1-fasce | fatal-potes | potue-xv
bold = Main text
Cap. Par. grey = Comment text
501 2| quam patriae malueram esse fatalem, octo tribunos haberet,
502 11| centuriae, quae me consulem fecerant, consulatum meum comprobarent.~
503 9| ius adeundi potestatem non fecerit. M. autem Calidius statim
504 5| idem omnes boni iam ante fecissent, ille unguentis oblitus
505 5| improbitate coactus piraticam ipse fecisset, ac minore quidem cum rei
506 5| luctum gratissimae civitatis fecitque, quod nemo umquam tyrannus,
507 5| neque me neque quemquam fefellit. quis enim ullam ullius
508 7| isdem operis suffragium ferentibus eodem gladiatore latore,
509 11| de salute mea sententiam ferre? quando tantam frequentiam
510 8| conatus est, ea contra vim et ferrum perficere potuisset, mense
511 2| pestifer annus et maxime fidelem et minime timidum, si dimicare
512 3| plebis paene omnium virtus et fides rei publicae subvenisset,
513 7| propinquum tuum, tu adfinem tuam, filiam meam, superbissimis et crudelissimis
514 4| meam causam semper fore firmissimam dicere solebat, dum vel
515 2| consulibus, qui vendiderant, flagitavistis.~4.
516 10| dignitas valuit, ut dedecus et flagitium se committere putaret, si
517 3| excessisset, qui caedi et flammae vobis auctoribus restiterat,
518 15| Scipiones, Metellarum filii flentes ac sordidati populo Romano
519 12| meam reddidistis. vos me florentem semper ornastis, laborantem
520 6| capillo, gravibus oculis, fluentibus buccis, pressa voce et temulenta,
521 3| populi Romani suffragiis, sed flumine sanguinis intercludendum
522 7| meriti fortunas provinciarum foedere addiceres? te consule tuis
523 12| nisi constans, perpetua, fortis, invicta defensio salutis
524 3| consulis fasces fractos, fortissimi atque optimi tribuni plebis
525 13| conscripti, multis auctoribus fortissimis viris me vi armisque defendere,
526 2| revocavistis referente L. Ninnio, fortissimo atque optimo viro, quem
527 8| audaciam virtute, furorem fortitudine, temeritatem consilio, manum
528 4| parens ac deus nostrae vitae, fortunae, memoriae, nominis, hoc
529 15| reciperasset, eandem subire fortunam atque idem sibi domicilium
530 15| fuit propugnator mearum fortunarum et defensor adsiduus summa
531 5| familiaritate, rei publicae pro fortunis suis amicissimum, consul
532 3| elinguem curiam, tacitam et fractam civitatem videbatis.~7.
533 3| clarissimi consulis fasces fractos, fortissimi atque optimi
534 9| vellent, ad me unum hominem fractum et prope dissipatum restituendum
535 8| uti liceret, iudicio esse frangendum, sin ipsa iudicia vis impediret
536 15| quid est, quod animum meum frangere aut debilitare possit, cuius
537 11| Romanum pro me tamquam pro fratre aut pro parente non solum
538 1| vestris immortalibus in me fratremque meum liberosque nostros
539 1| fratrem optatissimum, me fratri amantissimo, liberis nostris
540 11| sententiam ferre? quando tantam frequentiam in campo, tantum splendorem
541 10| Italia ipsa venisset, vos frequentissimos in Capitolium convocavit.
542 7| non vini anhelitus, non frons calamistri notata vestigiis
543 7| non dicam isto animo, ista fronte, non vita, tanto supercilio,
544 7| illius re similis fuisses, frontis tibi integimento ad occultanda
545 14| mecum libertas, mecum etiam frugum ubertas, mecum deorum et
546 9| praetores quo animo in me fuerint, vos existimare potuistis,
547 5| liceret, ut lex Aelia et Fufia ne valeret, quae nostri
548 15| paruisset, alter vim caedemque fugisset. nam C. quidem Marius, qui
549 | fui
550 5| Decembrium, quae me consule fuissent, clivique Capitolini poenas
551 7| ut, cum illius re similis fuisses, frontis tibi integimento
552 | fuisti
553 8| consules vestra virtute fulsistis, summa tribunorum plebis
554 7| publicam, cum tibi arbitria funeris solvebantur; uno eodemque
555 14| cum multis, rei publicae funestum fore videbatur.~Quod si
556 8| tolleret, audaciam virtute, furorem fortitudine, temeritatem
557 5| publicae contra tribunicios furores esse voluerunt.~12.
558 2| in periculo rem publicam futuram, si, cum hostes atque interfectores
559 4| fuerit in me conservando futurus, cum in restituendo auctorem
560 7| tantis rebus gestis, cum A. Gabinio consociare consilia pestis
561 5| abiecissent, quo vultu cincinnatus ganeo non solum civium lacrimas,
562 6| semper oportere aliquod gaudium delectationemque versari.~
563 5| minus occulte vestrum malum gemeretis, nihil <INTER>diceret, ne
564 7| conticisceret illa lamentatio et gemitus urbis!~18a.
