1-lentu | liber-vulne
Caput
502 20| careret patria, quam obsidione liberavisset, cum sua bona possideri
503 1 | defigerent,—hoc si animo in vos liberosque vestros fuissem, ut aliquando
504 24| pro re publica laedendis libertatem nec in perferendo labore
505 13| cum egestatem, avaritiam, libidines suas viderent expleri non
506 10| aliquando proficeret, cum primum licuit, frequentia atque auctoritate
507 14| publica exterminata mihi locum in hac urbe esse duxi, nec,
508 9 | restituendum ita multi fuerunt, ut longe superiores omnes hac dignitate
509 11| annum querelas senatus, luctum bonorum, Italiae gemitum
510 13| quod et vincere et vinci luctuosum rei publicae fore putavi. ~
511 8 | coniugis miserae squalor et luctus atque optimae filiae maeror
512 6 | petebat, non sororum filii, Luculli, Servilii, Scipiones; permulti
513 3 | vicinitates, clientelae, ludi denique et dies festi quid
514 7 | cotidianae lacrimae sordesque lugubres a vobis deprecatae sunt. ~
515 11| quidem, qui secutus est, M. Antonius, homo eloquentissimus,
516 8 | luctus atque optimae filiae maeror adsiduus filiique parvi
517 15| etiam adiuvante, reliqui magistratus paene omnes fuerunt defensores
518 14| inspectantibus vulnerarentur, ad magistratuum domos cum ferro et facibus
519 10| illi inimicis interfectis, magna civium caede facta reducti
520 8 | itineribus necessariis aut magnam partem tectis ac tenebris
521 6 | ipso beneficio vestro tanta magnitudo est, ut eam complecti oratione
522 17| suam classem adtemptatam magno cum suo periculo paene sensit,
523 4 | publicae dignitas, quae vestra maiestas! quibus ego omnibus antea
524 22| Quamquam mihi, Quirites, maiori curae est, quem ad modum
525 6 | adulescentium squalor, maiorum natu lacrimae populum Romanum
526 8 | continebantur. qua re hoc maius est vestrum in nos promeritum,
527 22| tam necessarium quidem est male meritis quam optime meritis
528 21| quibusque sum provocatus, malos civis rem publicam bene
529 19| adimi non potest, id ei manet et permanebit. ~Vidi ego
530 9 | constantissimo cive, numquam de C. Mario, custode civitatis atque
531 19| virum, municipem meum, C. Marium—quoniam nobis quasi aliqua
532 6 | si ipsius summa dignitas maximaeque res gestae non satis valerent,
533 1 | divino immortalique vestro maxime laetor. ~
534 1 | Quod precatus a Iove Optimo Maximo ceterisque dis immortalibus
535 16| cohortati sunt, sed etiam rerum mearum gestarum auctores, testes,
536 | mecum
537 15| consularibus vulneribus consulari medicina ad salutem reduceret? hoc
538 11| nostrae vitae, fortunae, memoriae, nominis, simul ac de sollemni
539 8 | suo fletu desiderium mei memoriamque renovaret; qui statuerat,
540 9 | imperii vestri, in senatu mentio facta est. ~
541 15| curulis me consule omnium meorum consiliorum particeps periculorumque
542 | meos
543 21| virtuti et gloriae serviendo, mercatores provinciarum revocando domum
544 12| patefactum est, in augenda mercede consumpta est. postea res
545 23| vel vetustate sedari; bene meritos <ne> colas, nec exorari
546 6 | permulti enim tum Metelli aut Metellarum liberi pro Q. Metelli reditu
547 7 | nullo armorum ac tumultus metu, C. Pisonis, generi mei,
548 | meus
549 8 | hominumque praeterea viginti milia vestem mutaverunt, pro eodem
550 20| concursu ac misericordia Minturnensium corpus ac vitam suam conservaret,
551 | minus
552 8 | fuit, frater. nam coniugis miserae squalor et luctus atque
553 1 | causa gessissem et illam miseram profectionem vestrae salutis
554 20| paludibus demersus concursu ac misericordia Minturnensium corpus ac
555 1 | Italiamque universam memoria mei misericordiaque <ac> desiderium teneret,
556 7 | atque virtus fratrisque miserrimi atque optimi cotidianae
557 20| dicere audivi tum se fuisse miserum, cum careret patria, quam
558 23| 23] Odium vel precibus mitigari potest <vel> temporibus
559 10| inimico autem, optimo viro et mitissimo, <consule>, altero consule
560 24| cum me vita <defecerit>, monumenta vestri in me beneficii permanebunt.
