1-genue | geome-simpl | simul-zopyr
bold = Main text
Caput grey = Comment text
1 1 | 1] . . . . quia pertinet ad
2 10| 10] Stilponem, Megaricum philosophum,
3 11| 11] Sed haec ex naturalibus
4 12| 12] Sint igitur astrologorum
5 13| 13] At hoc, Chrysippe, minime
6 14| 14] Etenim si illud vere conectitur: '
7 17| 17] Sed ad illam Diodori contentionem,
8 18| 18] Sic si diceretur, 'Morietur
9 19| 19] Licet enim Epicuro concedenti
10 20| 20] Nec ei qui dicunt inmutabilia
11 21| 21] Quod si ita est, omnia,
12 22| 22] Sed Epicurus declinatione
13 23| 23] Hanc Epicurus rationem
14 24| 24] Communi igitur consuetudine
15 25| 25] Rursus autem, ne omnes
16 26| 26] Quod cum ita sit, quid
17 27| 27] An aliter haec enuntiatio
18 28| 28] Nec, si omne enuntiatum
19 29| 29] item, si fatum tibi est
20 30| 30] Haec ratio a Chrysippo
21 31| 31] Carneades genus hoc totum
22 32| 32] Haec artius adstringi ratio
23 33| 33] Quid enim spectans deus
24 34| 34] Quodsi concedatur nihil
25 35| 35] Ex hoc genere illud est
26 36| 36] Interesse autem aiunt,
27 37| 37] Ratio igitur eventus aperuit
28 Fr| intricatur hoc modo. ~Serv. A. 3.376: Fatum est conexio rerum
29 38| 38] O admirabilem licentiam
30 39| 39] Ac mihi quidem videtur,
31 4 | 4] Sed quoniam rhetorica mihi
32 40| 40] Atque hoc, si placet, quale
33 41| 41] Chrysippus autem cum et
34 42| 42] Quam ob rem, qui ita fatum
35 43| 43] 'Ut igitur', inquit, 'qui
36 44| 44] Haec cum ita sint a Chrysippo
37 45| 45] Omninoque cum haec sit
38 46| 46] Hoc modo hanc causam disceptari
39 47| 47] Optare hoc quidem est,
40 48| 48] Nec vero quisquam magis
41 6 | 6] quid mirum igitur ex spelunca
42 9 | 9] Haec disserens, qua de
43 45| potestate sint, ab eis fatum abesse . . . . ~
44 8 | sint, alii a talibus vitiis abhorreant, -- quoniam igitur, inquit,
45 35| securibus~caesae accidissent abiegnae ad terram trabes! ~Licuit
46 3 | simile; nihil enim umquam abnuit meo studio voluntas tua. ~
47 5 | comminisci videtur; sunt quidem absurda. Quid enim? si Daphitae
48 24| igitur consuetudine sermonis abutimur, cum ita dicimus, velle
49 3 | societatem; subtilitatem enim ab Academia mutuatur et ei vicissim
50 19| enuntiatur: 'Descendit in Academiam Carneades', nec tamen sine
51 4 | saepe et audiemus atque hanc Academicorum contra propositum disputandi
52 24| moveri, quia nulla causa accedat extrinsecus. ~
53 3 | quamquam flagrantissumum acceperam, nec ea, quae nunc tracto,
54 10| probatum temporibus illis accepimus. Hunc scribunt ipsius familiares
55 36| causa est, sed id, quod cum accessit, id, cuius est causa, efficit
56 19| causae fatales, cur ita accideret, sed, quod ita cecidit,
57 35| nemore Pelio securibus~caesae accidissent abiegnae ad terram trabes! ~
58 42| non possunt. Id autem cum accidit, suapte natura, quod superest,
59 23| Democritus, auctor atomorum, accipere maluit, necessitate omnia
60 21| falsam, eam plagam potius accipiam quam fato omnia fieri conprobem;
61 29| ratione omnis e vita tolletur actio. Licet etiam inmutare, ut
62 40| neque adsensiones neque actiones in nostra potestate. Ex
63 3 | 3] Quibus actis, Quid ergo? inquit ille,
64 9 | haberet. Nunc vero fatemur, acuti hebetesne, valentes inbecilline
65 7 | tenue caelum, ex quo etiam acutiores putantur Attici, crassum
66 23| naturalis motus avellere. Acutius Carneades, qui docebat posse
67 10| Megaricum philosophum, acutum sane hominem et probatum
68 10| obturatas esse dicebat; addidit etiam mulierosum; in quo
69 8 | autem nihil, sic astrorum adfectio valeat, si vis, ad quasdam
70 8 | 8] Quid enim loci natura adferre potest, ut in porticu Pompeii
71 35| non erat ut eae res causam adferrent amoris. ~
72 39| id fatum vim necessitatis adferret, in qua sententia Democritus,
73 43| causam antecedere, quid adferri poterit, cur non omnia fato
74 31| premebat alio modo nec ullam adhibebat calumniam; cuius erat haec
75 40| negabantque fato adsensionibus adhibito necessitatem ab his posse
76 42| introducunt, ut necessitatem adiungant, in eos valebit illa conclusio;
77 29| inmutare, ut fati nomen ne adiungas et eandem tamen teneas sententiam,