565 15| virtute et pietate C. Piso gener, qui minas inimicorum meorum,
566 7| quam longe hunc ab hoc genere cognatio materna Transalpini
567 10| quadam gravitate ad sui generis communisque sanguinis facta
568 7| publicae tradidisti, tu meum generum, propinquum tuum, tu adfinem
569 7| et crudelissimis verbis a genibus tuis reppulisti; idemque
570 3| gestis Cn. Pompeius omnium gentium, omnium saeculorum, omnis
571 1| divinum atque incredibile genus orationis, quo quisquam
572 9| apertis hostibus bellum geram, timidis amicis ignoscam,
573 11| nuper constituta, cum ipse gereret magistratum, in qua nemo
574 15| nominis renovari et rerum gestarum memoriam usurpari coegit.
575 7| suffragium ferentibus eodem gladiatore latore, vacuo non modo a
576 3| subvenisset, cum virtute, gloria, rebus gestis Cn. Pompeius
577 10| quid ego gloriosius meis posteris potui relinquere
578 1| consilio et in altissimo gradu dignitatis atque in hac
579 6| incipit et beluus immanis cum Graeculis philosophari, tum est Epicureus,
580 11| iussistis. quid? ut agerentur gratiae, qui e municipiis venissent?
581 5| squalorem vestrum et luctum gratissimae civitatis fecitque, quod
582 6| coma, composito capillo, gravibus oculis, fluentibus buccis,
583 6| animadversum, id sibi dixit gravis auctor vehementissime displicere.
584 10| meis consiliis conservatam gravissimis verbis et plurimis iudicassetis,
585 10| orationis suae divina quadam gravitate ad sui generis communisque
586 11| qui id impedisset, vos graviter molesteque laturos; illum
587 6| Cappadocem modo abreptum de grege venalium diceres. idem domi
588 15| mea non fuerunt, ea non habeam, quae ipse praestare possim,
589 1| Quod si parentes carissimos habere debemus, quod ab iis nobis
590 11| maiores comitia iusta dici haberique voluerunt, arcessivit in
591 6| captus uno verbo voluptatis. habet autem magistros non ex istis
592 1| antea singula per illos habuerimus, nunc universa per vos reciperarimus.~
593 2| atque optimo viro, quem habuit ille pestifer annus et maxime
594 | hanc
595 6| latuit? cur in lustris et helluationibus huius calamistrati tam eximia
596 | His
597 12| hodierno autem die nominatim a me
598 3| restiterat, cum ferro et facibus homines tota urbe volitantis, magistratuum
599 12| venerari et precari, sic in hominibus de me divinitus meritis
600 3| Q. Metelli, nobilissimi hominis atque optimi viri, summa
601 9| modo levaret, sed etiam honestaret. quid enim magnificentius,
602 1| magnificentissimis decretis sumus honestati, immensum quiddam et infinitum
603 11| crudelitatem privilegii auctoritate honestissimorum hominum et publicis litteris
604 1| immortalium munera, populi Romani honores, vestra de me multa iudicia
605 1| si populum Romanum, cuius honoribus in amplissimo consilio et
606 4| consulatus, splendorem illius honoris, magnitudinem tanti imperii
607 6| praeteriens cum incultum, horridum maestumque vidisses, etiam
608 11| aut pro parente non solum hortatus sit, verum etiam obsecrarit,
609 8| civem aut domesticum potius hostem, si legibus uti liceret,
610 2| publicam futuram, si, cum hostes atque interfectores rei
611 5| quo intra moenia nefarius hostis praedoque versatus est -,
612 4| quorum mentes angustae, humiles, pravae, oppletae tenebris
613 | I
614 9| mihi primus adflicto et iacenti consularem fidem dextramque
615 6| impurus, quam intemperans, non ianua receptis, sed pseudothyro
616 8| perficere potuisset, mense Ianuario nostrum statum reciperassemus;
617 7| tribunicio, sed consulari ictu concidissem, tanto scelere
618 7| liberis atque inani foro, ignaro populo Romano, quid ageretur,
619 9| referam gratiam, amicitias igni perspectas tuear, cum apertis
620 9| bellum geram, timidis amicis ignoscam, proditores vindicem, dolorem
621 3| Caput III~5.