561 4 | iucundior est iis, qui e gravi morbo recreati sunt, quam qui
562 10| viveret, re quidem infra omnes mortuos amandatus esset. ~
563 10| nullus in eorum reditu motus municipiorum et coloniarum
564 6 | lacrimae populum Romanum movere potuerunt. ~
565 | multa
566 5 | qui vestram magnitudinem multitudinemque beneficiorum, quam in me
567 8 | nos promeritum, quod non multitudini propinquorum, sed nobismet
568 5 | fuisset, omnibus divinis muneribus careremus. vestros denique
569 19| Vidi ego fortissimum virum, municipem meum, C. Marium—quoniam
570 15| ornavit, salutem vobis, municipiis, coloniis omnibus commendavit. ~
571 10| nullus in eorum reditu motus municipiorum et coloniarum factus est,
572 8 | praeterea viginti milia vestem mutaverunt, pro eodem absente unius
573 6 | adulescentium squalor, maiorum natu lacrimae populum Romanum
574 2 | dulcius hominum generi ab natura datum est quam sui cuique
575 5 | sum procreatus, a vobis natus sum consularis. illi mihi
576 20| suam conservaret, cum parva navicula pervectus in Africam, quibus
577 8 | pueriles aut itineribus necessariis aut magnam partem tectis
578 22| exaequari. tum etiam ne tam necessarium quidem est male meritis
579 19| nobis quasi aliqua fatali necessitate non solum cum iis, qui haec
580 21| per simulationem amicitiae nefarie <me> prodiderunt, tertium,
581 8 | in me amore exstitit, ut negaret fas esse non modo domicilio,
582 22| contra improbos minus est negotii quam bonis exaequari. tum
583 5 | ut intellegere possitis neminem umquam tanta eloquentia
584 | nemo
585 6 | liberi, non Q. Metellus Nepos, qui tum consulatum petebat,
586 6 | reditu, ut pro P. Popili, nobilissimi hominis, adulescentes filii
587 9 | numquam de Q. Metello, nobilissimo et constantissimo cive,
588 | nobis
589 8 | multitudini propinquorum, sed nobismet ipsis nos reddidistis. ~
590 12| respondere dubitasset> noctemque sibi ad deliberandum postulasset;
591 13| decertare pro mea salute nolui, quod et vincere et vinci
592 11| vitae, fortunae, memoriae, nominis, simul ac de sollemni deorum
593 | nostrae
594 | nostros
595 14| incenderentur, rem publicam esse nullam putavi. itaque neque re
596 | nulli
597 | nullus
598 25| deorum immortalium vim et numen tenetis, tum posteris vestris
599 18| populum Romanum semper fore numenque vestrum aeque mihi grave
600 13| partis nos vel principes numerabamur, partim quod mihi inviderent,
601 4 | inlustriora videntur, quam si obscurata non essent. ipsa autem patria,
602 16| rogavit solum, verum etiam obsecravit. ~
603 20| cum careret patria, quam obsidione liberavisset, cum sua bona
604 10| eiectus sum, provincias obtinentibus, inimico autem, optimo viro
605 8 | qui suo squalore vestros oculos inflecteret, qui suo fletu
606 21| violarunt, unum eorum, qui odio rei publicae, quod eam ipsis
607 2 | secundo vitae sine ulla offensione cursu, tamen, si mihi tranquilla
608 23| appelletur necesse est. [atque in officio persolvendo dissimilis est
609 | omni
610 | omnino
611 | omnis
612 11| Numquam de P. Popilio L. Opimius, fortissimus consul, numquam
613 4 | Italiae, quae celebritas oppidorum, quae forma regionum, qui
614 12| summi viri orarent et Cn. Oppius socer, optimus vir, ad pedes
615 10| non a senatu, sed etiam oppresso senatu est restitutus, nec
616 2 | etsi nihil est homini magis optandum quam prospera, aequabilis
617 5 | praeterea a dis immortalibus optata consecuti sumus; nisi vestra
618 8 | squalor et luctus atque optimae filiae maeror adsiduus filiique
619 7 | fratrisque miserrimi atque optimi cotidianae lacrimae sordesque
620 12| orarent et Cn. Oppius socer, optimus vir, ad pedes flens iaceret, <
621 12| et multi eum summi viri orarent et Cn. Oppius socer, optimus
622 11| vero Ianuariis postea quam orba res publica consulis fidem
623 12| beneficiis quaestorem consul ornaram, cum et cunctus ordo et
624 5 | contulistis, non modo augere aut ornare oratione, sed enumerare
625 16| beneficiis honoribusque sunt ornati, producti ad vos ab eodem
626 17| eodem ex loco summos viros, ornatissimos atque amplissimos homines,
627 17| Servilius, gravissimus vir et ornatissimus civis, dixisset opera mea
628 15| potuit verbis amplissimis ornavit, salutem vobis, municipiis,
629 16| universae rei publicae, salutem, otium, dignitatem. cuius oratio
630 20| seditione locus est, huic in pace atque otio. ~
631 13| cum duo consules empti pactione provinciarum auctores se
632 13| cum omnium provinciarum pactiones, cum omnia cum omnibus foedera <
633 13| homines in tribunali Aurelio palam conscribi centuriarique
634 20| socium calamitatis, cum in paludibus demersus concursu ac misericordia
635 9 | modum propinqui, quos ego parare non potui, mihi ad deprecandam
636 14| versaretur, cum privati parietum se praesidio, non legum
637 15| eodemque P. Lentulo auctore et pariter referente collega frequentissimus
638 13| revocatas, cum viderem ex ea parte homines, cuius partis nos
639 8 | itineribus necessariis aut magnam partem tectis ac tenebris continebantur.
