; post autem auditis oratoribus Graecis cognitisque eorum
2 I, VI | imponam nostris praesertim oratoribus in hac tanta occupatione
3 I, IX | concedere: unum, quod ab oratoribus civitates et initio constitutas
4 I, XI | Platonem, quod mihi [in] oratoribus inridendis ipse esse orator
5 I, XIV | usu forensi, quem solum oratoribus conceditis, sed ex obscuriore
6 I, XVII | omnium vix ullam ceteris oratoribus - pace horum dixerim laudem
7 I, XX | omnia, quae tractarentur ab oratoribus, dubia esse et incerta;
8 I, XXVI | locum vel vitiosissimis oratoribus, idcirco nos hoc, quod quaerimus,
9 I, XXVII | docuisset, non numquam summis oratoribus non satis ex sententia eventum
10 I, XXXIII | et admirationes in bonis oratoribus efficiunt; neque ea quisquam,
11 I, XXXVIII| nonne in ea causa fuit oratoribus de toto stirpis et gentilitatis
12 I, XLV | se praebent in iudiciis oratoribus, ei, qui apud illos pragmatikoi
13 I, XLVI | tamquam aliqua materies eis oratoribus, qui versantur in re publica,
14 II, I | id, quod dixi, de illis oratoribus praedicarent, ut, si homines
15 II, II | quae existimarem a summis oratoribus de eloquentia divinitus
16 II, XXII | tam is facile in nostris oratoribus possumus iudicare, quia
17 II, XXIII | inusitatum nostris quidem oratoribus leporem quendam et salem,
18 II, XXVIII | iudicandum, omnibus auditis oratoribus, sine ulla dubitatione sic
19 III, VII | est proxima cognatio cum oratoribus: quam sunt inter sese Ennius,
20 III, X | tamen augetur legendis oratoribus et poetis; sunt enim illi
21 III, XXV | in qua vel ex poetis vel oratoribus possumus iudicare concinnam,
22 III, XXXVII | Itaque hoc, quod vulgo de oratoribus ab imperitis dici solet "
|