78 41| perfectae et principales, aliae adiuvantes et proximae. Quam ob rem,
79 Fr| Lavernium Scipio unaque Pontius, adlatus est forte Scipioni acupenser,
80 38| 38] O admirabilem licentiam et miserabilem
81 Fr| Scipioni acupenser, qui admodum raro capitur, sed est piscis,
82 9 | nostrarum voluntatum atque adpetitionum sunt causae naturales et
83 40| est, ne illa quidem, quae adpetitu efficiuntur, sunt sita in
84 40| adpetitus, illa etiam, quae adpetitum sequuntur, ergo etiam adsensiones;
85 45| hanc distinctionem utrique adprobant, sed alteri censent, quibus
86 44| enim Chrysippus, concedens adsensionis proximam et continentem
87 44| positam, eam causam esse ad adsentiendum necessariam concedet, ut,
88 21| Hic primum si mihi libeat adsentiri Epicuro et negare omnem
89 32| 32] Haec artius adstringi ratio non potest. Nam si
90 6 | eveniunt, evenirent. Quid ergo adtinet inculcare fatum, cum sine
91 30| luctabitur', quia sine adversario nulla luctatio est. Omnes
92 30| aliquis: 'Ergo, sive habuerit adversarium sive non habuerit, luctabitur',
93 35| ecferret pedem~Medea, animo aegra, amore saevo saucia, ~non
94 5 | brumali die natis, ut in simul aegrotantibus fratribus, ut in urina,
95 7 | 7] Sed Posidonium, sicut aequum est, cum bona gratia dimittamus,
96 28| causas inmutabilis, easque aeternas, quae prohibeant quicquam
97 13| non possint (ut si dicatur Africanum Karthagine non esse potiturum),
98 34| genuerit, nec Tyndareum Agamemnoni, quod Clytaemnestram. Hoc
99 28| si pareamus, nihil omnino agamus in vita. Sic enim interrogant: '
100 Fr| Scipio', inquit, 'vide, quid agas; acupenser iste paucorum
101 9 | Haec disserens, qua de re agatur, et in quo causa consistat,
102 9 | sedere eos et ambulare et rem agere aliquam principalibus causis
103 37| ea dico, quorum alterum ait quid, alterum negat -- ex
104 36| 36] Interesse autem aiunt, utrum eius modi quid sit,
105 10| etiam mulierosum; in quo Alcibiades cachinnum dicitur sustulisse. ~
106 34| interitus fuisse Troianis, quod Alexandrum genuerit, nec Tyndareum
107 | alias
108 5 | non esset, nomen habebat alienum? aut Philippus hasne in
109 | aliquam
110 | aliquis
111 | altera
112 18| cuiquam physico placet -- alteram, ut, cum duo individua per
113 45| distinctionem utrique adprobant, sed alteri censent, quibus in rebus,
114 29| adhibueris, non convalesces; et alterutrum fatum est; medicum ergo
115 35| terram trabes! ~Licuit vel altius: 'Utinam ne in Pelio nata
116 9 | ut etiam sedere eos et ambulare et rem agere aliquam principalibus
117 2 | isdem in locis, vir nobis amicissimus et his studiis, in quibus
118 35| pedem~Medea, animo aegra, amore saevo saucia, ~non erat
119 35| eae res causam adferrent amoris. ~
120 33| Stoicorum; hi enim urguentur angustius, illorum ratio soluta ac
121 39| potius, qui necessitate motus animos liberatos volunt; dum autem
122 24| dicamus, sic, cum sine causa animum dicimus moveri, sine antecedente
123 23| esset, cum ita moveretur animus, ut atomorum motu cogeretur.
124 13| quamquam id millensimo ante anno Apollinis oraculo editum
125 19| cum duo et septuaginta annos vixerit, archonte Pytharato',
126 17| valeat id quod fieri possit anquiritur. Placet igitur Diodoro id
127 9 | sunt causae naturales et antecedentes. Nam nihil esset in nostra
128 43| veri simile est causam antecedere, quid adferri poterit, cur
129 45| quibus in rebus, cum causae antecesserint, non sit in nostra potestate,
130 45| dici possit, cum hae causae antegressae sint, non esse in nostra
131 19| interest inter causas fortuito antegressas et inter causas cohibentis
132 44| ratio est; sed, si concedunt anteire visa, nec tamen fato fieri
133 3 | certe philosophiam illis anteposuisti, possumne aliquid audire?
134 5 | quorum in aliis, ut in Antipatro poeta, ut in brumali die
135 37| 37] Ratio igitur eventus aperuit causam; sed ex aeternitate
136 33| tamquam vestigia extarent, Apollini nota esse censebat; quanto
137 13| id millensimo ante anno Apollinis oraculo editum esset. At
138 17| quo vis morbi tanta non appareat, nihilo minus futurum sit.