640 15| omnium meorum consiliorum particeps periculorumque socius fuisset,
641 13| ea parte homines, cuius partis nos vel principes numerabamur,
642 20| vitam suam conservaret, cum parva navicula pervectus in Africam,
643 8 | maeror adsiduus filiique parvi desiderium mei lacrimaeque
644 5 | parentibus, id quod necesse erat, parvus sum procreatus, a vobis
645 12| nulli arbitrabantur, sed, ut patefactum est, in augenda mercede
646 1 | fuissem, ut aliquando vos patresque conscriptos Italiamque universam
647 10| coloniarum factus est, at me in patriam ter suis decretis Italia
648 6 | Metelli reditu vobis ac patribus vestris supplicaverunt.
649 7 | clarissimos consulares hac vestra patrumque memoria tertius ante me
650 23| persolvendo dissimilis est ratio pecuniae debitae, propterea, quod,
651 23| debitae, propterea, quod, pecuniam qui retinet, non dissolvit,
652 12| Oppius socer, optimus vir, ad pedes flens iaceret, <respondere
653 21| eius imperii, quod erat penes ipsos, vendiderunt, sic
654 4 | desiderata magis quam adsidue percepta delectant. ~
655 20| non haberet, quam numquam perdidisset. sed hoc inter me atque
656 10| frequentia atque auctoritate perfecit. nullus in eorum reditu
657 24| laedendis libertatem nec in perferendo labore industriam nec in
658 21| rem publicam bene gerendo, perfidos amicos nihil credendo atque
659 24| capiendis diligentiam neque in periculis a re publica propulsandis
660 17| adtemptatam magno cum suo periculo paene sensit, dixit in contione
661 15| meorum consiliorum particeps periculorumque socius fuisset, dubitarem,
662 15| illis ipsis rei publicae periculosissimis temporibus aedilis curulis
663 13| quin vel pro me vel mecum perirent, armis decertare pro mea
664 19| non potest, id ei manet et permanebit. ~Vidi ego fortissimum virum,
665 24| monumenta vestri in me beneficii permanebunt. in referenda autem gratia
666 21| quantum mihi res publica permittit, cogitabo. ~Denique, Quirites,
667 6 | Luculli, Servilii, Scipiones; permulti enim tum Metelli aut Metellarum
668 10| is inimicus, qui ad meam perniciem vocem suam communibus hostibus
669 16| defenderetis; tum [me] in perorando posuit vos rogari a senatu,
670 2 | quam prospera, aequabilis perpetuaque fortuna secundo vitae sine
671 22| iniurias crudelitatemque persequar. etenim ulciscendae iniuriae
672 23| necesse est. [atque in officio persolvendo dissimilis est ratio pecuniae
673 12| impediretur; sed voluntate tamen perspecta senatus causa ad vos mense
674 11| bonorum, Italiae gemitum pertulerunt. kalendis vero Ianuariis
675 20| conservaret, cum parva navicula pervectus in Africam, quibus regna
676 6 | Nepos, qui tum consulatum petebat, non sororum filii, Luculli,
677 6 | satis valerent, tamen filii pietas, propinquorum preces, adulescentium
678 7 | armorum ac tumultus metu, C. Pisonis, generi mei, divina quaedam
679 2 | tamen, si mihi tranquilla et placata omnia fuissent, incredibili
680 20| interest, quod ille, qua re plurimum potuit, ea ipsa re inimicos
681 3 | meae fortunae reciperatae plus mihi nunc voluptatis adferunt,
682 1 | anteposuissem, sempiternam poenam sustinerem mea voluntate
683 18| facere possum, Quirites, pollicebor: primum, qua sanctissimi
684 18| magistratibus, deprecante Cn. Pompeio, omnibus hominibus faventibus,
685 16| et ad rogandos fuit Cn. Pompeius, vir omnium, qui sunt, fuerunt,
686 6 | pro meo reditu, ut pro P. Popili, nobilissimi hominis, adulescentes
687 5 | tempore universum cuncto populo Romano debeamus. ~
688 21| inertiam suam eadem adsequi non possent, inviderunt laudi et dignitati
689 8 | hic, <qui> quidem in foro posset esse, mihi pietate filius
690 20| liberavisset, cum sua bona possideri ab inimicis ac diripi audiret,
691 6 | eam complecti oratione non possim, tum in studiis vestris
692 5 | sed enumerare aut consequi possit. a parentibus, id quod necesse
693 5 | quorsum? ut intellegere possitis neminem umquam tanta eloquentia