622 | illorum
623 | illos
624 | illud
625 6| studere incipit et beluus immanis cum Graeculis philosophari,
626 1| decretis sumus honestati, immensum quiddam et infinitum est,
627 4| Di immortales, quantum mihi beneficium
628 1| civitas tradita est, si deos immortalis, quorum beneficio et haec
629 2| optandum quidem est homini, immortalitatem quandam per vos esse adepti
630 1| parentum beneficia, deorum immortalium munera, populi Romani honores,
631 2| modesti legumque metuentes impediebantur lege, non ea, quae de me,
632 11| ratione rem impediret; qui id impedisset, vos graviter molesteque
633 14| collocavit. qui si mihi quaestor imperatori fuisset, in filii loco fuisset;
634 7| aerarium, provinciae, legiones, imperia donabantur.~
635 7| consule tuis edictis et imperiis senatui populi Romani non
636 13| erat alius ad portas cum imperio in multos annos magnoque
637 5| suis amicissimum, consul imperiosus exire ex urbe iussit. et
638 11| prudentibus commendarit, imperitos edocuerit eodemque tempore
639 8| inimicitias, nullam vim, nullos impetus, nullum vitae discrimen
640 7| oppresso et adflicto, duobus impiis nefariisque consulibus aerarium,
641 11| praesidium ad meam salutem implorandum putarit, qui, cum ipse mihi
642 15| Romanus vocarit, res publica implorarit, Italia cuncta paene suis
643 15| testem esse videatis? nam importata est, quia defenderam civitatem,
644 6| arbitraretur, si modo vultum importunum in forum detulisset.~
645 5| tulisset, profecto egestate et improbitate coactus piraticam ipse fecisset,
646 8| senatus exagitatam contionibus improborum sic sua diligentia multitudini
647 11| edocuerit eodemque tempore improbos auctoritate sua compresserit,
648 4| non saepe unum consulem improbum, duo vero numquam post Romam
649 5| equites Romani se ad lenonis impudicissimi pedes abiecissent, quo vultu
650 3| volitantis, magistratuum tecta impugnata, deorum templa inflammata,
651 8| ad salutem meam voluntas impulit, vis retardavit, auctoritas
652 5| corporis potuisset hominum impuram intemperantiam propulsare?
653 6| domi quam libidinosus, quam impurus, quam intemperans, non ianua
654 7| sed etiam a liberis atque inani foro, ignaro populo Romano,
655 13| ducibus ad spem caedis et incendiorum esse revocatas, equites
656 6| cum vero litteras studere incipit et beluus immanis cum Graeculis
657 13| animus idem meus vobis non incognitus defuit. sed videbam, si
658 5| INTER>diceret, ne aperte incommoda patriae lugeretis, ediceret.~
659 1| quod tam divinum atque incredibile genus orationis, quo quisquam
660 10| Idemque consul, cum illa incredibilis multitudo Romam et paene
661 6| liberalitas; quem praeteriens cum incultum, horridum maestumque vidisses,
662 6| temulenta, quod in civis indemnatos esset animadversum, id sibi
663 4| hoc specimen virtutis, hoc indicium animi, hoc lumen consulatus
664 6| disserunt, qui ad laborem, ad industriam, ad pericula pro patria
665 6| autem magistros non ex istis ineptis, qui dies totos de officio
666 1| honestati, immensum quiddam et infinitum est, quod vobis debeamus,
667 13| dimicationis metum, quod numquam infitiando suspicionem hominum curamque
668 3| impugnata, deorum templa inflammata, summi viri et clarissimi
669 4| publicae esset ereptus. ut vero iniit magistratum, non dicam:
670 10| perditi vocem acerbam atque inimicam bonis posset audire.~
671 10| Metellus, et inimicus et frater inimici, perspecta vestra voluntate
672 3| mense, quid inter me et meos inimicos interesset, existimare potuistis.
