1-lentu | liber-vulne
Caput
1 1 | 1] Quod precatus a Iove Optimo
2 10| 10] Tribuniciis superiores
3 11| 11] Numquam de P. Popilio L.
4 12| 12] Atque eo die confecta res
5 13| 13] Hic tantum interfuit inter
6 14| 14] At inimici mei, mense Ianuario
7 15| 15] An ego, cum mihi esset
8 16| 16] Ita me nudum a propinquis,
9 17| 17] Huic ego homini, Quirites,
10 18| 18] En ego <tot> testimoniis,
11 19| 19] Quod si quis existimat
12 2 | 2] Qua re, etsi nihil est
13 20| 20] Quem egomet dicere audivi
14 21| 21] Quamquam ille animo irato
15 22| 22] Quamquam mihi, Quirites,
16 23| 23] Odium vel precibus mitigari
17 24| 24] Quapropter memoriam vestri
18 25| 25] Atque haec cura, Quirites,
19 3 | 3] Nihil cuiquam fuit umquam
20 4 | 4] Iam vero honos, dignitas,
21 5 | 5] Quorsum igitur haec disputo?
22 6 | 6] Nam cum in ipso beneficio
23 7 | 7] Nam C. Mari, qui post illos
24 8 | 8] Frater erat unus, qui suo
25 9 | 9] Sed quem ad modum propinqui,
26 8 | vestem mutaverunt, pro eodem absente unius squalorem sordesque
27 19| furor detrahere, eripuit, abstulit, dissipavit; quod viro forti
28 14| putaverunt. ~Itaque, dum ego absum, eam rem publicam habuistis,
29 12| consumpta est. postea res acta est in senatu alia nulla,
30 3 | adferunt, quam tum incolumes adferebant. amicitiae, consuetudines,
31 3 | plus mihi nunc voluptatis adferunt, quam tum incolumes adferebant.
32 6 | praeterea cognati atque adfines deprecati sunt, non, ut
33 11| viderentur, quod alter mihi adfinis erat, alterius causam capitis
34 19| dissipavit; quod viro forti adimi non potest, id ei manet
35 9 | virtus praestare debuit, adiutores, auctores hortatoresque
36 15| non adversante, post etiam adiuvante, reliqui magistratus paene
37 5 | eramus gradatim singulos adsecuti, nunc a vobis universos
38 21| propter inertiam suam eadem adsequi non possent, inviderunt
39 4 | omnia desiderata magis quam adsidue percepta delectant. ~
40 8 | atque optimae filiae maeror adsiduus filiique parvi desiderium
41 17| Gelli; qui quia suam classem adtemptatam magno cum suo periculo paene
42 20| inimicis ac diripi audiret, cum adulescentem filium videret eiusdem socium
43 6 | Popili, nobilissimi hominis, adulescentes filii et multi praeterea
44 6 | pietas, propinquorum preces, adulescentium squalor, maiorum natu lacrimae
45 15| atque optimo viro, primo non adversante, post etiam adiuvante, reliqui
46 15| periculosissimis temporibus aedilis curulis me consule omnium
47 4 | recreati sunt, quam qui numquam aegro corpore fuerunt, sic haec
48 2 | optandum quam prospera, aequabilis perpetuaque fortuna secundo
49 23| excusatio difficultatis, neque aequum est tempore et die memoriam
50 6 | clarissimo viro, iam spectata aetate filius, non L. Diadematus
51 20| parva navicula pervectus in Africam, quibus regna ipse dederat,
52 21| de inimicis ulciscendis agebat, ego de ipsis amicis tantum,
53 11| rerum sibi prius quam de me agendum iudicavit. ~
54 18| studio bonorum omnium, [cum] agente P. Lentulo, consentientibus
55 14| mense Ianuario cum de me ageretur, corporibus civium trucidatis
56 4 | quae forma regionum, qui agri, quae fruges, quae pulchritudo
57 11| eloquentissimus, cum A. Albino collega senatum aut populum
58 | alia
59 | aliqua
60 11| facere viderentur, quod alter mihi adfinis erat, alterius
61 11| alter mihi adfinis erat, alterius causam capitis receperam;
62 10| et mitissimo, <consule>, altero consule referente reductus
63 21| inimicissimi mihi fuerunt, alterum, qui per simulationem amicitiae
64 10| quidem infra omnes mortuos amandatus esset. ~
65 21| ulciscendis agebat, ego de ipsis amicis tantum, quantum mihi res
66 16| qui mihi unus uni privato amico eadem omnia dedit, quae
67 21| publicam bene gerendo, perfidos amicos nihil credendo atque omnia
68 20| commissurum, ut, cum ea, quae amiserat, sibi restituta essent,
69 5 | temporibus eam, quae paene amissa est; a vobis eam reciperavi,
70 15| meam quibus potuit verbis amplissimis ornavit, salutem vobis,