694 18| tantum vobis, quantum facere possum, Quirites, pollicebor: primum,
695 25| vim et numen tenetis, tum posteris vestris cunctisque gentibus
696 23| memoriam beneficii definire. postremo qui in ulciscendo remissior
697 12| noctemque sibi ad deliberandum postulasset; quae deliberatio non in
698 16| defenderetis; tum [me] in perorando posuit vos rogari a senatu, rogari
699 | potius
700 6 | lacrimae populum Romanum movere potuerunt. ~
701 9 | propinqui, quos ego parare non potui, mihi ad deprecandam calamitatem
702 10| suam communibus hostibus praebuisset, spiritu dumtaxat viveret,
703 8 | me esse seiunctum. pro me praesente senatus hominumque praeterea
704 24| vobis repromitto semperque praestabo, mihi neque in consiliis
705 15| T. Annius et P. Sestius praestanti in me benivolentia et divino
706 7 | subiit indignissimam fortunam praestantissima sua gloria, dissimilis fuit
707 9 | sic illud, quod mea virtus praestare debuit, adiutores, auctores
708 16| cognatione munitum consules, praetores, tribuni plebis, senatus,
709 17| omnes consulares, omnes praetorios eadem dicere, ut omnium
710 1 | 1] Quod precatus a Iove Optimo Maximo ceterisque
711 6 | filii pietas, propinquorum preces, adulescentium squalor,
712 23| 23] Odium vel precibus mitigari potest <vel> temporibus
713 15| clementissimo atque optimo viro, primo non adversante, post etiam
714 | prius
715 14| in foro versaretur, cum privati parietum se praesidio, non
716 16| princeps. qui mihi unus uni privato amico eadem omnia dedit,
717 5 | necesse erat, parvus sum procreatus, a vobis natus sum consularis.
718 21| simulationem amicitiae nefarie <me> prodiderunt, tertium, qui, cum propter
719 13| quod sibi timerent, aut proditores esse aut desertores salutis
720 16| honoribusque sunt ornati, producti ad vos ab eodem non solum
721 1 | gessissem et illam miseram profectionem vestrae salutis gratia suscepissem,
722 10| flagitavit, ut aliquando proficeret, cum primum licuit, frequentia
723 8 | maius est vestrum in nos promeritum, quod non multitudini propinquorum,
724 9 | 9] Sed quem ad modum propinqui, quos ego parare non potui,
725 24| in periculis a re publica propulsandis animum neque in sententia
726 2 | homini magis optandum quam prospera, aequabilis perpetuaque
727 10| iis, a quibus eiectus sum, provincias obtinentibus, inimico autem,
728 21| ad modum a quibusque sum provocatus, malos civis rem publicam
729 15| exploratissimum P. Lentulum proximo anno consulem futurum, qui
730 8 | desiderium mei lacrimaeque pueriles aut itineribus necessariis
731 4 | agri, quae fruges, quae pulchritudo urbis, quae humanitas civium,
732 14| atque illam restituendam putaretis. ego autem, in qua civitate
733 14| meum reditum intercludendum putaverunt. ~Itaque, dum ego absum,
734 2 | omnia fuissent, incredibili quadam et paene divina, qua nunc
735 | quaedam
736 12| quem ego maximis beneficiis quaestorem consul ornaram, cum et cunctus
737 | qualis
738 23| qui in tantis beneficiis, quanta vos in me contulistis, remunerandis
739 2 | voluptati erant suscepti, quantae nunc sunt restituti. ~
740 | Quapropter
741 21| laudi et dignitati meae, quartum, qui, cum custodes rei publicae
742 | quasi
743 21| Denique, Quirites, quoniam me quattuor omnino hominum genera violarunt,
744 13| dedidissent, cum senatus equites<que> Romani flere pro me ac
745 3 | reddidistis. res familiaris sua quemque delectat; reliquae meae
746 11| irretiti totum illum annum querelas senatus, luctum bonorum,
747 | quia
748 21| singulorum, quem ad modum a quibusque sum provocatus, malos civis
749 | quis
750 | quo
751 | quoque
752 | quorum
753 21| atque ab iis provinciarum ratione repetenda. ~
754 1 | concordiaque devovi, ut, si meas rationes umquam vestrae saluti anteposuissem,
755 12| senatu alia nulla, cum variis rationibus impediretur; sed voluntate
756 4 | quibus ego omnibus antea rebus sic fruebar, ut nemo magis.