673 13| magnoque exercitu, quem ego inimicum mihi fuisse non dico, tacuisse,
674 9| praetereo. non est mei temporis iniurias meminisse, quas ego, etiam
675 1| vobis, magna populo Romano, innumerabilia parentibus, omnia dis immortalibus
676 5| idemque postea, cum innumerabilis multitudo bonorum de Capitolio
677 5| aedilesque tum abiecerant, inrisit squalorem vestrum et luctum
678 11| clarissimi cives, sed equis insignibus et curru aurato reportati.~
679 5| praedoque versatus est -, quo inspectante ac sedente legem tribunus
680 6| odorantur, hi sunt conditores instructoresque convivii, idem expendunt
681 7| similis fuisses, frontis tibi integimento ad occultanda tanta flagitia
682 14| aliquando revocarentur, intellegebam mihi cum illis una esse
683 10| haberet et vera nobilitas, intellegere potuistis. nam Q. Metellus,
684 6| libidinosus, quam impurus, quam intemperans, non ianua receptis, sed
685 7| tanto scelere tantaque intemperantia fuisti, ut ne unam quidem
686 5| potuisset hominum impuram intemperantiam propulsare? qui, cum suam
687 5| concilio aut comitiis, ne legi intercedere liceret, ut lex Aelia et
688 11| in qua nemo erat emptus intercessor, vim et crudelitatem privilegii
689 3| suffragiis, sed flumine sanguinis intercludendum putaverunt. itaque postea
690 3| inter me et meos inimicos interesset, existimare potuistis. ego
691 15| tribuniciis sunt illi rogationibus interfectis inimicis denique restituti,
692 2| futuram, si, cum hostes atque interfectores rei publicae revixissent,
693 14| desperare. ac si solus essem interfectus, mihi turpe, si cum multis,
694 8| maximis opibus et copiis ab intestino latrocinio posse defendi;
695 5| publicae detrimento, quam quo intra moenia nefarius hostis praedoque
696 6| receptis, sed pseudothyro intromissis voluptatibus! cum vero litteras
697 4| magnitudinem tanti imperii nec intueri nec sustinere nec capere
698 15| amore, ut erat, frater inventus est, squalore et lacrimis
699 12| constans, perpetua, fortis, invicta defensio salutis meae. quid
700 9| libenter commemoro, tum non invitus non nullorum in me nefarie
701 4| ne loqueretur, ne pedibus iret, ne scribendo adesset, totam
702 | ista
703 | istis
704 9| atque oppidis civis totamque Italiam ad unius salutem defendendam
705 7| Palatio, de Tusculano ad item vicinum alterum consulem
706 1| patriam, qua nihil potest esse iucundius, qui denique nosmet ipsos
707 6| sententiamque dicunt et iudicant, quantum cuique libidini
708 9| salutis meae satis gratus iudicarer, tamen exiguum reliquae
709 10| relinquere quam hoc, senatum iudicasse, qui civis me non defendisset,
710 10| gravissimis verbis et plurimis iudicassetis, idem consul curavit, ut
711 3| regibus respondistis; nihil iudices sententiis, nihil populus
712 14| mecum quaestiones, mecum iura magistratuum, mecum senatus
713 6| nulla res commendaret, non iuris <notitia>, non dicendi vis,
714 9| autem bonorum meorum in ius adeundi potestatem non fecerit.
715 11| diutius calumniarentur, redire iussistis. quid? ut agerentur gratiae,
716 5| imperiosus exire ex urbe iussit. et cum vos vestem mutandam
717 11| quae maxime maiores comitia iusta dici haberique voluerunt,
718 | iuxta
719 4| Caput IV~8.
720 9| Caput IX~22b.
721 12| florentem semper ornastis, laborantem mutatione vestis et prope
722 6| virtute disserunt, qui ad laborem, ad industriam, ad pericula
723 2| cum per se rem publicam lacerare non posset, sub alieno scelere
724 5| cincinnatus ganeo non solum civium lacrimas, verum etiam patriae preces
725 15| inventus est, squalore et lacrimis et cotidianis precibus desiderium
726 7| saltem dum conticisceret illa lamentatio et gemitus urbis!~18a.
727 5| compellavit, Lucium vero Lamiam, equitem Romanum, praestanti
728 2| me, sed ea, quae de ipsis lata erat, cum meus inimicus
729 6| libidines, omnia flagitia latere posse arbitraretur, si modo
730 7| ferentibus eodem gladiatore latore, vacuo non modo a bonis,
731 8| opibus et copiis ab intestino latrocinio posse defendi; qui primus
732 6| consul in contionem, sed a latrone archipirata productus esset,
733 4| memoriam non consules, sed latrones non modo deseruerunt in
734 6| auctoritas tam diu tanta latuit? cur in lustris et helluationibus
735 11| vos graviter molesteque laturos; illum contra rem publicam
736 14| pariter reportavit. mecum leges, mecum quaestiones, mecum
737 5| concilio aut comitiis, ne legi intercedere liceret, ut
738 8| domesticum potius hostem, si legibus uti liceret, iudicio esse
739 7| consulibus aerarium, provinciae, legiones, imperia donabantur.~
740 2| princeps autem civitatis non legum praesidio, sed parietum
741 2| referrent. nam consules modesti legumque metuentes impediebantur
742 5| egestatem et luxuriem domestico lenocinio sustentavit, qui, nisi in
743 5| cunctique equites Romani se ad lenonis impudicissimi pedes abiecissent,
744 9| calamitatem meam non modo levaret, sed etiam honestaret. quid
745 5| intercedere liceret, ut lex Aelia et Fufia ne valeret,
746 9| publicam constiterunt.~Quae cum libenter commemoro, tum non invitus
747 6| cognoscendorum hominum studium, non liberalitas; quem praeteriens cum incultum,
748 15| Metelli consulares, non eorum liberi, non Q. Metellus Nepos,
749 11| Lentulus mihi fratrique meo liberisque nostris natalem constituit
750 1| nostris parentes, nobis liberos, qui dignitatem, qui ordinem,
751 1| immortalibus in me fratremque meum liberosque nostros meritis parum vobis
752 14| defendenda nihil minuam de libertate mea pristina, sed etiam
753 8| sustentavit; cuius ego clientibus, libertis, familia, copiis, litteris
754 6| iudicant, quantum cuique libidini tribuendum esse videatur.