139 17| in factis inmutabilitatem apparere, in futuris quibusdam, quia
140 17| futuris quibusdam, quia non apparet, ne inesse quidem videri,
141 1 | philosophiae de moribus appellare solemus, sed decet augentem
142 28| ignava ratio, quae dicitur; appellatur enim quidam a philosophis
143 11| proficiscitur? ('percepta' appello, quae dicuntur Graece theoremata)?
144 39| medium ferire voluisse -- sed applicat se ad eos potius, qui necessitate
145 34| causa non ex aeternis causis apta dicatur? Causa autem ea
146 | apud
147 39| voluntarii, Chrysippus tamquam arbiter honorarius medium ferire
148 35| Pelio nata ulla umquam esset arbor!' etiam supra: 'Utinam ne
149 7 | ut aut Zenonem quis aut Arcesilam aut Theophrastum audiat,
150 19| septuaginta annos vixerit, archonte Pytharato', neque tamen
151 34| mortis, cruditas morbi, ignis ardoris. Itaque non sic causa intellegi
152 28| enim quidam a philosophis Argos Logos, cui si pareamus,
153 7 | in aliis exsiccatos atque aridos; multaque sunt alia, quae
154 39| Heraclitus, Empedocles, Aristoteles fuit, altera eorum, quibus
155 15| quod erit ei perspectum in arte, non ita proponet: 'Si cui
156 11| nullo percepto aut ceteros artifices versari in suo munere, aut
157 11| qualibusnam a perceptis artis proficiscitur? ('percepta'
158 32| 32] Haec artius adstringi ratio non potest.
159 47| dicat, quod omnium mentes aspernentur ac respuant. ~
160 12| 12] Sint igitur astrologorum percepta huius modi: 'Si
161 8 | quasdam autem nihil, sic astrorum adfectio valeat, si vis,
162 7 | locum plurimum differant. Athenis tenue caelum, ex quo etiam
163 7 | etiam acutiores putantur Attici, crassum Thebis, itaque
164 29| medicum ergo adhibere nihil attinet.' Recte genus hoc interrogationis
165 17| verum futurum sit. Qui locus attingit hanc quaestionem, nihil
166 47| ponderis non teneret. Ita cum attulisset nullam causam, quae istam
167 Fr| quali pater ipse Iuppiter auctiferas lustravit lumine terras. ~
168 23| cogeretur. Id Democritus, auctor atomorum, accipere maluit,
169 7 | Arcesilam aut Theophrastum audiat, neque crassum, ut Nemea
170 4 | eis et audivimus saepe et audiemus atque hanc Academicorum
171 4 | gratum futurum sit? Sed ita audies, ut Romanum hominem, ut
172 4 | sunt nota teque in eis et audivimus saepe et audiemus atque
173 3 | nunc tracto, minuunt, sed augent potius illam facultatem.
174 1 | appellare solemus, sed decet augentem linguam Latinam nominare
175 Fr| varietas habeat aeternitatem. ~August. C.D. 5.8: Tales sunt hominum
176 Fr| invitaturus videretur, in aurem Pontius: 'Scipio', inquit, '
177 23| individuis naturalis motus avellere. Acutius Carneades, qui
178 11| fuerit, a tantis vitiis avocetur, non est id positum in naturalibus
179 1 | enuntiationum, quae Graeci axiomata vocant; quae de re futura
180 10| stupidum esse Socraten dixit et bardum, quod iugula concava non
181 34| enim modo viator quoque bene vestitus causa grassatori
182 7 | Posidonium, sicut aequum est, cum bona gratia dimittamus, ad Chrysippi
183 5 | in Antipatro poeta, ut in brumali die natis, ut in simul aegrotantibus
184 Fr| habeat aeternitatem. ~August. C.D. 5.8: Tales sunt hominum
185 10| mulierosum; in quo Alcibiades cachinnum dicitur sustulisse. ~
186 35| in nemore Pelio securibus~caesae accidissent abiegnae ad
187 2 | enim omnes post interitum Caesaris novarum perturbationum causae
188 31| modo nec ullam adhibebat calumniam; cuius erat haec conclusio: '
189 8 | porticu Pompeii potius quam in campo ambulemus? tecum quam cum
190 34| antecedat, nec, quod in campum descenderim, id fuisse causae,
191 Fr| acupenser, qui admodum raro capitur, sed est piscis, ut ferunt,
192 30| Omnes igitur istius generis captiones eodem modo refelluntur. '
193 30| adhibueris, convalesces' captiosum; tam enim est fatale medicum
194 6 | vis esset et forte temere casu aut pleraque fierent aut
195 1 | hac disputatione de fato casus quidam ne facerem inpedivit. ~
196 28| dicentur: 'Veniet in senatum Cato', non inclusae in rerum
197 33| extarent, Apollini nota esse censebat; quanto minus futura, causis
198 45| utrique adprobant, sed alteri censent, quibus in rebus, cum causae
199 39| philosophorum, una eorum, qui censerent omnia ita fato fieri, ut
200 35| navis inchoandi exordium~cepisset. ~Quorsum haec praeterita?