71 17| viros, ornatissimos atque amplissimos homines, principes civitatis,
72 | An
73 24| sempiterna, <nec eam> cum anima exspirabo mea, sed etiam,
74 6 | in studiis vestris tanta animorum declarata est voluntas,
75 24| re publica propulsandis animum neque in sententia simpliciter
76 15| auctoritate, praesidio, copiis T. Annius et P. Sestius praestanti
77 15| exploratissimum P. Lentulum proximo anno consulem futurum, qui illis
78 11| foedere irretiti totum illum annum querelas senatus, luctum
79 1 | rationes umquam vestrae saluti anteposuissem, sempiternam poenam sustinerem
80 11| quidem, qui secutus est, M. Antonius, homo eloquentissimus, cum
81 23| remissior fuit, <in eorum aperte> utitur; at gravissime vituperatur,
82 23| est, verum etiam impius appelletur necesse est. [atque in officio
83 | apud
84 12| quem ad modum non nulli arbitrabantur, sed, ut patefactum est,
85 10| Mari, sed exercitus atque arma valuerunt. at de me ut valeret,
86 7 | discessu civium exercitu se armisque revocavit. at me nudum a
87 7 | cognatione munitum, nullo armorum ac tumultus metu, C. Pisonis,
88 20| oratione>, quoniam illi arti in bello ac seditione locus
89 15| exstiterunt; eodemque P. Lentulo auctore et pariter referente collega
90 7 | divina quaedam et inaudita auctoritas atque virtus fratrisque
91 1 | odium scelerati homines et audaces in rem publicam et in omnes
92 20| possideri ab inimicis ac diripi audiret, cum adulescentem filium
93 20| 20] Quem egomet dicere audivi tum se fuisse miserum, cum
94 12| sed, ut patefactum est, in augenda mercede consumpta est. postea
95 24| nec in vestris commodis augendis grati animi benivolentiam
96 5 | nostros contulistis, non modo augere aut ornare oratione, sed
97 13| cum homines in tribunali Aurelio palam conscribi centuriarique
98 6 | detraxisse, sed etiam dignitatem auxisse videamini. non enim pro
99 13| tradidissent, cum egestatem, avaritiam, libidines suas viderent
100 19| voluissent, sed etiam cum fortuna belligerandum fuit—eum tamen vidi, cum
101 20| oratione>, quoniam illi arti in bello ac seditione locus est,
102 4 | dignitas, locus, ordo, beneficia vestra quamquam mihi semper
103 5 | magnitudinem multitudinemque beneficiorum, quam in me fratremque meum
104 24| commodis augendis grati animi benivolentiam defuturam. ~
105 13| meo sancirentur, cum omnes boni non recusarent, quin vel
106 22| improbos minus est negotii quam bonis exaequari. tum etiam ne
107 1 | rem publicam et in omnes bonos conceptum iam diu continerent,
108 10| interfectis, magna civium caede facta reducti sunt, ego
109 13| intellegerem veteres ad spem caedis Catilinae copias esse revocatas,
110 24| consiliis de re publica capiendis diligentiam neque in periculis
111 11| adfinis erat, alterius causam capitis receperam; qui provinciarum
112 3 | cum fruebar, quam tum, cum carebam, et postea quam vos me illi
113 3 | quid haberent voluptatis, carendo magis intellexi quam fruendo. ~
114 5 | omnibus divinis muneribus careremus. vestros denique honores,
115 20| tum se fuisse miserum, cum careret patria, quam obsidione liberavisset,
116 2 | eorum ingenium vita sunt mea cariores. tamen non tantae voluptati
117 4 | immortales, dici vix potest, quid caritatis, quid voluptatis habeat;
118 2 | fruor, laetitiae voluptate caruissem. quid dulcius hominum generi
119 13| intellegerem veteres ad spem caedis Catilinae copias esse revocatas, cum
120 11| mihi adfinis erat, alterius causam capitis receperam; qui provinciarum
121 16| rem publicam esse servatam causamque meam cum communi salute
122 21| nihil credendo atque omnia cavendo, invidos virtuti et gloriae
123 4 | quae species Italiae, quae celebritas oppidorum, quae forma regionum,
124 6 | auctoritate vir, non C. Metellus censorius, non eorum liberi, non Q.
125 13| Aurelio palam conscribi centuriarique vidissem, cum intellegerem
126 17| beneficiis fueram, isdem centuriis, quibus collocaratis, reposuistis.