757 11| alterius causam capitis receperam; qui provinciarum foedere
758 25| posse se tenere, nisi me reciperasset, cunctis suffragiis iudicavit. ~
759 20| inops supplexque venisset; reciperata vero sua dignitate se non
760 3 | reliquae meae fortunae reciperatae plus mihi nunc voluptatis
761 5 | amissa est; a vobis eam reciperavi, quam aliquando omnes unius
762 13| cum omnibus foedera <de> reconciliatione gratiarum sanguine meo sancirentur,
763 4 | est iis, qui e gravi morbo recreati sunt, quam qui numquam aegro
764 13| sancirentur, cum omnes boni non recusarent, quin vel pro me vel mecum
765 12| quae deliberatio non in reddenda, quem ad modum non nulli
766 8 | Quirites, si vos me sibi non reddidissetis, eandem subire fortunam.
767 23| retinet, non dissolvit, qui reddidit, non habet; gratiam et qui
768 7 | non enim ille deprecatione rediit, sed in discessu civium
769 10| magna civium caede facta reducti sunt, ego iis, a quibus
770 10| altero consule referente reductus sum, cum is inimicus, qui
771 18| civitatem res publica ipsa reduxit, nullo me loco rei publicae
772 22| estis optime meriti, gratiam referam, quam quem ad modum inimicorum
773 24| beneficii permanebunt. in referenda autem gratia hoc vobis repromitto
774 22| meritis quam optime meritis referre, quod debeas. ~
775 11| superiores consules semper, ut referrent, flagitati sunt; sed veriti
776 4 | celebritas oppidorum, quae forma regionum, qui agri, quae fruges,
777 20| pervectus in Africam, quibus regna ipse dederat, ad eos inops
778 11| simul ac de sollemni deorum religione rettulit, nihil humanarum
779 3 | familiaris sua quemque delectat; reliquae meae fortunae reciperatae
780 15| adversante, post etiam adiuvante, reliqui magistratus paene omnes
781 23| postremo qui in ulciscendo remissior fuit, <in eorum aperte>
782 23| est neque id rei publicae remittere utcumque necesse est; neque
783 22| ratio est quam beneficii remunerandi, propterea, quod superiorem
784 23| quanta vos in me contulistis, remunerandis est tardior, neque solum
785 8 | desiderium mei memoriamque renovaret; qui statuerat, Quirites,
786 4 | visa sunt, tamen ea nunc renovata inlustriora videntur, quam
787 19| calamitatis, sed confirmato atque renovato. ~
788 21| iis provinciarum ratione repetenda. ~
789 17| centuriis, quibus collocaratis, reposuistis. eodem tempore audistis
790 24| referenda autem gratia hoc vobis repromitto semperque praestabo, mihi
791 12| ad pedes flens iaceret, <respondere dubitasset> noctemque sibi
792 14| ut aeque me atque illam restituendam putaretis. ego autem, in
793 9 | auctores hortatoresque ad me restituendum ita multi fuerunt, ut longe
794 14| esse duxi, nec, si illa restitueretur, dubitavi, quin me secum
795 20| ea, quae amiserat, sibi restituta essent, virtutem animi non
796 23| propterea, quod, pecuniam qui retinet, non dissolvit, qui reddidit,
797 21| mercatores provinciarum revocando domum atque ab iis provinciarum
798 13| caedis Catilinae copias esse revocatas, cum viderem ex ea parte
799 16| ad cohortandos vos et ad rogandos fuit Cn. Pompeius, vir omnium,
800 10| Tribuniciis superiores illi rogationibus nulla auctoritate senatus
801 16| extremum pro mea vos salute non rogavit solum, verum etiam obsecravit. ~
802 13| cum senatus equites<que> Romani flere pro me ac mutata veste
803 16| senatu, rogari ab equitibus Romanis, rogari ab Italia cuncta,
804 5 | universum cuncto populo Romano debeamus. ~
805 11| Lentulus consul, parens, deus, salus nostrae vitae, fortunae,
806 1 | rationes umquam vestrae saluti anteposuissem, sempiternam
807 13| reconciliatione gratiarum sanguine meo sancirentur, cum omnes boni non recusarent,
808 18| pollicebor: primum, qua sanctissimi homines pietate erga deos