201 27| vera est haec enuntiatio: 'Cepit Numantiam Scipio.' Potest
202 13| de hoc ipso cum Diodoro certamen est. Ille enim id solum
203 29| non convalesces'; deinde cetera. ~
204 33| consentaneum est huiusmodi oracula ceteraque, quae ad divinationem pertinent,
205 11| credo nullo percepto aut ceteros artifices versari in suo
206 15| aestuans falli sperat Chaldaeos ceterosque divinos, neque eos usuros
207 15| oporteat. Quaero enim, si Chaldaei ita loquantur, ut negationes
208 7 | bona gratia dimittamus, ad Chrysippi laqueos revertamur. Cui
209 2 | ad pacem et ad concordiam civium pertinerent. Cum enim omnes
210 14| dissentienti a magistro Cleanthe, quia sunt inmutabilia nec
211 34| Tyndareum Agamemnoni, quod Clytaemnestram. Hoc enim modo viator quoque
212 23| animus, ut atomorum motu cogeretur. Id Democritus, auctor atomorum,
213 38| falsam esse; ratio ipsa coget et ex aeternitate quaedam
214 9 | in nobis. Qui autem ex eo cogi putat, ne ut sedeamus quidem
215 22| fieri si minus verbis, re cogitur confiteri. Non enim atomus
216 33| efficientibus quamque rem cognitis posse denique sciri quid
217 19| antegressas et inter causas cohibentis in se efficientiam naturalem.
218 23| Epicureos suam causam sine hac commenticia declinatione defendere.
219 48| non potuisse, nisi ad has commenticias declinationes confugisset.
220 5 | pace magistri dixerim) comminisci videtur; sunt quidem absurda.
221 42| adsensio non possit fieri nisi commota viso, tamen, cum id visum
222 42| est enim adsensionem viso commoveri), sed revertitur ad cylindrum
223 24| 24] Communi igitur consuetudine sermonis
224 17| futurum esse, nec magis commutari ex veris in falsa posse
225 17| futurum sit. Ita fit, ut commutatio ex vero in falsum ne in
226 33| divinationem pertinent, comprobare, eis autem qui, quae futura
227 10| dixit et bardum, quod iugula concava non haberet -obstructas
228 34| 34] Quodsi concedatur nihil posse evenire nisi
229 44| Neque enim Chrysippus, concedens adsensionis proximam et
230 19| 19] Licet enim Epicuro concedenti omne enuntiatum aut verum
231 23| nullum esse sine causa, non concederent omnia, quae fierent, fieri
232 44| adsentiendum necessariam concedet, ut, si omnia fato fiant,
233 44| alia ratio est; sed, si concedunt anteire visa, nec tamen
234 26| vera aut falsa sit, nisi concesserimus fato fieri, quaecumque fiant?
235 21| Epicurus veretur, ne, si hoc concesserit, concedendum sit fato fieri,
236 23| possent resistere. Cum enim concessissent motum nullum esse sine causa,
237 20| hactenus; alia videamus. Concludit enim Chrysippus hoc modo: '
238 41| rationi, quam paulo ante conclusi, sic occurrit: si omnia
239 2 | consilia, quae ad pacem et ad concordiam civium pertinerent. Cum
240 30| appellat, quia ita fatum sit et concubiturum cum uxore Laium et ex ea
241 15| coniunctionum potius quam infinita conexa ponant, cur idem medici,
242 Fr| Serv. A. 3.376: Fatum est conexio rerum per aeternitatem se
243 30| convalescere. Haec, ut dixi, confatalia ille appellat. ~
244 30| copulata enim res est et confatalis; sic enim appellat, quia
245 26| evenerint, fato evenerint. Confectum negotium, siquidem concedendum
246 20| falsum, fati necessitatem confirmant, sed verborum vim interpretantur.