127 17| dixerunt in eandem sententiam ceteri. sed audistis eo tempore
128 18| Lentulo, consentientibus ceteris magistratibus, deprecante
129 1 | precatus a Iove Optimo Maximo ceterisque dis immortalibus sum, Quirites,
130 9 | nobilissimo et constantissimo cive, numquam de C. Mario, custode
131 18| futurum; deinde, quoniam me in civitatem res publica ipsa reduxit,
132 4 | vestra quamquam mihi semper clarissima visa sunt, tamen ea nunc
133 17| sed audistis eo tempore clarissimi viri non solum auctoritatem,
134 7 | qui post illos veteres clarissimos consulares hac vestra patrumque
135 17| L . Gelli; qui quia suam classem adtemptatam magno cum suo
136 15| duce, collega autem eius, clementissimo atque optimo viro, primo
137 3 | consuetudines, vicinitates, clientelae, ludi denique et dies festi
138 21| mihi res publica permittit, cogitabo. ~Denique, Quirites, quoniam
139 6 | filii et multi praeterea cognati atque adfines deprecati
140 5 | spectatum et ineredibili pietate cognitum reddidistis. rem publicam
141 16| fuerunt. quorum princeps ad cohortandos vos et ad rogandos fuit
142 16| solum ad me conservandum vos cohortati sunt, sed etiam rerum mearum
143 11| senatum aut populum est cohortatus. at pro me superiores consules
144 24| memoriam vestri beneficii colam benivolentia sempiterna, <
145 23| sedari; bene meritos <ne> colas, nec exorari fas est neque
146 17| isdem centuriis, quibus collocaratis, reposuistis. eodem tempore
147 10| reditu motus municipiorum et coloniarum factus est, at me in patriam
148 15| salutem vobis, municipiis, coloniis omnibus commendavit. ~
149 15| municipiis, coloniis omnibus commendavit. ~
150 20| vero sua dignitate se non commissurum, ut, cum ea, quae amiserat,
151 24| industriam nec in vestris commodis augendis grati animi benivolentiam
152 16| servatam causamque meam cum communi salute coniunxit hortatusque
153 10| meam perniciem vocem suam communibus hostibus praebuisset, spiritu
154 23| temporibus rei publicae communique utilitate deponi vel difficultate
155 6 | tanta magnitudo est, ut eam complecti oratione non possim, tum
156 18| copia, vilitate reditum meum comprobantibus mihi, meis, rei publicae
157 1 | publicam et in omnes bonos conceptum iam diu continerent, id
158 1 | vestra incolumitate, otio concordiaque devovi, ut, si meas rationes
159 20| cum in paludibus demersus concursu ac misericordia Minturnensium
160 12| 12] Atque eo die confecta res esset, nisi is tribunus
161 15| fuisset, dubitarem, quin is me confectum consularibus vulneribus
162 1 | senatus, consensu Italiae, confessione inimicorum, beneficio divino
163 19| magnitudinem calamitatis, sed confirmato atque renovato. ~
164 8 | semper fuit, frater. nam coniugis miserae squalor et luctus
165 16| meam cum communi salute coniunxit hortatusque est, ut auctoritatem
166 13| tribunali Aurelio palam conscribi centuriarique vidissem,
167 1 | aliquando vos patresque conscriptos Italiamque universam memoria
168 5 | dis immortalibus optata consecuti sumus; nisi vestra voluntas
169 18| auctoritate senatus, tanta consensione Italiae, tanto studio bonorum
170 1 | immortalium, testimonio senatus, consensu Italiae, confessione inimicorum,
171 18| cum] agente P. Lentulo, consentientibus ceteris magistratibus, deprecante
172 5 | oratione, sed enumerare aut consequi possit. a parentibus, id
173 1 | ea, quae ante gesseram, conservandae civitatis causa gessissem
174 16| ab eodem non solum ad me conservandum vos cohortati sunt, sed
175 21| quod eam ipsis invitis conservaram, inimicissimi mihi fuerunt,
176 20| Minturnensium corpus ac vitam suam conservaret, cum parva navicula pervectus
177 17| per me unum rem publicam conservatam esse constaret. itaque cum
178 17| debere vix fas est. huius consilia, P. Lentuli sententiam,
179 15| me consule omnium meorum consiliorum particeps periculorumque
180 9 | Metello, nobilissimo et constantissimo cive, numquam de C. Mario,
181 17| publicam conservatam esse constaret. itaque cum P. Servilius,
182 13| expleri non posse, nisi <me> constrictum domesticis hostibus dedidissent,
183 3 | incolumes adferebant. amicitiae, consuetudines, vicinitates, clientelae,
184 20| ultus est, armis, ego qua consuevi utar, <oratione>, quoniam
185 15| consularibus vulneribus consulari medicina ad salutem reduceret?