755 6| inhumanum existimares, tamen libidinosum et perditum non putares.~
756 6| diceres. idem domi quam libidinosus, quam impurus, quam intemperans,
757 6| utitur quasi praefectis libidinum suarum, hi voluptates omnes
758 7| senatui populi Romani non est licitum non modo sententiis atque
759 6| intromissis voluptatibus! cum vero litteras studere incipit et beluus
760 7| Pisonum adfinitatem, quam longe hunc ab hoc genere cognatio
761 12| meae. quid de P. Sestio loquar? qui suam erga me benivolentiam
762 4| decerneret, ne disputaret, ne loqueretur, ne pedibus iret, ne scribendo
763 8| cive satis digne umquam loquetur? qui cumvideret sceleratum
764 3| anni caligine et tenebris lucem in re publica Kalendis Ianuariis
765 7| Luci Piso, tune ausus es isto
766 5| commodum fuit, compellavit, Lucium vero Lamiam, equitem Romanum,
767 5| inrisit squalorem vestrum et luctum gratissimae civitatis fecitque,
768 10| molestus omnibus, ipsi ne luctuosus quidem visus est.~26.
769 15| consulatum petebat, non Luculli, Servilii, Scipiones, Metellarum
770 14| defendere, bonosque viros lugere malui meas fortunas quam
771 14| magis vestras fortunas lugerem, quam desiderarem meas;
772 5| aperte incommoda patriae lugeretis, ediceret.~
773 4| hoc indicium animi, hoc lumen consulatus sui fore putavit,
774 6| diu tanta latuit? cur in lustris et helluationibus huius
775 5| confecisset, egestatem et luxuriem domestico lenocinio sustentavit,
776 6| vini, somni, stupri plenus, madenti coma, composito capillo,
777 6| praeteriens cum incultum, horridum maestumque vidisses, etiam si agrestem
778 14| quae si semper abessent, magis vestras fortunas lugerem,
779 5| effugere potuisset--quo in magistratu nisi rogationem de piratico
780 6| voluptatis. habet autem magistros non ex istis ineptis, qui
781 1| reddidistis, ut, cum multa vobis, magna populo Romano, innumerabilia
782 1| ipsum ordinem, a quo saepe magnificentissimis decretis sumus honestati,
783 9| etiam honestaret. quid enim magnificentius, quid praeclarius mihi accidere
784 1| meae naturae potius quam magnitudini vestrorum beneficiorum id
785 9| quae vis ingenii, quae magnitudo observantiae tot tantisque
786 2| illorum vitam desiderare et magno in periculo rem publicam
787 13| imperio in multos annos magnoque exercitu, quem ego inimicum
788 4| Lentulus consul est! quanto maius dedissetis, si superiore
789 9| possem, tamen oblivisci mallem. alio transferenda mea tota
790 2| quem ego mihi quam patriae malueram esse fatalem, octo tribunos
791 14| defendere, bonosque viros lugere malui meas fortunas quam suis
792 5| quo minus occulte vestrum malum gemeretis, nihil <INTER>
793 4| fuerat, perenne ac proprium manere potuisset. quod si Q. Metellus
794 8| fortitudine, temeritatem consilio, manum copiis, vim vi esse superandam,
795 15| fugisset. nam C. quidem Marius, qui hac hominum memoria
796 7| hunc ab hoc genere cognatio materna Transalpini sanguinis abstulisset -,
797 8| curiam sine summa virtute ac maximis opibus et copiis ab intestino
798 4| fuisset! nec enim eguissem medicina consulari, nisi consulari
799 9| est mei temporis iniurias meminisse, quas ego, etiam si ulcisci
800 4| fuerunt duo consules, quorum mentes angustae, humiles, pravae,
801 15| hoc ordine de Q. Metello mentio facta est; tribuniciis sunt
802 | meos
803 11| de eo statim referretur; meque, etiam si diutius calumniarentur,
804 4| potuerunt, non consules, sed mercatores provinciarum ac venditores
805 7| auctoritatem, ut civis optime meriti fortunas provinciarum foedere
806 4| civis optime de re publica meritus nominatim sine iudicio una
807 8| defuetunt. Multa de me C. Messius et amicitiae et rei publicae
808 15| Luculli, Servilii, Scipiones, Metellarum filii flentes ac sordidati
809 10| socium rerum mearum, et omnis Metellos, praestantissimos civis,
810 10| in quibus Numidicum illum Metellum, cuius quondam de patria
811 2| consules modesti legumque metuentes impediebantur lege, non
812 3| terror nec vis, nec spes nec metus, nec promissa nec minae,
813 10| clarissimus tum vero optimus mihique amicissimus, et auctoritatis
814 6| dicendi vis, non scientia rei militaris, non cognoscendorum hominum