247 21| et necessitatem et fatum confirmari putat), sic Chrysippus metuit,
248 48| Nec vero quisquam magis confirmasse mihi videtur non modo fatum,
249 39| difficultates, ut necessitatem fati confirmet invitus. ~
250 44| nisi praegressione causae, confitendum esse fato fieri omnia; ex
251 44| qui ab hoc dissentiunt confitentes non fieri adsensiones sine
252 48| commenticias declinationes confugisset. Nam, ut essent atomi, quas
253 12| moriturum. Ergo haec quoque coniunctio est ex repugnantibus: 'Et
254 15| divinos, neque eos usuros esse coniunctionibus, ut ita sua percepta pronuntient: '
255 10| naturam ab eo sic edomitam et conpressam esse doctrina, ut nemo umquam
256 13| editum esset. At si ista conprobabis divina praedicta, et quae
257 21| accipiam quam fato omnia fieri conprobem; illa enim sententia habet
258 33| omnia fato fieri dicunt, consentaneum est huiusmodi oracula ceteraque,
259 9 | videt, quae quamque rem res consequatur. Ut enim et ingeniosi et
260 27| instantia, sic futura, quorum consequenti tempore vera erit instantia,
261 14| necessarium est, fit etiam, quod consequitur, necessarium. Quamquam hoc
262 4 | scripsisti. Proinde ordire. Considamus hic. ~
263 2 | nos quidem exquirentes ea consilia, quae ad pacem et ad concordiam
264 9 | agatur, et in quo causa consistat, non videt. Non enim, si
265 9 | principalibus causis definitum et constitutum sit. ~
266 24| 24] Communi igitur consuetudine sermonis abutimur, cum ita
267 4 | contra propositum disputandi consuetudinem indicant te suscepisse Tusculanae
268 2 | in his deliberationibus consumebatur oratio, idque et saepe alias
269 5 | reliquis eius modi, naturae contagio valet, quam ego non tollo --
270 7 | Cui quidem primum de ipsa contagione rerum respondeamus, reliqua
271 21| est tolerabilis. Itaque contendit omnis nervos Chrysippus,
272 17| 17] Sed ad illam Diodori contentionem, quam Peri Dynaton appellant
273 16| Chrysippus sperat Chaldaeos contentos Stoicorum causa fore. Illorum
274 36| quae causa in rerum natura continebatur, fore ut is in insula Lemno
275 44| adsensiones, quod proxima illa et continens causa non moveat adsensionem,
276 44| adsensionis proximam et continentem causam esse in viso positam,
277 32| quorum causas natura ita contineret, ut ea fieri necesse esset. ~
278 25| voluntarius eam naturam in se ipse continet, ut sit in nostra potestate
279 22| alia numquam depellatur, ne contingat quidem alia aliam; ex quo
280 16| loquitur; maius est enim has contortiones orationis quam signorum
281 | contra
282 37| rebus contrariis duabus -- contraria autem hoc loco ea dico,
283 30| luctabitur', erraret; est enim copulatum 'luctabitur', quia sine
284 13| fuisse Cypselum regnare Corinthi, quamquam id millensimo
285 22| feruntur ad perpendiculum corpora individua rectis lineis,
286 10| hominum mores naturasque ex corpore, oculis, vultu, fronte pernoscere?
287 23| necessitate omnia fieri, quam a corporibus individuis naturalis motus
288 2 | venisset, primo ea, quae erant cotidiana et quasi legitima nobis,
289 11| Graece theoremata)? Non enim credo nullo percepto aut ceteros
290 8 | libidinosi, alii iracundi aut crudeles aut superbi sint, alii a
291 34| causa, ut vulnus mortis, cruditas morbi, ignis ardoris. Itaque
292 6 | igitur ex spelunca saxum in crura eius incidisse? puto enim,
293 18| diceretur, 'Morietur noctu in cubiculo suo vi oppressus Scipio',
294 18| fiat, quod nec ipsi nec cuiquam physico placet -- alteram,
295 43| eaque, quem ad modum in cylindro dictum est, extrinsecus
296 13| sit, neque necesse fuisse Cypselum regnare Corinthi, quamquam
297 5 | naufrago, ut in Icadio, ut in Daphita. Quaedam etiam Posidonius (
298 5 | quidem absurda. Quid enim? si Daphitae fatum fuit ex equo cadere
299 1 | moribus appellare solemus, sed decet augentem linguam Latinam
300 46| atomis errantibus et de via declinantibus petere praesidium. 'Declinat',
301 2 | nos a pueritia viximus, deditus, multum una eramus, maxime
302 18| praesidium easque de via deducat et uno tempore suscipiat
303 23| commenticia declinatione defendere. Nam cum docerent esse posse
304 23| motum voluntarium, id fuit defendi melius quam introducere
305 38| igitur id, quod a Chrysippo defenditur, omnem enuntiationem aut
306 23| reperire non possent; quo defenso facile Chrysippo possent
307 9 | aliquam principalibus causis definitum et constitutum sit. ~
308 | deinde
309 39| autem verbis utitur suis, delabitur in eas difficultates, ut
310 8 | alios dulcia, alios subamara delectent, alii libidinosi, alii iracundi
311 2 | omnis fere nostra in his deliberationibus consumebatur oratio, idque
312 46| quandam vim motus habebant a Democrito inpulsionis, quam plagam
313 | denique
314 1 | feci, qui sunt de natura deorum, itemque in iis, quos de
315 22| si alia ab alia numquam depellatur, ne contingat quidem alia
316 1 | futura cum aliquid dicunt deque eo, quod possit fieri aut
317 34| antecedat, nec, quod in campum descenderim, id fuisse causae, cur pila
318 19| id, quod ita enuntiatur: 'Descendit in Academiam Carneades',
319 12| dialectico, magna luctatio est, deseras. Si enim est verum, quod
320 3 | existimas, oratoria illa studia deserui, quibus etiam te incendi,
321 2 | Hirtiusque noster, consul designatus, isdem in locis, vir nobis
322 33| 33] Quid enim spectans deus ipse diceret Marcellum eum,
323 20| spoliatam necessitate fati devinciunt. Sed haec hactenus; alia
324 20| enuntiatio (quod axioma dialectici appellant) aut vera aut
325 12| tibi cum Diodoro, valente dialectico, magna luctatio est, deseras.