186 15| dubitarem, quin is me confectum consularibus vulneribus consulari medicina
187 6 | Metellus Nepos, qui tum consulatum petebat, non sororum filii,
188 15| P. Lentulum proximo anno consulem futurum, qui illis ipsis
189 12| est, in augenda mercede consumpta est. postea res acta est
190 8 | partem tectis ac tenebris continebantur. qua re hoc maius est vestrum
191 1 | bonos conceptum iam diu continerent, id in me uno potius quam
192 17| periculo paene sensit, dixit in contione vestrum, si ego, consul
193 | contra
194 1 | eius devotionis me esse convictum iudicio deorum immortalium,
195 18| immortalibus frugum ubertate, copia, vilitate reditum meum comprobantibus
196 9 | superiores omnes hac dignitate copiaque superarem. numquam de P.
197 13| ad spem caedis Catilinae copias esse revocatas, cum viderem
198 15| auctoritate, praesidio, copiis T. Annius et P. Sestius
199 4 | quam qui numquam aegro corpore fuerunt, sic haec omnia
200 14| Ianuario cum de me ageretur, corporibus civium trucidatis flumine
201 20| misericordia Minturnensium corpus ac vitam suam conservaret,
202 7 | fratrisque miserrimi atque optimi cotidianae lacrimae sordesque lugubres
203 21| gerendo, perfidos amicos nihil credendo atque omnia cavendo, invidos
204 22| modum inimicorum iniurias crudelitatemque persequar. etenim ulciscendae
205 3 | 3] Nihil cuiquam fuit umquam iucundius quam
206 2 | natura datum est quam sui cuique liberi? mihi vero et propter
207 25| tenere, nisi me reciperasset, cunctis suffragiis iudicavit. ~
208 25| tenetis, tum posteris vestris cunctisque gentibus dignissimus ea
209 5 | tantum hoc tempore universum cuncto populo Romano debeamus. ~
210 12| quaestorem consul ornaram, cum et cunctus ordo et multi eum summi
211 25| 25] Atque haec cura, Quirites, erit infixa animo
212 22| Quamquam mihi, Quirites, maiori curae est, quem ad modum vobis,
213 2 | vitae sine ulla offensione cursu, tamen, si mihi tranquilla
214 15| periculosissimis temporibus aedilis curulis me consule omnium meorum
215 9 | cive, numquam de C. Mario, custode civitatis atque imperii
216 21| meae, quartum, qui, cum custodes rei publicae esse deberent,
217 2 | hominum generi ab natura datum est quam sui cuique liberi?
218 5 | universum cuncto populo Romano debeamus. ~
219 22| optime meritis referre, quod debeas. ~
220 17| homini, Quirites, tantum debeo, quantum hominem homini
221 17| quantum hominem homini debere vix fas est. huius consilia,
222 21| custodes rei publicae esse deberent, salutem meam, statum civitatis,
223 19| voluntate esse mutata aut debilitata virtute aut animo fracto,
224 23| dissimilis est ratio pecuniae debitae, propterea, quod, pecuniam
225 9 | quod mea virtus praestare debuit, adiutores, auctores hortatoresque
226 13| vel mecum perirent, armis decertare pro mea salute nolui, quod
227 6 | studiis vestris tanta animorum declarata est voluntas, ut non solum
228 10| at me in patriam ter suis decretis Italia cuncta revocavit.
229 20| Africam, quibus regna ipse dederat, ad eos inops supplexque
230 13| constrictum domesticis hostibus dedidissent, cum senatus equites<que>
231 16| privato amico eadem omnia dedit, quae universae rei publicae,
232 24| sed etiam, cum me vita <defecerit>, monumenta vestri in me
233 16| fortunas civis bene meriti defenderetis; tum [me] in perorando posuit
234 15| magistratus paene omnes fuerunt defensores salutis meae. ex quibus
235 12| causa ad vos mense Ianuario deferebatur. ~
236 1 | quoque et universa civitate defigerent,—hoc si animo in vos liberosque
237 23| et die memoriam beneficii definire. postremo qui in ulciscendo
238 24| grati animi benivolentiam defuturam. ~
239 18| nullo me loco rei publicae defuturum. ~
240 17| incolumem magistratibus deinceps traditam, dixerunt in eandem
241 4 | magis quam adsidue percepta delectant. ~
242 3 | res familiaris sua quemque delectat; reliquae meae fortunae
243 19| solum cum iis, qui haec delere voluissent, sed etiam cum
244 12| dubitasset> noctemque sibi ad deliberandum postulasset; quae deliberatio
245 12| deliberandum postulasset; quae deliberatio non in reddenda, quem ad
246 20| calamitatis, cum in paludibus demersus concursu ac misericordia
247 18| sanctissimi homines pietate erga deos immortalis esse soleant,