809 18| vestrum aeque mihi grave et sanctum ac deorum immortalium in
810 13| reconciliatione gratiarum sanguine meo sancirentur, cum omnes
811 14| civium trucidatis flumine sanguinis meum reditum intercludendum
812 16| fuerunt, erunt, virtute, sapientia, gloria princeps. qui mihi
813 6 | maximaeque res gestae non satis valerent, tamen filii pietas,
814 1 | suscepissem, ut, quod odium scelerati homines et audaces in rem
815 19| potuit vis et iniuria et sceleratorum hominum furor detrahere,
816 6 | filii, Luculli, Servilii, Scipiones; permulti enim tum Metelli
817 | secum
818 2 | aequabilis perpetuaque fortuna secundo vitae sine ulla offensione
819 17| senatus auctoritatem vos secuti <me> in eo loco, in quo
820 11| inimicus, sed ne is quidem, qui secutus est, M. Antonius, homo eloquentissimus,
821 23| ulciscendi leniri vel vetustate sedari; bene meritos <ne> colas,
822 20| quoniam illi arti in bello ac seditione locus est, huic in pace
823 8 | sepulcro quidem se a me esse seiunctum. pro me praesente senatus
824 24| gratia hoc vobis repromitto semperque praestabo, mihi neque in
825 1 | vestrae saluti anteposuissem, sempiternam poenam sustinerem mea voluntate
826 11| eloquentissimus, cum A. Albino collega senatum aut populum est cohortatus.
827 19| tamen vidi, cum esset summa senectute, non modo non infracto animo
828 17| magno cum suo periculo paene sensit, dixit in contione vestrum,
829 24| propulsandis animum neque in sententia simpliciter ferenda fidem
830 3 | meus frater; non tam id sentiebam, cum fruebar, quam tum,
831 8 | non modo domicilio, sed ne sepulcro quidem se a me esse seiunctum.
832 21| invidos virtuti et gloriae serviendo, mercatores provinciarum
833 6 | sororum filii, Luculli, Servilii, Scipiones; permulti enim
834 17| constaret. itaque cum P. Servilius, gravissimus vir et ornatissimus
835 15| copiis T. Annius et P. Sestius praestanti in me benivolentia
836 24| animum neque in sententia simpliciter ferenda fidem neque in hominum
837 | simul
838 21| fuerunt, alterum, qui per simulationem amicitiae nefarie <me> prodiderunt,
839 | sin
840 | sine
841 21| vendiderunt, sic ulciscar facinora singulorum, quem ad modum a quibusque
842 5 | honores, quos eramus gradatim singulos adsecuti, nunc a vobis universos
843 12| viri orarent et Cn. Oppius socer, optimus vir, ad pedes flens
844 20| adulescentem filium videret eiusdem socium calamitatis, cum in paludibus
845 15| particeps periculorumque socius fuisset, dubitarem, quin
846 18| erga deos immortalis esse soleant, eadem <me> erga populum
847 11| memoriae, nominis, simul ac de sollemni deorum religione rettulit,
848 6 | consulatum petebat, non sororum filii, Luculli, Servilii,
849 4 | voluptatis habeat; quae species Italiae, quae celebritas
850 6 | Metello, clarissimo viro, iam spectata aetate filius, non L. Diadematus
851 5 | futurus esset, dederunt, vos spectatum et ineredibili pietate cognitum
852 13| intellegerem veteres ad spem caedis Catilinae copias
853 10| communibus hostibus praebuisset, spiritu dumtaxat viveret, re quidem
854 8 | Frater erat unus, qui suo squalore vestros oculos inflecteret,
855 8 | pro eodem absente unius squalorem sordesque vidistis. unus
856 8 | memoriamque renovaret; qui statuerat, Quirites, si vos me sibi
857 6 | oratione non possim, tum in studiis vestris tanta animorum declarata
858 | suas
859 7 | tertius ante me consularis subiit indignissimam fortunam praestantissima
860 8 | non reddidissetis, eandem subire fortunam. tanto in me amore
861 25| me reciperasset, cunctis suffragiis iudicavit. ~
862 | sui
863 | suis
864 12| cunctus ordo et multi eum summi viri orarent et Cn. Oppius
865 17| tempore audistis eodem ex loco summos viros, ornatissimos atque
866 | sumus
867 | suos