326 13| idque ita futurum sit, dicas esse necessarium est; quae
327 40| vi effici et necessitate dicebant. Qui autem ab eis dissentiebant,
328 27| erit instantia, ea vera dicemus. ~
329 3 | ubertatem orationis et ornamenta dicendi. Quam ob rem, inquam, quoniam
330 41| principalibus causis fieri diceremus, ut, cum eae causae non
331 33| enim spectans deus ipse diceret Marcellum eum, qui ter consul
332 15| Itemque geometres non ita dicet: 'In sphaera maximi orbes
333 34| causa grassatori fuisse dicetur, cur ab eo spoliaretur. ~
334 37| contraria autem hoc loco ea dico, quorum alterum ait quid,
335 11| percepta' appello, quae dicuntur Graece theoremata)? Non
336 30| fecerit, finitus est moriendi dies. At si ita fatum est: 'Nascetur
337 7 | locum et locum plurimum differant. Athenis tenue caelum, ex
338 8 | has dissimilitudines ex differentibus causis esse factas? ~
339 32| nihil dicat. Multum enim differt, utrum causa naturalis ex
340 39| utitur suis, delabitur in eas difficultates, ut necessitatem fati confirmet
341 37| veras esse ex contrariis diiunctiones, sed, quae in his enuntiata
342 7 | Isthmo victoriam petat. Diiunge longius. ~
343 7 | aequum est, cum bona gratia dimittamus, ad Chrysippi laqueos revertamur.
344 15| iocularem! ne ipse incidat in Diodorum, docet Chaldaeos, quo pacto
345 46| 46] Hoc modo hanc causam disceptari oportet, non ab atomis errantibus
346 11| sed in voluntate, studio, disciplina. Quae tolluntur omnia, si
347 4 | Ita, inquit, audiam te disputantem, ut ea lego, quae scripsisti.
348 47| Optare hoc quidem est, non disputare. Nam neque extrinsecus inpulsam
349 1 | probabile videretur, id in hac disputatione de fato casus quidam ne
350 4 | te suscepisse Tusculanae disputationes, ponere aliquid, ad quod
351 21| sententia habet aliquid disputationis, haec vero non est tolerabilis.
352 40| dicebant. Qui autem ab eis dissentiebant, fato adsensiones liberabant
353 14| sunt, ut Chrysippo placet dissentienti a magistro Cleanthe, quia
354 44| itemque illi, qui ab hoc dissentiunt confitentes non fieri adsensiones
355 40| posse removeri, iique ita disserebant: 'Si omnia fato fiunt, omnia
356 9 | 9] Haec disserens, qua de re agatur, et in
357 44| veniant, verbis eos, non re dissidere. ~
358 43| sit causarum distinctio ac dissimilitudo.' ~
359 8 | tantum natura a natura distat, quid mirum est has dissimilitudines
360 45| illud aliter eveniat, hanc distinctionem utrique adprobant, sed alteri
361 25| quicquam fieri sine causa, distinguendum est et ita dicendum, ipsius
362 41| evenire, causarum genera distinguit, ut et necessitatem effugiat
363 16| sunt enuntiandi nec ullum distortius quam hoc, quo Chrysippus
364 13| At si ista conprobabis divina praedicta, et quae falsa
365 11| firmabitur. Etenim si est divinatio, qualibusnam a perceptis
366 33| oracula ceteraque, quae ad divinationem pertinent, comprobare, eis
367 11| si vis et natura fati ex divinationis ratione firmabitur. Etenim
368 15| sperat Chaldaeos ceterosque divinos, neque eos usuros esse coniunctionibus,
369 5 | Posidonius (pace magistri dixerim) comminisci videtur; sunt
370 42| Chrysippus vult, quam dudum diximus, non ut illa quidem fieri
371 10| stupidum esse Socraten dixit et bardum, quod iugula concava
372 23| Acutius Carneades, qui docebat posse Epicureos suam causam
373 23| declinatione defendere. Nam cum docerent esse posse quendam animi
374 15| ipse incidat in Diodorum, docet Chaldaeos, quo pacto eos
375 10| edomitam et conpressam esse doctrina, ut nemo umquam vinulentum
376 35| Nam numquam era errans mea domo ecferret pedem~Medea, animo
377 37| enim in rebus contrariis duabus -- contraria autem hoc loco
378 39| mihi quidem videtur, cum duae sententiae fuissent veterum
379 18| uno tempore suscipiat res duas inenodabiles, unam, ut sine
380 42| ut Chrysippus vult, quam dudum diximus, non ut illa quidem
381 8 | dissimilitudines sunt, ut alios dulcia, alios subamara delectent,
382 | dum
383 46| uno minimo, non declinent duobus aut tribus? ~