815 3| metus, nec promissa nec minae, nec tela nec faces a vestra
816 15| pietate C. Piso gener, qui minas inimicorum meorum, qui inimicitias
817 2| annus et maxime fidelem et minime timidum, si dimicare placuisset,
818 2| tempore, cum vi, ferro, metu, minis obsessi teneremini, non
819 5| piraticam ipse fecisset, ac minore quidem cum rei publicae
820 14| modo in ea defendenda nihil minuam de libertate mea pristina,
821 13| suspicionem hominum curamque minuerunt. qua re cum viderem senatum
822 7| illo pari dicere te semper misericordem fuisse? quo verbo senatum
823 7| idemque tu clementia ac misericordia singulari, cum ego una cum
824 7| demonstrabas fuisse. tu misericors me, adfinem tuum, quem comitiis
825 2| referrent. nam consules modesti legumque metuentes impediebantur
826 | modum
827 5| detrimento, quam quo intra moenia nefarius hostis praedoque
828 11| impedisset, vos graviter molesteque laturos; illum contra rem
829 10| quondam de patria discessus molestus omnibus, ipsi ne luctuosus
830 2| beneficiorum memoria ac fama moriatur? qui illo ipso tempore,
831 15| convocatio, nullus Italiae motus, nulla decreta municipiorum
832 14| potius quam sempiterno dolore multassem. sed cum viderem me non
833 5| neque vim praetoris nec multitudinem creditorum nec bonorum proscriptionem
834 8| improborum sic sua diligentia multitudini commendavit, ut nihil tam
835 2| obsessi teneremini, non multo post discessum meum me universi
836 12| sunt in me praecipua merita multorum, quae sileri nullo modo
837 1| beneficia, deorum immortalium munera, populi Romani honores,
838 11| agerentur gratiae, qui e municipiis venissent? quid? ut ad illam
839 15| Italiae motus, nulla decreta municipiorum et coloniarum exstiterunt.~
840 5| iussit. et cum vos vestem mutandam censuissetis cunctique mutassetis
841 12| in suis quidem periculis mutare vestem solebant; in meo
842 5| mutandam censuissetis cunctique mutassetis atque idem omnes boni iam
843 12| meo periculo senatus veste mutata fuit, quoad licuit per eorum
844 12| semper ornastis, laborantem mutatione vestis et prope luctu vestro,
845 3| auctoritate declaravit; mutum forum, elinguem curiam,
846 11| fratrique meo liberisque nostris natalem constituit non modo ad nostram,
847 11| fuisset, etiam, ut suos necessarios mihi amicos redderet, elaborarit.~
848 8| studio, amore, animo huic necessitudini non defuetunt. Multa de
849 9| invitus non nullorum in me nefarie commissa praetereo. non
850 7| adflicto, duobus impiis nefariisque consulibus aerarium, provinciae,
851 5| detrimento, quam quo intra moenia nefarius hostis praedoque versatus
852 12| difficile est non aliquem, nefas quemquam praeterire. ego
853 15| quaestor prae mea salute neglexit.~Nihil umquam senatus de
854 15| numquam nec magnitudinem negotii nec solitudinem suam nec
855 6| elinguem, tardum, inhumanum negotium, Cappadocem modo abreptum
856 15| liberi, non Q. Metellus Nepos, qui tum consulatum petebat,
857 7| Is nequaquam me quidem [non]--cognoram
858 13| praesentem adversarium, nimium multos mihi alios esse vincendos;
859 2| revocavistis referente L. Ninnio, fortissimo atque optimo
860 15| non, ut pro P. Popilio, nobilissimo homine, adulescentes filii,
861 10| bonitas haberet et vera nobilitas, intellegere potuistis.
862 14| Nolui, cum consul communem salutem
863 10| eum rem publicam salvam noluisse? itaque tantum vestra auctoritas,
864 5| dicere non esset ausus, se Nonarum Decembrium, quae me consule
865 | Nondum
866 1| esse iucundius, qui denique nosmet ipsos nobis reddidistis.~
867 12| quoad licuit, defendistis. nostra memoria senatores ne in
868 | nostrae
869 | nostram
870 | nostri
871 | nostros
872 | nostrum
873 7| anhelitus, non frons calamistri notata vestigiis in eam cogitationem
874 6| commendaret, non iuris <notitia>, non dicendi vis, non scientia
875 12| etiam vestra deprecatione nudarunt.~32a.
876 8| auctoritate, pro statu civitatis nullas sibi inimicitias, nullam
877 15| ipsam calamitatem non modo nullius delicti, sed etiam divinorum
878 9| commemoro, tum non invitus non nullorum in me nefarie commissa praetereo.