248 23| publicae communique utilitate deponi vel difficultate ulciscendi
249 9 | parare non potui, mihi ad deprecandam calamitatem meam non fuerunt,
250 18| consentientibus ceteris magistratibus, deprecante Cn. Pompeio, omnibus hominibus
251 16| Italia cuncta semper a vobis deprecata est, denique omnes, qui
252 7 | sordesque lugubres a vobis deprecatae sunt. ~
253 6 | praeterea cognati atque adfines deprecati sunt, non, ut pro Q. Metello,
254 7 | fuit ratio; non enim ille deprecatione rediit, sed in discessu
255 13| aut proditores esse aut desertores salutis meae, cum duo consules
256 4 | fuerunt, sic haec omnia desiderata magis quam adsidue percepta
257 19| sceleratorum hominum furor detrahere, eripuit, abstulit, dissipavit;
258 6 | non solum calamitatem mihi detraxisse, sed etiam dignitatem auxisse
259 11| Lentulus consul, parens, deus, salus nostrae vitae, fortunae,
260 1 | desiderium teneret, eius devotionis me esse convictum iudicio
261 1 | incolumitate, otio concordiaque devovi, ut, si meas rationes umquam
262 6 | spectata aetate filius, non L. Diadematus consularis, summa auctoritate
263 5 | atque incredibili genere dicendi, qui vestram magnitudinem
264 4 | autem patria, di immortales, dici vix potest, quid caritatis,
265 3 | clientelae, ludi denique et dies festi quid haberent voluptatis,
266 23| communique utilitate deponi vel difficultate ulciscendi leniri vel vetustate
267 23| est; neque est excusatio difficultatis, neque aequum est tempore
268 25| vestris cunctisque gentibus dignissimus ea civitate videar, quae
269 21| possent, inviderunt laudi et dignitati meae, quartum, qui, cum
270 24| de re publica capiendis diligentiam neque in periculis a re
271 20| possideri ab inimicis ac diripi audiret, cum adulescentem
272 7 | deprecatione rediit, sed in discessu civium exercitu se armisque
273 5 | 5] Quorsum igitur haec disputo? quorsum? ut intellegere
274 15| frequentissimus senatus uno dissentiente, nullo intercedente dignitatem
275 19| detrahere, eripuit, abstulit, dissipavit; quod viro forti adimi non
276 1 | omnes bonos conceptum iam diu continerent, id in me uno
277 5 | voluntas fuisset, omnibus divinis muneribus careremus. vestros
278 17| magistratibus deinceps traditam, dixerunt in eandem sententiam ceteri.
279 17| vir et ornatissimus civis, dixisset opera mea rem publicam incolumem
280 17| suo periculo paene sensit, dixit in contione vestrum, si
281 16| tripertita: primum vos docuit meis consiliis rem publicam
282 13| posse, nisi <me> constrictum domesticis hostibus dedidissent, cum
283 8 | negaret fas esse non modo domicilio, sed ne sepulcro quidem
284 14| vulnerarentur, ad magistratuum domos cum ferro et facibus iretur,
285 21| mercatores provinciarum revocando domum atque ab iis provinciarum
286 15| periculorumque socius fuisset, dubitarem, quin is me confectum consularibus
287 12| flens iaceret, <respondere dubitasset> noctemque sibi ad deliberandum
288 14| si illa restitueretur, dubitavi, quin me secum ipsa reduceret. ~
289 15| ad salutem reduceret? hoc duce, collega autem eius, clementissimo
290 2 | voluptate caruissem. quid dulcius hominum generi ab natura
291 | dum
292 10| hostibus praebuisset, spiritu dumtaxat viveret, re quidem infra
293 13| desertores salutis meae, cum duo consules empti pactione
294 14| mihi locum in hac urbe esse duxi, nec, si illa restitueretur,
295 | e
296 13| mutata veste vobis supplicare edictis atque imperiis vetarentur,
297 13| publicae tradidissent, cum egestatem, avaritiam, libidines suas
298 20| 20] Quem egomet dicere audivi tum se fuisse
299 | ei
300 10| sunt, ego iis, a quibus eiectus sum, provincias obtinentibus,
301 | eiusdem
302 5 | possitis neminem umquam tanta eloquentia fuisse neque tam divino
303 11| secutus est, M. Antonius, homo eloquentissimus, cum A. Albino collega senatum
304 13| salutis meae, cum duo consules empti pactione provinciarum auctores
305 18| 18] En ego <tot> testimoniis, Quirites,
306 5 | aut ornare oratione, sed enumerare aut consequi possit. a parentibus,
307 15| divino studio exstiterunt; eodemque P. Lentulo auctore et pariter
308 | eos
309 13| dedidissent, cum senatus equites<que> Romani flere pro me
310 16| rogari a senatu, rogari ab equitibus Romanis, rogari ab Italia
311 | eramus
312 | erant