384 25| pondere et gravitate moveatur, eamque ipsam esse causam, cur ita
385 29| fati nomen ne adiungas et eandem tamen teneas sententiam,
386 | earum
387 16| negationem? Et quidem aliis modis easdem res efferre possumus. Modo
388 10| scribunt ipsius familiares et ebriosum et mulierosum fuisse, neque
389 35| numquam era errans mea domo ecferret pedem~Medea, animo aegra,
390 1 | iis, quos de divinatione edidi, ut in utramque partem perpetua
391 13| ante anno Apollinis oraculo editum esset. At si ista conprobabis
392 10| vitiosam enim naturam ab eo sic edomitam et conpressam esse doctrina,
393 27| causa causam serens hoc erit effectura? An hoc falsum potuisset
394 16| quidem aliis modis easdem res efferre possumus. Modo dixi: 'In
395 47| quae istam declinationem efficeret, tamen aliquid sibi dicere
396 43| movebitur. Quodsi aliqua res efficeretur sine causa antecedente,
397 28| fortuitae sunt causae, quae efficiant, ut vere dicantur, quae
398 32| aeternitate futura vera efficiat, an etiam sine aeternitate
399 34| causa sit, sed quod cuique efficienter antecedat, nec, quod in
400 19| causas cohibentis in se efficientiam naturalem. Ita et semper
401 33| minus futura, causis enim efficientibus quamque rem cognitis posse
402 7 | neque illud tenue caelum efficiet, ut aut Zenonem quis aut
403 40| illa quidem, quae adpetitu efficiuntur, sunt sita in nobis; non
404 41| distinguit, ut et necessitatem effugiat et retineat fatum. 'Causarum
405 | ego
406 22| intervallo minimo (id appellat elachiston). Quam declinationem sine
407 38| disserendi! Si enim aliquid in eloquendo nec verum nec falsum est,
408 39| Democritus, Heraclitus, Empedocles, Aristoteles fuit, altera
409 35| Ex hoc genere illud est Ennii, ~utinam ne in nemore Pelio
410 16| erunt'. Multa genera sunt enuntiandi nec ullum distortius quam
411 37| diiunctiones, sed, quae in his enuntiata sint, eorum neutrum esse
412 37| opinionem sequi, qui tales enuntiationes nec veras nec falsas esse
413 1 | explicandaque vis est ratioque enuntiationum, quae Graeci axiomata vocant;
414 19| manantibus verum est id, quod ita enuntiatur: 'Descendit in Academiam
415 21| non obtinuerit omne, quod enuntietur, aut verum esse aut falsum,
416 | eodem
417 46| plagam ille appellat, a te, Epicure, gravitatis et ponderis.
418 37| falsum; nisi forte volumus Epicureorum opinionem sequi, qui tales
419 23| Carneades, qui docebat posse Epicureos suam causam sine hac commenticia
420 5 | ex hocne equo, qui cum equus non esset, nomen habebat
421 35| sequitur illud, ~Nam numquam era errans mea domo ecferret
422 | eramus
423 35| illud, ~Nam numquam era errans mea domo ecferret pedem~
424 46| disceptari oportet, non ab atomis errantibus et de via declinantibus
425 30| non habuerit, luctabitur', erraret; est enim copulatum 'luctabitur',
426 2 | 2] Nam cum essem in Puteolano Hirtiusque
427 1 | pertinet ad mores, quod ethos illi vocant, nos eam partem
428 44| explicata sententia sua ad eundem exitum veniant, verbis eos,
429 6 | aliter, ac nunc eveniunt, evenirent. Quid ergo adtinet inculcare
430 6 | omnia, num aliter, ac nunc eveniunt, evenirent. Quid ergo adtinet
431 37| 37] Ratio igitur eventus aperuit causam; sed ex aeternitate
432 27| Scipio', ne illa quidem eversa vera est haec enuntiatio: '
433 42| possit nulla vi extrinsecus excitata (necesse est enim adsensionem
434 3 | ille, quoniam oratorias exercitationes non tu quidem, ut spero,
435 18| fiat aliquid -- , ex quo existet, ut de nihilo quippiam fiat,
436 3 | nec enim, id quod recte existimas, oratoria illa studia deserui,
437 36| causa fuit propior et cum exitu iunctior. ~
438 44| sententia sua ad eundem exitum veniant, verbis eos, non
439 35| Neve inde navis inchoandi exordium~cepisset. ~Quorsum haec
440 1 | Latinam nominare moralem; explicandaque vis est ratioque enuntiationum,
441 48| declinationes istae numquam explicarentur. Nam si atomis, ut gravitate
442 1 | utramque partem perpetua explicaretur oratio, quo facilius id