868 9 | omnes hac dignitate copiaque superarem. numquam de P. Popilio,
869 22| remunerandi, propterea, quod superiorem esse contra improbos minus
870 20| ipse dederat, ad eos inops supplexque venisset; reciperata vero
871 13| me ac mutata veste vobis supplicare edictis atque imperiis vetarentur,
872 6 | vobis ac patribus vestris supplicaverunt. quod si ipsius summa dignitas
873 1 | profectionem vestrae salutis gratia suscepissem, ut, quod odium scelerati
874 1 | sustinerem mea voluntate susceptam, sin et ea, quae ante gesseram,
875 2 | non tantae voluptati erant suscepti, quantae nunc sunt restituti. ~
876 1 | anteposuissem, sempiternam poenam sustinerem mea voluntate susceptam,
877 15| auctoritate, praesidio, copiis T. Annius et P. Sestius praestanti
878 2 | mea cariores. tamen non tantae voluptati erant suscepti,
879 23| gravissime vituperatur, qui in tantis beneficiis, quanta vos in
880 23| contulistis, remunerandis est tardior, neque solum ingratus, quod
881 8 | necessariis aut magnam partem tectis ac tenebris continebantur.
882 14| frangerentur, deorum immortalium templa incenderentur, rem publicam
883 8 | magnam partem tectis ac tenebris continebantur. qua re hoc
884 25| dignitatem non posse se tenere, nisi me reciperasset, cunctis
885 1 | misericordiaque <ac> desiderium teneret, eius devotionis me esse
886 25| immortalium vim et numen tenetis, tum posteris vestris cunctisque
887 10| factus est, at me in patriam ter suis decretis Italia cuncta
888 21| nefarie <me> prodiderunt, tertium, qui, cum propter inertiam
889 7 | vestra patrumque memoria tertius ante me consularis subiit
890 16| mearum gestarum auctores, testes, laudatores fuerunt. quorum
891 18| 18] En ego <tot> testimoniis, Quirites, hac auctoritate
892 17| auctoritatem, sed etiam testimonium, L . Gelli; qui quia suam
893 13| inviderent, partim quod sibi timerent, aut proditores esse aut
894 | tot
895 | totum
896 13| se inimicis rei publicae tradidissent, cum egestatem, avaritiam,
897 17| incolumem magistratibus deinceps traditam, dixerunt in eandem sententiam
898 2 | offensione cursu, tamen, si mihi tranquilla et placata omnia fuissent,
899 13| meos: ego, cum homines in tribunali Aurelio palam conscribi
900 10| 10] Tribuniciis superiores illi rogationibus
901 12| confecta res esset, nisi is tribunus plebis, quem ego maximis
902 16| fuit, quem ad modum accepi, tripertita: primum vos docuit meis
903 14| ageretur, corporibus civium trucidatis flumine sanguinis meum reditum
904 14| se praesidio, non legum tuerentur, tribuni plebis vobis inspectantibus
905 7 | munitum, nullo armorum ac tumultus metu, C. Pisonis, generi
906 11| consulis fidem tamquam legitimi tutoris imploravit, P. Lentulus
907 18| denique immortalibus frugum ubertate, copia, vilitate reditum
908 21| ipsos, vendiderunt, sic ulciscar facinora singulorum, quem
909 22| crudelitatemque persequar. etenim ulciscendae iniuriae facilior ratio
910 23| deponi vel difficultate ulciscendi leniri vel vetustate sedari;
911 21| irato nihil nisi de inimicis ulciscendis agebat, ego de ipsis amicis
912 23| definire. postremo qui in ulciscendo remissior fuit, <in eorum
913 2 | fortuna secundo vitae sine ulla offensione cursu, tamen,
914 20| ea ipsa re inimicos suos ultus est, armis, ego qua consuevi
915 16| princeps. qui mihi unus uni privato amico eadem omnia
916 1 | quam in optimo quoque et universa civitate defigerent,—hoc
917 16| eadem omnia dedit, quae universae rei publicae, salutem, otium,
918 1 | patresque conscriptos Italiamque universam memoria mei misericordiaque <
919 5 | singulos adsecuti, nunc a vobis universos habemus, ut, quantum antea
920 5 | ipsis, tantum hoc tempore universum cuncto populo Romano debeamus. ~
921 14| exterminata mihi locum in hac urbe esse duxi, nec, si illa