313 19| hominum furor detrahere, eripuit, abstulit, dissipavit; quod
314 | erit
315 19| animo fracto, vehementer errat. mihi quod potuit vis et
316 16| omnium, qui sunt, fuerunt, erunt, virtute, sapientia, gloria
317 | estis
318 | etenim
319 | etsi
320 22| minus est negotii quam bonis exaequari. tum etiam ne tam necessarium
321 2 | indulgentiam meam et propter excellens eorum ingenium vita sunt
322 15| salutis meae. ex quibus excellenti animo, virtute, auctoritate,
323 23| utcumque necesse est; neque est excusatio difficultatis, neque aequum
324 7 | sed in discessu civium exercitu se armisque revocavit. at
325 10| memoria in reditu C. Mari, sed exercitus atque arma valuerunt. at
326 19| 19] Quod si quis existimat me aut voluntate esse mutata
327 23| meritos <ne> colas, nec exorari fas est neque id rei publicae
328 13| libidines suas viderent expleri non posse, nisi <me> constrictum
329 15| An ego, cum mihi esset exploratissimum P. Lentulum proximo anno
330 24| sempiterna, <nec eam> cum anima exspirabo mea, sed etiam, cum me vita <
331 15| benivolentia et divino studio exstiterunt; eodemque P. Lentulo auctore
332 8 | fortunam. tanto in me amore exstitit, ut negaret fas esse non
333 14| itaque neque re publica exterminata mihi locum in hac urbe esse
334 16| Italia cuncta, deinde ipse ad extremum pro mea vos salute non rogavit
335 14| magistratuum domos cum ferro et facibus iretur, consulis fasces
336 22| etenim ulciscendae iniuriae facilior ratio est quam beneficii
337 21| vendiderunt, sic ulciscar facinora singulorum, quem ad modum
338 10| municipiorum et coloniarum factus est, at me in patriam ter
339 3 | mihi eum reddidistis. res familiaris sua quemque delectat; reliquae
340 14| facibus iretur, consulis fasces frangerentur, deorum immortalium
341 19| quoniam nobis quasi aliqua fatali necessitate non solum cum
342 18| Pompeio, omnibus hominibus faventibus, dis denique immortalibus
343 24| in sententia simpliciter ferenda fidem neque in hominum voluntatibus
344 14| ad magistratuum domos cum ferro et facibus iretur, consulis
345 14| impunitas, nulla iudicia, vis et ferrum in foro versaretur, cum
346 3 | clientelae, ludi denique et dies festi quid haberent voluptatis,
347 8 | et luctus atque optimae filiae maeror adsiduus filiique
348 8 | optimae filiae maeror adsiduus filiique parvi desiderium mei lacrimaeque
349 20| audiret, cum adulescentem filium videret eiusdem socium calamitatis,
350 11| consules semper, ut referrent, flagitati sunt; sed veriti sunt, ne
351 10| valeret, semper senatus flagitavit, ut aliquando proficeret,
352 12| socer, optimus vir, ad pedes flens iaceret, <respondere dubitasset>
353 13| senatus equites<que> Romani flere pro me ac mutata veste vobis
354 8 | oculos inflecteret, qui suo fletu desiderium mei memoriamque
355 14| corporibus civium trucidatis flumine sanguinis meum reditum intercludendum
356 13| pactiones, cum omnia cum omnibus foedera <de> reconciliatione gratiarum
357 11| receperam; qui provinciarum foedere irretiti totum illum annum
358 4 | celebritas oppidorum, quae forma regionum, qui agri, quae
359 19| abstulit, dissipavit; quod viro forti adimi non potest, id ei
360 9 | Popilio, clarissimo ac fortissimo viro, numquam de Q. Metello,
361 19| et permanebit. ~Vidi ego fortissimum virum, municipem meum, C.
362 11| de P. Popilio L. Opimius, fortissimus consul, numquam de Q. Metello
363 16| senatus, statum civitatis, fortunas civis bene meriti defenderetis;
364 1 | Quirites, eo tempore, cum me fortunasque meas pro vestra incolumitate,
365 19| debilitata virtute aut animo fracto, vehementer errat. mihi
366 14| iretur, consulis fasces frangerentur, deorum immortalium templa
367 5 | sum consularis. illi mihi fratrem incognitum, qualis futurus
368 5 | beneficiorum, quam in me fratremque meum et liberos nostros
369 7 | auctoritas atque virtus fratrisque miserrimi atque optimi cotidianae
370 10| proficeret, cum primum licuit, frequentia atque auctoritate perfecit.
371 15| pariter referente collega frequentissimus senatus uno dissentiente,
372 3 | carendo magis intellexi quam fruendo. ~
373 4 | regionum, qui agri, quae fruges, quae pulchritudo urbis,
374 18| dis denique immortalibus frugum ubertate, copia, vilitate
375 2 | qua nunc vestro beneficio fruor, laetitiae voluptate caruissem.