443 42| id quale sit, facile a se explicari putat. Nam quamquam adsensio
444 Fr| laboransque, quonam <pacto> explicet et fato omnia fieri, et
445 15| Chaldaeos, quo pacto eos exponere percepta oporteat. Quaero
446 2 | eramus, maxime nos quidem exquirentes ea consilia, quae ad pacem
447 7 | quasi redundantis, in aliis exsiccatos atque aridos; multaque sunt
448 33| nulla signa tamquam vestigia extarent, Apollini nota esse censebat;
449 23| nostrae non esse causas externas et antecedentis. ~
450 18| causa, cur Epicurus fatum extimescat et ab atomis petat praesidium
451 28| causam fatum aut necessitas extimescenda est); etenim erit confiteri
452 11| causis vitia nasci possunt, extirpari autem et funditus tolli,
453 22| tertius quidam motus oritur extra pondus et plagam, cum declinat
454 12| moriturum; et quoniam certum in Fabio ponitur, natum esse eum
455 15| cur geometrae, cur reliqui facere non possint. Medicus in
456 1 | de fato casus quidam ne facerem inpedivit. ~
457 1 | explicaretur oratio, quo facilius id a quoque probaretur,
458 17| quae futura, quam ea, quae facta sunt; sed in factis inmutabilitatem
459 8 | differentibus causis esse factas? ~
460 17| quae facta sunt; sed in factis inmutabilitatem apparere,
461 3 | sed augent potius illam facultatem. Nam cum hoc genere philosophiae,
462 15| loco Chrysippus aestuans falli sperat Chaldaeos ceterosque
463 37| enuntiationes nec veras nec falsas esse dicunt aut, cum id
464 10| accepimus. Hunc scribunt ipsius familiares et ebriosum et mulierosum
465 30| captiosum; tam enim est fatale medicum adhibere quam convalescere.
466 19| neque tamen erant causae fatales, cur ita accideret, sed,
467 5 | non tollo -- vis est nulla fatalis; in aliis autem fortuita
468 44| adsensiones fato fieri, fateantur tamen eas sine viso antecedente
469 9 | se res haberet. Nunc vero fatemur, acuti hebetesne, valentes
470 43| cur non omnia fato fieri fatendum sit? modo intellegatur,
471 48| qui aliter obsistere fato fatetur se non potuisse, nisi ad
472 1 | Quod autem in aliis libris feci, qui sunt de natura deorum,
473 2 | occurrendum putaremus, omnis fere nostra in his deliberationibus
474 39| arbiter honorarius medium ferire voluisse -- sed applicat
475 Fr| capitur, sed est piscis, ut ferunt, in primis nobilis. Cum
476 22| alia ab alia, si gravitate feruntur ad perpendiculum corpora
477 44| fierent eius modi, ut nihil fieret nisi praegressione causae,
478 30| fecerit sive non fecerit, finitus est moriendi dies. At si
479 11| ex divinationis ratione firmabitur. Etenim si est divinatio,
480 3 | etiam te incendi, quamquam flagrantissumum acceperam, nec ea, quae
481 5 | fatalis; in aliis autem fortuita quaedam esse possunt, ut
482 28| cadere, atque casurum sit; fortuitae sunt causae, quae efficiant,
483 19| sed interest inter causas fortuito antegressas et inter causas
484 6 | Nam aut nihil omnino est fortuitum, aut hoc ipsum potuit evenire
485 6 | hoc ipsum potuit evenire fortuna. Quaero igitur (atque hoc
486 6 | omnium rerum ad naturam fortunamve referatur? ~
487 Fr| FRAGMENTA~ ~Gel. N.A. 7.2.15: Chrysippus
488 13| futura, posse fieri dicis, ut frangi hanc gemmam, etiamsi id
489 5 | ut in simul aegrotantibus fratribus, ut in urina, ut in unguibus,
490 10| corpore, oculis, vultu, fronte pernoscere? stupidum esse
491 3 | possessio est, hodie, utro frui malis, optio sit tua. Tum
492 45| eveniant, quorum causae fuerint, quibusdam autem in rebus
493 39| videtur, cum duae sententiae fuissent veterum philosophorum, una
494 6 | Icadius tum in spelunca non fuisset, saxum tamen illud casurum
495 11| possunt, extirpari autem et funditus tolli, ut is ipse, qui ad
496 21| ex causis aeternis rerum futurarum. ~
497 Fr| FRAGMENTA~ ~Gel. N.A. 7.2.15: Chrysippus
498 13| fieri dicis, ut frangi hanc gemmam, etiamsi id numquam futurum
499 30| est. Omnes igitur istius generis captiones eodem modo refelluntur. '
500 34| Troianis, quod Alexandrum genuerit, nec Tyndareum Agamemnoni,
|