879 8| inimicitias, nullam vim, nullos impetus, nullum vitae discrimen
880 | nullus
881 1| complecti orando, sed percensere numerando? qui mihi fratrem optatissimum,
882 10| Acherunte excitatos, in quibus Numidicum illum Metellum, cuius quondam
883 | nuper
884 12| Quibus ego rebus obiectis, cum mihi privato confligendum
885 13| pactionibus eos suorum praemiorum obligarat. erat alius ad portas cum
886 8| memoria privatam offensionem oblitteraverunt. Iam T. Fadius, qui mihi
887 5| fecissent, ille unguentis oblitus cum toga praetexta, quam
888 9| si ulcisci possem, tamen oblivisci mallem. alio transferenda
889 5| auspiciis obtemperaretur, ne obnuntiare concilio aut comitiis, ne
890 11| hortatus sit, verum etiam obsecrarit, qui, cum ipse propter metum
891 12| populum Romanum supplex obsecrasset, sententiam dixisset eam,
892 9| ingenii, quae magnitudo observantiae tot tantisque beneficiis
893 2| cum vi, ferro, metu, minis obsessi teneremini, non multo post
894 5| plebis tulit, ne auspiciis obtemperaretur, ne obnuntiare concilio
895 1| cumulate gratias egero, quaeso obtestorque, ne meae naturae potius
896 7| Nondum palam factum erat occidisse rem publicam, cum tibi arbitria
897 7| frontis tibi integimento ad occultanda tanta flagitia diutius uti
898 5| tyrannus, ut, quo minus occulte vestrum malum gemeretis,
899 2| patriae malueram esse fatalem, octo tribunos haberet, qui et
900 6| composito capillo, gravibus oculis, fluentibus buccis, pressa
901 7| Piso, tune ausus es isto oculo, non dicam isto animo, ista
902 10| voluntate omnia privata odia deposuit; quem P. Servilius,
903 7| non te illius unguentorum odor, non vini anhelitus, non
904 6| voluptates omnes vestigant atque odorantur, hi sunt conditores instructoresque
905 8| in privato iudicio esset offensa, publici mei beneficii memoria
906 8| beneficii memoria privatam offensionem oblitteraverunt. Iam T.
907 6| ineptis, qui dies totos de officio ac de virtute disserunt,
908 9| mihi nullum aliud esset officium in omni vita reliquum, nisi
909 7| deferebantur, cum isdem operis suffragium ferentibus eodem
910 8| summa virtute ac maximis opibus et copiis ab intestino latrocinio
911 6| omni parte corporis semper oportere aliquod gaudium delectationemque
912 15| debebat, quid nunc me facere oportet, cum ego illi plurimum debeo?
913 9| omnis ex omnibus agris atque oppidis civis totamque Italiam ad
914 4| angustae, humiles, pravae, oppletae tenebris ac sordibus nomen
915 7| quid ageretur, senatu vero oppresso et adflicto, duobus impiis
916 4| consulari, sed prodiderunt, oppugnarunt, omni auxilio non solum
917 13| me a magistratibus partim oppugnatum, partim proditum, partim
918 2| patres conscripti, quod ne optandum quidem est homini, immortalitatem
919 1| numerando? qui mihi fratrem optatissimum, me fratri amantissimo,
920 10| cum clarissimus tum vero optimus mihique amicissimus, et
921 1| promerita non dicam complecti orando, sed percensere numerando?
922 2| etiam tutoribus annuis esset orbata, sententias dicere prohiberemini,
923 13| viderem senatum ducibus orbatum, me a magistratibus partim
924 15| decrevit, numquam in hoc ordine de Q. Metello mentio facta
925 8| audacibus, timorem huic ordini, servitutem depulit civitati.~
926 4| etiam vestro ceterorumque ordinum spoliatum esse voluerunt.~
927 11| splendorem Italiae totius ordinumque omnium, quando illa dignitate
928 3| populus suffragiis, nihil hic ordo auctoritate declaravit;
929 11| adiumenta salutis, sed etiam ornamenta dignitatis meae reliqua
930 14| qui omnibus provincialibus ornamentis commodisque depositis totam
931 12| vos me florentem semper ornastis, laborantem mutatione vestis
932 12| initio, quantum potui, satis ornate agere nullo modo possum.
933 10| dicerentur, cum quidem ipse egit ornatissime meam causam perfecitque
934 12| etiam corporis vulneribus ostendit.~Vobis vero, patres conscripti,
935 13| hostibus rei publicae proderet, pactionibus eos suorum praemiorum obligarat.
936 7| bona ad vicinum consulem de Palatio, de Tusculano ad item vicinum
937 11| tamquam pro fratre aut pro parente non solum hortatus sit,
938 8| Cispius? cui ego ipsi, parenti fratrique eius sentio quantum
939 14| fuisset; nunc certe erit in parentis, cum fuerit quaestor non
940 1| singulari studio atque consensu parentum beneficia, deorum immortalium
941 2| non legum praesidio, sed parietum vitam suam tueretur, res
942 13| Duae partes esse in re publica cum putarentur,
943 7| ante vos consules senatui paruerunt? tu es ausus in circo Flaminio
944 15| cum alter eorum senatui paruisset, alter vim caedemque fugisset.