922 4 | fruges, quae pulchritudo urbis, quae humanitas civium,
923 20| armis, ego qua consuevi utar, <oratione>, quoniam illi
924 23| id rei publicae remittere utcumque necesse est; neque est excusatio
925 23| rei publicae communique utilitate deponi vel difficultate
926 23| fuit, <in eorum aperte> utitur; at gravissime vituperatur,
927 6 | maximaeque res gestae non satis valerent, tamen filii pietas, propinquorum
928 4 | magis. sed tamquam bona valetudo iucundior est iis, qui e
929 10| sed exercitus atque arma valuerunt. at de me ut valeret, semper
930 12| in senatu alia nulla, cum variis rationibus impediretur;
931 19| virtute aut animo fracto, vehementer errat. mihi quod potuit
932 21| quod erat penes ipsos, vendiderunt, sic ulciscar facinora singulorum,
933 20| ad eos inops supplexque venisset; reciperata vero sua dignitate
934 15| dignitatem meam quibus potuit verbis amplissimis ornavit, salutem
935 11| referrent, flagitati sunt; sed veriti sunt, ne gratiae causa facere
936 14| iudicia, vis et ferrum in foro versaretur, cum privati parietum se
937 13| Romani flere pro me ac mutata veste vobis supplicare edictis
938 8 | praeterea viginti milia vestem mutaverunt, pro eodem absente
939 5 | incredibili genere dicendi, qui vestram magnitudinem multitudinemque
940 13| supplicare edictis atque imperiis vetarentur, cum omnium provinciarum
941 23| difficultate ulciscendi leniri vel vetustate sedari; bene meritos <ne>
942 3 | amicitiae, consuetudines, vicinitates, clientelae, ludi denique
943 6 | etiam dignitatem auxisse videamini. non enim pro meo reditu,
944 25| dignissimus ea civitate videar, quae suam dignitatem non
945 4 | nunc renovata inlustriora videntur, quam si obscurata non essent.
946 13| copias esse revocatas, cum viderem ex ea parte homines, cuius
947 13| avaritiam, libidines suas viderent expleri non posse, nisi <
948 11| ne gratiae causa facere viderentur, quod alter mihi adfinis
949 20| cum adulescentem filium videret eiusdem socium calamitatis,
950 13| conscribi centuriarique vidissem, cum intellegerem veteres
951 8 | unius squalorem sordesque vidistis. unus hic, <qui> quidem
952 8 | senatus hominumque praeterea viginti milia vestem mutaverunt,
953 18| frugum ubertate, copia, vilitate reditum meum comprobantibus
954 25| apud me deorum immortalium vim et numen tenetis, tum posteris
955 13| mea salute nolui, quod et vincere et vinci luctuosum rei publicae
956 13| nolui, quod et vincere et vinci luctuosum rei publicae fore
957 21| quattuor omnino hominum genera violarunt, unum eorum, qui odio rei
958 17| audistis eodem ex loco summos viros, ornatissimos atque amplissimos
959 20| sibi restituta essent, virtutem animi non haberet, quam
960 21| atque omnia cavendo, invidos virtuti et gloriae serviendo, mercatores
961 19| permanebit. ~Vidi ego fortissimum virum, municipem meum, C. Marium—
962 4 | quamquam mihi semper clarissima visa sunt, tamen ea nunc renovata
963 20| Minturnensium corpus ac vitam suam conservaret, cum parva
964 23| aperte> utitur; at gravissime vituperatur, qui in tantis beneficiis,
965 10| praebuisset, spiritu dumtaxat viveret, re quidem infra omnes mortuos
966 5 | dis immortalibus, quantum vobismet ipsis, tantum hoc tempore
967 10| inimicus, qui ad meam perniciem vocem suam communibus hostibus
968 19| cum iis, qui haec delere voluissent, sed etiam cum fortuna belligerandum
969 24| ferenda fidem neque in hominum voluntatibus pro re publica laedendis
970 2 | beneficio fruor, laetitiae voluptate caruissem. quid dulcius
971 2 | cariores. tamen non tantae voluptati erant suscepti, quantae
972 14| plebis vobis inspectantibus vulnerarentur, ad magistratuum domos cum
973 15| me confectum consularibus vulneribus consulari medicina ad salutem
|