376 17| in quo vestris beneficiis fueram, isdem centuriis, quibus
377 | fui
378 2 | tranquilla et placata omnia fuissent, incredibili quadam et paene
379 17| non fuissem, rem publicam funditus interituram fuisse. ~
380 19| et sceleratorum hominum furor detrahere, eripuit, abstulit,
381 5 | fratrem incognitum, qualis futurus esset, dederunt, vos spectatum
382 17| sed etiam testimonium, L . Gelli; qui quia suam classem adtemptatam
383 11| luctum bonorum, Italiae gemitum pertulerunt. kalendis vero
384 21| quattuor omnino hominum genera violarunt, unum eorum, qui
385 5 | divino atque incredibili genere dicendi, qui vestram magnitudinem
386 25| posteris vestris cunctisque gentibus dignissimus ea civitate
387 21| civis rem publicam bene gerendo, perfidos amicos nihil credendo
388 1 | susceptam, sin et ea, quae ante gesseram, conservandae civitatis
389 1 | conservandae civitatis causa gessissem et illam miseram profectionem
390 6 | dignitas maximaeque res gestae non satis valerent, tamen
391 21| cavendo, invidos virtuti et gloriae serviendo, mercatores provinciarum
392 5 | denique honores, quos eramus gradatim singulos adsecuti, nunc
393 24| vestris commodis augendis grati animi benivolentiam defuturam. ~
394 11| sunt; sed veriti sunt, ne gratiae causa facere viderentur,
395 13| foedera <de> reconciliatione gratiarum sanguine meo sancirentur,
396 4 | iucundior est iis, qui e gravi morbo recreati sunt, quam
397 23| eorum aperte> utitur; at gravissime vituperatur, qui in tantis
398 17| itaque cum P. Servilius, gravissimus vir et ornatissimus civis,
399 4 | caritatis, quid voluptatis habeat; quae species Italiae, quae
400 5 | nunc a vobis universos habemus, ut, quantum antea parentibus,
401 3 | denique et dies festi quid haberent voluptatis, carendo magis
402 20| essent, virtutem animi non haberet, quam numquam perdidisset.
403 14| absum, eam rem publicam habuistis, ut aeque me atque illam
404 17| Quirites, tantum debeo, quantum hominem homini debere vix fas est.
405 18| deprecante Cn. Pompeio, omnibus hominibus faventibus, dis denique
406 6 | pro P. Popili, nobilissimi hominis, adulescentes filii et multi
407 8 | pro me praesente senatus hominumque praeterea viginti milia
408 11| secutus est, M. Antonius, homo eloquentissimus, cum A.
409 5 | careremus. vestros denique honores, quos eramus gradatim singulos
410 16| vestris maximis beneficiis honoribusque sunt ornati, producti ad
411 4 | 4] Iam vero honos, dignitas, locus, ordo,
412 9 | debuit, adiutores, auctores hortatoresque ad me restituendum ita multi
413 16| communi salute coniunxit hortatusque est, ut auctoritatem senatus,
414 | huius
415 11| religione rettulit, nihil humanarum rerum sibi prius quam de
416 4 | pulchritudo urbis, quae humanitas civium, quae rei publicae
417 12| optimus vir, ad pedes flens iaceret, <respondere dubitasset>
418 11| pertulerunt. kalendis vero Ianuariis postea quam orba res publica
419 | idem
420 5 | 5] Quorsum igitur haec disputo? quorsum? ut
421 | illa
422 | illos
423 | illud
424 1 | inimicorum, beneficio divino immortalique vestro maxime laetor. ~
425 18| homines pietate erga deos immortalis esse soleant, eadem <me>
426 12| nulla, cum variis rationibus impediretur; sed voluntate tamen perspecta
427 13| supplicare edictis atque imperiis vetarentur, cum omnium provinciarum
428 23| ipsum grave est, verum etiam impius appelletur necesse est. [
429 11| tamquam legitimi tutoris imploravit, P. Lentulus consul, parens,
430 22| quod superiorem esse contra improbos minus est negotii quam bonis
431 14| valeret senatus, omnis esset impunitas, nulla iudicia, vis et ferrum
432 7 | generi mei, divina quaedam et inaudita auctoritas atque virtus
433 14| deorum immortalium templa incenderentur, rem publicam esse nullam
434 5 | consularis. illi mihi fratrem incognitum, qualis futurus esset, dederunt,
435 17| dixisset opera mea rem publicam incolumem magistratibus deinceps traditam,
436 3 | voluptatis adferunt, quam tum incolumes adferebant. amicitiae, consuetudines,
437 1 | fortunasque meas pro vestra incolumitate, otio concordiaque devovi,
438 7 | ante me consularis subiit indignissimam fortunam praestantissima
439 2 | liberi? mihi vero et propter indulgentiam meam et propter excellens
440 24| nec in perferendo labore industriam nec in vestris commodis
441 5 | dederunt, vos spectatum et ineredibili pietate cognitum reddidistis.