945 1| liberosque nostros meritis parum vobis cumulate gratias egero,
946 7| unam quidem horam interesse paterere inter meam pestem et tuam
947 8| fuit, M. Curtius, cuius ego patri quaestor fui, studio, amore,
948 1| quod ab iis nobis vita, patrimonium, libertas, civitas tradita
949 3| desperatione rei publicae paululum a mea causa recesserunt;
950 5| ad lenonis impudicissimi pedes abiecissent, quo vultu cincinnatus
951 4| disputaret, ne loqueretur, ne pedibus iret, ne scribendo adesset,
952 6| tum est Epicureus, non penitus illi disciplinae, quaecumque
953 1| dicam complecti orando, sed percensere numerando? qui mihi fratrem
954 10| nemo cuiusquam conducti aut perditi vocem acerbam atque inimicam
955 6| existimares, tamen libidinosum et perditum non putares.~14.
956 4| in re publica non fuerat, perenne ac proprium manere potuisset.
957 13| mecum etiam post me esse pereundum, tribuniciique sanguinis
958 10| ornatissime meam causam perfecitque astante atque audiente Italia
959 2| studio atque auctoritate perfectum est, ut ipse ille annus,
960 8| ea contra vim et ferrum perficere potuisset, mense Ianuario
961 12| senatores ne in suis quidem periculis mutare vestem solebant;
962 3| vidistis. qua strage non nulli permoti magistratus partim metu
963 13| omnis caedis metu esse permotos, potui, potui, patres conscripti,
964 12| aliud fuit nisi constans, perpetua, fortis, invicta defensio
965 2| esset neque solum parentibus perpetuis, verum etiam tutoribus annuis
966 10| inimicus et frater inimici, perspecta vestra voluntate omnia privata
967 9| gratiam, amicitias igni perspectas tuear, cum apertis hostibus
968 15| nec vim inimicorum ac tela pertimuit.~38.
969 2| optimo viro, quem habuit ille pestifer annus et maxime fidelem
970 7| Gabinio consociare consilia pestis meae? non te illius unguentorum
971 15| Nepos, qui tum consulatum petebat, non Luculli, Servilii,
972 11| a superioribus tribunis petierit, ut de salute mea et promulgarent
973 6| beluus immanis cum Graeculis philosophari, tum est Epicureus, non
974 5| egestate et improbitate coactus piraticam ipse fecisset, ac minore
975 5| magistratu nisi rogationem de piratico bello tulisset, profecto
976 7| cognoram enim propter Pisonum adfinitatem, quam longe
977 2| minime timidum, si dimicare placuisset, defensorem salutis meae.
978 14| custos capitis fuit, Cn. Plancius, qui omnibus provincialibus
979 6| vir! vini, somni, stupri plenus, madenti coma, composito
980 10| conservatam gravissimis verbis et plurimis iudicassetis, idem consul
981 15| facere oportet, cum ego illi plurimum debeo? nam quid est, quod
982 11| Possum ego satis in Cn. Pompeium umquam gratus videri? qui
983 3| gloria, rebus gestis Cn. Pompeius omnium gentium, omnium saeculorum,
984 15| propinqui sui, consulis, qui Pontum et Bithyniam quaestor prae
985 8| commendavit, ut nihil tam populare quam vestrum nomen, nihil
986 7| sanguinis abstulisset -, sed vos populumque Romanum non consilio neque
987 9| consularem fidem dextramque porrexit, qui me a morte ad vitam,
988 13| obligarat. erat alius ad portas cum imperio in multos annos
989 9| quas ego, etiam si ulcisci possem, tamen oblivisci mallem.
990 9| qui eius vocem exaudire possent, eadem voce senatus omnis
991 15| habeam, quae ipse praestare possim, praesertim cum illa amissa
992 12| quae sileri nullo modo possunt, tamen huius temporis ac
993 10| quid ego gloriosius meis posteris potui relinquere quam hoc,
994 13| mortis poenas iudicio et posteritati reservari.~
995 10| principibus civitatis in contione postero die dicerentur, cum quidem
996 4| me conservato vestram in posterum dignitatem auctoritatemque
997 8| superandam, primo de vi postulavit; postea quam ab eodem iudicia
998 9| tantisque beneficiis respondere poterit? qui mihi primus adflicto
999 2| postea quam vobis decernendi potestas facta non est per eum tribunum
1000 15| sint restituta, quae in potestate mea non fuerunt, ea non
1001 9| bonorum meorum in ius adeundi potestatem non fecerit. M. autem Calidius
|