442 21| tertium, qui, cum propter inertiam suam eadem adsequi non possent,
443 25| haec cura, Quirites, erit infixa animo meo sempiterna, ut
444 8 | squalore vestros oculos inflecteret, qui suo fletu desiderium
445 | infra
446 19| senectute, non modo non infracto animo propter magnitudinem
447 2 | propter excellens eorum ingenium vita sunt mea cariores.
448 23| est tardior, neque solum ingratus, quod ipsum grave est, verum
449 14| 14] At inimici mei, mense Ianuario cum
450 21| ipsis invitis conservaram, inimicissimi mihi fuerunt, alterum, qui
451 10| provincias obtinentibus, inimico autem, optimo viro et mitissimo, <
452 19| mihi quod potuit vis et iniuria et sceleratorum hominum
453 22| persequar. etenim ulciscendae iniuriae facilior ratio est quam
454 22| quem ad modum inimicorum iniurias crudelitatemque persequar.
455 4 | tamen ea nunc renovata inlustriora videntur, quam si obscurata
456 20| regna ipse dederat, ad eos inops supplexque venisset; reciperata
457 14| tuerentur, tribuni plebis vobis inspectantibus vulnerarentur, ad magistratuum
458 5 | haec disputo? quorsum? ut intellegere possitis neminem umquam
459 13| centuriarique vidissem, cum intellegerem veteres ad spem caedis Catilinae
460 3 | voluptatis, carendo magis intellexi quam fruendo. ~
461 15| uno dissentiente, nullo intercedente dignitatem meam quibus potuit
462 14| flumine sanguinis meum reditum intercludendum putaverunt. ~Itaque, dum
463 20| hoc inter me atque illum interest, quod ille, qua re plurimum
464 10| revocavit. illi inimicis interfectis, magna civium caede facta
465 13| 13] Hic tantum interfuit inter me et inimicos meos:
466 17| fuissem, rem publicam funditus interituram fuisse. ~
467 8 | esse, mihi pietate filius inventus est, beneficio parens, amore
468 13| numerabamur, partim quod mihi inviderent, partim quod sibi timerent,
469 21| eadem adsequi non possent, inviderunt laudi et dignitati meae,
470 21| credendo atque omnia cavendo, invidos virtuti et gloriae serviendo,
471 21| publicae, quod eam ipsis invitis conservaram, inimicissimi
472 1 | 1] Quod precatus a Iove Optimo Maximo ceterisque
473 | ipsius
474 | ipso
475 21| imperii, quod erat penes ipsos, vendiderunt, sic ulciscar
476 | ipsum
477 21| 21] Quamquam ille animo irato nihil nisi de inimicis ulciscendis
478 14| domos cum ferro et facibus iretur, consulis fasces frangerentur,
479 11| qui provinciarum foedere irretiti totum illum annum querelas
480 17| vestris beneficiis fueram, isdem centuriis, quibus collocaratis,
481 1 | vos patresque conscriptos Italiamque universam memoria mei misericordiaque <
482 8 | lacrimaeque pueriles aut itineribus necessariis aut magnam partem
483 4 | sed tamquam bona valetudo iucundior est iis, qui e gravi morbo
484 3 | Nihil cuiquam fuit umquam iucundius quam mihi meus frater; non
485 5 | omnes unius opera servatam iudicaverunt. di immortales mihi liberos
486 14| omnis esset impunitas, nulla iudicia, vis et ferrum in foro versaretur,
487 1 | devotionis me esse convictum iudicio deorum immortalium, testimonio
488 11| Italiae gemitum pertulerunt. kalendis vero Ianuariis postea quam
489 24| libertatem nec in perferendo labore industriam nec in vestris
490 8 | filiique parvi desiderium mei lacrimaeque pueriles aut itineribus
491 24| voluntatibus pro re publica laedendis libertatem nec in perferendo
492 2 | vestro beneficio fruor, laetitiae voluptate caruissem. quid
493 1 | immortalique vestro maxime laetor. ~
494 16| gestarum auctores, testes, laudatores fuerunt. quorum princeps
495 21| non possent, inviderunt laudi et dignitati meae, quartum,
496 11| publica consulis fidem tamquam legitimi tutoris imploravit, P. Lentulus
497 14| parietum se praesidio, non legum tuerentur, tribuni plebis
498 23| difficultate ulciscendi leniri vel vetustate sedari; bene
499 17| est. huius consilia, P. Lentuli sententiam, senatus auctoritatem
500 15| esset exploratissimum P. Lentulum proximo anno consulem futurum,
501 11| legitimi tutoris imploravit, P. Lentulus consul, parens, deus, salus
|